Γράφει καί ὁ Nikola Steinhardt:

• Γράφει καί ὁ Nikola Steinhardt: «Στην Παλαιά

Διαθήκη, μολονότι ὁ Θεός παρουσιάζεται ὡς Θεός

αὐστηρός καί μολονότι ἐπιτρέπει στο διάβολο να

δοκιμάση τόν Ἰώβ, στό τέλος ἐπεμβαίνει καί ἀποκαθιστᾶ τή δικαιοσύνη. Ὁ πολυβασανισμένος Ἰώβ

ἀποκτᾶ ξανά τήν περιουσία του, τα πλούτη του, τα

παιδιά του καί πεθαίνει στο τέλος πλήρης ήμερῶν.

Ὅταν ὁ Ἀβραάμ, ὑπακούοντας στη θεϊκή εντολή,

σηκώνη τό μαχαίρι καί ἑτοιμάζεται να θυσιάση τό

μονάκριβο γυιό του, ἐμφανίζεται ὁ ἄγγελος, συγκρατεῖ τό χέρι τοῦ Ἀβραάμ καί σταματᾶ τή θυσία.

Ἔτσι, στην Παλαιά Διαθήκη, ὁ Θεός στο τέλος

ἀποδεικνύεται οἰκτίρμων καί ἐλεήμων.

Στην Καινή Διαθήκη, ὅμως, τά πράγματα εἶναι διαφορετικά. Ο Χριστός δέν δοκιμάζεται μόνο, ἀλλά δέχεται να πεθάνη πάνω στο Σταυρό καί οἱ ἄγγελοι αὐτή τή φορά δέν κατεβαίνουν νά Τόν σώσουν, ὅπως ἔσωσαν τόν Ἰσαάκ. Οἱ μάρτυρες πεθαίνουν ἀργότερα καί αὐτοί, ὅπως ὁ Δάσκαλός τους, μέσα σέ φρικτά βασανιστήρια. Ο Θεός τοῦ ἐλέους ἀποδεικνύεται ἀπρόσμενα σκληρός.

Ἡ ἐξήγησι φαίνεται νά εἶναι μόνο μία πρίν ἀπό

τή σταύρωσι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἱ ψυχές δέν μποροῦσαν νά σωθοῦν, πήγαιναν ὅλες στήν Κόλασι [τό σωστό: στόν Ἅδη], ἀκόμα καί τῶν δικαίων οἱ ψυχές.

Ἑπομένως, ὁ Θεός ἦταν “υποχρεωμένος" νά τούς ξεπληρώση τό καλό, ἐδῶ στή γῆ. Ἀπό τή στιγμή κατά τήν ὁποία ὁ Χριστός κατέβηκε στόν Ἅδη, ἡ κατάστασι ἄλλαξε. Ἄνοιξαν οἱ πόρτες τῆς οὐράνιας βασιλείας καί οἱ ψυχές μποροῦν νά γνωρίσουν τήν αἰώνια εὐτυχία. Δέν εἶναι πιά ἀπαραίτητο να ξεπληρωθῆ τό

καλό ἐδῶ στή γῆ, σέ ὑλικό ἐπίπεδο. Η τρομακτική

πραγματικότητα τῆς γῆς (ὅπου τά πάντα εἶναι πό-

νος καί ἀδικία) μπορεῖ νά ἐκδηλωθῆ μέχρι τό ἔσχατο σημεῖο της, νά φθάση μέχρι τό τέρμα της.

(Υπάρχει καί κάτι ἀκόμα: ταυτόχρονα μέ τόν

ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ στή γῆ, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι

περάσαμε ἀπό τήν παιδική ηλικία στην ωριμότη

τα. Μποροῦμε τώρα πιά νά ἀκούσουμε τήν ἀλή

θεια. Μποροῦν νά μᾶς μιλήσουν ἔξω ἀπό τά δόντια.

Μποροῦν νά μᾶς ταΐσουν μέ κρέας κι ὄχι πιά μέγάλα)» 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ

ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ