Αγαπητοί φίλοι, αξίζει να θυμηθούμε την ιστορία ενός αληθινού αγωνιστή, ενός άξιου ιερέα που σηκώσε στις πλάτες του τα δύσκολα χρόνια της πατρίδας μας στη Μικρόπολη και την ευρύτερη περιοχή (Καλαπότι, Χαριτωμένη, Καλή Βρύση, Γραμμένη).
Ο Παπα-Κώστας δεν ήταν ένας τυχαίος άνθρωπος. Τελειόφοιτος του Γυμνασίου Σερρών, εγγράμματος και βαθιά σεβαστός από την εκκλησία αλλά και από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής .
Καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών της Μακεδονίας .
Σε εποχές που οι ιερείς δεν είχαν μισθό από την Εκκλησία ούτε παγκάρι, εκείνος όργωνε την περιοχή με το γαϊδουράκι του για να λειτουργήσει αφιλοκερδώς σε τέσσερις εκκλησίες, να παντρέψει και να βαφτίσει – ακόμα και κάτω από τις καρυδιές, όταν το απαιτούσαν οι συνθήκες.
Τις «λειτουργιές που περίσσευαν» δεν τις κρατούσε για την οικογένειά του, παρότι φτωχός και ο ίδιος, αλλά τις μοίραζε στις πιο φτωχές οικογένειες, στις γυναίκες που είχαν χάσει τους άντρες, τους πατέρες και τα αδέρφια τους στη βουλγαρική κατοχή και στον Εμφύλιο, παλεύοντας να μεγαλώσουν 6 και 8 παιδιά.Ήταν ο παπάς που πολεμούσε μέσα σε γηγενείς και πρόσφυγες κατοίκους να κρατήσει ισορροπίες…..
Ήταν ο άνθρωπος που έκανε και τους «σαζμούς» (στους κατσιερμάδες): όταν οι νέοι αγαπιούνταν και «κλεβόταν» για να ζήσουν την αγάπη τους, εκείνος τους πάντρευε και μετά φρόντιζε να συμφιλιώσει τις οικογένειες για να τους δεχτούνε πίσω.
Σήκωσε έναν ασήκωτο σταυρό: έθαψε αμέτρητα μωρά και παιδιά, κουβαλούσε κρυφά τη νύχτα στην πλάτη δολοφονημένους αγωνιστές για να τους δώσει μια τίμια ταφή σκάβοντας και τον τάφο τους ακόμη…. ενώ ο ίδιος βίωσε τη μέγιστη τραγωδία χάνοντας τα παιδιά του, την κόρη του και τον γιο του.
Δηλαδή αντί να τα παντρεύει έκανε την κηδεία τους ….
Και όταν στο τέλος λύγισε, στα γεράματα, ο άνθρωπος αυτός συνέχισε να βρίσκει καταφύγιο στον οίκο του Θεού, κοιμώμενος πολλές φορές μέσα στην εκκλησία...
Ένας άνθρωπος που άξιζε και αξίζει μόνο σεβασμό.
Αιωνία του η μνήμη! 🕯️
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου