Ὁ Γέροντας σεβόταν πάρα πολὺ τὸ ράσο καὶ ἀκόμα
πάρα πολὺ σεβόταν τοὺς ἐπισκόπους. Εἶχε ἀπόλυτο σεβασμὸ στὴν ἐκκλησία.
Στοὺς ἐπισκόπους εἶχε ἰδιαίτερο σεβασμὸ καὶ σεβόταν πάρα πολὺ τὴν ἐκκλησιαστική του ἀρχή. Οὐδέποτε θὰ τὸν ἔβλεπες νὰ κα
τηγορεῖ ἐπισκόπους γιὰ θέματα ποὺ εἴχανε προκύψει.
Τὸ στόμα του σὲ τέτοιες περιπτώσεις τὸ βαστοῦσε
πάντα κλειστό.
Οὐδέποτε κατέκρινε.
Ποτὲ δὲν θὰ ἄκουγες ἕναν λόγο κατακρίσεως καὶ εἰδικὰ γιὰ ρασοφόρους. Γι' αὐτὸ καὶ στεναχωριόταν, ὅταν ἄκουγε νὰ
λένε ὅτι κάποιοι ἄνθρωποι κάνουν ἱεροκατάκριση. Ὅμως,
εἶχε καὶ μιὰ ἀνησυχία γιὰ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας,
γενικότερα ὅσον ἀναφορᾶ τὴν συνοχή της µέσα στὸν κόσιο.
Ἔτσι, στὴν προσευχὴ ποὺ ἔχανε τὸ βράδυ καὶ ὁ πρωῖ πάντα προσευχόταν νὰ ὑπάρχει εἰρήνη καὶ ῥότητα στὴν Ἐκκλησία. Δὲν ἔλεγε πολλὰ λόγια. Καὶ ὅτι καὶ νὰ ἔλεγε ἦταν λόγια καδαρά, λόγια πνευμα” απχά, λόγια ὠφέλιμα. Τὸ βλέμμα του ποτὲ δὲν περι’ κλανιόταν ἐδῶ καὶ χεῖ. Ἠταν πολὺ συγκεντρωμένος. ταν πάντα σὲ μιὰ κατάσταση ἐγρηγόρσεως, πνευματικῆς ἐγρηγόρσεως.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου