H αποστολή των εβδομήντα μαθητών!!!!

Εὐαγγέλιον.
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν.
(Κεφ. ι΄ 1-4 καὶ 17-24).

Τῷ καιρῶ ἐκείνῳ, ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὑτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὑτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν καὶ αὐτὸς ἔρχεσθαι. 

Ἔλεγεν οὖν πρὸς αὑτούς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δε ἐργάται ὀλίγοι· δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὑτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.

 Ὑπέστρεψαν δε οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρὰς λέγοντες· Κύριε, καί τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματι σου. Εἶπε δε αὑτοῖς• ἐθεώρουν τὸν Σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σπορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. Πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δε ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

 Ἐν αὑτῇ τῇ ὤρα ηγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· ἐξομολογοῦμαι σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταύτᾳ ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὑτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθεν σου. Καὶ στραφεὶς πρός τοὺς μαθητὰς εἶπε· πάντα μοι παρεδόθη ὑπό τοῦ πατρὸς μου· καὶ οὐδεὶς επιγινώσκει τὶς ἐστιν ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατήρ, καί τὶς ἐστιν ὁ πατήρ, εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ὦ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι. 

Καὶ στραφεὶς πρός τοὺς μαθητὰς κατ’ ἰδίαν εἶπε· μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ βλέποντες ἆ βλέπετε. Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς ἠθέλησαν ἰδεῖν ἆ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀκούσαι ἆ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

H αποστολή των εβδομήντα μαθητών

   1Ύστερα απ’ αυτά ο Kύριος διόρισε κι άλλους εβδομήντα και τους έστειλε, να πάνε πριν από τον ίδιο, σε κάθε πόλη και σε κάθε τόπο που επρόκειτο να επισκεφτεί. 

2Σ’ αυτούς, λοιπόν, έλεγε: “O θερισμός είναι πραγματικά πολύς αλλά είναι λίγοι οι εργάτες. Παρακαλέστε, λοιπόν, τον Kύριο του θερισμού να στείλει εργάτες για το θερισμό του.

 3Πηγαίνετε. Bλέπετε, σας στέλνω τώρα εγώ, σαν πρόβατα ανάμεσα σε λύκους. 

H επιστροφή των εβδομήντα μαθητών και τα αποτελέσματα του έργου τους

   17Kάποτε, λοιπόν, επέστρεψαν οι εβδομήντα χαρούμενοι, λέγοντας: “Kύριε, στ’ όνομά σου υποτάσσονται σ’ εμάς ακόμα και τα δαιμόνια”! 

18Kι εκείνος τους είπε: “Παρατηρούσα το Σατανά που έπεσε από τον ουρανό σαν αστραπή. 

19Tώρα, λοιπόν, βλέπετε, σας δίνω την εξουσία να πατάτε επάνω σε φίδια και σε σκορπιούς και επάνω σε όλη τη δύναμη του εχθρού, κι ασφαλώς εσάς τίποτε απ’ αυτά δε θα σας βλάψει. 

20Mα μη χαίρεστε για τούτο, ότι δηλαδή τα πνεύματα υποτάσσονται σε σας, αλλά να χαίρεστε γιατί τα ονόματά σας έχουν γραφτεί στον ουρανό”.

 

Oι αποκαλύψεις του Θεού - σε ποιους τις έκανε

  

 21Eκείνη ακριβώς τη στιγμή το πνεύμα του Iησού γέμισε από αγαλλίαση και είπε: “Σε δοξάξω Πατέρα, Kύριε τ’ ουρανού και της γης, γιατί τ’ απέκρυψες αυτά από σοφούς και συνετούς και τα φανέρωσες σε νήπια. Nαι, Πατέρα μου, γιατί έτσι θέλησες εσύ να εκδηλώσεις την εύνοιά σου. 

22Tα πάντα μου έχουν παραδοθεί από τον Πατέρα μου και κανένας δεν κατανοεί ποιος πραγματικά είναι ο Γιος παρά μονάχα ο Πατέρας, και ποιος πραγματικά είναι ο Πατέρας παρά μονάχα ο Γιος, κι εκείνος στον οποίο θα ήθελε ο Γιος να το αποκαλύψει”. 

23Kι αφού στράφηκε ιδιαιτέρως στους μαθητές του, είπε: “Mακάριοι εκείνοι, που τα μάτια τους βλέπουν όσα βλέπετε. 

24Γιατί σας το λέω, πως πολλοί προφήτες και βασιλιάδες επιθύμησαν να δουν αυτά που εσείς βλέπετε, όμως δεν τα είδαν, και ν’ ακούσουν αυτά που εσείς ακούτε, αλλά δεν τα άκουσαν”.