"Ἡ Προσευχὴ τῆς Μάνας"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Τὸ λεωφορεῖο ἔφυγε μὲ τὸν Σωτήρη, καὶ ἡ Καλυψὼ ἔμεινε στὴ στάση μὲ τὸ χέρι ψηλά, μέχρι ποὺ ἐξαφανίστηκε στὴ στροφή. Δεκαοχτὼ χρόνια τὸν μεγάλωσε, καὶ τώρα ὁ στρατὸς τὸν παίρνει μακριά.
Γύρισε σπίτι μὲ βαριὰ καρδιά. Τὸ δωμάτιό του μύριζε ἀκόμα παιδί: βιβλία, κολόνια, ὄνειρα. Γονάτισε μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας.
"Παναγία μου," ψιθύρισε, "ἐσὺ ποὺ ἔχασες τὸ παιδί σου καὶ τὸ ξανάβρηκες, φύλαξέ μου τον Σωτήρη. Νὰ γυρίσει ὑγιής, νὰ μὴ γνωρίσει κακό."
Κάθε βράδυ ἄναβε τὸ καντήλι. Κάθε πρωὶ ἔλεγε τὴν προσευχή. Τὰ γράμματα τοῦ Σωτήρη ἔρχονταν σπάνια, ἀλλὰ γεμᾶτα ζωή: "Μάνα, μὴν ἀνησυχεῖς. Ὅλα καλά."
Μιὰ νύχτα, στὸν ὕπνο της, εἶδε τὸν Σωτήρη νὰ περπατᾶ σὲ σκοτεινὸ δρόμο. Δίπλα του, μιὰ λάμψη, σὰν φτερὸ ἀγγέλου, τὸν ὁδηγοῦσε.
Ξύπνησε ἤρεμη. Κατάλαβε: ἡ προσευχὴ τῆς μάνας εἶναι ἀόρατη ἀσπίδα ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ παιδὶ παντοῦ.
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Ἡ προσευχὴ τῆς μητέρας εἶναι ἡ πιὸ δυνατὴ δύναμη στὸν κόσμο. Φτάνει ἐκεῖ ποὺ δὲν φτάνουν τὰ χέρια της, φυλάει ἐκεῖ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ δεῖ, καὶ κρατᾶ τὸ παιδὶ ἀσφαλὲς στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Θεοῦ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου