Τὸ κομποσχοίνι εἶναι τὸ καθοδηγητικὸ ἀστέρι ποὺ
δείχνει τὴν ὁδὸ πρὸς τὴν σωτηρία· εἶναι τὸ κλειδὶ ποὺ κλείνει τὸ
φλύαρο στόμα καὶ ποὺ ἀνοίγει τὴν πόρτα πρὸς τὸ θησαυροφυλάκιο
τῆς ψυχῆς. Τὸ κομποσχοίνι εἶναι ἡ φυγὴ ἀπὸ τὸν κόσμο, στὴν
ὁποία συνίσταται ἡ νίκη κατὰ τοῦ κόσμου. Τὸ κομποσχοίνι εἶναι ἡ
ἀπόκτηση τῆς δικῆς μας καρδίας, ποὺ τὴν εἶχε ἁρπάξει ὁ ἐχθρός.
Τὸ κομποσχοίνι εἶναι ἡ μάχαιρα ποὺ σχίζει τὴν ἕνωση τῆς ψυχῆς μὲ
τὸν σατανά, στὴν ὁποία εἰσῆλθε μέσῳ τῆς προπατορικῆς πτώσεως.
Τὸ μὲν ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ εὐῶδες μύρο, τὸ δὲ
κομποσχοίνι – ὁ ἀλάβαστρος στὸν ὁποῖο φυλάσσεται αὐτὸ τὸ μύρο.
Τὸ κομποσχοίνι τὸ μισεῖ ὁ πεπτωκὸς ἀρχιστράτηγος. Εἶναι ἕτοιμος
νὰ τὸ σχίσει σὲ χίλια κομμάτια σὰν τὸν ἐχθρό του, ἀλλὰ ἀπωθεῖται
ἀπὸ τὴν εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ στὴν ἀδύναμη κακία του, τρίζοντας τὰ
δόντια του. Τὸ κομποσχοίνι εἶναι ἡ γέφυρα ποὺ ἁπλώνεται ἀπὸ τὰ
ἐξωτερικὰ πρὸς τὰ ἐσωτερικά, ἀπὸ τὰ ὁρατὰ πρὸς τὰ ἀόρατα. Οἱ
κόμποι εἶναι οἱ πέτρες στὴν εἴσοδο τῆς σπηλιᾶς ὅπου κρύβεται ὁ
θησαυρός· εἶναι ἡ φωτιὰ ποὺ ἀποδιώχνει τοὺς δαίμονες, ὅπως ἡ
φλόγα ἐκδιώκει τὰ ἄγρια θηρία ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο.
Τὸ κομποσχοίνι εἶναι ἡ αἰτία τῶν πνευματικῶν θεωριῶν, οἱ
ὁποῖες ἐπισκέπτονται τὴν ψυχὴ μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια ἐπίμονης
προσευχῆς, συνάμα καὶ ἡ χαρὰ ποὺ δὲν τὴν γνωρίζει ὁ κόσμος·
εἶναι ἡ ἐπιθυμία τοῦ θανάτου ὡς τοῦ τέλους των κόπων και
συναντήσεως μὲ τὸν Χριστό.
Τὸ κομποσχοίνι εἶναι ἡ ἀδελφὴ τῆς μνήμης του θανάτου από
σοφία ποὺ ἀποκτᾶται κοντὰ στοὺς τάφους· εἶναι οἱ σκέψεις
τοῦ χρόνου, οἱ ὁποῖες σὰν τὴν φωτιά κατακλίσον τὴν ὕση. Το
κομποσχοίνι εἶναι ἡ ἐπίγνωση τοῦ ὁρατοῦ ὡς μὴ ὑπόσχοντος, και
τοῦ ἀοράτου ὡς ὑπάρχοντος. Τὸ κομποσχοίνι εἶναι ἡ ἀντανάσση
τῆς αἰωνιότητος καὶ ἡ μεταμόρφωση τοῦ ἀνθρώπου από πεσμένη
κτίση σὲ κατ' εἰκόνα καὶ καθ' ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου