ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2022

ΕΚΤΑΚΤΟ,ΔΕΚΑΔΕΣ ΝΕΚΡΟΙ ΟΥΚΡΑΝΟΙ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΖΑΠΟΡΙΓΙΕ!!!

💥💥💥ΕΚΤΑΚΤΟ,ΔΕΚΑΔΕΣ ΝΕΚΡΟΙ ΟΥΚΡΑΝΟΙ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΖΑΠΟΡΙΓΙΕ!!!

Γύρω στις 06:20 ώρα Μόσχας, ουκρανικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στην ακτή της Kakhovka τρία χιλιόμετρα βορειοανατολικά του πυρηνικού σταθμού Zaporozhye σε δύο ομάδες δολιοφθοράς των 60 ατόμων και προσπάθησαν να καταλάβουν το εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας.

Σε εξέλιξη βρίσκεται επιχείρηση εξόντωσης τους από ρωσικές ειδικές δυνάμεις.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Σύμφωνα με τον Vladimir Rogov, πρόεδρο του κινήματος "We Are Together with Russia" οι 40 από τους 60 Ουκρανούς αλεξιπτωτιστές είναι ήδη νεκροί.

Παραβίασαν συμφωνία που είχε επιτευχθεί νωρίτερα χθες για παύση κάθε πολεμικής ενέργειας όσο η διεθνής επιτροπή πυρηνικής ενέργειας θα βρισκόταν στον σταθμό.

Παράλληλα και σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις κατέρριψαν 3 drones αυτοκτονίας που κατευθύνονταν στον πυρηνικό σταθμό ενώ βύθισαν και δυο φορτηγίδες γεμάτες με Ουκρανούς των ειδικών δυνάμεων οι οποίες κατευθύνονταν προς τον χώρο προσγείωσης του πρώτου ουκρανικού τμήματος αλεξιπτωτιστών οι οποίοι προηγήθηκαν.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ

"Τα ουκρανικά στρατεύματα που αποβιβάστηκαν κοντά στον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Zaporozhye καταστράφηκαν" δήλωσε ο Balitsky, επικεφαλής της περιφερειακής κρατικής διοίκησης Zaporizhzhya

Νικηφόρος Φωκάς

Ο ΠΑΤΈΡΑΣ.

ΠΆΤΕΡ

Αρχή της Ινδίκτου.

Αρχή της Ινδίκτου.

Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει νέου Χρόνου,

Ὦ καὶ Παλαιέ, καὶ δι᾿ ἀνθρώπους Νέε.

Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους. Για την περίπτωση αυτή, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του:

«Πρέπει να ηξεύρωμεν, αδελφοί, ότι η του Θεού αγία Eκκλησία εορτάζει σήμερον την Iνδικτιώνα, διά τρία αίτια. Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου. Διά τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Pωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων. Iνδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν, θέλει να ειπή ορισμός. Kαι δεύτερον εορτάζει ταύτην η Eκκλησία, επειδή και κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Iουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Bιβλίον του Προφήτου Hσαΐου, καθώς γράφει ο Eυαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ΄). Tο οποίον Bιβλίον ανοίξας ο Kύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Hσαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον διά λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα Kυρίου επ’ εμέ, ου ένεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Kυρίου δεκτόν». Aφ’ ου δε ανέγνωσεν ο Kύριος τα περί αυτού λόγια ταύτα, εσφάλισε το Bιβλίον και το έδωκεν εις τον υπηρέτην. Έπειτα καθίσας, είπεν εις τον λαόν «ότι σήμερον ετελειώθησαν οι λόγοι της Προφητείας ταύτης εις τα εδικά σας αυτία». Όθεν ο λαός ταύτα ακούων, εθαύμαζε διά τα χαριτωμένα λόγια, οπού εύγαινον εκ του στόματός του, ως τούτο γράφει ο αυτός Eυαγγελιστής Λουκάς (αυτόθι).

Eίναι δε και τρίτη αιτία, διά την οποίαν η Eκκλησία του Xριστού κάμνει σήμερον ενθύμησιν της Iνδίκτου, και εορτάζει την αρχήν του νέου χρόνου: ήγουν, ίνα διά μέσου της υμνωδίας και ικεσίας, οπού προσφέρομεν εις τον Θεόν εν τη εορτή ταύτη, γένη ο Θεός ίλεως εις ημάς, και ευλογήση τον νέον χρόνον, και χαρίση τούτον εις ημάς ευτυχή και γεμάτον από όλα τα σωματικά αγαθά. Kαι ίνα φωτίση τας διανοίας μας, εις το να περάσωμεν όλον τον χρόνον καθαρώς και με αγαθήν συνείδησιν, και εις το να ευαρεστήσωμεν τω Θεώ, με την φύλαξιν των εντολών του. Kαι ούτω να τύχωμεν των εν Oυρανοίς αιωνίων αγαθών».

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΣΤΑΝΙΣΛΑΒ ΝΑΣΑΝΤΙΛ ΤΗΣ ΛΙΤΣΚΑ ΓΙΕΣΕΝΙΤΣΑ

Meester D. Placide de, O.S.B., Voyage de deux Bénédictins aux monastères du mont Athos

Meester D. Placide de, O.S.B.,
Voyage de deux Bénédictins aux monastères du mont Athos.
Paris 1908

(Charon Cyrille, présentation du livre)

Θεόκλητος Διονυσιάτης μοναχός, Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Ο βίος και τα έργα του, 1749 - 1809

Θεόκλητος Διονυσιάτης μοναχός ,
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Ο βίος και τα έργα του, 1749 - 1809.
Αθήνα 1959

Bamm Peter, Der Heilige Berg Athos

Bamm Peter,
«Der Heilige Berg Athos», im: Frühe Stätten der Christenheit, S. 29-41.
München 1955

Λιάλιος Γιώργος, Άγιον Όρος. Ταξίδι μύησης

Λιάλιος Γιώργος,
«Άγιον Όρος. Ταξίδι μύησης», εφημ. Καθημερινή, Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020, ένθετο: Ταξίδια, σ. 18-25.
Αθήνα 2020

Ιωσήφ μοναχού, Πατερικαί μορφαί Νέας Σκήτης

ΘΕΟΝΥΜΦΙΚΟΝ. ΓΕΡΟΝΤΑ,τι συμβολίζει ὁ ἄρραφος Χιτώνας τοῦ Κυρίου;

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ είναι το μεθόριο της κτιστής και ακτίστου φύσεως δια τούτο και κανένας δεν μπορεί να έλθει προς Τον Θεό μόνον δι’αυτής όπως κανένα δώρημα Του Θεού δεν μπορεί να φτάσει στους ανθρώπους αλλά ακόμη και σε αυτούς τους επουράνιους Αγγέλους μονάχαν δι’αυτής.

ΓΕΡΟΝΤΑ,τι συμβολίζει ὁ ἄρραφος Χιτώνας τοῦ Κυρίου;

-Τήν Παναγία μας. Ἐκείνη εἶναι οὐσιαστικά ὁ παρθενικός καί ἄρραφος , - χιτώνας τοῦ Χριστοῦ ἐπάνω στόν Σταυρό «ὑφαντός δι’ὄλου» πού δέν ἀποσκίστηκε ποτέ, μόνο ἔβαλαν λαχνό γιά τό ποιός θά τό ἀποκτήσει.

Ἀλλά ἐν τέλει τόν κέρδισε μᾶλλον ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ἀφοῦ ἐκεῖνος ἔλαβε τό καλύτερο δῶρο τοῦ κόσμου,τήν Θεοτόκο εἰς τήν ζωή του καί στό σπιτικό του , ἀφοῦ πρῶτα ὕφανε μέ τό δικό της παρθενικό σῶμα τό Σῶμα τοῦ Θεάνθρωπου Χριστοῦ.

Οἱ χιτῶνες ἐκείνης τῆς ἐποχῆς συνήθως ἀποτελοῦνταν ἀπό δυό τεμάχια πού συρράπτονταν στίς πλευρές ,ἐνῶ ἀντιθέτως ὁ συγκεκριμένος ἦταν ὑφασμένος ἐξ ὁλοκλήρου δίχως ἀνθρώπινες παρεμβάσεις,-ὅπως ἡ ἀειπαρθενία τῆς Θεοτόκου.Ἔτσι κηρύτεται ἡ ὑπερφυσική καί παρθενική γέννηση τοῦ Κυρίου , ἀφοῦ βάση τῶν νόμων τῆς πεπερασμένης φύσεως, μόνο μέ τήν συνεργεῖα τοῦ ἄντρα καί τῆς γυναίκας γεννιέται ὁ ἄνθρωπος.

Μάλιστα ἦταν τρυφερός στήν ἁφή ὅπως καί ἡ θερμή τρυφερότητα τῆς ἀγάπης τῆς Παναγίας μας δίπλα ἀκριβῶς ἀπό τήν ἀσπλαχνία τῶν στρατιωτῶν πού βλέποντας Τόν Υἱόν Τῆς πονεμένο καί ἐγκαταλειμμένο ἐπάνω στόν μαρτυρικό Σταυρό ἐκεῖνοι ἔβαζαν λοταρία γιά τά ματωμένα ροῦχα Του.

ΗΤΑΝ ΘΕΡΟΣ και ρωτήσαμε ἕνα πρωινό του Δεκαπενταυγούστου κάποιον Ἁγιονορείτη Κρητικό Μοναχό καθώς έπλεκε ήσυχος το κομποσχοίνι του .

-Γέροντα ,γιατί τόση αὐστηρότητα στόν θεσμό τῆς νηστείας;Μήπως πρέπει νά τήν μετριάσει λίγο ἡ Ἐκκλησία;

-Κοπέλι,ξάνοιξε τοῦ λόγου σου τή μαθιά σου καί γροίκα.Ἀκόμη καί αὐτή ἡ ἴδια ἡ Παναγία δέν ἐπιθυμά νά τήν καταργήσει.Γιαυτό καί στίς πανίερες ἑορτές της,ἀκόμη καί τόν δεκαπενταύγουστο, ὄντε συμπέφτουν Τετάρτη ἤ Παρασκευή συνεχίζουμε εἰσέτι νά ἀποκριγιώνουμε καί ἀποτυρώνουμε καί ἐτσά δέν τρῶμε οὔτε τυρί,οὔτε αὐγά,οὔτε κρέας παρά μονάχα ψάρι.

Ἄν λοιπόν κάποτες καταφέρουμε, ἐμεῖς οἱ μπουνταλάδες, νά γίνουμε ἀνώτεροι καί αὐτῆς τῆς ἴδιας της Παναγίας τότε ἴσως ν’ἀνεζητήξουμε τήν κατάλυσή της ἁγίας νηστείας

Ἄς διακρίνουμε τό λοιπόν ἐμεῖς οἱ σημερινοί Χριστιανοί, γιάντα μέ αὐτό τό μυαλό που’χοῦμε πού κοιτᾶ μόνο τό συφέρο του,θέ ‘νά καταλήξουμε ἀπόϊ περίγελως καί αὐτῶν τῶν Ἀγγέλων

ΘΕΟΝΥΜΦΙΚΟΝ. ΑΝΑΦΩΝΟΥΣΕ μέ ἔκπληξη καί ἀπορία ἕνας Καλόγηρος:

ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ βλασφημά τήν Πανάχραντο Παρθένο καί τόν Υἱό της δέν εἶναι τυχαῖο ,ἀλλά ἐκείνη τήν στιγμή , κατεξουσιαζόμενος ὁ βλάσφημος ἀπό τήν δαιμονική ἐπήρεια , δανείζει ττήν γλώσσα του στόν Σεϊτάνη πού βρίσκεται ἐντός τοῦ , γιά νά ὑβρίζει μέσα ἀπό τό δικό του στόμα τά Θεία καί Ἱερά.

ΑΝΑΦΩΝΟΥΣΕ μέ ἔκπληξη καί ἀπορία ἕνας Καλόγηρος:

- Ὠωω ἡ Παναγία μας.Ἡ Πάγκαλλος καί ἠλιόμορφος Βασίλισσα.

Ἕνα ταπεινό Κοριτσάκι, ἔφηβο ἀκόμη ,μία ἀπαρατήρητη καί παρακατιανή χωριατοπούλα τῆς Ναζαρέτ καί ἔφθασε ἡ ἀρετή αὐτῆς τῆς μίας ψυχῆς νά σταματήσει τήν κακία ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί ὅλων τῶν αἰώνων.

Ο ΣΎΛΛΟΓΟΣ.

Ο ΙΕΡΈΑΣ ΠΑΊΖΕΙ ΠΟΔΌΣΦΑΙΡΟ

ΓΡΑΦΙΚΉ ΎΛΗ

ΤΆ ΔΎΟ ΑΔΈΛΦΙΑ

ΚΑΛΉ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΉ ΧΡΌΝΙΑ

Pantokrator Monastery in Corfu

ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

ΑΓΑΠΗΤΟΤΑΤΑ και χρυσοστολισμενα πετεινα 🐦🕊️🐦🕊️της ουρανιου μας πατριδας καλη και ευλογημενη ΧΡΟΝΙΑ 🌼🌅

Στην ζωη αυτη καποιοι εχουν πολλα κα κάποιοι λίγα.

Μα υπαρχει κατι κοινό πού ολοι ακομη και ο φτωχότερος εχει: τον χρονο.

Ο ΧΡονος ειναι του ΧΡιστου ο ονος 🐎, Του Χριστου το γαιδουρακι που μας το χαριζει για να μας ταξιδευσει στην αιωνια πατριδα μας.

Ας το εκμεταλευθουμε λοιπον σωστα σε αυτην την νεα Εκκλησιαστικη και πνευματικη χρονια, για οικοδομη και όχι για βλαβη.

ΠΑΤΗΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΜΠΑΚΗΣ

ΠΕΡΙ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΣ

Τα διάβασα εγώ τα ονόματά σου, ας μην τα διάβασε ο παπάς, Αγία Αικατερίνη η Μεγαλομάρτυς

Γερόντισσα Λαμπρινή Βέτσιου – Δρίβα (+2002)

Στην θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσε είχε εμπειρίες και κάποιες από αυτές τις εκμυστηρεύτηκε ως έξης:

«Όλα αυτά που προσφέρουμε στην Προσκομιδή, κρασιά, κεριά και τα ονόματα, τα παίρνουν Άγγελοι και τα πηγαίνουν απάνω.

Μια φορά είχα πάει στην αγία Αικατερίνη.

Είχαν μνήμη (εορτή αγίου) εκεί και έδωκα το χαρτάκι μου με τα ονόματα. Το πρωΐ υστερα πού είχε τελειώσει η Λειτουργία, είδα κατά γης το χαρτάκι στο Ιερό μπροστά. Στενοχωρήθηκα και είπα: «Αχ, Θεέ μου, αγία Αικατερίνη, ήρθα εδώ και δεν διαβάστηκαν τα ονόματά μου».

Τη νύχτα στον ύπνο μου ήρθε μία νέα ωραία (αγία Αικατερίνη) και μου είπε: «Φοβήθηκες, παιδί μου, μήπως δεν διαβάστηκαν τα ονόματα; Τα διάβασα εγώ, ας μην τα διάβασε ο παπάς».

Στα χέρια της κρατούσε ένα χαρτί. Μου το έδειξε. Είδα ότι ήταν το χαρτί πού είχα γράψει τα ονόματα και το είχα δώσει στον παπά για να τα μνημονεύσει στην Προσκομιδή.

Η Ευχή στην γλώσσα των αγγέλων…

«Πρίν μερικά χρόνια, κάποιος Ἄγγλος γιατρός βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξος Χριστιανός καί ἔμαθε νά λέη τήν Εὐχή “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με” στά ἀγγλικά. Ἔτσι, ἄρχισε σιγά-σιγά νά τή λέη συστηματικά ὅλη τήν ἡμέρα, μέχρι πού γλυκάθηκε τόσο πολύ, ὥστε νά ἀφιερώνη σ᾽ αὐτή τήν ἐργασία καί κάποιες ὧρες ἀπ᾽ τή νύχτα. Μέ τόν καιρό, ὅμως, ὅσο χρόνιζε αὐτή ἡ ἀδολεσχία μέσα στήν ψυχή του, σέ μία στιγμή ἄρχισε ν᾽ ἀκούη τήν καρδιά του νά κτυπᾶ, νά πάλλεται, μέ τό ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἀλλά… στά ἑλληνικά! Ὁ ἴδιος μέ ἀπορία τό περιέγραψε περίπου ὡς ἑξῆς:

—Ἀκούω μέσα μου greek (ἑλληνικά): “Γκύριε, Ἰησοῦ Κριστέ, ἐλέησόν με”. Ἐγκώ λέω μέ τό στόμα english (ἀγγλικά), καί ἡ καρντιά ἀπαντᾶ greek! Αὐτό τό ἔκτακτο γεγονός τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι καί ἀπετέλεσε τήν ἀφορμή νά ἀρχίση νά μαθαίνη τήν ἑλληνική γλῶσσα. Μάλιστα, κατάφερε νά τή μάθη ἀρκετά γρήγορα, ὥστε νά μελετᾶ πνευματικά βιβλία σχετικά μέ τό θέμα τῆς προσευχῆς.

Ἔτσι, ἡ Εὐχή ἄλλαξε τή ζωή του, ὁδηγώντας τον σταδιακά στήν κάθαρσι ἀπ᾽ τά πάθη καί στό φωτισμό τοῦ νοός. Ἀλλά καί τό περιβάλλον του δέν ἔμεινε ἀνεπηρέαστο, καθώς τό παράδειγμά του ἐνέπνευσε πολλούς συμπατριῶτες του νά ἀσπασθοῦν τήν Ὀρθοδοξία. Κι ὅλα αὐτά, σέ μία χώρα προτεσταντική, χωρίς ἠθικούς φραγμούς καί παραδοσιακές ἀξίες».

π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος

Η ΦΙΛΟΞΕΝΊΑ.

ΠΏΣ ΜΠΟΡΏ....

"Τί άσχημα που μυρίζει.." Τον ρώτησαν: " Πώς συμβαίνει αυτό;"

"Τί άσχημα που μυρίζει.." Τον ρώτησαν: " Πώς συμβαίνει αυτό;"

Κάθε αναφορά του νου και της καρδιάς προς τον Θεό είναι πραγματική προσευχή. Εάν, καθώς εργάζεσθε, ενθυμήσθε τον θεό, αυτό αποτελεί προσευχή.

Αναφέρει η Αγία Γραφή ότι το αίμα του Άβελ βοά πρός τον Θεό (Γεν. δ' 10).

Κατά παρόμοιο τρόπο και τα έργα που αφιερώνονται στο Θεό, βοούν προς αυτόν.

Κάποτε λοιπόν πρόσφεραν σε ένα στάρετς εκλεκτό φαγητό.

Μόλις το πήρε, είπε: "Τί άσχημα που μυρίζει.." Τον ρώτησαν: " Πώς συμβαίνει αυτό;"

Και αυτός τους εξήγησε ότι το έστειλε άνθρωπος χωρίς καλή διάθεση και ζωή..

Κάθε έργο εμποτίζεται μ' εκείνα τα αισθήματα με τα οποία πραγματοποιείται. Όσοι έχουν καθαρή καρδιά το αισθάνονται αυτό. Όπως ευωδιάζουν τα άνθη έτσι ευωδιάζουν τα έργα που γίνονται με καλή προαίρεση. Η ευωδία των καλών έργων υψώνεται προς τον ουρανό, όπως το θυμίαμα!

Οσίου θεοφάνους Εγκλείστου

(Απάνθισμα Επιστολών)

"Η κόλαση μπορεί να συνοψιστεί με δύο λέξεις:Πολύ αργά.."

"Η κόλαση μπορεί να συνοψιστεί με δύο λέξεις:Πολύ αργά.."

Ο Ντοστογιέφσκι, στους "Αδελφούς Καραμαζώφ" λέει πως η κόλαση μπορεί να συνοψιστεί σε δύο λέξεις:

«Πολύ αργά!»

Ο χρόνος είναι απατηλός..

Μόνο η μνήμη του θανάτου μας επιτρέπει να ζήσουμε αυτό που δεν θα έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίσουμε υπό το βάρος αυτής της φοβερής συνειδητοποίησης.

Όταν οι Πατέρες μας λένε ότι πρέπει να θυμόμαστε συνεχώς τον θάνατο, δεν το κάνουν για να μας δώσουν φόβο για τη ζωή αλλά μας παροτρύνουν να ζήσουμε με όλη την ένταση που θα είχαμε αν συνειδητοποιούσαμε ότι κάθε στιγμή είναι μονάχα η στιγμή που κατέχουμε.

Ουσιαστικά μας υποδεικνύεται όχι το βάθος αλλά η κορυφή του κύματος· όχι μια ήττα αλλά ένας θρίαμβος.

Έτσι, η μνήμη του θανάτου φαίνεται ότι είναι η μόνη δύναμη που κάνει τελικά τη ζωή έντονη.

+π. Αντώνιος Μπλουμ