«Διάβαζα τους κανόνες στην ομάδα ψαλμών.
Μετά από λίγο, νόμιζα ότι δεν θα μπορούσα πλέον να διαβάζω (ήμουν αρχάριος, μόλις είχα φτάσει στον ναό).
Σε μια από τις συζητήσεις μας, είπα: Πάτερ Μιχαήλ, σταμάτησα να διαβάζω τους ψαλμούς.
Ο τρελός είναι ελεύθερος... Εκείνη την εποχή, δεν καταλάβαινα, σαν να ήμουν προσβεβλημένος...
Τώρα θυμάμαι με αγάπη και ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου...
Είθε ο Θεός να μας βοηθήσει εκεί που αναπαύονται οι δίκαιοι..
Συνήθιζα να του μιλάω όπως θα μιλούσα στους γονείς μου ή όταν περπατούσα μόνη μου με την Θεία Ταλίκο; - Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μπλε μάτια της γεμάτα καλοσύνη.»
Από τα απομνημονεύματα της Ταμάρ Μελάτζε
.jfif)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου