ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ «Όποιος και να είναι ό φίλος μου ή ό δάσκαλος μου, εγώ δεν τον προδίδω». Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

Όσο για τον Ιούδα:

Ό Ιούδας χάνει την ευκαιρία να κερδίσει και ταυτόχρονα χάνεται, διότι σκέφτεται επιτήδεια, σκέφτεται επιμελώς, σαν σοφιστής. Στις δύσκολες περιπτώσεις, όμως, το πιο καλό είναι να εφαρμόζουμε την απλή λύση της ευθυκρισίας, να σκεφτόμαστε όπως θα σκεφτόταν ένας αγράμματος χωριάτης και να πούμε «Όποιος και να είναι ό φίλος μου ή ό δάσκαλος μου, εγώ δεν τον προδίδω». Ό Ιούδας όμως τί είπε, πώς σκέφτηκε; «Από τη στιγμή πού ό Ιησούς ήρθε για να μας σώσει, από τη στιγμή πού για να μας σώσει πρέπει να σταυρωθεί, από τη στιγμή πού για να σταυρωθεί πρέπει κάποιος να τον προδώσει, έ τότε προσφέρομαι εγώ, εγώ θα τον προδώσω».

Δεν ξέρω  ποιες είναι οι πιθανότητες, δεν ξέρω αν οι παπάδες και οι γραφιάδες θα βρουν άλλο τρόπο, δεν θέλω να ξέρω τίποτα. Εγώ ένα ξέρω, αυτό πού μας έμαθαν οι  πρόγονοί μας: τον φίλο μας και τον δάσκαλο μας δεν τον προδίδουμε 

Κάνε Θεέ μου, τα πράγματα όπως Εσύ νομίζεις καλύτερα. Εγώ δεν είμαι παρά ένα σκουλήκι, και το καθήκον μου, σαν δύστυχος άνθρωπος πού είμαι, είναι να  εφαρμόσω την κοινή ηθική. Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές, συγγνώμες ακόμα  περισσότερες, το ξέρω. Μη μου λέτε όμως τίποτα, δεν θέλω να ακούω για

δικαιολογίες και συγγνώμες.

Ό Ιούδας χάθηκε και επειδή ήθελε να επωμιστεί μια θεϊκή αποστολή, επειδή θεωρησε σωστό (απόδειξη φοβερής αλαζονείας) να αντικαταστήσει τον Θεό.

Έπρεπε να ήταν πιο προσεκτικός. Δεν ξέρω. Δεν ανακατεύομαι. 'Εγώ ένα μόνο ξέρω. Τον Χριστό δεν τον προδίδω.

Γιατί ότι και να έλεγε μετά ό Ιούδας, όσο λεπτόλογες, μεγαλόστομες και απρόσωπες και να ήταν οι δικαιολογίες του, υπάρχει και το κοινό αίσθημα, που θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να φανερώσει το ειδεχθές πρόσωπο του προδότη και τις αληθινές του προθέσεις. Το απλό κοινό αίσθημα θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να αρχίσει στις ερωτήσεις τον Ιούδα και να τον τελειώσει στα γρήγορα:

—  Ρε σύ, πήγες ή όχι στους Φαρισαίους; 

 — Πήγα, αλλά για να...! 

— Ρε, άστα αυτά. Τον πρόδωσες ή όχι;

 — Κοιτάξτε, εγώ...

—  Ρε, τί εγώ; Πήρες τριάντα αργύρια ή δεν πήρες;( Ό διάβολος με την πράξη μας πιάνει και γενικά με ότι μπορεί. Σαν την αστυνομία που συλλαμβάνει τους εγκληματίες όχι από τα εγκλήματα πού έχουν κάνει, αλλά από μικρές παρατυπίες, όπως π.χ. επειδή χρωστάνε στην εφορία.)

—        Δεν ήθελα να τα πάρω, αλλά μετά τα κράτησα...

—        Δηλαδή τα τσέπωσες, έτσι; Τριάντα.

—        Ναι τριάντα, αλλά...

—        Τί αλλά, ρε; Τον φίλησες στο μάγουλο ή όχι;

—        Ναι τον φίλησα και...

—        Και μετά κατάλαβες τί έκανες, έτσι;

—        Αυτό ακριβώς αποδεικνύει πώς...

—        Άσε, ρε κάθαρμα. Είσαι προδότης. Τέρμα και τελείωσε. Στη δύσκολη στιγμή και στο δίλημμα, ό μόνος σίγουρος δρόμος είναι να πάς

με τούς κανόνες του λαού. Γιατί κι εγώ δεν πήγα να καταθέσω ως μάρτυρας κατηγορίας στο δικαστήριο στη δίκη του Νόικα; (Καλό θα μου έκαναν κι εμένα τα υπνωτικά χάπια πού ζήτησαν όσοι τον πρόδωσαν!) Διότι με βοήθησε ό Θεός θυμήθηκα στην ανάκριση τους μαχαλάδες όπου έπαιζα μικρός στο χωριό μου το Παντελημόν κι εκείνον τον χωριάτη από το Μουκτέλ.

Άπλα πράγματα. Άπλα και στοιχειώδη πράγματα. Χωρίς μπερδέματα και σου  'πα, μου 'πες. Ότι και να γίνει, ότι και να μας σιγοψιθυρίζει ό πειρασμός της λογικής, εμείς θα παραμείνουμε στον απλό και συνάμα αυστηρό κανόνα Εκεί  βρίσκεται ή σιγουριά. Δεν πουλάω (ή δεν προδίδω, εξαρτάται από την περίπτωση) τον φίλο μου. Τα υπόλοιπα, όπως υποστηρίζει και ή Σιμόν Βέιλ, ανήκουν στον Θεό. Κάνε, Θεέ μου, από εκεί και πέρα ότι θέλεις Εσύ. Δεν είναι δική μου δουλειά. Εγώ δεν είμαι Θεός. Ένας δύστυχος αμαρτωλός είμαι, που δεν ξέρω και πολλά. Ένα μόνο ξέρω: Δεν προδίδω τον φίλο μου. Τελεία και παύλα.

Έτσι έπρεπε να σκεφτεί ό Ιούδας, άλλα δεν το έκανε. Έπρεπε να ξέρει πώς παίρνοντας τα τριάκοντα αργύρια και δίνοντας ως αντάλλαγμα ένα φίλημα υποκρισίας, δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να ανακηρυχθεί ήρωας, αλλά χυδαίος προδότης.

Ναι, τα συναισθήματα μπορεί να είναι ειλικρινή και πολύπλοκα, άλλα τα λόγια έχουν τρομερή ακρίβεια και κρύβουν μέσα τους όλη την κακία. Το εσωτερικό δράμα του Ιούδα θα ήταν σίγουρα μεγάλο, και τα κίνητρα του ίσως και να ήταν πιο πολύπλοκα απ' ότι τα παρουσιάζει ό Ευαγγελιστής Ιωάννης. Από τη στιγμή όμως πού τα κίνητρα αποκαλύφθηκαν, κάθε ομίχλη, πού τα αθωώνει και τα καλύπτει, εξαφανίζεται.

Προσέξτε λοιπόν τα λόγια που λέτε! Προσέξτε πολύ τα κείμενα πού σας δίνουν να διαβάσετε και προπαντός μην υπογράφετε ποτέ ένα κείμενο πριν το διαβάσετε με προσοχή!

Ό λόγος για τον όποιο οι αρχιερείς επέμεναν πάση θυσία να δώσουν χρήμα στον Ιούδα και στο τέλος να μην τα δεχτούν πίσω, όταν τούς τα επέστρεψε, μην επιτρέποντας του έτσι να ενεργήσει «ιδεαλιστικώς» και «ανιδιοτελώς», ήταν διότι ήθελαν μ' αυτόν τον τρόπο να δώσουν στην όλη υπόθεση χαρακτήρα βρόμικο, να βουλιάξουν τη νέα διδασκαλία του Χριστού μέσα στη βρόμα και στην προστυχιά παρουσιάζοντας τον Χριστός τρελό και τον Ιούδα, έναν μαθητή του, προδότη, κάποιον πού δούλεψε γι' αυτούς.

Ή νέα διδασκαλία έπρεπε να παρουσιαστεί από την αρχή ως διδασκαλία χωρίς αρχοντιά, χωρίς ευγένεια, χωρίς ηρωισμό, τόσο όσον άφορα τον «βασικό της υπεύθυνο», όσο και τον πληροφοριοδότη αντιπρόσωπο.

Πάντως και ή Ασφάλεια κληρονόμησε αυτόν τον τρόπο σκέψης. Όμως ο μάρτυρας  κατηγορίας, με το να καταθέτει ενάντια στον ένοχο, κατηγορεί ταυτόχρονα και τον ίδιο του τον εαυτό (για το γεγονός ότι ήταν παρών την ώρα του εγκλήματος

0 μάρτυρας κατηγορίας νομίζει πώς, βοηθώντας τα όργανα της Ασφάλειας, θα εξασφαλίσει καλύτερη μεταχείριση για τον εαυτό του. Άλλα δεν ξέρει πώς στο θα κερδίσει κι αυτός ότι ακριβώς κέρδισε κι ό Ιούδας από τούς αρχιερείς! Πρέπει να εκτεθούν όλοι! κι ό κατηγορούμενος και οι μάρτυρες και οι πληροφοριοδότες, όλοι! Αυτή είναι ή τακτική. Πρέπει όλοι να γελοιοποιηθούν εξίσου και μετά αφού αρχίσουν να κατηγορούν ό ένας τον άλλο και οδηγηθούν σε παραζάλη  κατά την οποία δεν ξέρουν πια ούτε τί έκαναν ούτε τί πρέπει να κάνουν, θα τους απαγορευθεί κάθε προσπάθεια μεταμέλειας και αποκατάστασης των πραγμάτων, θα ακούσουν κι αυτοί να τούς λένε: «τί προς ημάς; σύ όψει» (Ματθ. 27,5), δηλαδή, κι εμάς τί μας νοιάζει; Είναι δικό σου πρόβλημα, και θα ριχτούν εξίσου 'μέσα σ' εκείνο το βρόμικο μείγμα της λησμονιάς και της περιφρόνησης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ. ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ.

ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ "Τρεις ανθρώπινες υπάρξεις, πιστεύω, δρόσισαν για λίγο το Σταυρό του Κυρίου με τις πράξεις του"

Τρεις ανθρώπινες υπάρξεις, πιστεύω, δρόσισαν για λίγο το Σταυρό του Κυρίου  με τις πράξεις τους: ή Μαρία ή Μαγδαληνή, ό έκ δεξιών ληστής ο Νικόδημος, ό όποιος έδειξε στον Κύριο με την πράξη του πώς ακόμα και μέσα  στις τάξεις των υποκριτών μπορεί να βλαστήσει ό καλός σπόρος. (Τρεις υπάρξεις δρόσισαν το Σταυρό του Χριστού — και τα δάκρυα της Παναγίας)

Λίγο πριν από τη Σταύρωση το μανδήλιο της Βερονίκης ήταν ή μοναδική -στάση (συμπόνιας) για τον μελλοθάνατο. Και αν αποτυπώθηκε το Θειο Πρόσωπο στο άγιο μανδήλιο της Βερονίκης, έγινε για να ξέρουν όλοι πώς κάθε πόνος δεν πάει ποτέ χαμένος, αλλά παραμένει αιώνια και κάθε αδικία θα φωνάζει και θα ακούγεται για πάντα.

Ο ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

Ό Ίον Όμέσκου σκέφτεται, όταν βγει από τη φυλακή, να γράψει ένα θεατρικό έργο, βλέποντας από τη δική του οπτική γωνία το έργο του Πωλ Ρεϊνάλ για τον Ιούδα: χωρίς τον Ιούδα, λέει, δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί ολόκληρο το δράμα που γνωρίσαμε. Ό Ιούδας έπαιξε το ρόλο του σ' αυτή την υπόθεση, γιατί να καταδικαστεί;

Πιστεύω όμως πώς, αν και ήταν από πριν γνωστό, τί θα διαπράξει ό Ιούδας, εντούτοις παραμένει ένοχος. Ό Θεός ως παντογνώστης γνωρίζει από πριν τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές μας. Δεν μας υποχρεώνει όμως να ενεργήσουμε και να συμπεριφερθούμε με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο. Σαν ελεύθεροι άνθρωποι, πού είμαστε, έχουμε διαρκώς επιλογές.

Αν κάποιος κάνει ένα καλό σ' έναν κακό άνθρωπο και δεν περιμένει ανταπόδοση, ή προβλεπόμενη άσχημη αντίδραση του κακού ανθρώπου δεν θα τον παραξενέψει. Αυτό όμως δεν σημαίνει πώς δεν πρέπει να καταδικάσουμε την άσχημη αντίδραση. Όπως και να το κάνουμε, είναι απεχθής αντίδραση.

Η προδοσία του Ιούδα ήταν αναμενόμενη στο δράμα του Ιησού. Παραμένει όμως  προδοσία.

 Θα λέγε κανείς πώς αυτή ή αναμονή (κάτσε να δεις πού θα...) καθίστα τον Ιούδα ακόμα πιο μισητό. Δεν μπόρεσε να απαλλαγεί από τον κακό του εαυτό, μείνε στον αυτοματισμό του. Ή εντολή του Χριστού όμως είναι ξεκάθαρη: « Όποιος θέλει να λέγεται δικός μου, πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του...»

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΙΑ ΕΜΑΣ.

Υπάρχουν στα Ευαγγέλια και στα πατερικά κείμενα πολύ αξιόλογα και σύντομα περιστατικά.

Υπάρχουν στα Ευαγγέλια και στα πατερικά κείμενα πολύ αξιόλογα και σύντομα περιστατικά.

Παραδείγματος χάριν στο Ιωαν. 13, 30, όταν ό Ιούδας φεύγει από τον Μυστικό Δείπνο τρέχοντας: «ην δέ νυξ». Ούτε οι πιο μεγάλοι ποιητές δεν μπόρεσαν να βρουν στα κείμενα τους τόση ζωντάνια και συντομία ταυτόχρονα. Ό Πάστερνακ πιστεύει ότι ή γρηγοράδα είναι αυτή πού δίνει ρυθμό σ' ένα ποίημα.

Στα πατερικά κείμενα, το περιστατικό με την εταίρα: Κάθε φορά πού ερχόταν ένας συγκεκριμένος ερημίτης στην πόλη για δουλειές, του έδινε ελεημοσύνη και της άρεσε να τον ακούει. Μια φορά, αφού ό γέροντας της είχε πει δυο λόγια, τον ρώτησε: «Γέροντα υπάρχει για μένα τρόπος μετανοίας;» Κι ό γέροντας της απάντησε: «Υπάρχει».

Αυτό της είπε μόνο. (Τον ακολούθησε αμέσως, κι εκείνος την οδήγησε σ' ένα γυναικείο μοναστήρι στην έρημο.)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ

ΠΑΣΧΑ ΣΤΙΣ ΡΟΥΜΑΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΗΝ ΓΚΕΡΛΑ. ΤΟ 1961. ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ

Γκέρλα, Πάσχα 1961

ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ, ό Μαρινίκα Π. μας είπε, έμενα και του Σίλε Καταλινόιου σε μια άκρη του μαντιλιού του έχει ράψει πολύ καλά μερικά ψίχουλα από Θ. Κοινωνία. Του τα είχε δώσει εδώ και τρία χρόνια περίπου ό π. Ιόν Γιοβάν  πνευματικός της Μονής Βλαντιμιρέστι.

Αποφασίσαμε και οι τρεις μαζί, αφού δεν υπήρχε ιερέας, να φροντίσουμε το ζήτημα από μόνοι μας. Θα νηστέψουμε το Σάββατο, και την Κυριακή το πρωί θα κρατήσουμε (αν τα καταφέρουμε και δεν μας δουν) το φαγητό, να το φάμε μετά τη Θεία Κοινωνία. Ό Σίλε, που εδώ και κάμποσους μήνες ήταν στην κουζίνα έχε, μαζί του ένα μικρό πλαστικό σακουλάκι και μέσα σ' αυτό λίγα ξερά μπισκότα και οκτώ κομματάκια ζάχαρη. Ό Μαρινίκα ξέρει απέξω όλες τις προσευχές από τη Θεία Μετάληψη.

Καταφέρνουμε να κρύψουμε σ' ένα μέρος τις μικρές φέτες ψωμιού τις όποιες αυτή τη βδομάδα μας έδωσαν το Σάββατο. Νηστεύουμε και προσευχόμαστε.

Την Κυριακή το μεσημέρι ανεβαίνουμε στο τετραώροφο κρεβάτι του Σίλε. Καθόμαστε οκλαδόν. Ό Μαρινίκα λέει αργά όλες τις προσευχές από τη θεία Μετάληψη. Κατόπιν ό καθένας μας με τη σειρά λέει το πιστεύω Κύριε και ομολογώ ότι εσύ ει αληθώς ό Χριστός... Με την παλάμη και με πολλή προσοχή καταπίνουμε ό καθένας από ένα ψίχουλο. Τα ψίχουλα είναι απίστευτα μικρά, σχεδόν αόρατα. Μετά τρώμε με πολλή όρεξη τις πατάτες, που τη μέρα εκείνη είναι ασυνήθιστα καθαρισμένες και σε μεγάλο βαθμό βρασμένες. Ροκανίζουμε κατόπιν τα μπισκότα και τη ζάχαρη. Στο τέλος ό Μαρινίκα λέει τις ευχαριστήριες προσευχές.

Το πρωί, μετά το εγερτήριο, ή προσπάθεια μας να σιγοψάλουμε το Χριστός 

Ανέστη μέσα στο κελί καταστέλλεται από τους φύλακες. Τώρα όμως, που για λίγο μας άφησαν ήσυχους, ξαφνικά από κάθε γωνιά του κελιού και από ψηλά οπού έχουμε σκαρφαλώσει εμείς ακούμε ένα σιγόντο του ύμνου, τον όποιο σιγοψιθυρίζουμε κι εμείς.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ

Ένα αφιέρωμα από την Κρατική τηλεόραση της Ρωσίας για την Τιμία Ζώνη της Παναγίας.Γυρισμένο όλο στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου

π. Ιωαννίκιος, Τα σύγχρονα, συγκλονιστικά Θαύματα του αγίου Ανανία.

Ο Γέροντας Ιερομόναχος Αρχιμανδρίτης Π. Ιωαννίκιος από το Βαχό Βιάννου μιλά για τον Άγιο Ανανία ( Χατζηανανία ). Διηγείται τον βίο του καθώς και τα σύγχρονα, συγκλονιστικά θαύματα τα οποία έχει καταγράψει ο ίδιος, είτε από διηγήσεις Γεροντότερων, είτε από προσωπική του εμπειρία. Τις πολλές, απίστευτες και συγκλονιστικές θεραπείες και θαυμαστά γεγονότα, όπου έχει επιτελέσει ο Άγιος Ανανίας, με το Άγιο ευχέλαιο που δίνει ως ευλογία ο γέροντας Ιωαννίκιος.



Elder Monk Archimandrite Ioannikios from Vacho Viannou speaks Saint Ananias (Chatzianania). Recounts his life and the modern, shocking miracles that he has recorded either by the elders stories, either from personal experience. Many, unbelievable and shocking treatments and miraculous events, which has made St. Ananias, with the holy unction which gives a blessing elder Ioannikios.

ΡΩΣΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ"ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ" ΤΑΙΝΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.

«Το φρούριο». Ταινία αποκάλυψη. Είναι μια δοκιμασία για την ψυχή. Αν καταφέρεις να τη δεις έως το τέλος σημαίνει πως η κάρδια σου δεν έχει σκληρύνει ακόμα, δεν αποστασιοποιήθηκες από τον υπόλοιπο κόσμο κρυμμένος πίσω από ψηλούς τοίχους. Ταινία για το θαύμα. Θαύμα πραγματικό και όχι φανταστικό. Ταινία για τη θεραπεία των άρρωστων παιδιών και για την ίαση των ενήλικων. Στον κινηματογράφο πια η έννοια του ήρωα ταυτίζεται με σκληρότητα και μυϊκή δύναμη. Όμως βλέπετε πως γίνεται και αλλιώς. Ο ήρωας είναι αυτός που με τη δύναμη της καρδιάς μπορεί να κάνει το καλό. Εξάλλου υπάρχει τόσο λίγο καλό γύρω μας. Ακόμη δεν ξέρουμε τι είναι η ζωή. Είναι μια περίοδος εργασίας πριν από την αιωνιότητα ή μία απλή βολτούλα από το ένα σημείο στο άλλο;

Παραγωγή: 2007

Σκηνοθέτης: Μιχαήλ Σάδριν

Προβολή: ορθόδοξο τηλεοπτικό κανάλι «Γκλας»

Το 2009 η ταινία προβλήθηκε στο φεστιβάλ ορθόδοξης ταινίας και πήρε τα πρώτα βραβεία σε όλες τις κατηγορίες, με ομοφωνία κοινού και επιτροπής.

Τα γυρίσματα διήρκεσαν ένα χρόνο στο μοναστήρι Σβιάτο-Βαζνεσένσκι (Της Αναλήψεως) στα σύνορα με την Ρουμανία. Ο σκηνοθέτης μας δίνει την ευκαιρία να αναθεωρήσουμε τις αξίες της ζωής, μέσα από τα παραδείγματα των μοναχών, εφαρμόζοντας καθημερινά την εντολή της αγάπης.

Τα κεντρικά πρόσωπα είναι: ο ηγούμενος του μοναστηριού (που έγινε ο πατέρας για 29 υιοθετημένα παιδάκια, έχοντας ήδη δύο δικά του, δύο αγόρια και ένα κορίτσι), η αδελφότητα και τα παιδιά από το μοναστηριακό ορφανοτροφείο (150 ορφανά), πολλά από τα οποία είναι βαριά άρρωστα.

Αυτή η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένα μεγάλο πνευματικό γεγονός. Μια ουράνια αγάπη εμφανίζεται πάνω στη γη.

Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της ταινίας τα εξηγεί όλα:

«Σφίγγοντας τα δόντια μέχρι τριγμού, και τα χέρια μέχρι πόνου, χαίρε, διότι ζεις. Χαίρε με τη γαλαζόπετρα του ουρανού και με το ρουμπίνι της ηλιοβασιλέματος. Χαίρε με το μαργαρίτη της βρόχινης σταγόνας, διότι δεν μπορείς αλλιώς. Χαίρε με τη χαρά του πληγωμένου μαχητή, που κείται κάτω. Αν και η μάχη χάθηκε, η σημαία είναι ψηλά, και το όπλο δεν πετάχτηκε στη λάσπη, και δεν τρέχεις ντροπιασμένος, επειδή δεν έχεις πια πόδια... Και το μόνο που μένει είναι να πολεμάς μέχρι θανάτου. Και αν δεν μείνει πια τίποτα, χαίρε με μια άνωθεν χαρά για τον πλησίον σου. Χαίρε με την αγάπη των άλλων, χαίρε με τα γέλια των παιδιών που δεν είναι δικά σου. Ακόμα και όταν είναι μαύρα σύννεφα παντού χαίρε. Στη βροχή και στη λάσπη χαίρε. Χαίρε και αγαλλιάσου, αψηφώντας το πόνο, διότι το όνομά σου είναι Άνθρωπος!»

Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΙΣΙΟΣ ΣΕ ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ.

ΤΑ ΧΑΡΙΤΟΒΡΥΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΑΧΡΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ.

ΠΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Εμφανίστηκε σε όραμα κάποτε η Υπεραγία Θεοτόκος μπροστά σε κάποιον από τους Αγίους Πατέρες, ο οποίος ποθούσε να πληροφορηθεί πόσο γρήγορη είναι η κίνηση του πνεύματος. Του είπε: «Όταν ζητάμε μεσολάβηση, λαμβάνουμε συχνά βοήθεια άμεσα, ειδικά όταν βρισκόμαστε μεταξύ ζωής και θανάτου. Λαμβάνουμε βοήθεια άμεσα, αν κραυγάσουμε εκ βάθους καρδίας». Η Υπεραγία Θεοτόκος απάντησε ότι το πνεύμα ανταποκρίνεται με την ταχύτητα της σκέψης κι ακόμα γρηγορότερα. Με τους λογισμούς μας μπορούμε να είμαστε παντού σε χρόνο μηδέν. Μπορεί να μην έχουμε καν τον χρόνο να σκεφτούμε και η βοήθεια είναι κιόλας εδώ. Είναι μια ταχύτητα αφάνταστη. Ο νους του ανθρώπου μπορεί να διαπεράσει την αιωνιότητα μέσα σε μια και μόνο στιγμή.

Υπάρχει διαρκής πόλεμος μεταξύ καλού και κακού. Επιθυμούμε να είμαστε καλοί, αλλά τα πνεύματα της πονηρίας δεν θέλουν να έχουμε ούτε ένα καλό χαρακτηριστικό στην προσωπικότητα μας — μόνο αρνητικά. Γι' αυτό και πρέπει να πολεμάμε. Δεν μπορούμε να πολεμάμε μόνοι μας, αλλά ο Κύριος είναι προστάτης μας, διότι από τη στιγμή που θα Του ζητήσουμε ειλικρινά να μας βοηθήσει, θα έρθει αμέσως προς βοήθεια μας.

Κάποτε που ήμουν σε πολύ δύσκολη κατάσταση, είδα σε όραμα τον Σωτήρα να μου λέει ότι πρέπει να προσπέσω στην Υπεραγία Μητέρα Του, διότι εκείνη είναι η προστάτης των μοναχών. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να πασχίζουμε διαρκώς' αυτός είναι ο λόγος που έχουμε «πόλεμο λογισμών». Αυτός ο πόλεμος των λογισμών δεν μαίνεται εναντίον σάρκας και αίματος, αλλά εναντίον των πονηρών πνευμάτων, που κρατούν τον αιώνα τούτο (πρβλ. Εφεσ. 6.12). Ο απόστολος Παύλος λέει. «Τον αγώνα τον καλόν ήγώνισμαι... την πίστιν τετήρηκα» (Β' Τιμ. 4,7).

Κι έτσι, πρέπει πάντοτε να προσπίπτουμε στον Κύριο και την Υπεραγία Θεοτόκο. Πρέπει να προσευχόμαστε να μας αξιώσει να Τον αγαπήσουμε όπως Τον αγαπούν η Υπεραγία Θεοτόκος, οι άγγελοι και οι Άγιοι. Ο παντοδύναμος Κύριος μπορεί σίγουρα να μας βοηθήσει σ' αυτό. Ποθεί να είμαστε έτσι. ώστε να είμαστε εν αγάπη μαζί Του. εγκολπωμένοι για πάντα και για όλη την αιωνιότητα. Εύχομαι να προσεύχεστε όλοι σας στον Κύριο να σας αξιώσει να Τον αγαπήσετε κατ' αυτό τον τρόπο. Έτσι θα νιώσετε ειρήνη, ηρεμία στην καρδιά σας. διότι θα έχετε δώσει την καρδιά σας σ' Εκείνον που είναι άπειρος και που μπορεί να σας χαρίσει απεριόριστη αγάπη και ειρήνη.

ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 Ένας άνθρωπος της ύλης δεν μπορεί να καταλάβει έναν πνευματικό άνθρωπο. Ότι λέει ένας πνευματικός άνθρωπος αποτελεί για τον άνθρωπο της ύλης μια φαντασία, διότι η ουράνια λογική είναι ολότελα διαφορετική από τη λογική του κόσμου τούτου. Ωστόσο, όταν συζητά κανείς με έναν άνθρωπο της ύλης μπορεί ίσως να τον κάνει να συμπεράνει ότι υπάρχει τελικά κάτι που κινεί τον κόσμο, και ότι υπάρχει αρμονία στο σύμπαν και δυσαρμονία στη γη.

Επομένως, οι υιοί του φωτός έχουν κληθεί να λάμψουν με τη ζωή τους όσο περισσότερο μπορούν, ώστε να σκορπίσουν το φως παντού. Διότι ο ίδιος ο Κύριος είπε, «Πυρ ήλθον βαλείν επί την γην, και τί θέλω ει ήδη άνήφθη!» (Λουκ. 12,49). Αυτό το πυρ είναι η θεία αγάπη.

Εμείς οι χριστιανοί έχουμε κληθεί να σκορπίσουμε στη γη την ατμόσφαιρα του ουρανού, την αιωνιότητα, την αγάπη, την ειρήνη, την αλήθεια και την ηρεμία. Αλλά είναι πολύ δύσκολο, αφού εκ νεότητός μας έχουμε μάθει την οργή και την ανυπακοή έχουμε εθιστεί στο να ανταποδίδουμε τα ραπίσματα και να προσεγγίζουμε τον καθένα με δυσπιστία και επιφυλακτικότητα. Έχουμε επιτρέψει να μπει στην καρδιά μας πολύ κακό και πρέπει τώρα να απαλλαγούμε από δαύτο.

0 άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας διδάσκει ότι όλο το κακό προέρχεται πρωτίστως από μας και δευτερευόντως από τον διάβολο. Αν επαγρυπνούμε, τηρώντας κραταιό στην πίστη τον νου και την καρδιά μας. δεν έχει σε μας πρόσβαση ο διάβολος. 0 διάβολος ενεργεί μονάχα πάνω στους δικούς μας κακούς λογισμούς και επιθυμίες.

 Όταν οργιζόμαστε ή φθονούμε, ή όταν συντηρούμε μέσα μας για μεγάλο χρονικό διάστημα βίαια συναισθήματα απέναντι σε κάποιον, ανοίγουμε από μόνοι μας το παράθυρο της καρδιάς μας στους δαίμονες. Εκείνοι κατόπιν τρέφουν τις αμαρτίες μας και τις καλλιεργούν, κι εμείς δεν μπορούμε να τους ξεφορτωθούμε εύκολα. Ενίοτε βαλτώνουμε σε μια συγκεκριμένη αμαρτία για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, που καθίσταται αυτή δεύτερη φύση μας. Σ' αυτή την περίπτωση, μόνο ο Θεός μπορεί να μας σώσει, τόσο από τον ίδιο μας τον εαυτό όσο και από τα νύχια των δαιμόνων.

ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Ο ΠΑΤΗΡ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΦΑΡΟΣ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ - ΙΟΥΝΙΟΣ '13

Άγιος Φίλλιπος Νερί. « Κράτα με Κύριε από το αυτί, διότι θα σε προδώσω σαν τον Ιούδα.»

Άγιος  Φίλλιπος Νερί. 

« Κράτα με Κύριε από το αυτί, 

διότι θα σε προδώσω σαν τον Ιούδα.»

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ. Ο ΦΘΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Όλα τα κτιστά όντα είναι περιορισμένα και ότι είναι περιορισμένο δεν μπορεί να είναι τέλειο. Στα κτιστά όντα έχει δοθεί η δυνατότητα να πασχίζουν για την τελειότητα.

Ωστόσο, κάποια κτιστά όντα είναι πεπτωκότα όντα. Κάποιοι άγγελοι απέτυχαν αρχικά να διατηρήσουν τη μεγαλοπρέπεια τους και κατόπιν, ως συνέπεια του φθόνου τους, έπεσαν και οι προπάτορές μας,  ο Αδάμ και η Εύα. Αυτό το ίδιο χαρακτηριστικό, ο φθόνος, ρίζωσε και μέσα μας επίσης. 0 φθόνος δεν σταματά πουθενά και εναντιώνεται στον Θεό κατά πρόσωπο συνέχεια και παντού.

Πώς λειτουργεί ο φθόνος; 0 φθόνος είναι ένα πνεύμα του Άδη. Μάχεται αδιάκοπα τη δικαιοσύνη και τον Θεό. 0 Θεός είναι αγάπη και ο φθόνος δεν αντέχει να μας βλέπει να κάνουμε καλό στον πλησίον μας. Όταν ο Κύριος, που είναι αγάπη, θεράπευσε τη γερόντισσα εκείνη που ήταν συγκύπτουσα για πάνω από 18 χρόνια, το κακό έδειξε μεμιάς το πρόσωπο τουκαι άρχισε αμέσως να επαναστατεί, διότι ο φθόνος δεν μπορεί να αντέξει να γίνεται καλό στον οποιονδήποτε (βλ. Λουκ. 13,11-17). 0 φθόνος δεν σταματάποτέ το πνεύμα του Άδη φθονεί όλους τους ανθρώπους για τα πάντα.

Ένας από τους θεοφόρους Πατέρες, ο άγιος Νείλος ο Μυροβλύτης (εμφανίστηκε στον μοναχό Θεοφάνη, που κατοικούσε στο σπήλαιο του αγίου Νείλου τον 18ο αιώνα), μας έχει εξηγήσει πολλά από τα μυστήρια της Βασιλείας των Ουρανών. Είπε ότι ο φθόνος είναι η σφραγίδα του Αντίχριστου στην καρδιά του ανθρώπου. Βλέπετε τώρα τι τρομερό πράγμα είναι ο φθόνος; Όμως αλίμονο, εμείς φθονούμε συχνά το γείτονα μας, ακόμα και τον πλησιέστερο μας συγγενή. Δεν φροντίζουμε ούτε καν να προσπαθήσουμε να γιατρέψουμε τον εαυτό μας από αυτή τη συμφορά, και να συνέλθουμε.

Ο Ιησούς Χριστός, ο Θεός μας, είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Ως τέλειος Θεός μάς περιβάλλει όλους με την αγάπη Του, την άπειρη αγάπη Του. Ως τέλειος άνθρωπος, συντρέχει κάθε ψυχή που Τον ποθεί. Όλοι αισθανόμαστε ότι αυτή η θεία αγάπη είναι κατά κάποιο τρόπο πολύ απόμακρη από μας, ότι ο Θεός είναι πολύ απόμακρος, όταν στην πραγματικότητα είμαστε εμείς που απομακρυνόμαστε από κοντά Του. Εκείνος δεν μπορεί να απομακρυνθεί από μας, διότι Εκείνος είναι η ζωή. Είναι ολόκληρος αγάπη. Αχ. αν εμείς οι άνθρωποι μπορούσαμε να έχουμε την ίδια αγάπη προς Εκείνον και να Τον πλησιάζαμε σαν τον μοναδικό μας αληθινό φίλο! Αλίμονο, δεν προσερχόμαστε έτσι ενώπιον Του. Αντιθέτως, είμαστε επιφυλακτικοί. Τον προσεγγίζουμε με ψυχρότητα. Όταν προσευχόμαστε και όταν κάνουμε κάτι καλό, είμαστε ολότελα ψυχροί... Εκείνος, όμως από τη μεριά Του, θέλει να φερόμαστε φυσιολογικά. Όταν ήρθε και διέμεινε ανάμεσα μας, μας έδειξε πώς να ζούμε: απλά. ταπεινά και μειλίχια. Πρέπει να Τον προσεγγίζουμε όπως ακριβώς μας έπλασε — ως αθώα παιδιά.

ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ.

ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΙ ΝΑ ΛΕΩ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΝΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ;

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΚΕΛΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΛΑΤΑΝΙ ΣΕ ΣΤΑΥΡΟΕΙΔΗ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ.

Στο Κελί του γέροντος Γαβριήλ κάτω από την Μονή Κουτλουμουσίου πριν την παναγουδα του γέροντος Παισιου.

Έβγαλα αυτή τη φωτογραφία για να δείτε πως ο Θεός υποδηλώνει μέσω της φύσης τα σκεύη εκλογής Του.

Έχω πάει πολλές φορές στον γέροντα Γαβριήλ για προσωπικά θέματα αλλά και για θέματα που απασχολούν πολλούς πιστούς.

Πρόκειται για έναν χαρισματικό πεφωτισμένο μοναχό.

-γέροντα τι να λέω στους ανθρώπους που πονούν υποφέρουν στεναχώριουνται για την κατάσταση που βιώνουν στον κόσμο ?? Τον ρώτησα

...και μου απάντησε με μια λέξη...

ΜΕΤΑΝΟΙΑ -αυτό να λες........

https://www.facebook.com/agioritisdiakonitis?fref=ts

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΔΥΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ ΟΤΑΝ ΠΗΓΕ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ.

Έχουμε πολλά παραδείγματα από τα οποία μπορούμε να διδαχθούμε. Πρώτα απ' όλα. ο Κύριος μάς έδωσε την Υπεραγία Θεοτόκο. Ήταν δικό Του θέλημα να μείνει η Υπεραγία Θεοτόκος μαζί με του αγίους Αποστόλους μετά την Ανάσταση και την Ανάληψη Του, προκειμένου να τους παρηγορεί και να τους ενθαρρύνει. Ένας από τους θεοφόρους Πατέρες, γηγενής των Αθηνών, ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, λαχταρούσε να δει την Υπεραγία Θεοτόκο. 

Όταν έφτασε στην Ιερουσαλήμ, τον πήγαν στο σπίτι του αγίου Ιωάννη του 

Θεολόγου, όπου ζούσε η Υπεραγία Θεοτόκος. Όταν εισήλθε στο δωμάτιο της, ελευθερώθηκε μεμιάς απ' όλες τις μέριμνες και τις ανησυχίες του, και τον κατέλαβε άφατη ειρήνη και χαρά. Να πώς περιγράφει τη συνάντηση του με την Υπεραγία Θεοτόκο: «Αν δεν είχα διδαχθεί στα νιάτα μου περί του αληθινού Θεού, θα ήταν η Υπεραγία Θεοτόκος για μένα Θεός».

Βλέπετε πόση ειρήνη, ηρεμία και χαρά ακτινοβολεί η Υπεραγία Θεοτόκος! 0 Θεός επιτρέπει να εκπέμπεται ειρήνη και χαρά μέσα από κάθε ψυχή που είναι ενωμένη μαζί Του. Από κάθε τέτοιο άνθρωπο εκπηγάζει θεία ειρήνη και χαρά, κι εμείς νιώθουμε καλοσύνη όταν είναι Εκείνος παρών. Βλέπετε τι σημαίνει Βασιλεία των Ουρανών; «Ή βασιλεία τού Θεού... δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Άγίω» (Ρωμ. 14,17).

Η Υπεραγία Θεοτόκος προσεύχεται αδιάκοπα για μας. Μας επισκέπτεται πάντα. Όποτε κι αν στραφούμε σε εκείνη με την καρδιά μας. είναι εκεί. Μετά τον Κύριο, εκείνη είναι η μεγαλύτερη προστάτις της ανθρωπότητας. Πόσοι και πόσοι ναοί σ' ολόκληρο τον κόσμο δεν είναι αφιερωμένοι στην Υπεραγία Θεοτόκο! Πόσες και πόσες ιαματικές πηγές, όπου οι άνθρωποι θεραπεύονται από τα ασθενήματά τους δεν ανέβλυσαν εκεί όπου η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε και ευλόγησε τα ύδατα, ώστε να γιατρεύουν τόσο τους ασθενείς όσο και τους υγιείς! Είναι διαρκώς στο πλευρό μας κι εμείς τόσο συχνά την ξεχνάμε.

ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ.

ΓΕΡΩΝ ΠΑΙΣΙΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ.

Το 1978 ήρθε για πρώτη φορά στο Αγ.Ορος.

Από τότε δεν βγήκε ποτέ του στον κόσμο

Κοιμάται ελάχιστα και κάθε μέρα κάνει παρακλήσεις στην Παναγιά για τον κόσμο τον Έλληνα την Ελλάδα μας.

Αυστηρότατος με αυτά που συμβαίνουν στην ανθρωπότητα καλεί τον Άνθρωπο σε βαθύτατη μετάνοια και ξομολόγηση.

Με πλυθείν αγάπη στον Θεό και τους Ανθρώπους είναι ο στυλοβάτης των Καρυών και στον Ναό του Πρωτάτου κάθεται όλα αυτά τα χρόνια σε ένα στασίδι του πρόναου κάνοντας το σημείο του σταυρού ασταμάτητα κρατώντας ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι και παρακαλώντας την Παναγιά (την μάνα μας όπως λέει) να φωτίσει τον Άνθρωπο να μετανοήσει.

Μαζί με τους υπόλοιπους Αγιορείτες Πατέρες κρατούν την Ελλάδα ζωντανή και τον Έλληνα όρθιο προσευχόμενοι στον Θεό να μας ελεήσει.

https://www.facebook.com/agioritisdiakonitis

ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ- ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΙΟΣ ΒΛΕΠΕΙ ΘΕΟ;

Γέρων Γαβριήλ

Όταν τον πρώτο συνάντησα τον ρώτησα..

-γέροντα ποιος βλέπει Θεό ???

-αυτός που κοιτάζει την γη όχι τον ουρανό...

Τα μέτρα ταπεινότητας του Αγιορείτη Πατέρα Γαβριήλ είναι τέτοια που πάντα θα παρακινήσει τον επισκέπτη να προσεύχεται και για εκείνον..

Τον θεωρώ ως έναν από του γέροντες που διακονούν την ανθρωπότητα...

Ότι και να πω είναι λίγο....

Την μετάνοια μου σας καταθέτω γέροντα Γαβριήλ....

https://www.facebook.com/agioritisdiakonitis

Μήνυμα του Καθηγουμένου της Ι. Μ. Αγ. Παύλου Αγ.Όρους Αρχιμ. Παρθενίου Μουρελάτου.

«Ο χριστιανός απέναντι στην οικονομική κρίση». Ομιλία π. Αντύπα Αγιορείτη στη Βέροια.

Ο Ιεροκήρυξ της ἀγάπης, Αρχιμ. Τιμόθεος Θανόπουλος, (1924-2004) ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

Ὁ Ἱεροκήρυξ τῆς ἀγάπης, Ἀρχιμ. Τιμόθεος Θανόπουλος, (1924-2004)

ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ. Στον πολύ πόνο δε μπορώ να προσευχηθώ. Όμως δε γογγύζω, ούτε παραπονούμαι.

Ο ΥΠΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΩΝ ΝΙΚΑ. ΓΕΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 4-03-2013.

Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΑΤΕΡΑ.ΚΛΠ

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΡΦΩΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ. Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ. ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ,  ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ. ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΥΠΟΜΕΝΟΥΜΕ. ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ. ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΕΝΑΡΕΤΟΥΣ. ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΖΟΥΜΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΛΛΟΦΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΥΣ.

ΓΕΡΩΝ  ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΗΣ.  ΕΜΑΘΑ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΑΥΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ. ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.

Ο ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΕΛΕΓΕ . ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ. Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ. ΜΕ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΒΕΒΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟ. ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΡΟΥΜΑΝΟ. 

ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΡΟΥΜΑΝΟ. ΘΕΜΑΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. ΟΤΙ ΣΠΕΙΡΗΣ ΘΑ ΘΕΡΙΣΕΙΣ.

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑ ΙΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Why A Chinese Buddhist Became an Orthodox Athonite Monk

Why A Chinese Buddhist Became an Orthodox Athonite Monk

by Fr. Libyos

On my last trip to Mount Athos I visited the Monastery of Simonopetra. It is a majestic monastery and the sky was fully blue. There I met a graceful novice monk from China. In truth, he surprised me by his presence.

An Orthodox rason on a Chinese man?

I was moved somewhat. I had never seen this before up close, only in pictures of missions. An inheritor of a great cultural tradition and for him to embrace Christianity? My friends and I got curious to ask him about this.

“Brother, how did you, a Chinese man, embrace Orthodox Christian monasticism coming from such a great cultural tradition? Were you a Buddhist?”

“Yes, of course, I was a Buddhist.”

“What won you over to Christianity?”

“Divine companionship!”

“Excuse me?”

“Yes, yes, Father, hahahahaha!”,

he laughed, since with every three words the Chinese seem to laugh at two.

“In Buddhism, my Father, you are very very much alone. There is no God. Your entire struggle is with yourself. You are alone with yourself, with your ego. You are totally alone in this path. Great loneliness Father. But here you have an assistant, a companion and a fellow-traveler in God. You are not alone. You have someone who loves you, who cares about you. He cares even if you don’t understand Him. You speak with Him. You tell Him how you feel, what you would have hoped for – there is a relationship. You are not alone in the difficult struggles of life and spiritual perfection.

I realized things in those days. A severe cold bound me to bed. No doctor could find anything wrong with me. The clinical picture was clear, at least the doctors couldn’t see anything. The pain was unbearable and there was absolutely no pain killer that could stop it. I changed three different pain killers and still the pain was not alleviated.

At this time I got the news that the brother of my father, whose name I bear, had an advanced form of cancer in the vocal cords and larynx. He had a largyngectomy. It was the result of chronic alcohol consumption and smoking. Generally he lived a bad life, without any quality.

Then I felt something a former Buddhist and now a Christian monk on Mount Athos told me, that you need to have a God you can talk to; to perceive and to feel someone besides yourself Who hears you.

I don’t know if it’s wrong or right. I only know it is a deep need of man. This is evidenced by life itself. Even these Buddhists, who are from a non-theistic religion, created various deities. Even in dream language and worlds. But they have a need to refer to someone, to something, someone beyond and outside themselves, even if it’s dreamy. Besides, reality and truth is something very relevant and will always remain so. It is an enigma, a mystery.

At this I remembered the words of Saint Gregory the Theologian, who had a sensitive and melancholic nature, when he said:

“When you are not well, or not feeling so, speak. Speak even if it is to the wind.”

http://journeytoorthodoxy.com/2013/05/30/why-a-chinese-buddhist-became-an-orthodox-athonite-monk/

ΓΕΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ . Ι.Μ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΙΟΡΔΑΝΙΤΟΥ. ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ . ΣΥΡΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΛΛΑΔΑ. ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΔΙΑΖΥΓΙΑ, ΙΣΛΑΜ, ΚΛΠ

ΠΑΛΙΑ ΥΠΗΡΧΑΝ 160 ΠΑΤΕΡΕΣ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ.

ΤΩΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΑΡΑΣΜΟΣ.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ.

ΚΑΝΕΙΣ  ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΚΑΚΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ

ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΘΑ ΔΕΙΝΟΠΑΘΗΣΟΥΝ.

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΘΕΙ.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΑ ΚΟΥΝΗΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΙΡΑΙΑ ΛΑΘΗ.

ΝΑ ΕΧΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ. ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ.

Η ΑΔΙΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ.

ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΣΥΓΝΩΜΗ.

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ

ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΑΣ..

ΓΕΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ . ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ Ι.ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΙΟΡΔΑΝΙΤΟΥ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ . 31-05-2013.

ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΑΒΟΥΛΑΡΕΑ ΣΤΙΣ 31-05-2013 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΙΟΡΔΑΝΙΤΟΥ.

ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ.

Κάνουμε κριτική στους πολιτικούς μας. που είναι στην εξουσία, αλλά είναι και εκείνοι παιδιά μας Είμαστε εμείς, οι παλιότερες γενιές, που έχουμε την ευθύνη, διότι δεν δώσαμε σ' αυτούς καλό παράδειγμα. Είμαστε μια εικόνα των γονιών μας, των περασμένων γενεών, και από αυτές δεν καταφέραμε να μάθουμε και πολλά. Τώρα εμείς είμαστε οι υπόλογοι, διότι αποτύχαμε να βάλουμε τα παιδιά μας στο σωστό δρόμο. Πρέπει να ξεκινήσουμε με τον εαυτό μας και όχι να προσπαθούμε να αλλάξουμε τους άλλους.

 Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι πρέπει να διορθώσουμε τους εαυτούς μας — να εργαστούμε τη σωτηρία μας και πολλοί τριγύρω μας θα σωθούν. Πρέπει να παλέψουμε να είμαστε πάντοτε αγαθοί, καλοί και ήσυχοι — ειρηνευμένοι, έτσι ώστε οι άνθρωποι να νιώθουν πάντοτε ειρήνη και ησυχία όταν είμαστε παρόντες. Γνωρίζουμε ότι μπορούμε είτε να προσελκύσουμε ανθρώπους με τους λογισμούς μας είτε να τους απομακρύνουμε από μας. Έχουμε ανάγκη να αλλάξουμε, ώστε η πίστη μας να ενδυναμωθεί.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.

ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. Οι συγγενείς ψυχές αναζητούν η μία την άλλη τόσο εδώ όσο και στην άλλη ζωή.

Οι ευχές και οι στόχοι μας σ' αυτή τη ζωή δεν θα είναι άσχετοι. Ένας πνευματικός άνθρωπος παλεύει να επιτύχει τη Βασιλεία των Ουρανών, και ένας άνθρωπος του κόσμου τούτου αγωνίζεται για τα πράγματα του κόσμου τούτου. Σε μια πρώτη επαφή, ίσως δίνεται η εντύπωση ότι είναι πολύ μικρή η διαφορά ανάμεσα σε έναν άνθρωπο που πίστευε στην ιδέα της επίγειας δικαιοσύνης και έδωσε ίσως ακόμα και τη ζωή του για την εκπλήρωση αυτής της ιδέας, και σε έναν άνθρωπο που πίστευε στην ιδέα της ουράνιας δικαιοσύνης, που δεν πρόκειται ποτέ να εκπληρωθεί σ' αυτό τον κόσμο. Η διαφορά όμως είναι τεράστια.

 Κι έτσι, παρά την φαινομενική πίστη, εντιμότητα και θυσιαστικότητα ενός ανθρώπου που παλεύει για δικαιοσύνη σ' αυτό τον κόσμο, οι επιθυμίες του ανθρώπου αυτού συνεχίζουν να αναπτύσσονται σε λάθος κατεύθυνση, ακόμα και μετά θάνατον, και θα ανακαλύψει τον εαυτό του να συντάσσεται με τους λάθος ανθρώπους! Οι συγγενείς ψυχές αναζητούν η μία την άλλη τόσο εδώ όσο και στην άλλη ζωή.



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΦΩΤΟΣ . ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ.

Περί του πεπτωκότος κόσμου

Δυσκολεύουμε πολύ τον Θεό να μας εμφανιστεί, από τη στιγμή που είμαστε έτσι σαν σπασμένος καθρέφτης, πάνω στα θραύσματα του οποίου αντικατοπτρίζονται και αντανακλούν ακόμα και τα πνευματικά θέματα με εκατοντάδες διαφορετικούς τρόπους. Δεχόμαστε όλοι μόνο όσο μπορούμε να σηκώσουμε και πάντοτε αναλογικά με τον «σπασμένο καθρέφτη», με τον οποίο ερχόμαστε στον κόσμο. 0 Χριστός ήρθε στον κόσμο για να καταστήσει αυτό τον καθρέφτη μας και πάλι ολόκληρο, ώστε να μπορούμε να κάνουμε δεκτή την εικόνα Του μέσα μας. Ασφαλώς, υπάρχουν πολλοί που δεν μπορούν να συλλάβουν την ιδέα του Θεού ή να Τον αποδεχτούν στο κεφάλι τους.

Τα σώματα μας, στην κατάσταση που βρίσκονται τώρα, δεν θα είναι σε θέση να αντέξουν την ένταση του θείου φωτός. Αυτός είναι και ο πιθανός λόγος που πολλοί άγιοι, έχοντας φωτιστεί από το φως του Θεού, έπειτα από μακρά και νικηφόρα μάχη ενάντια σε κάθε είδους πειρασμό, πέρασαν στην αιωνιότητα σε μικρό χρονικό διάστημα από τη μέρα που δέχτηκαν το φως. Η αγαλλίαση τους είναι τεράστια στη Βασιλεία του Θεού, διότι γίνονται ένα με τον Θεό και τις άλλες ευλαβείς ψυχές που τον δοξάζουν.

Ο νους, η καρδιά και το θέλημα είναι συνήθως διαχωρισμένα σε ένα κανονικό άνθρωπο. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη πηγή των προβλημάτων και των δεινών μας. Όμως εκείνοι που θα φωτιστούν από τον Θεό, θα έχουν τον νου, την καρδιά και το θέλημα τους ενωμένα, και το φως που θα τους έχει δοθεί δεν θα είναι μονάχα το ορατό, φυσικό φως που οι ίδιοι ακτινοβολούν, αλλά ένα πολύ βαθύτερο και μονιμότερο εσωτερικό φως, του οποίου ενδιαίτημα θα είναι η καρδιά. Αυτό το φως είναι αγάπη, και μόνο με την αγάπη μπορεί ο άνθρωπος να πλησιάσει τον Θεό, ο οποίος είναι καθαρή αγάπη. Το ταξίδι μας προς τον Θεό και η προκοπή μας εν Αυτώ είναι αιώνια, διότι ο Θεός είναι απερίγραπτος, άφατος και αχώρητος. Ωστόσο, είναι διαμέσου της αγάπης που μπορούμε να Τον πλησιάσουμε.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.