Κυριακή 30 Αυγούστου 2020
Σάββατο 29 Αυγούστου 2020
Ο Τίμιος Πρόδρομος ζητά τις πέτρες του ναού του
Ο Τίμιος Πρόδρομος ζητά τις πέτρες του ναού του
“Μιτά σου ( μετά σου, μαζί σου) εν έχω να κάμω τίποτε, αμμά μιτά τους εν να λοαρκαστούμε”.
"Άκου παιδάκι μου, όταν κάτσεις σ’ αυτή την πέτρα και κάνεις προσευχή, αγιάζεται κι η πέτρα και στις εκκλησιές τις παλαιές, όπου έχει γίνει πολλή προσευχή, αγιάζονται οι τοίχοι, οι εικόνες, τα στασίδια, ακόμη και τα τσιμέντα αγιάζονται", μας είπε ο π. Γεράσιμος και τότε του δώσαμε μια μαρτυρία του π. Σωτήρη από την τουρκοκρατούμενη Άσσια. Άρχισε να διαβάζει:
Πριν το 1878 επί τουρκοκρατίας τον ωραίο ναό του Τιμίου Προδρόμου στην Άσσια της επαρχίας Αμμοχώστου οι Τούρκοι τον χαλούσαν και εξανάγκαζαν τους Χριστιανούς που είχαν αμάξια να τους κουβαλούν τα μάρμαρα για να στολίζουν τα σπίτια τους. Ακόμα και τον ιερέα έβαλαν σε αυτή την αγγαρεία. Ο Παπαμιχαήλης, όπως κουβαλούσε μιαν ωραία πέτρα σκέφτηκε να την κρατήσει για να την λαξεύσει να την κάνει γούρνα και να ποτίζει τα ζώα του. Την ξεφόρτωσε, λοιπόν, στο σπίτι του. Το βράδυ κουρασμένος από τον κάματο της ημέρας έγειρε να κοιμηθεί. Δεν πέρασε πολλή ώρα και νάσου ο Πρόδρομος, ανυπόδητος, ντυμένος στα τρίχινα ρούχα του, έρχεται και τον ξυπνά. Στέκει δίπλα στο προσκεφάλι του και κτυπώντας τον απαλά στον ώμο, του λέγει αυτά τα λόγια ακριβώς:
“Να σηκωστείς που το πρωί να ζεύξεις το ζευκάρι σου ( δηλ. Τα βόδια) και τζείνη την πέτρα πώπιασες να πάεις να την πάρεις πίσω”.
Ο ιερέας λέει τότε στον Πρόδρομο:
“ Είες ίντα λοής μας κάμνετε! Ούλην την ημέραν κουβαλούμεν τόσες αμαξιές πέτρες στους Τούρκους τζαι δεν λαλείτε τίποτε. Πως έπιασα μια πέτραν να την κάμω γούρναν για τα κτηνά μου, μαλλώνετε και θέλετε να την ιστρέψω ( επιστρέψω) πίσω”. Ο Άγιος Πρόδρομος δεν άφησε τον Παπά Μιχαήλη να συνεχίσει το παράπονο του. Τον διέκοψε αμέσως και του λέει:
“Μιτά σου ( μετά σου, μαζί σου) εν έχω να κάμω τίποτε, αμμά μιτά τους εν να λοαρκαστούμε”. ( Μαζί σου δεν έχω να κάνω, αλλά μαζί τους έχω ανοικτούς λογαριασμούς).
………………
Στον π. Γεράσιμο άρεσε πάρα πολύ αυτή η μαρτυρία. Του έκανε εντύπωση η αμεσότητα, η κυπριακή διάλεκτος που χρησιμοποίησε ο Άγιος.
“Αυτή είναι σχέση”, έλεγε με θαυμασμό.
Την επόμενη χρονιά καθιέρωσε αγρυπνία στα Δειλινάτα για τον Τίμιο Πρόδρομο , τον «εν γεννητοίς γυναικών μείζονα».
Ακόμη ηχούν τα λόγια του, γεμάτα πόνο για το ανοσιούργημα, να φέρουν εις συμπόσιο πλήρες αιμάτων, επί πίνακι, του Μεγάλου Νηστευτού την κεφαλή.
.........................
Εικόνα Τιμίου Προδρόμου από τον ομώνυμο ναό στην Άσσια, που με θαυμαστό τρόπο σώθηκε και απελευθερώθηκε. Τώρα η ιερά εικόνα βρίσκεται στον ναό του Αγίου Ανδρέα στο Πλατύ Αγλατζιάς στη Λευκωσία.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο πατήρ Γεράσιμος Φωκάς όπως τον ζούμε.
St. Ambrose of Milan compared an infirm body to a broken musical instrument
St. Ambrose of Milan compared an infirm body to a broken musical instrument. He explained how the “musician” can still produce God-pleasing “music” without his instrument:
“If a man used to singing to the accompaniment of a harp finds the harp broken, and its strings undone…he puts it aside and instead of calling for its notes he delights himself with his own voice.
"In the same way, a sick man allows the harp of his body to lie unused. He finds delight within his heart and comfort in the knowledge that his conscience is clear. He sustains himself with God’s words and the prophetic writings and, holding these sweet and pleasant in his soul, he embraces them with his mind. Nothing can happen to him because God’s graceful presence breathes favor upon him….He is filled with spiritual tranquility” (Jacob and the Happy Life).
Quite often the most God-pleasing spiritual “music” of all is produced in anonymity, by unknown or nearly-unknown saints. But such holy “melodies” are all the more sweet because they are heard by God alone.
- Elder Arsenie (Papacioc), “A Final Visit with Elder Cleopa,” Eternity Hidden in the Moment
No matter how little you are, no matter how tired, you mustn’t give up. For, I repeat, no misfortune means anything. Nothing is lost as long as faith is established, the soul doesn’t surrender, and you raise your head again! God forbid that you be sad! Don’t be afraid! It’s true, one’s thought should be in hell and in hell only (from Saint Silouan). But hope should be with God without ceasing, thinking that He greatly loves us…. God is more intimate with us than we are! When you think about this, you fill yourself with hope. But, our deeds, no matter how amazingly good, can’t save us. They can’t erase anything. And, no doubt, we’re sinners, but with hope. Hope – this is it!
- Elder Arsenie (Papacioc), “A Final Visit with Elder Cleopa,” Eternity Hidden in the Moment
John had said to Herod, “It is not lawful for you to have your brother’s wife.”
Herod was the one who had John arrested and bound in prison on account of Herodias, the wife of his brother Philip, whom he had married. John had said to Herod, “It is not lawful for you to have your brother’s wife.” Herodias harbored a grudge against him and wanted to kill him but was unable to do so. Herod feared John, knowing him to be a righteous and holy man, and kept him in custody. When he heard him speak, he was very much perplexed, yet he liked to listen to him. She had an opportunity one day when Herod, on his birthday, gave a banquet for his courtiers, his military officers, and the leading men of Galilee.
Herodias’s own daughter came in and performed a dance that delighted Herod and his guests. The king said to the girl, “Ask of me whatever you wish and I will grant it to you.” He even swore many things to her, “I will grant you whatever you ask of me, even to half of my kingdom.” She went out and said to her mother, “What shall I ask for?” She replied, “The head of John the Baptist.” The girl hurried back to the king’s presence and made her request, “I want you to give me at once on a platter the head of John the Baptist.” The king was deeply distressed, but because of his oaths and the guests he did not wish to break his word to her. So, he promptly dispatched an executioner with orders to bring back his head. He went off and beheaded him in the prison. He brought in the head on a platter and gave it to the girl. The girl in turn gave it to her mother. When his disciples heard about it, they came and took his body and laid it in a tomb
ΠΑΤΉΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ.
Το φοβερό είναι ότι, μόλις αρχίσουμε την διαδικασία του να προσπαθούμε να συγχωρήσουμε κάποιον, σιγά σιγά ανακαλύπτουμε ότι συνήθως δεν μας έχει κάνει και τίποτα το σοβαρό.
Είναι ένα άλλο μυστικό αυτό. Ελάχιστοι μας έχουν βλάψει πράγματι. Αν δείς σε τι συνθηκες ψυχικές, πνευματικές, κοινωνικές, βιολογικές, οικονομικές βρίσκεται αυτός που σε έβλαψε, εάν δείς τί προβλήματα έχει ο ίδιος, εάν δείς πόσο τον έχουν βλάψει οι άλλοι, πόσο έξω έχει πέσει, τι δυσκολίες έχει, συνειδητοποιείς ότι αυτό που σου έκανε είναι ένα ελάχιστο μπροστά σε αυτά που παθαίνει ο ίδιος....
Π.Νικολαος Λουδοβίκος
Εἴθε μέ τίς πρεσβεῖες τοῦ Προδρόμου, νά σωθεῖ ἡ Ἀνθρωπότης ἀπό τα δεινά που ἐπέρχονται.
-'' παιδάκι μου, σήμερα κλαίει ὅλη ἡ πλάση. Οὐρανός καὶ γῆ!''.
- '' Γιατί γιαγιά'' ?
- '' Γιατί ἀποκεφάλισαν τόν Πρόδρομο!!! '' Καὶ σὲ ἀπόδειξη αὐτοῦ, ὁ ἥλιος, πρίν ἀνατείλει, στάζει 3 σταγόνες αἶμα! ''.
Μέσα στήν περιέργειά μου ἐγώ, θέλοντας νά διαπιστῶσω ἄν αὐτό ἦταν ἀλήθεια, τον ἐπόμενο χρόνο σηκώθηκα πολύ πρίν χαράξει καὶ περίμενα ὑπομονετικά νά δῶ τον ''θρῆνον'' αὐτόν τοῦ οὐρανοῦ...
Μά.... τί βλέπουν τά παιδικά ἀθῶα μάτια μου.... Καθῶς ξεπρόβαλε κατακόκκινος ὁ ἥλιος πίσω ἀπό τό ἀποπνιχτηκό τσιμέντο τῆς Ἀθήνας, νά σου, 3 σταγόνες αἶμα στάζουν καὶ χάνονται μέσα στήν ἀγκαλιά τοῦ Οὐρανοῦ....
Ἡ σημερινή ἡμέρα ἀδελφοί μου, εἶναι πολύ σημαντική καὶ ''βαριά'' γιά τήν Ὀρθοδοξία μας καὶ γι᾽αὐτόν τόν λόγο ἡ Ἐκκλησία μας τήν ἡμέρα τῆς Ἀποκεφαλίσεως τοῦ Προδρόμου, ἔχει αὐστηρά νηστεῖα. Εἴθε μέ τίς πρεσβεῖες τοῦ Προδρόμου, νά σωθεῖ ἡ Ἀνθρωπότης ἀπό τα δεινά που ἐπέρχονται.
Γερ. Τιμοθέη
Παρασκευή 28 Αυγούστου 2020
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
