Άνθρωποι αθόρυβοι… όχι ήσυχοι, όχι κοιμισμένοι, όχι παραιτημένοι από τη ζωή, απλά αθόρυβοι. Είναι εκεί σαν φίλοι είτε σαν συνοδοιπόροι και στέκουν δίπλα σου απόλυτα, απελπιστικά, αδυσώπητα, αδιαπραγμάτευτα, χωρίς ήχους, επευφημίες, πιέσεις, ζητωκραυγές, εγωισμούς, χωρίς να στο λένε, χωρίς να θέλουν κάτι, χωρίς να περιμένουν κάτι, χωρίς ΗΧΟ.Νιώθω ευγνωμοσύνη που είχα την τύχη να γνωρίσω τέτοιους ανθρώπους, που μου δίδαξαν πώς να αγαπώ χωρίς να πνίγω, πώς να μαλώνω χωρίς να πληγώνω, πώς να είμαι εδώ χωρίς να ενοχλήσω κανέναν.... Νιώθω ευγνωμοσύνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου