«Μεγάλα καί θαυμαστά γεγονότα γεμίζουν τή ζωή τῶν Ἑλλήνων Χριστιανῶν, ἀλλά καί του Ἔθνους ὁλοκλήρου, κατά τά τελευταῖα δέκα χρόνια.
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Πέμπτη 2 Απριλίου 2026
ΣΩΘΗΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΓΙΟ ΤΟΥ ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ.
Ἡ Ζωή πολλές φορές ἔλαβε ἀφορμή από τέτοια γεγονότα καί ἔγραψε γιά τή θαυματουργική δύναμι τήν ὁποία ἔχει ἡ προσευχή. Ένα γεγονός πού ταυτίζεται μέ τό ναυάγιο του Τιτανικού, γιά τό ὁποῖο ἔγραψε σέ προηγούμενο φύλλο τό περιοδικό μας,
ἀξίζει τόν κόπο νά τό μεταφέρουμε ἐδῶ ὁλόκληρο
ἀπ' τό τεῦχος τῶν Ἀκτίνων τοῦ μηνός Μαρτίου.
“Τό βράδυ μιᾶς Κυριακῆς ἡ κ. Γ. αἰσθάνθηκε, ξαφνικά, μιά περίεργη δυσθυμία. Δέν μποροῦσε οὔτε νά κοιμηθῆ, οὔτε, ἀκόμη, νά διαβάση τίποτε. Καί γιά νά ἠρεμήση κάπως, πῆρε τό μικρό ἐγκόλπιο προσευχῶν ἀπ᾽ τό τραπεζάκι της. Τό ἄνοιξε τυχαίως, στήν προσευχή ὑπέρ τῶν ἐν θαλάσσῃ. Μήπως καί ὁ σύζυγός της, δέν ταξίδευε ἐκείνη τή στιγμή στά ἀνοικτά τοῦ ὠκεανοῦ; Γονάτισε, λοιπόν, καί ἄρχισε νά προσεύχεται γιά τήν προστασία του, θερμά καί ἐπίμονα. Μόλις κατά τίς 5 τό πρωΐ αἰσθάνθηκε τόν ἑαυτό της εἰρηνευμένο καί πῆγε νά κοιμηθῆ.
Στίς ἐφημερίδες τῆς ἑπομένης εἶδε τή θλιβερή εἴδησι πώς ὁ Τιτανικός είχε ναυαγήσει. Καί ἦταν ἀκριβῶς τό ὑπερωκεάνειο μέ τό ὁποῖο ταξίδευε ὁ σύζυγός της.
Ἔπειτα ἀπό μέρες, ὅταν ἔγιναν γνωστές οἱ λεπτομέρειες τοῦ δυστυχήματος, ἔμαθε καί ἐκείνη, ὅτι τό ναυάγιο συνέβη τήν ὥρα ἀκριβῶς, πού τόσο ἀνήσυχη, προσευχόταν γονατιστή. Καί τήν ἴδια ὥρα πάλι ὁ σύζυγός της παλεύοντας μέ τά ἄγρια κύματα –δι-ότι στις βάρκες εἶχαν βάλει τά γυναικόπαιδα παρακαλοῦσε ἀδιάκοπα, μήπως ἦταν δυνατόν νά μάθαινε ἡ γυναῖκα του τήν ἀγωνία του.
Ἐνῶ, ὅμως, βούλιαζε στην παγωμένη θάλασσα,
ξαφνικά, αἰσθάνθηκε τόν ἑαυτό του δυναμωμένο καί ἀνέβηκε πάλι στήν ἐπιφάνεια. Κολυμβώντας πλησίασε μία βάρκα ναυαγῶν, πού μέ κόπο τόν πῆραν μαζί τους. Λίγο αργότερα, τούς παρέλαβε ὅλους σώους, ἕνα ναυαγοσωστικό, τήν ὥρα περίπου, κατά τήν ὁποία ἡ σύζυγός του σηκωνόταν ἀπ' τήν προσευχή της, εἰρηνική πιά".
Ἡ θαυμαστή διάσωσι τοῦ ναυαγοῦ ἀπό βέβαιο θάνατο, φανερώνει ὅτι ὑπάρχει ἐπιμονή πού θαυματουργεῖ, ἐπιμονή πού σώζει. Εἶναι ἡ ἐπιμονή στην προσευχή. Αὐτή τήν ἐπιμονή τή σωτήρια, ἄν δέν τήν ἔχη, πρέπει ὁ Χριστιανός νά τήν ἀποκτήση καί νά τήν κρατήση μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του. Μέ τή θερμή καί ἐπίμονη προσευχή ή ζωή του θά γεμίση ἀπό
θαυμαστές, ἀλλά καί τόσο διδακτικές ἐκπλήξεις»(περ. Ζω, τεῦχ. 1724, 298).
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ.
ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ
ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 202
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου