Προσεύχεται ὁ Ἀλ. Τσιριντάνης: «Ως τώρα, Κύριε, στή ζωή μου τά ἔκανα θάλασσα! Ἀλλά ξέρω ὅτι αὐτή εἶναι ἡ δουλειά Σου. Νά κάνης τή θάλασσα στεριά. Πάρε, λοιπόν, καί τή ζωή μου νά τήν κάνης στεριά, ὥστε νά περάση ἀπό ἐπάνω μου τό ὄχημα τῆς βασιλείας Σου.
Ὁ πόθος τῆς ψυχῆς μου εἶναι ἕνας. Ἄχ, καί νά ἐρχόταν ἡ βασιλεία Σου κάποτε ἐδῶ πέρα! Ἔστω καί σάν ὄνειρο τό λέω, ἔστω καί σαν χίμαιρα. Αλλά τό λέω καί σάν πόθο. Χιμαιρικό πόθο, ἀλλά πόθο. Ἄχ, νά ἔλθη καί ἡ βασιλεία σου!
Καί ἡ ζωή μου ἕνα νόημα ἔχει. Νά μποροῦσε νά χρησίμευε ὥστε νά ἔκανε ἕνα βηματάκι ἡ βασιλεία Σου πιό κοντά πρός τά ἐδῶ. Αὐτός, Κύριε, εἶναι ὁ μοναδικός μου πόθος».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου