Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.
Τό νεκρό παιδάκι
Μία ἡμέρα ήρθε στό ἰατρεῖο µου ἕνας τσιγγάνος καί μοῦ ἔφερε τό παιδί του. Ηταν 5-6 ἐτῶν καί τό κρατοῦσε ἀνάποδα. Ἐρχότανε ἀπό τό Χαλκούτσι. Εἶχε δέσει ἀπό τό ποδαράκι τό παιδί του µέ ἕνα σκοινί γιά νά παίζει καί νά µήν πέσει στἠ θάλασσα, ἀλλά λύθηκε τό σκοινί καί τό βρῆκε μπρούμυτα µέσα στό νερό. Ὅταν µου τό ἔφερε, εἶχε ἤδη περάσει µία ὥρα καί μοῦ εἶπε: «Ἐάν μπορεῖς, σῶσε το...!».
Ὁ κερατοειδής τῶν ματιῶν του ἦταν θολός. Ἄρχισα νά τοῦ κάνω τεχνητή ἀναπνοή καί µασάζ. Τοῦ ἔβαλα ὀξυγόνο καί ἔκανα ἕνεση ἀδρεναλίνης στήν καρδιά του μήπως καὶ ξεκινήσει, ἀλλά μάταια. Λυπημένη, ἐνημέρωσα τὀν πατέρα ὅτι τό γυφτόπουλο ἦταν νεκρό... Κάλεσα ἕνα ἀσθενοφόρο, τό πῆρε καί ἔφυγε. Τήν ἄλλη µέρα πῆγα στὀν Ἅγιο καὶ συγκλονισµένη ἀπό τό θλιβερό γεγονός τοῦ εἶπα:
«Γέροντα, εἶμαι πάρα πολύ στεναχωρηµένη. Ἐχθές μοῦ φέρανε στό ἰατρεῖο ἕνα νεκρό παιδάκι Εἶχε πνιγεῖ κα δὲν μπόρεσα νά κάνω κάτι...
-Ἐάν μοῦ τό ἔφερνες ἐδῶ, θά τό ἀνέσταινα Ἄλλη φορά, ἐάν σοῦ φέρουνε νεκρό παιδί, νά τό σκεφτεῖς καὶ νά μοῦ τό φέρεις... καί θά τό ἀναστήσω!
Τό εἶπε µὲ ἀπόλυτη σιγουριά καὶ ὅταν ἔφυγα, ἥμουν ἀκόμη πιό συγκλονισµένη καὶ ἀναρωτιόμουν: «Τί ἄνθρωπος εἶναι.Πόση δὐναμὴ κρύβει αὐτός ὁ Παππούλης;». Δέν μοῦ ξαναφέρανε νεκρό παιδί καὶ δέν ἔζησα κι αὐτό τό θαῦμα τῆς νεκρανάστασής ἀπό τόν Ἅγιο.
Βιβλιογραφία. Ο όσιος Πορφύριος ο Προφήτης.
Μαρτυρίες.
Εκδόσεις.
Αγιοπαυλιτικο Ιερό κελλί Αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου