Γέροντα, πῶς ἔχουν τόσο πολλά λεμόνια οἱ λεμονιές σας;

 «Ὅσοι ἀδειάζουν ἀπό μέσα τους, ἀπό

ἀρετή, αὐτοί σάν φελλοί πλέον ἐπιπλέουν στή λαοθάλασσα τῆς κοινωνίας· τῆς ὁποίας κοινωνίας ή ζυγαριά μέ τά βαρίδια καί τίς “ἀβαρίες" της λειτουργεῖ

πολύ περίεργα καί παράδοξα·

◊ Οἱ ἄδειοι δίσκοι της ἀνεβαίνουν· οἱ γεμάτοι κατεβαίνουν!

Καθώς καί τά στάχυα στόν ἀγρό τοῦ θερισμοῦ, μέ τόν ὁποῖο παριστάνεται ὁ κόσμος·

◊ Τά ἀψώματα, βλέπεις, στέκουν ὄρθια, ὑπερήφανα· ἐνῶ τά ψωμομένα, γέρνουν ταπεινωμένα.

Κατάφορτες οἱ λεμονιές από λεμόνια στον αυλόγυρο ἁγιορείτικου κελλιοῦ. Περαστικοί ἀπ' ἔξω ρωτᾶμε τόν ἀσκητή κελλιώτη:

—Γέροντα, πῶς ἔχουν τόσο πολλά λεμόνια οἱ λεμονιές σας;

- Δέν βλέπετε παιδί;

Έχω πέτρες κρεμασμένος στά κλωνάρια τους και λυγίζουν. Ταπεινώνονται και καρποφορούν."

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Αρωματικό κερί. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπού Αττικής.