Ἐπιστολές καί σημειώσεις πνευματικῶν ἐμπειριῶν
Ἐκτός τοῦ σώματος ἐμπειρία, θεία δράματα καί ἄρρητα ρήματα
Πόσον ὡραία ἦταν ἡ Παναγία μας καί ὁ ἀρχιστράτηγος Γαβριήλ, ὅταν βγῆκα ἀπό τό σῶμα! Δέν κατάλαβα, ἤμουν ἀφοσιωμένη στην κυκλοειδή προσευχή καί εὐφροσύνη, μετά δέν διεύθυνα στόν ἑαυτό μου τίποτε, πῶς ἔγινε δέν ξέρω, ἔφυγα. Πρῶτα πρῶτα εἶδα τήν Παναγία, ὄχι εἰκόνα, ζωντανή νά μιλάει οὐράνια ρήματα καί αὐτά ὅπου ἄκουγα,τά εὐφρόσυνα λόγια, ἔφευγα, ἔφευγα, μέ ὁδηγοῦσε τό ἄρρητον κάλλος, ή δόξα ή θεία καί ἡ εὐφροσύνη. Πολλά εἶναι (καί) διάφορα, θεία μέθη ἀπό τό βράδυ ἕως τήν ἐπαύριον. Ὁ ἥλιος μου φαινόταν κάτω, περίπου ἐννέα ἡ ὥρα. Προσπαθοῦσα νά συνέλθω, ἐνδόμυχα ἔλεγα, ἄλλος τώρα μέ ὁδηγεῖ, ἐνῶ ἔχω σῶμα καί κάπως πρέπει να συνέλθω, καί πάλιν τό οὐράνιο κάλλος μέ τραβοῦσε στά θεῖα καί ἀνέσπερα. Πῶς να ξεχάσω ὅλα αὐτά; Το κάλλος τῆς Παναγίας μετά τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ;
Χτυποῦσε ὁ ἥλιος στο πρόσωπο μου καί μέ ζέσταινε πολύ, ἔβαζα τά χέρια μου, τί εἶναι αὐτό πού μέ ζεσταίνει; Δεν καταλάβαινα (τίποτε ἀπό τά υλικά), ἀπό τά θεῖα πού αἰσθανόμουν καί τή μέθη ἐκείνη. Κάποτε συνῆλθα, ἤμουν ὅπως κάθισα να ξεκουραστῶ μέ τήν εὐχή στο στόμα.
Θεέ μου! Θεέ μου! Δέν ἔχω λόγους να μιλήσω διά ἐσέ, ὅπως θέλεις κάνε με. Θέλω να ζῶ ὡς θέλεις ἐσύ. Πάντα φώτιζέ με στόν θεῖο σου δρόμο. Αμήν!
Πάντοτε ἔτσι κάνε με, Πατέρα μου. Ἐδῶ τά πρόσκαιρα εἶναι, ἐκεῖ τά ἀθάνατα καί αἰώνια, οὔτε λέγονται οὔτε ἐκφράζονται οὔτε γράφονται. Ανέκφραστα, πολυτέλεια θεία, φῶς θεῖον, ὑπέρλαμπρον ὑπέρ ἡλίου λαμπρότερον, εὐφροσύνη αἰώνιος, εὐωδία, χαρά ἀτελείωτη, ὅλα ἀτελείωτα τά ἐκεῖ ἀγαθά, Σαββατισμός.
Ἀξίωσέ με, Θεέ μου, τέλος ἀγαθόν καί μέ τήν εὐσπλαχνία σου νά σέ ἀπολαύσω ἐκεῖ αἰωνίως. Γένοιτο!
Δι᾿ εὐχῶν τῶν δούλων σου
Το παιδί σου
Βιβλιογραφία. ΙΩΣΉΦ Μ.Δ. ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΠΟΔΑΣ ΤΏΝ ΑΓΊΩΝ.. ΙΕΡΌ ΗΣΥΧΑΣΤΉΡΙΟ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΎΣΗΣ ΡΑΨΆΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου