«“Ο πιό συνεπής καί ἀκούραστος ἀκροατής μου”, ἔλεγε ὁ Moody, "πού ἔρχεται πρῶτος στην ἐκκλησία καί φεύγει τελευταῖος εἶναι ὁ... διάβολος. Κι ὅσο βρίσκεται ἐκεῖ, δέν χάνει τόν καιρό του. Αὐτός εἶναι ἡ αἰτία γιά τήν ὁποία ὁ ἕνας εἶναι ἀφηρημένος τήν ὥρα τῆς προσευχῆς καί ὁ ἄλλος μισοκοιμάται στο κήρυγμα! Βέβαια, φροντίζει νά μήν ἀνησυχῆ τήν κοπέλα πού ξεφυλλίζει στο σπίτι της ένα ψυχοφθόρο μυθιστόρημα, ἀλλά τήν πλησιάζει τήν ὥρα κατά τὴν ὁποία ἀνοίγει τή Γραφή της, γιά νά τήν ἐμποδίση, ὅσο μπορεῖ, νά ἀκούση τή φωνή τοῦ Θεοῦ πού τῆς μιλᾶ.
Ενοχλεῖ καί ἐκείνη πού γονατιστή προσεύχεται, γιά νά μή τήν ἀφήση να μιλήση στό Θεό της".
Διότι ἡ προσευχή δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ὁμιλία τοῦ ἀνθρώπου πρός τό Θεό, ὅπως εἶναι καί ἡ Γραφή ὁμιλία τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου