Όπου επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις..
Στους δυστοπικους καιρούς που ζούμε, υπάρχει καταφύγιο και αγκαλιά και παράκληση.
Είναι το σκεύος εκλογής . Αυτή που ο Θεός προγνώριζε πως θα γεννηθεί μέσα στο ανθρώπινο είδος. Ο νους της, ένα άγραφο χαρτί μέσα στην απόλυτη απλότητα του.
Γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου είπε στον Γαβριήλ . Έτοιμη να πονέσει τόσο ως άνθρωπος για να μπορέσει ο Υιός να προσλάβει την σάρκα.
Ίσως για αυτό , επειδή είναι « δικιά μας» να νιώθουμε αυτή την εγγύτητα και την αμεσότητα.
Και πού λοιπόν εύρω αντίληψιν ;
Παρά μόνο σε σένα μητέρα.
Χαίρε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου