Πολλοί νέοι μας ζητούν προσευχές για τον γάμο. Και προσευχόμαστε... αλλά με βαριά καρδιά.
Ζούμε σε εποχές που ο γάμος δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα. Σήμερα, η «καλή ζωή» σημαίνει διασκέδαση, διακοπές, κλαμπ, φίλτρα και τεχνητή τελειότητα. Τα κορίτσια θέλουν σιλικόνη, botox, τέλεια φρύδια. Τα αγόρια κόβονται, αναζητούν το τετράγωνο πρόσωπό τους και την κοινωνική τους θέση. Αλλά λίγοι ψάχνουν πια για μια αδελφή ψυχή.
Ποιος θέλει πια οικογένεια; Ποιος θέλει έναν σύντροφο για να κλαίει μαζί του, να υπομένει, να μεγαλώνει παιδιά και να γερνάει μαζί; Ο γάμος δεν είναι μόνο για την ομορφιά. Γιατί η ομορφιά ξεθωριάζει. Τι κάνεις όταν αυτή παχαίνει; Τι κάνεις όταν αυτός φαλακρός; Φεύγεις;
Όχι. Αν αγαπούσες πραγματικά, μένεις. Η αληθινή αγάπη δεν μετριέται σε κιλά, σε ρυτίδες ή στον τραπεζικό λογαριασμό. Η αληθινή αγάπη είναι όταν κρατάς το χέρι του συντρόφου σου στην ασθένεια, στα προβλήματα, στις στερήσεις. Όταν τον αγαπάς με μαύρους κύκλους, και με πόνους στην πλάτη, και με ρούχα εργασίας.
Ο γάμος είναι ένας σταυρός. Αλλά και μια ευλογία. Όσοι το παίρνουν στα σοβαρά, με τον Θεό στη μέση, θα δουν ότι η αγάπη δεν τελειώνει με το πέρασμα των χρόνων, αλλά μόνο τότε αρχίζει να βαθαίνει.
Ας προσευχηθούμε, αλλά ας στρέψουμε και το βλέμμα μας σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: την ψυχή. Χωρίς αυτήν, κάθε γάμος είναι απλώς μια όμορφη φωτογραφία στο Instagram, αλλά άδειος εσωτερικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου