ΑΓΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
Μαρτυρία κυρίου ΓΕ, Δ. Πολιτικός μηχανικός, Ἀθήνα!
Ημουν στήν ομάδα τῶν πολιτικῶν μηχανικῶν πού ἀνέλαβαν τὴ µελέτη καὶ ἐπίβλεψη στήν ἀνέγερση τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου στό Μήλεσι,
Ἕνα βράδυ τοῦ 1985, ἐργαστήκαμε ἕως ἀργά καί, κατά τή 01:00 µετά τά μεσάνυχτα, πρίν πᾶμε γιά ὕπνο, αποφασίσαμε νά κάνουμε µία βόλτα στήν αὐλή. Ἠταν καλοκαίρι καί εἶχε ξαστεριά. Βλέπαμε καθαρά τόν ἔναστρο οὐρανό καί κατευθυνθήκαµε πρός τή νότια πλευρά τῶν Κελλιῶν, δηλαδή περίπου κάτω ἀπό τό μπαλκόνι τοῦ Κελλιοῦ τοῦ Ἁγίου.
Ημασταν τρία ἄτομα καί, καθώς δέν εἶχε τά δέντρα πού ἔχει σήµερα, κοιτούσαµε τόν οὐράνιο θόλο, γεμάτο µέ ἑκατοντάδες χιλιάδες λαμπερά ἀστέρια καί φωτεινούς ἀστερισμούς, Μικροί καί μεγάλοι ἀστέρες, ἀκανόνιστα ἁπλωμένοι ἀπό τό χέρι τοῦ Θεοῦ. Τότε ἀγαποῦσα καί μελετοῦσα τήν ἀστρονομία. Καθώς συζητούσαµε γιά αὐτή τή φανταστική ὀμορφιά, διακρίναµε τόν Ἅγιο νά ἔρχεται πρός τό µέρος µας καί ὅταν ἦρθε κοντά µας, πολύ γαλήνιος καί ἤρεμος, μᾶς ρώτησε:
“Τί κάνετε ἐσεῖς ἐδῶ ἔξω;
"Βλέπουμε τά ἀστέρια...
"Τά ἀστέρια,, Μόνο αὐτά βλέπετε;
“Τί ἄλλο νά δοῦμε µέσα στή νύχτα;
-Καλά, ὁ οὐρανός εἶναι γεμάτος µέ Ἁγίους καί Ἀγγέλους, δέν τούς βλέπετε;
Όχι, δέν βλέπουμε τίποτα.
«θέλετε νά τούς δεῖτε;
Κανείς δέν μίλησε, Μείναµε σαστισµένοι καί ὁ Ἅγιος αποµακρύνθηκε. Κατηφόρισε καί χάθηκε µέσα στό δάσος προφανῶς, τέτοια ὥρα ἔφευγε κάθε βράδυ ἀπό τό Κελλί του πήγαινε στό βουνό γιά προσευχή. Ἐμεῖς μείναμε γιά λίγο- νά τόν βλέπουμε νά ἀπομακρύνεται, Δέν ξέρω γιατί δέν ἀπαντήσαμε. Ἴσως ἐπειδή µέσα µου τό ἔνιωθα ὡς θρασύτητα , ᾗ ὑπερηφάνεια ἐάν τοῦ ἔλεγα: «Ναί, θέλω νά τούς δῶ)»,
Στή ζωή µας ὑπάρχουν εὐκαιρίες πού ἐπαναλαμβάνονται καί εὐκαιρίες πού δέν ξαναέρχονται ποτέ. Χάσαμε µία µοναδική καί ἀνεπανάληπτη εὐκαιρία, διότι ὁ Ἅγιος εἶχε παρρησίᾳ στὀν θεό καί μποροῦσε νά μᾶς τούς δείξει.
Κάποια ἡλικιωμένη µοναχή μοῦ ἐμπιστεύτηκε τήν ἀκόλουθη ἐμπειρία πού εἶχε µέ τόν Ἅγιο. Κάποτε πῆγε στὀ Μοναστήρι τους ὁ Ἅγιος καί τόν φιλοξενήσανε. Καθώς συζητούσανε, τούς εἶπε ὅτι ἤθελε νά πάει μόνος του ἕναν περίπατο στό βουνό πίσω ἀπό τό Μοναστήρι, καί ἔφυγε. Μετά ἀπό ἀρκετή ὥρα ἡ μοναχή αὐτή πῆγε γιά κάποια ἐργασία στήν πίσω πλευρά τοῦ Μοναστηριοῦ, στή βορεινή, καί εἶδε πάνω στὀ βουνό, ψηλά πάνω ἀπό τά δέντρα, ἕνα µεγάλο πουλί µέ ἀνοιγμένα τά φτερά του νά κατηφορίζει. Συνέχισε τό διακόνηµά της καί τότε ἄκουσε κάτι σάν φτερούγισμα καί εἶδε τόν Ἅγιο νά κατεβαίνει στή γῆ ἀκριβῶς δίπλα της. Τῆς εἶπε: «Ἀπό ὅσα εἶδες, δέν θά πεῖς τίποτα σέ κανέναν. Μόνο ὅταν φύγω νά τά πεῖς», Δέν γνώριζε ἐάν εἶχε κάποια σχέση µέ τό πουλί πού Εἶδε, ὅμως ὁ Ἅγιος κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου