Ὁ ἄντρας μου ο ψάλτης
Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα
Ἐπειδή ὁ ἄντρας µου ἦταν πολύ καλός , ὁ Ἅγιος τόν συμβούλευε: -Νά µήν ψέλνεις δυνατά, οὔτε νά κάνεις κορῶνες. Νά Ψέλνεις χαμηλά, χαμηλά... καί κατανυκτικά -Μέ ζητᾶνε ἀπό τήν τάδε ἐνορία, νά πάω νά ψάλλω καὶ μοῦ δίνουνε πολλά λεφτά. Εἶναι σωστό νά πάω:
“Ὅχι, νά µήν πᾶς, γιατί ὁ κόσμος στόν Ἅγιο Δημήτριο σὲ ἀγαπάει καί ὠφελεῖται ἀπό σένα.
-Μήπως νά πάω στήν ἐνορία µου, στήν Ἁγία Αἰκατερίνη;
“Ὅχι τώρα... Ἐκεῖ θά πᾶς πολύ ἀργότερα, πού δέν θά μπορεῖς νά περπατήσεις.
Πράγματι, µετά ἀπό χρόνια ἔπαθε ἐγκεφαλικά καί τόν µετέφερνα ἐγώ ἐδῶ κοντά στήν ἐνορία µας.
Ὁ σύζυγός µου καθηµερινά ἀγόραζε ἐφημερίδα. Κάπου. κάπου ἀγόραζε καί δύο ἤ τρεῖς γιά νά διασταυρώνει τίς πληροφορίες καί µία ἡμέρα, καθώς μιλοῦσε µέ τόν Ἅγιο, τοῦ εἶπει «Κύριε Χαράλαμπε, νά παίρνεις, ἀλλά... µέχρι µία ἐφημερίδα»!
Βιβλιογραφία. Ο όσιος Πορφύριος ο Προφήτης.
Μαρτυρίες.
Εκδόσεις.
Αγιοπαυλιτικο Ιερό κελλί Αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου