9 Δεκεμβρίου.
181.
Κύριε! Βλέπεις τη φτώχεια μου, με βλέπεις με όλες τις αδυναμίες και τις επιθυμίες μου, τα έλκη και τις ασθένειές μου. Βλέπεις τα κατορθώματά μου και τα ατελέσφορα - το καλό και το κακό. Θεράπευσέ με, αγίασέ με, αναζωογόνησέ με και γονιμοποίησέ με!
9 Δεκεμβρίου.
182.
Σκεφτείτε επίσης τον Κύριο, ότι είναι δίκαια αυστηρός απέναντι στις αδυναμίες, τις αδυναμίες και τις αμαρτίες μας, δεν τις ανέχεται αδιάφορα μέσα μας, αλλά και θυμώνει μαζί μας με το μάτι Του, όπως κάποτε στους Φαρισαίους («τους κοιτάζει με θυμό») και θλίβεται για τη σκληρότητα της καρδιάς μας!.. Κύριε! Λύτρωσε τις ψυχές μας από τη δίκαιη οργή Σου που μας καταβάλλει, λύτρωσέ τες διορθώνοντας τις ψυχές μας, καθαρίζοντάς τες και αγιάζοντάς τες, κάνοντάς τες αγαπητά παιδιά του ελέους και της πραότητας Σου.
10 Δεκεμβρίου.
183.
Η ζωή είναι ένα κατόρθωμα, όλο της το είναι ένα κατόρθωμα, όχι μόνο ένα μέρος του. Γι' αυτό, μην περιμένετε ούτε επιθυμείτε ανταμοιβές εδώ: κουβαλήστε και παραδώστε το κερί της ζωής σας άσβεστο στον πύρινο Θρόνο του Θεού. Μεταφέρετε το κατόρθωμά σας με μία ελπίδα - να μην ντροπιάσετε την αρχή με το τέλος, και να ακούσετε στον αποχωρισμό από αυτή την κοιλάδα των κατορθωμάτων, των θλίψεων και των δακρύων: "Εισέλθεις, αγαθέ και πιστέ δούλε, στη χαρά του Κυρίου σου! " ...
10 Δεκεμβρίου.
184.
Να ξέρεις και να θυμάσαι ακράδαντα: εφόσον η καρδιά σου είναι ικανή να αγγίζεται από τον έπαινο και είναι ικανή για αυτοϊκανοποίηση και αυτοεξύψωση, εφόσον δεν είναι ικανή να παραμένει ατάραχη από τις επιπλήξεις και τη βλασφημία των άλλων, τότε δεν είσαι ταπεινός στην καρδιά και είσαι μακριά από τον Θεό, στον Οποίο μόνο η βαθύτερη, αληθινή ταπεινότητα μας φέρνει πιο κοντά.
10 Δεκεμβρίου.
185.
Και πάλι: αν νομίζεις ότι είσαι μόνο ταπεινός, τότε είσαι ήδη υπερήφανος και δεν έχεις αποκτήσει ακόμη αληθινή ταπεινότητα· γιατί η ταπεινότητα είναι η αδυναμία να δεις και να αρνηθείς στον εαυτό σου κάθε αρετή, τελειότητα και αξιοπρέπεια ενώπιον του Θεού. Όπως ακριβώς σε μια στιγμή κάποιου συναισθήματος το αποφεύγουμε, το συγκεντρώνουμε με το νου και την αυτοπαρατήρηση, παρατηρούμε την πορεία, την ουσία και τη ροή του, καθώς αυτό εξαφανίζεται ακαριαία και δεν υποχωρεί σε καμία αυτοπαρατήρηση, έτσι και η αρετή της ταπεινότητας εξαφανίζεται ακαριαία, μόλις προσπαθήσουμε να την κάνουμε αντιληπτή, ορατή.
10 Δεκεμβρίου.
186.
Πολλά, ω, πόσο μου λείπει, Θεέ μου, για να Σε αποκτήσω αχώριστα! Μου λείπει: ούτε η ταπεινότητα - αυτή η ανάπαυσή Σου στις καρδιές μας, ούτε η υπομονή - αυτός ο τολμηρός μεσίτης για τα έλεός Σου και την προσοχή στα κατορθώματά μας, ούτε η καθαρότητα της ψυχής και του σώματος - αυτή η παρηγοριά για την φιλάνθρωπο καρδιά Σου· ούτε η πλήρης ελευθερία από κάθε κακία, φθόνο, ψέμα και κακία - αυτή η παρηγοριά για το συμπονετικό Σου μάτι απέναντί μας· ούτε η έλξη προς Εσένα και μια ισχυρή, ακαταμάχητη, σταθερή και συνεχής προσπάθεια - αυτός ο κατακτητής και ηγέτης της ενοικίας Σου μέσα μας, της πληρότητας και του αγιασμού· μου λείπει - ούτε η βαθιά πίστη, ούτε η παντοδύναμη ελπίδα, ούτε η πανταχού παρούσα αγάπη!!! Όλη η αναξιότητα, αλλά Εσύ είσαι όλος τελειότητα, μη συμμετέχων σε καμία ατέλεια. Αλλά Εσύ και όλοι είσαι έλεος, αμέτρητο από οποιαδήποτε τελειότητα ή ατέλεια! Μη με απορρίψεις, Κύριε!..
11 Δεκεμβρίου.
187.
Πόσο άσχημο είναι που δεν νιώθουμε την πλήρη ανάγκη για εμάς της παναγιαστικής, φωτιστικής και ενδυναμωτικής χάρης του Θεού – αυτού του αέρα και της πνοής της ψυχής μας! Τι απώλεια που δεν αναπνέουμε αυτόν τον ευλογημένο αέρα τόσο συχνά όσο τον φυσικό αέρα, που δεν αναζητούμε αυτή την αγία ατμόσφαιρα για να βυθιστούμε σε αυτήν και να την αφήσουμε να μας διαπεράσει μέχρι τα τελευταία ενδύματα της ψυχής μας, μέχρι το μεδούλι και τα οστά.
12 Δεκεμβρίου.
188.
Κύριε! Αντικατάστησέ μου τα πάντα! Αντικατάστησέ μου τα πάντα και όλους στον κόσμο: αντικατέστησε τη μητέρα μου, τον πατέρα μου, τους αδελφούς μου, τις αδελφές μου και όλους τους συγγενείς μου! Αντικατάστησε όλες τις ευλογίες της ζωής, όλη την ευτυχία και την παρηγοριά! Αντικατάστησε όλες τις χαρές και τη γλυκύτητα της καρδιάς! Αντικατάστησε όλα όσα μπορούν να είναι χαρούμενα, γλυκά και ευχάριστα στην ψυχή και την καρδιά...
12 Δεκεμβρίου.
189.
Ο γιατρός θεραπεύει, δεν θα θεραπεύσεις, Κύριε, τον δούλο Σου Πέτρο, που πάσχει από μια σοβαρή, ανίατη ασθένεια! Ναι, Κύριε, ο μόνος αληθινός Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας! Κύριε της ζωής και του θανάτου! Δημιουργός και Προμηθευτής μας! Κύριε! Η τόλμη και το καταφύγιό μας! Αφού τιμώρησες τον δούλο Σου Πέτρο για τις θλίψεις της καρδιάς και τις ασθένειές του με μια σύντομη επίσκεψη, ελέησέ τον με αιώνιο έλεος! Θεράπευσε την ψυχή και το σώμα του και παρηγόρησε την καρδιά του με το έλεός Σου, για να γνωρίσει, Κύριε, Ελεήμονά μας, την πραότητά Σου και τη δύναμη του καταφυγίου και της μεσιτείας Σου, και για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του αγνά, άγια και αγνά, ευχαριστώντας Σε με πίστη και ευσέβεια. Κύριε! Μεσίτεέ μας! Μην αποστρέφεσαι την ανάξια προσευχή μου! Εφάρμοσε σε αυτήν την άφατη δύναμη της ελεήμονος αγάπης Σου για την ανθρωπότητα! Δες, Κύριε, την τρυφερότητά Του και την εγκάρδια μετάνοιά Του! Φίλος των τελώνων και των μετανοημένων αμαρτωλών; Κάνε σύμφωνα με αυτό το θαυμαστό κάλεσμα και τη συμπόνια Σου!..
12 Δεκεμβρίου, 9 π.μ.
190.
Είμαι ανάξιος της κοινωνίας και της συνεχούς ενοίκησης του Πνεύματος του Θεού και Σωτήρα μου, διότι είμαι ακόμη ικανός για θλίψη και μεταμέλεια για τα πράγματα αυτού του φθαρτού κόσμου και να προσκολλώμαι σε αυτά με την ψυχή μου μέχρι σημείου θλίψης για την απώλειά τους. Κύριε! Δώσε μου να περιφρονώ για χάρη Σου όλα όσα μας χωρίζουν από Εσένα, το Ένα Αληθινό μας Αγαθό, την ευτυχία και την ομορφιά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου