Η ΑΡΧΑΙΑ λέξη "πήρα" .

🌾✍️ πήρα ~ 

Η ΑΡΧΑΙΑ λέξη "πήρα" (που δεν απαντά στη Νέα Ελληνική, παρά μόνο σε λόγιες φράσεις, πχ. "κυνηγετική πήρα") σημαίνει «σακίδιο οδοιπόρου, που κρέμεται από τον ώμο· ταγάρι».

✦ Ένα αξιομνημόνευτο σημείο στο οποίο απαντά η λέξη είναι όταν ο Χριστός στέλνει τους μαθητές του να διδάξουν και τους προτρέπει (Λουκ. 9,3):

    ❝  μηδὲν αἴρετε εἰς τὴν ὁδόν, μήτε ῥάβδους μήτε  π ή ρ α ν

        μήτε ἄρτον μήτε ἀργύριον μήτε ἀνὰ δύο χιτῶνας ἔχειν.❞

Αλλά λίγο πριν το πάθος η προτροπή μεταβλήθηκε (Λουκ. 22,36): 

    ❝ ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων βαλλάντιον ἀράτω, ὁμοίως καὶ π ή ρ α ν, 

       καὶ ὁ μὴ ἔχων πωλήσει τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ ἀγοράσει 

       μάχαιραν. ❞

 ✦  Υπάρχει κι ένας σχετικός διδακτικός μύθος του Αισώπου:

📜 "Ἀνθρώπων ἕκαστος δύο π ή ρ α ς φέρει, τὴν μὲν ἔμπροσθεν, 

     τὴν δὲ ὄπισθεν, γέμει δὲ κακῶν ἑκατέρα΄ ἀλλ' ἡ μὲν ἔμπροσθεν 

      ἀλλοτρίων, ἡ δὲ ὄπισθεν τῶν αὐτοῦ τοῦ φέροντος. 

     Καὶ διὰ τοῦτο οἱ ἄνθρωποι τὰ μὲν ἑαυτῶν κακὰ οὐχ ὁρῶσι, τὰ 

     δὲ ἀλλότρια πάνυ ἀκριβῶς θεῶνται.

         ~ · ~ · ~ · ~ · ~ · ~ · 

      «Δυο σάκους σ’ όλη τη ζωή μόνοι μας κουβαλούμε:

        έναν μπροστά έναν πίσω μας, με κόπο τους βαστούμε.

       Ο πίσω σάκος ξέχειλος κακά που ’ναι δικά μας.

       Γεμάτος ξένα ο μπροστινός κι αυτά πιάνει η ματιά μας…»

     (100 ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ - Έμμετρη απόδοση: Ι. Ν. Κυριαζής)

 ✦   Θυμηθήκαμε την ιστορία του Αισώπου με αφορμή τη μνήμη του αγίου Μωυσέως του Αιθίοπος (28 Αυγούστου), για τον οποίο αναγράφεται η ακόλουθη διήγηση στο βιβλίο Γεροντικό.

                                      *****

📖 ΚΑΠΟΤΕ στη Σκήτη ένας αδελφός έπεσε σε κάποιο σφάλμα, και έγινε σύναξη (των άλλων για να τον δικάσουν). Στη σύναξη κάλεσαν και τον αββά Μωυσή. Εκείνος όμως δεν ήθελε να έρθει.

Ο πρεσβύτερος τον κάλεσε πάλι, παραγγέλλοντάς του: 

«Έλα, γιατί όλοι εσένα περιμένουν».

Σηκώθηκε τότε, πήρε ένα λιωμένο ζεμπίλι, το γέμισε άμμο, το φορτώθηκε και ήρθε. Οι πατέρες, βγαίνοντας να τον προϋπαντήσουν και βλέποντάς τον να έχει στον ώμο το ζεμπίλι, (που από τις τρύπες του έτρεχε η άμμος), τον ρώτησαν:

– Τι είναι τούτο, πάτερ;

– Οι αμαρτίες μου είναι, τους απάντησε ο γέροντας, που γλιστράνε πίσω μου και δεν τις βλέπω. Και όμως, ήρθα εγώ σήμερα να κρίνω ξένα αμαρτήματα!

Μόλις τ’ άκουσαν οι πατέρες, δεν είπαν τίποτα στον αδελφό (που ήθελαν να δικάσουν), και τον συγχώρησαν.

                                         *****

________   

εικόνα: ο παραπάνω μύθος από το βιβλίο Phaedri Fabularum libri quinque: (1667)

https://archive.org/details/phaedriaugustica00phae