Σεβασμὸ στὴν ἐργασία μετὰ τὸν ἑσπερινὸ.
Διηγεῖται πάλι ὁ π. Αὐγουστῖνος:
Καμιά φορά, Σαββάτο ἀπόγευμα, ἔβαζα πλυντήριο, γιὰ νὰ πλύνω τὰ ζωστικὰ τοῦ Γέροντα καὶ μετὰ τὰ σιδέρωνα, γιὰ νὰ τὰ φορέσει καθαρὰ τὴν Κυριακή.
Κάποια στιγμὴ μὲ ζήτησε στο τηλέφωνο καὶ δὲν μὲ βρῆκε. Ὅταν τοῦ ἀπάντησα, μοῦ λέει:
Ποῦ εἶσαι καὶ δὲν σὲ βρίσκω;
Γέροντα, δίπλα εἶμαι καὶ σιδερώνω, τοῦ ἀπάντησα.
Δίπλα, ὅμως, κάναμε ἑσπερινὸ καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸν δὲν γίνεται καμία δουλειά, μοῦ λέει. Ετοιμαζόμεθα γιὰ τὴν μετάληψη τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ μας. Δὲν κάνουμε τίποτα ἄλλο. Μόνο διαβάζουμε. Ἂς πάω καὶ μὲ σταλακωμένα ροῦχα, δὲν πειράζει.
Τέτοιο ζῆλο εἶχε καὶ ἐπίγνωση τοῦ μεγάλου μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου