«Ο αναπαυμένος άνθρωπος δεν φτάνει στον παράδεισο. Γιατί ο Θεός αγαπάει τον κόπο».
Έτσι μπορεί να συνοψιστεί το πνεύμα της αγιορειτικής ζωής του Πατέρα Ιουλιανού του Προδρομίτη. Μην αναζητάτε μια άνετη πίστη, αλλά μια βιωμένη: προσευχή, υπομονή, συγχώρεση, κόπο και έγερση μετά από κάθε πτώση.
Ο πρεσβύτερος προχωρά, ο μαθητής παρακολουθεί και μαθαίνει. Μερικές φορές το πιο ισχυρό κήρυγμα δεν λέγεται, αλλά φαίνεται σε μια ζωή. Να προσεύχεσαι όταν είναι δύσκολο, να συγχωρείς όταν πονάει, να μην εγκαταλείπεις όταν η ψυχή είναι κουρασμένη και να επικαλείσαι τον Χριστό ξανά και ξανά.
Ο άνθρωπος δεν γίνεται άγιος σε μια μέρα. Αλλάζει αργά, μέσα από κάθε κόπο που γίνεται με τον Θεό και μέσα από κάθε «Κύριε, ελέησον!» που λέγεται από καρδιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου