«Καί ἐπεφέρετο ή κιβωτός ἐπάνω τοῦ ὕδατος". Καί ὅσο, λοιπόν, ὑψηλότερα ἀνέβαινε τό νερό,τόσο περισσότερο πλησίαζε πρός τόν οὐρανό καί ἡ κιβωτός. Καί ὅσο ή πλημμύρα τῶν ὑδάτων αὔξανοταν τόσο καί ἡ κιβωτός υψωνόταν καί ἀναβιβαζόταν. Αὐτό πάλι μου θυμίζει μιά μεγάλη καί παρηγορητική ἀλήθεια· τήν ἀλήθεια ὅτι ἡ θλίψι μᾶς ἀνεβάζει πρός τόν οὐρανό. Σύννεφα θλίψεως, κατακλυσμός περιπετειῶν σκιάζουν πολλές φορές τό βίο μας. Και μᾶς φαίνεται τότε μαῦρος καί κατάκλειστος ὁ οὐρσνός. Καί νομίζουμε πώς εἴμαστε μεμονωμένοι κι ἐγκαταλελειμμένοι καί ὁλομόναχοι. Πλάνη, Χριστιανέ μου!
Ὁ Θεός εἶναι κοντά σου. Καί ὅσο τά ὕδατα τῆς θλίψεως πληθύνονται, τόσο καί σύ πλησιάζεις περισσότερο στον Οὐρανό. Καί ὅσο τα δεινά σου αὐξάνουν κι ἐσύ μέ καρτερία τά ύπομένεις, τόσο καί πλησιάζεις πρός τό Θεό. Υπόμενε κατά τόν κατακλυσμό τῶν πολλῶν ὑδάτων. Υπόμενε παραμένοντας στην πίστι. Καί νά εἶσαι τότε βέβαιος πώς ή κιβωτός σου θά ἐπιφέρεται πάντοτε πρός μία διευθυνομένη κατεύθυνσι, τόν οὐρανό καί τήν αἰώνια ἀνάπαυσι κι ευδαιμονία.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΦΑΡΟΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου