ΕΥΣΕΒΉΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΆΛΟΣ «Η Μητέρα του Θεού με δίδαξε τι είναι η προσευχή!»

 «Η Μητέρα του Θεού με δίδαξε τι είναι η προσευχή!»

 Θα ήθελα επίσης να πω λίγα λόγια για τον τρόπο που προσευχόταν.  Η κατάσταση της προσευχής τον συνόδευε όλη την ώρα, ώστε η πραγματική στιγμή να ήταν πολύ αυθόρμητη και να μην ανήκε σε πρόγραμμα, εκτός από τις εκκλησιαστικές ακολουθίες που παρευρέθηκε και στις 12 το βράδυ, όταν πάντα ξυπνούσε.  Ξύπνησε ξαφνικά, με τις λέξεις «Δόξα Σοι, Κύριε, δόξα Σοι!  (Ptu!, ptu!)», και έτσι άρχισε η προσευχή.

 Καθόταν πάντα στα γόνατά του και, με τα χέρια του ενωμένα ή σηκωμένα, συνοδευόμενος από χειρονομίες που είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια, αλλά που όλοι όσοι τον είδαν να προσεύχεται μπορούν να αναγνωρίσουν, έλεγε λόγια και λυγμούς με τους οποίους δόξαζε τον Θεό, ευχαριστώντας Και προσευχόμενος σε Αυτόν για τον εαυτό του και για τους άλλους.

 Κατά τη διάρκεια της προσευχής, όταν έκανε το σταυρό, μερικές φορές έφερνε το χέρι του μόνο στο μέτωπο και στο στήθος του, συνεχίζοντας το πλήρες σημείο του σταυρού μόνο αφού ο νους του είχε απομακρυνθεί από αυτό που απευθυνόταν στον Θεό.  Για τον εαυτό του πάντα ζητούσε συγχώρεση και κάθε είδους σωματικές και πνευματικές αρετές, όλες στεφανωμένες από την προσευχή της νηφαλιότητας: «Κύριε, πάλι σε παρακαλώ, πάλι σε παρακαλώ, Κύριε, ψάξε, βρες και δες τη ζωή μου και αν Είμαι στο δρόμο της πλάνης προς τον εχθρό, Εσύ με επιστρέφεις στο αιώνιο μονοπάτι Σου!  Ναι, Θεέ μου!  (και το πρόσωπό του φώτισε!), ότι Εσύ είσαι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή, και σε Σένα υψώνουμε δόξα, στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων.  Αμήν!  Αμήν!  Αμήν!".

 Μερικές φορές η τελική δοξολογία αργούσε πολύ γιατί την επαναλάμβανε συνέχεια.  Προσευχήθηκε με όλη του τη δύναμη, η ψυχή σου ανατρίχιασε και η καρδιά σου έσπασε.  Η μεταμεσονύκτια προσευχή κράτησε πολύ.  Μερικές φορές, συνέβαινε η προσευχή του να άφηνε τα λόγια και να μην ήταν πια κατανοητή, με την έννοια ότι γουργούριζε σαν μωρό στην αγκαλιά της μητέρας του.  Συγκλονίστηκα από αυτά που έβλεπα και άκουσα, αλλά, παρ' όλα αυτά, ήμουν σε τόσο συντριπτική γαλήνη που άφησα τον εαυτό μου να παρασυρθεί από την ατμόσφαιρα που με τύλιξε.  Μια τέτοια προσευχή είχε προηγηθεί η αδυναμία να πει οτιδήποτε άλλο εκτός από «Κύριε!... Κύριε!...» ή «Ιησού!... Ιησού!...», συνοδευόμενη από λυγμούς.

 Μια μέρα, βρίσκοντας την κατάλληλη στιγμή, προσπάθησα να τον ρωτήσω γι' αυτό, αλλά ξαφνικά τον απασχόλησε το ανύπαρκτο χνούδι στο χαλί.  Μετά από μερικές διαδικασίες  στις οποίες τον ανάγκασα να με κοιτάξει και να απαντήσει σε αυτό που τον ρωτούσα, του είπα στεναχωρημένος: «Γιατί είσαι κάθαρμα και δεν απαντάς σε αυτό που σε ρωτάω;  Δεν βλέπεις ότι δεν σου ζητάω τίποτα, αλλά επειδή είμαι παπάς και πρέπει να μάθω κάτι τέτοιο;!...».  Μετά με κοίταξε και μου είπε καθαρά: «Λοιπόν, αγαπητέ, στην αρχή, όταν ήμουν στο μοναστήρι, προσευχόμουν κι εγώ έτσι... Ναι, δεν ήταν προσευχή, αγαπητέ!  Αφού αυτά, αγαπητέ, με έβγαλε έξω και άρχισα να περπατάω έτσι..., η Θεοτόκος με δίδαξε τι είναι προσευχή!».  Και ξαφνικά μπήκε ξανά στον «αυτισμό» του, στρέφοντας την προσοχή του στα «χνούδια» στο χαλί, τα οποία σήκωσε προσεκτικά.  «Και πώς να μην απελπίζομαι;!», είπα μέσα μου...

 Ιερώνυμος.  Ραφαήλ,

 Μονή "Buna Vestire", Cheile Cibului, κομητεία Alba

Σήμερα στη γη, αύριο ... στον τάφο.

Σήμερα στη γη, αύριο ... στον τάφο.

 Το πρωί, βιαζόμαστε να πάμε στη δουλειά.  Μόλις φτάσουμε, σπεύδουμε να κάνουμε τις 8 ώρες να περάσουν πιο γρήγορα.  Το βράδυ, βγαίνουμε βιαστικά από την πόρτα, φιλάμε βιαστικά τα αγαπημένα μας πρόσωπα και βιαζόμαστε να ριχτούμε μπροστά στην τηλεόραση με ένα laptop ή tablet στην αγκαλιά μας.  Βιαζόμαστε.  Βιαζόμαστε να μεγαλώσουμε, προσευχόμαστε να τελειώσουν τα χρόνια του γυμνασίου και μετά το κολέγιο.  Μετά σπεύδουμε να αγοράσουμε ένα διαμέρισμα σε ισόβιες δόσεις.  Μάλλον κάνουμε παιδιά, που τα μεγαλώνουμε βιαστικά, αναρωτιούνται «πότε μεγάλωσαν έτσι;».  Κι όταν είναι μεγάλα, αναρωτιόμαστε γιατί βιάζονται τόσο γρήγορα να μας αφήσουν... Μόνο τότε μπαίνει στο λεξιλόγιό μας η έκφραση: «Περίμενε λίγο ακόμα...» Νομίζω ότι σου ακούγεται οικεία.  Τελευταία επίσκεψη στο σπίτι της γιαγιάς, έσπευσες να επιστρέψεις στο δικό σου, εκείνη, σου κρατούσε το χέρι και έλεγε με τρεμάμενη φωνή: «Περίμενε λίγο ακόμα, ένας Θεός ξέρει αν θα σε ξαναδώ...»

 Πριν από ενάμιση αιώνα, ο Τζον Ράσκιν, ο οποίος καταγόταν από μια πολύ πλούσια οικογένεια, παρεμπιπτόντως, έγραψε: «Δεν υπάρχει πλούτος, μόνο Ζωή».  Σκεφτείτε πόσες φορές ακούτε την ερώτηση "Τι έκανες με τόσα χρήματα;"  και πόσες φορές έχεις ακούσει κάποιον να ρωτάει: «Τι έκανες με όλη αυτή τη ζωή;»  "Ζήσε για το σήμερα, δεν υπάρχει αύριο!"  ακούγεται αξιολύπητο.  Γι' αυτό ακριβώς οι Ιταλοί του είπαν κυνικά αλλά απλά: «Σήμερα είσαι στη Γη, αύριο στον τάφο».  Μπορείτε να αφήσετε ίχνη ή σκιές στη Γη.  Στον τάφο δεν είσαι πια ούτε ίχνος ούτε σκιά.

 "Memento mori" O M U L E

 π. Teodor Ciurariu

‘You are a priest forever according to the order of Melchizedek’ (Hebrews 7:21)

‘You are a priest forever according to the order of Melchizedek’ (Hebrews 7:21)

Melchizedek - the original “International Man of Mystery”

Melchizedek, whose name literally means, “king of righteousness,” is quite an enigmatic figure in the Old Testament. He is the Priestly King of Salem or “Uru-salem” (meaning City of Peace), which is believed to be the ancient name of Jerusalem.

Melchizedek is first mentioned as if he seemingly comes forth out of nowhere: an archetypal image of a true anomaly. He appears on the battlefield after Abraham’s great victory, bestowing gifts of Bread and Wine and offering prayers and benedictions unto God on behalf of Abraham and his kinsmen. Abraham then offers back to Melchizedek a tenth (or “tithe”) of the spoils he has won; thus, showing the pre-eminence Abraham placed upon this pious figure. The account of this can be read in Genesis 14:18-20.

In the Book of Hebrews, Melchizedek is called a “King of Righteousness” and a “King of Peace,” terms which are also ascribed to Jesus Christ. Melchizedek’s mysterious lineage: “He is without father or mother or genealogy and has neither beginning of day nor end of life but resembling the Son of God he continues a priest forever” (7:3), also parallels the mystery of Christ’s eternal presence before the beginning of time and creation.

For these reasons alone, the Church has always taught that Melchizedek, this unique “man of mystery,” pre-figures the ultimate “priest-king” prophesied in Psalm 110:4, Isaiah 11:4-9, and Zechariah 6:9-15. He is viewed as an allegory of Jesus Christ Himself: The One and Only True High Priest, Who continuously offers us Bread and Wine as His own consecrated Body and Blood. Therefore, Jesus through His own acts of ministry, offering, and self-sacrifice, reminds us that He truly is “a priest forever after the order of Melchizedek.”

Fr. John

Κανένας άνθρωπος δεν είναι σαν τον άλλον.

Κανένας άνθρωπος δεν είναι σαν τον άλλον.  Ο Θεός δίνει σε όλους μια ερώτηση και μια απάντηση.  Μερικές φορές ορισμένα γεγονότα φαίνονται σαν την τελευταία σελίδα που σκίστηκε από ένα βιβλίο.  Δράσεις, περιπέτειες, όνειρα, ελπίδες έμειναν στον αέρα.  Κανένα συμπέρασμα.

  Θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι ή θέλουμε να έχουμε δίκιο;

   Η καθημερινή υπομονή αλλάζει τον κόσμο.

    Η ζωή είναι ένα ταξίδι όπου συναντάμε πολλούς ανθρώπους, μέρη και γεγονότα.  .

    Με τις ανοιχτές αγκάλες της καρδιάς, ή ένα φύλλο πάγου, η ζωή περνά ακόμα.  Οι άνθρωποι πρέπει να ακούγονται και να αγαπιούνται.

     Με τη λαχτάρα τους, με την ιστορία τους.  Επιλογές, μαθήματα.  Η ζωή δεν μένει ποτέ ακίνητη.  Είναι μια συνεχής κίνηση, ανάπτυξη κάτω από το ευλογημένο βλέμμα του Θεού.

       Αν έχεις το θάρρος να πεις «Αντίο», η ζωή θα σε ανταμείψει με ένα νέο «Χαίρομαι για τη συνάντηση».  Οποιοδήποτε θαύμα μπορεί να συμβεί σε εσάς.  Έχεις ελπίδα!

 Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος ανάμεσα στους γήινους;!

      Πατήρ Χρυσόστομος Φιλιπέσκου 

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ «Η Παναγία γέννησε τη Ζωή και η Ζωή νίκησε τον θάνατο… Να χαίρεσαι και να μη φοβάσαι!».

«Επιστρέφετε συχνά και πείτε στον Φύλακα Άγγελό σας, "Ευχαριστώ!"

Τέλος το γκέι παιδομάζωμα στον παιδικό σταθμό, που οργάνωσε ο Μητσοτάκης(είχε την στήριξη και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ)ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΩΝ.Συγχαρητήρια στους Μακεδόνες που βγήκαν μπροστά κ σε όσους λογαριασμούς σε όλη την Ελλάδα αντέδρασαν πλημμυρίζοντας τα ΜΚΔ με μηνύματα.

Αν όλη η νέα μας γενιά (το μέλλον μας) ανατρέφεται με το «ψωμί» (και τις ιδέες) των άλλων, τότε η Πατρίδα θα γίνει ξένη γι' αυτούς, αλλά και για εκείνους. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Krestyankin)

 

Το κανδήλι | διαβάζει ο π. Νεκτάριος | Ιερόν Κάθισμα της Μεταμορφώσεως Άνω Δολών Δυτικής Μάνης

 

Η Σωτηρία προ της Σαρκώσεως - Αρχιμ. Ιάκωβος Κανάκης

 

Διήγημα: «Τα πτερόεντα δώρα» - Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

 

Το πρόσωπο της Παναγίας και του Ιωσήφ του Μνήστορος - π. Ιωσήφ Κουτσούρης (ENG)

 

St. Theophan the Recluse [Heb. 11:8, 11-16; Mark 9:33-41]

St. Theophan the Recluse

[Heb. 11:8, 11-16; Mark 9:33-41] The Saviour sets forth a child as a model of faith and life. Simplicity of faith gives birth to simplicity of life; from both of these comes a model moral system. Let philosophizing in here, and it will make disorder within; under the appearance of better arranging affairs, it will one’s entire life into disorder. Philosophizing always cries, “This is not so, that is not so; let me establish everything in a new way; the old is worthless, boring.” But it has never yet, in any place, arranged anything good; it only throws things into confusion. The mind should obey what is commanded by the Lord. True, the mind is called “the tsar in the head”; however, this tsar is not given legislative power—only executive power. As soon as it starts making laws, it constructs it knows not what. Moral, religious, worldly, and political orders are thrown into confusion, and everything goes upside down. It is a great misfortune for society when the mind in it is given freedom to soar, with no restraint by Divine truth! This is God’s wrath. About it is said, hide thyself a little for a moment, until the indignation pass away (Isaiah 26:20) During this apogee of mental self-wilfulness it is best to wrap oneself in simplicity of faith. Just as during a storm it is better to sit at home and not step out to fight self-assuredly with it, so during stormy self-mindedness it is better not to step out into battle with it, or to seize the weapon of philosophizing, or resist it. Simplicity of faith is stronger than philosophizing; clothe yourself in it, like in armour, and you will withstand.

🇷🇺 Святитель Феофан Затворник

(Мк. 9, 33-41). Спаситель в образец веры и жизни ставит дитя. Простота веры рождает простоту жизни; из той и другой происходит образцовый строй нравственный. Впустите сюда умствование, - оно произведет разлад внутри, и под видом лучшего устроения дел всю жизнь расстроит. Умничанье всегда кричит: "то не так, другое не этак; дай-ка я все устрою по новому; старое негоже, наскучило". Но никогда еще нигде ничего доброго оно не устроило. а только все расстраивает. Уму следует слушаться того, что заповедано Господом. Правда, он называется царем в голове, но этому царю не дано законодательной власти, а только исполнительная. Как только примется он законодательствовать, то нагородит не знать что, расстроит и нравственные. и религиозные, и житейские, и политические порядки; все пойдет вверх дном. Великое несчастье для общества, когда в нем дают уму свободу парить, не удерживая его Божественною истиною! Это гнев Божий. О нем сказано: "укройтеся мало елико, дондеже мимо идет ". В этом разгаре умственного своенравия, лучше всего укрываться в простоту веры. Как во время бури лучше сидеть дома и не выходить, в самонадеянности, на борьбу с нею; так и во время бурного своеумия лучше не выходить на борьбу с ним и не хвататься за оружие умствования, чтобы противостоять ему. Простота веры сильнее умствований; облекись в нее, как в броню, и устоишь.

Egyszer megkérdezték Szent Szpiridont miért van annyi ellensége?A Szent ezt válaszolta: Mert Krisztus a barátom.

«ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΘΗΚΗΣ» Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ 

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (1-7ΙΑΝ.2023)

«ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΘΗΚΗΣ» Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Την πρωτοχρονιά, στα θυρανοίξια της νέας χρονιάς με την οποία μας προικοδοτεί η χάρη του Θεού, έχουμε τις γιορτές της Περιτομής του Χριστού και του μεγάλου Ιεράρχου Βασιλείου. 

Ο Χριστός περιτμήθηκε από ταπείνωση και συγκατάβαση. 

Τί ήταν όμως η περιτομή; 

Η ιστορία της χάνεται στα βάθη των χρόνων. Ο πατριάρχης Αβραάμ ήταν ήδη σε γεροντική ηλικία και οι υποσχέσεις του Θεού ότι θα τον ευλογήσει και θα τον δοξάσει, κάνοντάς τον γενάρχη μεγάλου έθνους και ότι από το σπέρμα του, δηλαδή από κάποιον σπουδαίο απόγονό του, θα ευλογηθούν όλες οι φυλές της γης, όχι μόνο δεν είχαν ακόμα εκπληρωθεί, αλλά και δεν διαφαινόταν ανθρωπίνως καμμιά προοπτική εκπλήρωσής τους. 

Η σύζυγός του η Σάρρα είχε αναγκαστεί να καταφύγει στο ύστατο νόμιμο μέσο που της επέτρεπαν τα οικογενειακά θέσμια της εποχής, για να θεωρηθεί, έστω και νομικά, μητέρα: Δίνει τη δούλη της, την Αιγύπτια Άγαρ, στον Αβραάμ για να τεκνοποιήσει μαζί της. Πράγματι ο Αβραάμ αποκτάει από την Άγαρ τον Ισμαήλ, όμως και πάλι ο Θεός του λέγει, ότι δεν είναι αυτός που θα κληρονομήσει τα υπεσχημένα, αλλά ο γιος που θα γεννηθεί από την ίδια τη Σάρρα.

Και για δεύτερη φορά ο Θεός κάνει συμφωνία και διαθήκη με τον Αβραάμ: Να είσαι ευάρεστος ενώπιόν μου και άμεμπτος, του λέει. «Και θήσομαι την διαθήκην μου ανά μέσον εμού και ανά μέσον σου και πληθυνώ σε σφόδρα… Και θήσω σε εις έθνη, και βασιλείς εκ σου εξελεύσονται… Και δώσω σοι και τω σπέρματί σου μετά σε την γην, ην παροικείς… Και αύτη η διαθήκη, ην διατηρήσεις, ανά μέσον εμού και υμών… περιτμηθήσεται υμὠν παν αρσενικόν, …και έσται εις σημείον διαθήκης ανά μέσον εμού και υμών. Και παιδίον οκτώ ημερών περιτμηθήσεται υμίν, παν αρσενικόν». Η περιτομή συνίστατο στην αποκοπή της ακροβυστίας ή ακροποσθίας, της άκρης δηλαδή του δέρματος του αντρικού γενετησίου οργάνου. 

Η εντολή της περιτομής ήταν μόνο για τους άντρες και ποτέ για τις γυναίκες, όπως ισχύει δυστυχώς ακόμα και σήμερα σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου. Για τους άνδρες όμως δεν χωρούσε εξαίρεση. Ίσχυε ακόμα και για τους δούλους που είχαν γεννηθεί εντός του οίκου του Αβραάμ, για τους δούλους που είχαν αγοραστεί και για τους γιούς των ξένων που τυχόν έμεναν μαζί τους, έστω κι αν δεν ήταν κατά σάρκα απόγονοι του Αβραάμ. «Και απερίτμητος άρσην, …εξολοθρευθήσεται η ψυχή εκείνη εκ του γένους αυτής». Δεν είχε θέση ανάμεσά τους ο απερίτμητος, δεν μπορούσε να ζει μαζί τους, ούτε να μετέχει στα της λατρείας τους. Ιδιαίτερα δεν επιτρεπόταν να εορτάζει μαζί τους το Πάσχα, ούτε να τρώγει από τον πασχάλιο αμνό, όπως ορίστηκαν αυτά αργότερα μέσω του Μωυσέως από τον Θεό.

Ο Αβραάμ περιτμήθηκε σε ηλικία ενενήντα εννέα ετών και ο Ισμαήλ, γιος της Άγαρ, δεκατριών. Τότε ο Θεός προανήγγειλε στον Αβραάμ ότι τον επόμενο χρόνο η Σάρρα, που ήταν ήδη ενενήντα ετών, θα γεννούσε τον Ισαάκ, μέσω του οποίου θα εκπληρώνονταν όλες οι υποσχέσεις του. Όπως και έγινε (Γεν. κεφ. 16 και 17).

Με την περιτομή κατά την ογδόη από τη γέννηση ημέρα γινόταν η πολιτογράφηση στον εκλεκτό λαό του Θεού. Ήταν η εγγύηση γνησιότητας της καταγωγής από τον Αβραάμ. Οι Εβραίοι καυχιόντουσαν ιδιαίτερα γι’ αυτό. «Πατέρα έχομεν τον Αβραάμ, …σπέρμα Αβραάμ εσμεν».

Ο Χριστός βέβαια τους έδειξε ότι κάτι τέτοιο δεν είχε και τόση σημασία, μα είναι άλλο θέμα αυτό. 

Καλή εβδομάδα! Καλή χρονιά! Χρόνια πολλά!

ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ(1-7ΙΑΝ.2023)

(για τους εντοπίους)

1. Την Κυριακή, 1-1-2023, η Περιτομή του Χριστούκαι μνήμη του αγίου Βασιλείου Καισαρείας, πανήγυρις του Ναού μας,Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου κ. Χρυσοστόμου, ώρα 7.00 π.μ.και Δοξολογία επί τω νέω έτει, ώρα 10.30 π. μ.Μικρός Αγιασμός πρωτομηνιάς. 

2. Την Πέμπτη,5-1-2023, Όρθρος-Μεγάλες Ώρες Θεοφανείων-Εσπερινός-Θεία Λειτουργία (Μεγ. Βασιλείου)-Μέγας Αγιασμός,ώρα 5.30-10.00 π.μ. (Ξηροφαγία). 

3. Την Παρασκευή,6-1-2023, τα Άγια Θεοφάνεια,Θεία Λειτουργία-Μέγας Αγιασμός,ώρα 6.45-10.30 π. μ. Αγιασμός υδάτων (παραλία), ώρα 11.00 π. μ. (Κατάλυσις εις πάντα). 

4. Το Σάββατο,7-1-2023, η σύναξις αγίου Ιωάννου του Προδρόμου,ώρα 7.00-9.30 π. μ. 

5. Κάθε μέρα, Θ΄ Ώρα-Εσπερινός-Μικρό Απόδειπνο-Χαιρετισμοί, ώρα 5.00-6.15 μ. μ. 

«Αντιύλη». Ι. Ν. Αγ. Βασιλείου, Πρέβεζα

Τηλ. 26820 23075/25861/6980 898 504. 

E-mail:antiyli.gr@gmail.com

ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ «ΕΘΙΜΟ» ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (25-31 ΔΕΚ.2022) 

ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ «ΕΘΙΜΟ» ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

π. Δημητρίου Μπόκου 

Υποθετικό σενάριο: Φαντασμαγορική γιορτή γενεθλίων στο μεγάλο αρχοντικό. 

Άντρες και γυναίκες, με ακριβά κουστούμια και φανταχτερές τουαλέτες, με λαμπερά κοσμήματα και πολυτελέστατα δώρα, οι καλεσμένοι όλοι, καταφθάνουν. Με πλατιά χαμόγελα και βαθειές υποκλίσεις ο νοικοκύρης, η νοικοκυρά, το υπηρετικό προσωπικό, η οικογένεια όλη, τους βάζουν να πάρουν θέση στο μεγάλο στολισμένο τραπέζι. Οι μπάντες παίζουν γιορτινές μουσικές, το κέφι ανεβαίνει κατακόρυφα, τα μαχαιροπήρουνα κινούνται δραστήρια, τα πιάτα πάνε κι έρχονται βαρυφορτωμένα, τα ποτήρια υψώνονται. Η τεράστια τούρτα με τα κεράκια της αναμμένα τοποθετείται στο κέντρο.

Τότε ένας φωνάζει: «Για ποιον γίνεται όλο αυτό το πανηγύρι; Πού είναι για να τον ευχηθούμε;» Μα οι νοικοκυραίοι λένε πως το τιμώμενο πρόσωπο …δεν υπάρχει. «Δεν είναι πλέον ένοικος του σπιτιού μας. Τον έχουμε εξορίσει εδώ και πολλά χρόνια, γιατί δεν ταίριαζε με τη ζωή μας. Μας αναστάτωνε ο τρόπος του. Δεν τον θέλαμε ανάμεσά μας. Με τον καιρό ξεχάσαμε και τη μορφή του και το όνομά του ακόμα. Μα η γιορτή από συνήθεια έμεινε. Δεν υπήρχε λόγος να καταργηθεί. Έδινε λαμπερό χρώμα στην καθημερινότητά μας. Εντάχθηκε στα όμορφα έθιμα που οφείλουν, σώνει και καλά, να δίνουν χαρά στη ζωή μας». 

Οι καλεσμένοι απομένουν για λίγο με τα ποτήρια υψωμένα κατάπληκτοι, αμήχανοι. 

«Αυτό κι αν είναι το τρελότερο πράγμα που ακούσαμε ως τώρα! παρατηρούν. Μα τί παράνοια είναι αυτή; Πού ακούστηκε να διώχνεις απ’ τη γιορτή του αυτόν που γιορτάζει; Αλλά τί λόγος μάς πέφτει εμάς; Δικό σας θέμα αυτό. Αν δεν έχετε πρόβλημα εσείς, γιατί να έχουμε εμείς; Δεν χάνουμε τίποτα, αντίθετα, κερδίζουμε εμείς. Μας φτάνει να τρώμε, να πίνουμε, να γιορτάζουμε μαζί σας. Χαρές θέλουμε, αναψυχή. Τα παραπέρα σας δεν μας ενδιαφέρουν». 

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο οξύμωρο των Χριστουγέννων. Και κάθε χρόνο ξεκινάει κάθε «καλεσμένος» απ’ τις άκρες της γης. Αφρικανός, Κινέζος, Κορεάτης, Φιλιππινέζος, Πέρσης, Γιαπωνέζος, Ινδός, Εβραίος, Πολυνήσιος, κάθε «πικραμένος» και πάροικος της Οικουμένης. Όλοι μαζί χτυπούν την πόρτα του Χριστιανού για να χαρούν κι αυτοί με τα γενέθλια του άγνωστου γι’ αυτούς Χριστού. Μα δεν τον ξέρει πια τον Χριστό ούτε και ο Χριστιανός! Τον έχει βγάλει προ πολλού απ’ τη ζωή του. Και πώς μπορεί ένας τυφλός να οδηγήσει τώρα άλλους τυφλούς; 

Πριν από τρεις σχεδόν χιλιάδες χρόνια φώναζε ο μεγάλος Ησαΐας: «Καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστι μεθερμηνευόμενον μεθ’ ημών ο Θεός». Ήλθε να μείνει μαζί μας ο Θεός (Ησ. 7, 14. Ματθ. 1, 23). Τρεις χιλιάδες χρόνια μετά, κάναμε τα πάντα για να τον βγάλουμε από ανάμεσά μας. «Ενεδρεύσωμεν τον δίκαιον, ότι δύσχρηστος ημίν εστι και εναντιούται τοις έργοις ημών»(Σοφ. Σολ. 2, 12).Έτσι, όλοι γιορτάζουν Χριστούγεννα, μα για Χριστό λόγος πουθενά. Απαγορεύεται να αναφερθεί ακόμα και το όνομά του. Γιορτές του χειμώνα, της φύσης, λένε! Χριστιανοί και μη, ευπρόσδεκτοι όλοιστη «χαρά». Αποκλεισμένος μόνο ο Χριστός. Απ’ τα δικά του γενέθλια. Όλοι μέσα στη γιορτή, απέξω μόνο ο Χριστός. Τέλειος παραλογισμός! 

Στον «χριστιανικό» μας κόσμο δεν υπάρχει πλέον τόπος για τον Χριστό• ούτε καν σπήλαιο, όπως κάποτε στη Βηθλεέμ. Η τραγωδία στο ζενίθ της! «Στώμεν καλώς» οι Χριστιανοί! 

Καλά Χριστούγεννα!Καλό άγιο Δωδεκαήμερο! Χρόνια πολλά!

ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ(25-31ΔΕΚ. 2022)

(για τους εντοπίους)

1. Την Κυριακή,25-12-2022, η κατά σάρκα Γέννησις του Κ.Η.Ι. Χριστού, ώρα5.00-8.15π.μ. 

2. Τη Δευτέρα, 26-12-2022, η σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου και η εις Αίγυπτον φυγή. Συνεορτάζεται η μνήμη των αγίων Ιωσήφ του μνήστορος,Δαυΐδ του βασιλέως καιΙακώβου του Αδελφοθέου (της Κυριακής μετά την Γέννησιν),ώρα 7.00-9.30 π. μ. 

3. Το Σάββατο,31-12-2022, η απόδοσις της εορτής των Χριστουγέννων,ώρα 7.00-9.30 π. μ. Το απόγευμα, πανηγυρικός Εσπερινός Αγίου Βασιλείου,ώρα 6.00 μ. μ.

4. Κάθε απόγευμα,Θ΄ Ώρα-Εσπερινός-Μικρό Απόδειπνο-Χαιρετισμοί,ώρα 5.00-6.15 μ. μ.

«Αντιύλη». Ι. Ν. Αγ. Βασιλείου, Πρέβεζα.

Τηλ. 26820 23075/25861/6980 898 504. E-mail:antiyli.gr@gmail.com

Ο ΤΆΦΟΣ ΤΟΎ ΣΕΒΑΣΜΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΙΟΥ ΤΟΥ ΔΊΑ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟ.

Στον τάφο του Σεβασμιου Γεροντιου σήμερα, γλυκά και παιδιά που αγαπούσε πολύ!  Θαύματα και η ευγνωμοσύνη των ανθρώπων συγκεντρώνονται αυτές τις μέρες, ακόμη και Καθολικοί που θεραπεύτηκαν από τον καρκίνο με μια «καραμέλα» που ευλόγησε ο αγαπητός μας Σεβασμιώτατος!  Απλοί άνθρωποι που έρχονται να ευχαριστήσουν για την υποστήριξή τους, μπορείτε μόνο να βρείτε τόση χαρά και δάκρυα ευγνωμοσύνης στο Tismana!  Να έχετε καθαρές μέρες, χαρά και ήρεμες διακοπές!  Τοσο αγαπητό...

Ο ΕΥΣΕΒΉΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΆΛΟΣ 1

 Στα χρόνια που ακολούθησαν, αποφοίτησα από το Θεολογικό Σεμινάριο στο Cluj-Napoca, χειροτονούμενος άγαμος ιερέας (αρχικά, ιεραπόστολος για τα νοσοκομεία, τα νηπιαγωγεία και τα γηροκομεία στην κομητεία Alba), κατά την οποία συνεχίστηκαν οι επισκέψεις του Ευσεβούς με τον ίδιο τρόπο.  Το πρώτο έτος της ιεροσύνης, μετακόμισα με τη μητέρα μου σε ένα διαμέρισμα στο τετράγωνο δίπλα στο Επαρχιακό Νοσοκομείο.  Χωρίς να είναι κοντά σε αυτή την αλλαγή διεύθυνσης, βρέθηκα με τον Ευσεβή στο σπίτι, σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα.  Από εδώ θα μπορούσα να πω ότι ξεκίνησε ένα νέο στάδιο όσον αφορά τα θαύματα και τις αποκαλύψεις του.

 Ο ευσεβής διατήρησε τον πνευματικό του θησαυρό και τον αύξανε με την ταπείνωση.  Αγαπούσε πολύ την ταπείνωση και ζητούσε συνεχώς συγγνώμη στην προσευχή και μπροστά στους ανθρώπους.  Στον ίδιο βαθμό, δραστηριοποιήθηκε στη συκοφαντική συκοφαντία εναντίον του, ειδικά όταν κάποιος νόμιζε ή τον ομολογούσε ότι ήταν ταπεινός, ευσεβής ή άγιος.  Όσοι τον γνώρισαν το ξέρουν πολύ καλά!  Το κατάλαβα κι εγώ από την αρχή, γιατί ήμουν διασκεδαστικός μάρτυρας κάποιων καταστάσεων που κάποιες ευσεβείς γυναίκες «πέρα από την εντολή», που έτσι ομολόγησαν τον Ευσεβή, συκοφαντήθηκαν με λόγια ή αγγίγματα λιγότερο «ευσεβείς».

 Κάποτε συνάντησα ένα αληθινό ρητό: «Ο Θεός επιλέγει άλλους τόσο καλούς όσο είναι και άλλους τόσο κακούς όσο είναι!».  Το ότι είμαι και κοντά στον αιδεσιμότατο Γεροντιο τον Ευσεβή εξηγείται από το γεγονός ότι ανήκω στη δεύτερη κατηγορία.  Όντας σε μια παιδική, ανολοκλήρωτη και συχνά άτακτη φύση, στην οποία προστέθηκε το παιδικό μου πάθος για τις ιαπωνικές πολεμικές τέχνες, αντιμετώπιζα συνεχώς τον Ευσεβή με μια σειρά από παρατσούκλια, συμπεριφορές, ελαφρά χτυπήματα, εξαρθρήματα, ακινητοποιήσεις κ.λπ.  που παραδόξως τον έκανε να νιώθει πολύ ελεύθερος από πνευματική άποψη στην παρουσία μου.

 Για χρόνια ζούσαμε μαζί, τις στιγμές που ερχόταν στο σπίτι μας, και είτε τρώγαμε, λέγαμε ιστορίες ή τον ρωτούσαμε για τις «δραστηριότητές» του, όλα γίνονταν με την ίδια στάση εκ μέρους μου, με εξαίρεση την προσευχή. , όταν πολλές φορές συλλογιζόμαστε σιωπηλά ή κρυφά.  Δεν είπε τίποτα για τον εαυτό του που θα τον αφαιρούσε από την εικόνα ενός τρελού. Όταν όμως ένιωθε ότι τον αγαπούσαν, αλλά δεν τον επαινούσαν ή τον εκτιμούσαν, απαντούσε ξεκάθαρα και συνεκτικά.

 Όλη η πορεία της ευσεβούς ζωής του, υπό το πρόσχημα της τρέλας για τον Χριστό, ολοκληρώθηκε με τη δύναμη της χάριτος του Θεού.  Γι’ αυτό ήταν ένας άνθρωπος που χρησιμοποιούσε συνεχώς τα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας.  Έλαβα την εξομολόγηση του και τον μοιράστηκα με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, αλλά όχι ως κάποιος που θα ήταν ιερέας του.  Έκανα προσευχές και τον άλειψα με ιερό λάδι όταν είχε σωματικές παθήσεις (κάποτε έκανε εγχείρηση στον εαυτό του!).  Χρησιμοποίησε την ιεροσύνη με την οποία είχα προικιστεί, όπως νομίζω ότι έκανε και με άλλους ιερείς στους οποίους πήγαινε.  Ποτέ δεν του έδωσα πνευματικές συμβουλές και ούτε μου έδωσε.  Δεν ντρεπόταν για τα νιάτα μου, αν και ήμουν μόλις 21 ετών.  Ήμασταν φίλοι και εμπιστευόμασταν ο ένας τον άλλον, σε μια αγάπη που δεν χρειαζόταν πια λόγια.  «Η φιλία είναι από τον ουρανό», έλεγε ο πατέρας Teofil Părăian.  και γύρω του ένιωσα τον Παράδεισο.

 Στην αρχή, βλέποντάς τον τόσο στερημένο, του πήρα ρούχα και παπούτσια, που τα απολάμβανε σαν παιδί.  Όταν όμως επέστρεφε σπίτι το βράδυ, ήταν πάντα ντυμένος με άλλα φτωχά ρούχα, που είναι περιττό να περιγράψω.  Επίπληξα και τον κάλεσα, εξαρθρώνοντας τα χέρια του, να σταματήσει να μου δίνει τα ρούχα και τις μπότες που τόσο χρειαζόταν, αλλά με αφόπλισε με τις εξηγήσεις που έδωσε με το ύφος του.  Βοήθησε πολλούς φτωχούς, αλλά και μοναστήρια, με τα χρήματα που έπαιρνε και μάζευε από τους ανθρώπους.  Δεν ζήτησε ποτέ από κανέναν, αλλά ήταν αδύνατο να μην δώσεις όταν τον συναντούσες.  Όλοι οι γείτονές μου του έδιναν χρήματα, τα οποία τα απολάμβανε σαν παιδί.

 Χωρίς να ξέρει ποτέ τι κουβαλούσε στις γνωστές του τσάντες, με τις οποίες ερχόταν και σε εμάς μερικές φορές, μια φορά, φεύγοντας, μου έδειξε μια τσάντα γεμάτη χρήματα και μου ζήτησε να προσευχηθώ να φτάσει σώος σε ένα μοναστήρι που τα είχε μεγάλη ανάγκη, «γιατί δεν έχουν πού να μείνουν οι αξιοπρεπείς, αγαπητέ!».  Φοβήθηκα όταν είδα τόσα χρήματα και τον ρώτησα με τον "τρόπο" μου από πού πήρε τόσα χρήματα και αν δεν ήταν κλεμμένα, στην οποία μου απάντησε: "Λοιπόν, αγαπητέ, όλα είναι στο χέρι σου που κράτησα μέχρι έσφιξαν!».  Δεν είχα ιδέα πού τα έκρυψε και τα κατέθεσε.

 Ιερώνυμος.  Ραφαήλ,

 Μονή "Buna Vestire", Cheile Cibului, κομητεία Alba

Ο ΕΥΣΕΒΉΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΆΛΟΣ

 Λίγο μετά, ένα βράδυ, ξύπνησα μαζί του στην πόρτα του διαμερίσματος που έμενα και, μόλις μπήκα στο σπίτι, μου είπε: «Γιοάι, αγαπητέ (ptu!, ptu!), αυτό είναι το μόνο που έχω. ήρθε από τους ευσεβείς (πτου!, πτου!) από τη Μονή Χ (δεν θυμάμαι ποια) και ήρθα σε εσάς!».

 Πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι ήχοι «πτου!, πτου!», που συνόδευαν την ομιλία του Ευσεβούς, ήταν η έκφραση της χειρονομίας του ξεφορτώματος με το φτύσιμο, που απευθυνόταν στον διάβολο και το έργο του να διαστρεβλώνει και να μολύνει τις σκέψεις του και λόγια όταν προσευχόταν ή μιλούσε με τον κόσμο.

 Έκτοτε συναντήθηκα πολλές φορές μαζί του στο σπίτι, χωρίς προηγούμενη συμφωνία.  Ήξερα μόνο πότε έφευγε, γιατί μου είπε πού ήθελε να πάει στη χώρα, αλλά ποτέ δεν ήξερα πότε θα ερχόταν.  Αλλά ο ερχομός του συνέβαινε πάντα σε σημαντικές στιγμές της ζωής της οικογένειάς μου, πριν από ένα γεγονός ή μια αλλαγή στη ζωή μας.

 Ήμασταν μια διχασμένη οικογένεια μετά το διαζύγιο των γονιών μου και ο πατέρας μου, ο οποίος είχε υποστεί εγκεφαλικό (εγκεφαλικό αγγειακό ατύχημα), δεν έμενε πλέον μαζί μας.  Αυτό που απέμεινε από την οικογένειά μου ήταν μια μητέρα (επίσης άρρωστη) και τρία παιδιά που δεν μπορούσαν να βρουν τον σκοπό της ζωής τους.  Πολλές κακουχίες, κρίσεις κ.λπ.

 Ένα πρώτο θαύμα που γνώριζαν τα μέλη της οικογένειάς μου είχε σχέση με τον πατέρα μου, ο οποίος δήλωνε άθεος και από τον οποίο είχα ακούσει για τον Θεό μόνο με βρισιές.  Αυτό συνέβη ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο, μετά από εγκεφαλικό.  Ο ευσεβής άνθρωπος μας είχε έρθει «σε άδειο τραπέζι» και βλέποντάς με πικραμένο με ρώτησε τι έχω.  Τότε του ζήτησα να προσευχηθεί για τον πατέρα μου, εξηγώντας την κατάσταση με λίγα λόγια.  Ξαφνικά γονάτισε και ακολούθησε μεγάλη προσευχή, στην οποία προσευχόταν με λυγμούς για τον πατέρα μου.

 Έμεινε στο μυαλό μου από τότε με μια παράκληση που, μεταξύ άλλων, έλεγε στον Θεό και που ούτε τώρα έχω καταφέρει να ερμηνεύσω: «Και κάτι ακόμη, Κύριε, (ptu!, ptu!) , για τον υπηρέτη Σου Alexandru, να του δώσει τα πέντε στοιχεία της συνείδησης!».  Έχω διαβάσει διατυπώσεις και περιγραφές σχετικά με τη συνείδηση, τόσο στην πνευματική λογοτεχνία όσο και στην ψυχολογία, αλλά ακόμα δεν είμαι απολύτως σαφής σε τι αναφερόταν ο Ευσεβής.  Είναι βέβαιο ότι η προσευχή του επικράτησε και έφερε τους καρπούς της μετάνοιας: ο πατέρας μου δέχθηκε τον ιερέα στο νοσοκομείο, εξομολογήθηκε και κοινωνούσε.  Μετά το εξιτήριο, τον επισκέφτηκα ξανά όπου έμενε.  με το αλώβητο χέρι του έκανε το σταυρό δοξάζοντας τον Θεό.  Επίσης, μέσα από ό,τι μπορούσε να εκφράσει (εν μέρει παράλυτος) χάρηκε για μένα γιατί ήμουν κοντά στην Εκκλησία.

 Ένα άλλο προφανές θαύμα συνέβη στη μητέρα μου.  Ήταν βαριά καπνίστρια από τότε που ήταν έφηβη.  Προσπάθησε να κόψει το κάπνισμα αρκετές φορές, αλλά όλα ήταν μάταια: έκλαιγε και κάπνιζε.  Όταν ο Ευσεβής μπήκε στη ζωή της οικογένειάς μας, αυτή η συνήθεια δεν της άρεσε από την αρχή.  Γι' αυτό την πείραζε συνέχεια με λόγια και αστεία κατά του καπνίσματος, όπως μόνο αυτός ήξερε να κάνει.  Ένα χρόνο, τη Σαρακοστή, ο Ευσεβής έμεινε λίγο μαζί μας, φεύγοντας πριν το Πάσχα.  Η μητέρα μου συνέχισε να καπνίζει, αλλά το βράδυ του Πάσχα, σεβόμενη τους εκκλησιαστικούς κανόνες, πήρε μέρος στη Θεία Λειτουργία και κοινωνούσε.  Μετά τη λειτουργία, επιστρέψαμε σπίτι.  Άρχισα να ετοιμάζω το ένα και το άλλο όταν, ξαφνικά, βρίσκω τη μητέρα μου να κλαίει και να μου λέει ότι δεν μπορεί πια να καπνίσει και ότι, όταν πήρε, την αγία Κοινωνία ένιωθε σαν ένα φως που μπήκε μέσα της, και τώρα, αν θέλει να ανάψει το τσιγάρο, πέφτει αμέσως σε μια παρηγορητική κραυγή, την οποία δεν μπορεί να σταματήσει.  Έτσι, παρέμεινε θεραπευμένη από το κάπνισμα για το υπόλοιπο της ζωής της.

 Τέτοια θαύματα έγιναν πολλά στη ζωή μας, με την εμφάνιση και την προσευχή του Ευσεβούς. Σχετικά με αυτά τα θαύματα, θα αναφέρω και τις προφητείες που έκανε μαζί μας ή με τους γύρω μας, προφητείες που επαληθεύτηκαν ακριβώς.  Πολλά από αυτά είναι ηχογραφημένα στους προηγούμενους τόμους και άλλα είναι ακόμα κρυμμένα στις καρδιές όσων τα άκουσαν.  Ελπίζω να τους κάνουν γνωστούς κάποια στιγμή…

 Ιερώνυμος.  Ραφαήλ,

 Μονή "Buna Vestire", Cheile Cibului, κομητεία Alba

ΑΠΌ ΤΗΝ ΖΩΉ ΤΟΎ ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΟΔΩΡΟΥ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. 6

 Συμφωνία μεταξύ του πατέρα Ηλιοδωρου και της μητέρας Sepphora

Έχω έναν ξάδερφο, τον πατέρα Διονύσιο,  της εκκλησίας των Θεοφανείων στο Kozelsk (χωριό Mekhzavod). Ως αγόρια, περνούσαμε κάθε καλοκαίρι στην Optina, μας έδιναν κάποιες παιδικές υπακοές,βοηθήσαμε με τον πρόσφορο, ρίχναμε και λάδι σε μπουκάλια. Ζούσαν σε έναν πύργο. Μας μεγάλωσαν ο δικός μας θείος, ο πατέρας Γαβριήλ και ο πατέρας Ηλιόδωρος. Ολη μέρα κυριολεκτικά δεν αφήσαμε τον πατέρα Ηλιόδωρο. Ήταν αυτός που μας έδωσε τους πρώτους κανόνες προσευχής, μας δίδαξε ποιες μέρες να πάμε στις λειτουργίες μέχρι τις 5 το πρωί, ποιες μέρες μπορούμε να πάμε στις λειτουργίες στις 7 το πρωί, πότε να πάμε για μπάνιο στην ιερή πηγή.

Όταν ενηλικιωθήκαμε, αποφοιτήσαμε από το σεμινάριο και πήραμε ιερά τάγματα, ο πατέρας Ηλιόδωρος παρέμεινε ο πνευματικός μας πατέρας. Κάποτε ο πατέρας Διονύσιος μου είπε μια ιστορία για έναν ιερέα που συνέβη μπροστά στα μάτια του. Φθάνοντας στην Όπτινα, συναντήθηκε ως συνήθως με τον πατέρα Ιλιόδωρο.

Ξαφνικά τους είπαν ότι μια φτωχή οικογένεια χρειαζόταν τρομερά βοήθεια. Όμως τότε ούτε ο πατέρας Ηλιόδωρος ούτε ο ίδιος ο π. Διονύσιος (αρχηγός πολύτεκνης οικογένειας με έξι παιδιά) είχαν την ευκαιρία να βοηθήσουν οικονομικά όσους είχαν ανάγκη. Για αρκετή ώρα, ο πατέρας περπατούσε γύρω από το μοναστήρι στεναχωρημένος και μετά ζήτησε από τον πατέρα Διονύσιο να τον πάει στο Κλύκοβο στη Μητέρα Σεπφόρα, για να της σερβίρει ένα λίθιο στον τάφο:

- Έχω λίγα χρήματα εδώ και έχω συμφωνία με τη μητέρα Sepphora: όταν της φέρνω χρήματα, τότε μου στέλνει 10 φορές περισσότερα, - εξήγησε ο πατέρας Ηλιόδωρος τον σκοπό του ταξιδιού.

Γνωρίζοντας το λεπτό χιούμορ του ιερέα, ο πατήρ Διονύσιος μόνο χαμογέλασε ακούγοντας το σκεπτικό του. Σκέφτηκα: ο πατέρας αστειεύεται έτσι. Πήγαν στο μοναστήρι στο Κλύκοβο, σέρβιραν ένα λίθιο και ο ιερέας έβαλε ένα χαρτονόμισμα πέντε χιλιάδων σε μια κουτί δωρεάς - αυτά ήταν όλα τα χρήματα που είχε εκείνη την εποχή.

Αφού πέρασε λίγο περισσότερο χρόνο στο μοναστήρι, ο π. Ηλιόδωρος αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να επιστρέψει στην Όπτινα. Όταν έφυγαν από την πύλη και κατευθύνθηκαν προς το αυτοκίνητο, ένα τουριστικό λεωφορείο μπήκε στο χώρο στάθμευσης του μοναστηριού. Οι προσκυνητές άρχισαν να φεύγουν από εκεί, τους συνόδευε ένας ιερέας, ο οποίος αναγνώρισε τον ιερέα και χάρηκε πολύ γι' αυτό.

«Μπατιούσκα, με θυμάσαι, κάποτε υπηρετούσαμε σε τάδε μέρος, τόσα χρόνια πριν!... Πάτερ Ηλιοδωρε», πρόσθεσε ο ιερέας στο τέλος μιας σύντομης συνομιλίας, «μου έδωσαν πρόσφατα έναν φάκελο, σε παρακαλώ πάρτε αυτό, ξέρω ότι σίγουρα θα βρεις κάποιον που το χρειάζεται περισσότερο!

Αυτή είναι μια τόσο τυχαία συνάντηση. Όταν ο π. Ηλιόδωρος μπήκε στο αυτοκίνητο, ζήτησε από τον π. Διονύση να δει τι είχε μέσα στον φάκελο. Υπήρχαν χρήματα στον φάκελο - ακριβώς 50 χιλιάδες ρούβλια.

Χαρούμενοι, επέστρεψαν στην Όπτινα και ο ιερέας μπόρεσε να βοηθήσει τους ανθρώπους που βρίσκονταν σε δύσκολη θέση και είχαν απόλυτη ανάγκη βοήθειας. Αυτή είναι η πίστη που είχε ο πατέρας Ηλιόδωρος – απλή και πολύ φλογερή, και έκανε θαύματα. Τότε ο αδερφός μου έμεινε έκπληκτος: φαίνεται ότι ο ιερέας αστειευόταν για τη «συμφωνία». Όμως ο Κύριος, σύμφωνα με τη φλογερή του πίστη, τακτοποίησε το θαύμα ακριβώς όπως μίλησε γι' αυτό ο ιερέας.

ΑΠΌ ΤΗΝ ΖΩΉ ΤΟΎ ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΟΔΩΡΟΥ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. 5

 Στον Πατέρα Ιλιόδωρο⠀

Δεν είμαι από τους τυχερούς που μπορούν να αποκαλούν τον εαυτό τους παιδί του πατέρα Ηλιοδωρο. Δεν έχω πάει συχνά στην Optina.⠀

Θυμάμαι πώς σε στιγμές της πιο άγριας απελπισίας που συνδέεται με έναν μακροχρόνιο αναγκαστικό χωρισμό από τον σύζυγό μου, εγώ, σαν χτυπημένο σκυλί, περιπλανιόμουν στον κύκλο των προσκυνητών που τόσο ζωηρά συνωστίζονταν κοντά στον Πατέρα  απέναντι από το παρεκκλήσι των δολοφονημένων αδελφών…

Και τότε ο πατέρας Ηλιόδωρος γύρισε προς το μέρος μου: «Σου έδωσαν ένα μικρό βιβλίο;». (Κόκκινο του Πάσχα) - "Όχι." Και τη στιγμή της παράδοσης του βιβλίου, ο πατέρας Ηλιόδωρος σφίγγει σφιχτά το χέρι μου στις ζεστές μεγάλες παλάμες του ... Και ... Δεν το αφήνει ... Και με κοιτάζει στα μάτια για πολλή ώρα ... Ήταν ανόητα άβολα για μένα, όλοι μας κοίταξαν, ο πατέρας Ηλιόδωρος σταμάτησε να εκπέμπει και εγώ αναστατώθηκα ψυχικά και προσπάθησα ανεπιτυχώς να ελευθερώσω το χέρι μου ...

Και πίσω από αυτές τις σκέψεις, ένα μεγαλειώδες συναίσθημα παρηγοριάς, συμπόνιας και ανακούφισης, που δεν ήταν γνωστό μέχρι εκείνη τη μέρα, αναδύθηκε στην ψυχή μου. Αμέσως ένιωσα ότι αν ένας ξένος μπορεί να με αγαπήσει έτσι, τότε πόσο ασύγκριτα μεγάλη είναι η αγάπη του Θεού για μένα!!! Ένιωσα την αγάπη του Θεού για μένα μέσω του πατέρα Ηλιόδωρου! (Φυσικά, αυτό δεν είναι το επίπεδο των μοναστηριακών αποκαλύψεων, όπου ο άνθρωπος διαλύεται σε σκόνη από την αγάπη του Θεού, όπως έγραψε ο Άγιος Παΐσιος . Ήταν η παρηγοριά ενός αμαρτωλού, άσχημου, μακριά από τον Θεό ανθρώπου! Αυτό το κάνει πιο πολύτιμο!) ⠀

Τι να πω, την υπόλοιπη μέρα πάλι Ουμ γεμάτο ευγνωμοσύνη μιας λιωμένης καρδιάς !!! ⠀