Μετεωρίτικοι Στοχασμοί
"Ταπεινὴ Δέησις ἑνὸς Προσκυνητοῦ"
Στέκομαι μπροστὰ στὴν ἱερὴ εἰκόνα καὶ ἡ ψυχή μου σιωπᾶ. Τὰ χείλη μου ψιθυρίζουν λόγια λίγα, μὰ ἡ καρδιά μου μοιάζει νὰ φωνάζει ὅσα δὲν μπορῶ νὰ πῶ.
«Παναγία μου, ἐλέησόν μέ... Μὴ μὲ ἀφήσεις μόνο στὸν δρόμο μου. Δῶσε μου φῶς ὅταν σκοτεινιάζει ὁ νοῦς, δύναμη ὅταν λυγίζει ἡ καρδιά, ὑπομονὴ ὅταν ἀργεῖ ἡ ἀπάντηση».
Μπροστὰ στὴν εἰκόνα αἰσθάνομαι μικρός. Κι ὅμως, μέσα σὲ αὐτὴ τὴ μικρότητα γεννιέται μιὰ παράξενη εἰρήνη. Σὰν νὰ μοῦ θυμίζει ἡ Χάρη πὼς δὲν χρειάζεται νὰ ἔχω ὅλες τὶς ἀπαντήσεις· χρειάζεται μόνο νὰ ἐμπιστευθῶ.
Καὶ γονατίζω...
Γιατί ἡ ἀληθινὴ προσευχὴ δὲν εἶναι νὰ ζητῶ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ γίνει τὸ θέλημά μου, ἀλλὰ νὰ Τοῦ παραδίδω τὸ θέλημά μου καὶ νὰ ψιθυρίζω: «Γενηθήτω τὸ θέλημά Σου».
Ὁ Θεὸς μαζί μας
π. Βαρλαὰμ Μετεωρίτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου