Η ΜΟΝΑΧΉ ΓΕΡΟΝΤΙΑ ΓΙΑ ΤΌΝ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΆΛΟ ΓΕΡΟΝΤΙΟ ΤΌΝ ΡΟΥΜΆΝΟ

 «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί!

 Δύο άνθρωποι, που ζούσαν πολύ κοντά, είχαν στην αρχή στενή σχέση, αλλά σταδιακά ο διάβολος έκανε φασαρία.  Ήρθε μια μέρα, πολύ θυμωμένος απειλώντας ότι θα του κάνει μήνυση και θα του φέρει την αστυνομία στο κεφάλι, γιατί κάποιος τον είχε ενημερώσει ότι είχε κάνει και αυτός μήνυση εναντίον του.  Γνωρίζοντας και τους δυο κατάλαβα ότι είναι πειρασμός.  Μου ήρθε η ιδέα να πάρω μαζί μου μια από τις μοναχές και νά πάμε να πάρω τα βιβλία του Ευσεβούς σε έναν από αυτούς τους ανθρώπους, τον οποίο παρακαλούσα να κάνει ειρήνη και να διώξει τον πειρασμό.  Ταυτόχρονα, σαν να με κυρίευσε μια αναζωπύρωση ψυχής και μια ασφάλεια που έχω νιώσει ελάχιστες φορές στη ζωή μου, ότι ο αγαπημένος μας Σεβάσμιος θα λύσει την κατάσταση.

 Ξεκίνησα με τη μητέρα και προσπάθησε να εξομαλύνει την κατάσταση.  Δεν είπα τίποτα, απλά του έδωσα τά βιβλία.  Στο μεταξύ, ζητούσα επίμονα από τον Ευσεβή να φέρει ειρήνη στις ψυχές.  Πέρασαν περίπου δύο μήνες, και τα Χριστούγεννα έμαθα ότι πήγε με μια μικρή ομάδα ανθρώπων για να πει τα κάλαντα σε αυτόν που είχε απειλήσει.  Χάρηκε πολύ και τους δέχτηκε με πολλή αγάπη.  Από τότε άρχισαν να επισκέπτονται συχνότερα ο ένας τον άλλον, περνούσαν πολύ χρόνο μαζί και η σχέση τους αποκαταστάθηκε.

 Και αφού αποκοιμηθεί, ο Ευσεβής είναι ειρηνοποιός!

 Rasofora Gherontia,

 Μονή Paltin, Petru Vodă

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ.ΓΕΡΩΝ ΑΡΣΈΝΙΟΣ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ

Εκείνα τα χρόνια ο ρουμάνος πατριάρχης Ιουστινιανός επιθυμούσε να ενισχύσει τη μοναστική ζωή

και μια από τις μεθόδους τις οποίες χρησιμοποίησε

ήταν η αναμόρφωση της γενικότερης θρησκευτικής

παιδείας των μοναχών. Για τον σκοπό αυτό ιδρύθηκαν

μοναστικές σχολές και θεολογικά σεμινάρια, σε μέρη

μάλιστα όπως το Νεάμτς, η Αγάπια, η Πλουμπουίτα

και το Χουρέζι, που ήταν τόποι άνθισης του μοναχισμού. Ο βασικός λόγος της ίδρυσής τους ήταν η

ανάγκη συμμόρφωσης με τους νέους κανονισμούς

του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίοι είχαν ισχύ και

στις ορθόδοξες εκκλησίες και μέσω των οποίων προβλεπόταν η απαγόρευση της κουράς σε όσους αδυνατούσαν να παρουσιάσουν τουλάχιστον ένα ενδεικτικό της πρώτης γυμνασίου ή έστω ένα τίτλο αποφοίτησης από ένα σεμινάριο.

Μετά τη χειροτονία του ο π. Αρσένιος ορίστηκε πνευματικός σε ένα από αυτά τα σεμινάρια στο

Νεάμτς, αυτό του «Αγίου Νικοδήμου». Ο π. Αρσένιος λειτουργούσε στο παρεκκλήσι του ιδρύματος,

έκανε δουλειά ως πνευματικός, ενώ παράλληλα

δίδασκε Ιστορία του Μοναχισμού και Ηθική:

Είχα πολλά πόστα εκεί, κυρίως όμως ασχολιόμουν με τη λειτουργία. Μια φορά έδειχνα στους

μαθητές μου, τους αυριανούς ιερείς, τι ακριβώς να

κάνουν κατά την προετοιμασία των Τιμίων Δώρων.

Με μια πατάτα ως υπόδειγμα τους έδειχνα πως λειτουργούμε στην Ιερά Πρόθεση: έτσι κόβουμε, έτσι

ψάλλουμε κ.λπ. Είχα 35 διακόνους μαθητές. Και μπροστά στην Ωραία Πύλη τους μιλούσα για τα Τίμια Δώρα, τα οποία μπορεί να εμφανιστούν κατά

την προετοιμασία ως σώμα και ως βρέφος. Γιατί

έτσι μας το λέει το Λειτουργικό: «Αν κατόπιν του

καθαγιασμού του άρτου και του οίνου συμβεί

κάποιο θαύμα, αν δηλαδή ο άρτος λάβει μορφή

σώματος ή βρέφους και ο οίνος μορφή αίματος και

παραμείνουν σε αυτή την τους μορφή, ο ιερέας δεν

τρέπει επ' ουδενί λόγω να τελέσει με αυτά τη θεία

Κοινωνία, επειδή αυτά δεν θεωρούνται σώμα και

αίμα Χριστού, αλλά θαύμα που το στέλνει ο Θεός

είτε για να διδάξει τους απίστους ή για κάποιο άλλο

σκοπό». Ο διάκονος που συλλειτουργούσε μαζί μου

και ήταν έτοιμος να γευτεί τα προσκομιζόμενα

ώρα, σκεφτόταν: «Δεν μπορεί να είναι ακριβώς

όπως τα λέει ο π. Αρσένιος». Και άνοιξε το στόμα

του, αλλά, αντί για οίνο και άρτο, το στόμα του γέμισε αίμα και σάρκα. Έπεσε καταγής και μαζί του

έπεσε στο πάτωμα και το Ιερό Ποτήριο. Εγώ βρισκόμουν σε απόσταση ενός μέτρου από την Προσκομιδή. Τον πλησίασα και τον επέπληξα και τα δώρα

αμέσως επέστρεψαν στη μορφή οίνου και άρτου.

Είχε αμφιβολίες ο διάκονος. Δεν ζούσε με βάση την

πίστη. Μα τότε για ποιο λόγο επιδίωκε την ιεροσύνη;»Τέτοιο θάμα στη ζωή μου αντίκρισα μόνο

άλλη μια φορά στη Μονή Σιχαστρία, μας εξομολογείται ο Γέροντας.

Ο ΕΒΡΑΊΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΈΡΩΝ ΑΡΣΈΝΙΟΣ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ

Σε μια παρόμοια κατάσταση, δεν έπεισε με λόγια, αλλά με έργα «μεγάλης δύναμης». Ένας Εβραίος

ήρθε σε μένα, σταλμένος από κάποιον ιερέα, ο οποίος μου είπε: «Πάτερ, ασχολήσου λίγο και με αυτόν,

γιατί θέλει να γίνει χριστιανός». Και τότε εγώ του

είπα: «Καλέ μου, Ιουδαίε, άκουσε λίγο αυτό που θα

σου πω: όλοι οι απόστολοι μας ήταν Εβραίοι. Εσύ τι προτίθεσαι να κάνεις; Αυτοί ήξεραν τις Γραφές και

κατάλαβαν ότι όλες οι προφητείες εκπληρώθηκαν.

Εσύ γιατί δεν καταλαβαίνεις;». Και έγινε Χριστιανός. Δε χρειάστηκε να το φιλοσοφήσουμε και πολύ 

ΠΑΤΉΡ ΉΛΙΕ ΚΛΕΟΠΑ ΚΑΙ ΠΑΤΉΡ ΑΡΣΈΝΙΟΣ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ

ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΣΙΧΑΣΤΡΙΑ

Από την Κραϊόβα, ο αδελφός Άγγελος πήγε στο

Βουκουρέστι, όπου συναντήθηκε με τον π.

Γερόντιο Μπαλάν, τον οποίο γνώριζε από την Κόζια.

Αυτός του πρότεινε να πάει στο μοναστήρι στη Σιχαστρία, όπου ήταν ηγούμενος ο π. Κλεόπας Ήλιε. Τον

Ιανουάριο του 1949, βρισκόταν ήδη εκεί. Έφυγα για

τη Σιχαστρία και, από το σημείο που με άφησε το

τρένο, περπάτησα ως τη μονή μέσα από το δάσος. Ο

αδελφός Άγγελος ήταν πολύ εντυπωσιασμένος από

τον τρόπο που ο π. Κλεόπας τελούσε τη θεία Λειτουργία, φορώντας τα τσαρούχια του. Ήταν επίσης

συνηθισμένο στη μονή, κατά την Μεγάλη Πέμπτη, ο

ηγούμενος, ως ο πρεσβύτερος της κοινότητας, να

πλένει τα πόδια όλων όσοι κατοικούσαν στο μονα-

στήρι. Ο αδελφός Άγγελος υποβλήθηκε και αυτός σε

αυτό το τελετουργικό, αλλά έλεγε μετά: πόσο ντράπηκα, πόσο ντράπηκα!

Αν και ο Άγγελος ήταν μόνο αδερφός, ο π. Κλεόπας όρισε να μην τον αποκαλούν «αδελφό» Άγγελο,

αλλά «πατέρα» Άγγελο. Τον άφησε να καθίσει στην

καρέκλα του στο χαγιάτι του κελιού και του έδωσε

την εντολή να εκπαιδεύει τους ανθρώπους όταν

αυτός θα απουσίαζε. Πριν ακόμα γίνει ιερέας και

εξομολόγος, τα λόγια του Γέροντα ήταν «λόγια

μεγάλης δύναμης», που κατόρθωναν να βάζουν τις

καρδιές των ανθρώπων στον δρόμο της μετάνοιας

και της εφαρμογής των εντολών του Κυρίου.

Μια μέρα, ο «πατέρας» Άγγελος μιλούσε στους

ανθρώπους για τη μεγάλη αμαρτία που κάνουν ορισμένοι, όταν χρησιμοποιούν την Εκκλησία για να

εκδικηθούν κάποια άτομα, βάζοντας τα ονόματά

τους στο χαρτί «Υπέρ Αναπαύσεως» και δίνοντάς τα

να διαβαστούν από τον παπά. Αφού τους μίλησε, τον

πλησίασε μια γυναίκα και του είπε ότι μόλις είχε διαπράξει αυτό το αμάρτημα και είχε προσθέσει στο

ψυχοχάρτι που έδωσε στον παπά το όνομα ενός

εχθρού της που δεν ήταν νεκρός. Ο π. Άγγελος τότε

μαζί με τη γυναίκα άρχισαν να ψάχνουν για το συγκεκριμένο ψυχοχάρτι προκειμένου να σβήσουν το όνομα

αυτού του ανθρώπου. Προς έκπληξή τους, όταν τελικά

κατάφεραν να το βρουν, το όνομα δεν υπήρχε μέσα. Ο

π. Άγγελος εξήγησε ότι λόγω καλών πράξεων, ο Θεός

προστάτευσε εκείνον τον άνθρωπο και οι άγγελοι

είχαν σβήσει το όνομά του από το ψυχοχάρτι.

Μια άλλη φορά πήγε στον π. Κλεόπα ένας γέρος

που δεν μπορούσε να σταματήσει να διαπράττει το

αμάρτημα του καπνίσματος. Ο π. Κλεόπας του είπε:

«Γέροντα, σταμάτα να καπνίζεις, επειδή οι τιμωρίες

για αυτή την αμαρτία είναι πολύ σκληρές». Αλλά ο

γέρος δεν άκουσε. Πήγε να δει και τον αδελφό Άγγελο κι εκείνος του είπε: «Γέροντα, ο Χριστός σε παρακαλά να σταματήσεις το κάπνισμα». Τότε ο γέροντας

αποκρίθηκε: «Πραγματικά με παρακαλά ο Χριστός;». Ναι, του απάντησε, κι εκεί επί τόπου, ο γέρος

έβγαλε όλα τα πακέτα τσιγάρων που είχε στις τσέπες

του, τα πέταξε και από τότε δεν κάπνισε ποτέ.

ΜΕΤΑΞΎ ΣΤΙΓΜΗΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ.ΓΕΡΩΝ ΑΡΣΈΝΙΟΣ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ.

ΜΕΤΑΞΎ ΣΤΙΓΜΗΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ

Τον Αύγουστο του 1948, αφού εγκατέλειψε την

Κόζια, ο Άγγελος πήγε στην Τισμάνα, ύστερα από

την πρόσκληση που του είχε κάνει ο ηγούμενος

Γεράσιμος. Στη μονή της Τισμάνα έμεινε μια ημέρα

και κατόπιν στάλθηκε στη Τσιοκλοβίνα, τέσσερα

χιλιόμετρα μέσα στο άγριο δάσος, όπου το μοναστήρι διατηρούσε μια σκήτη. Σε εκείνη τη σκήτη έζησε

μόνος του για πέντε μήνες. Υποχρέωσή του ήταν να

φροντίζει τα είκοσι μελίσσια της μονής. Στην περιοχή

τριγύριζαν πολλοί λύκοι και αρκούδες, ωστόσο

καμία δεν πλησίασε τις κυψέλες. Ο Άγγελος είχε μαζί

του μια λαμαρίνα, την οποία χτυπούσε συχνά τόσο

την ημέρα όσο και τη νύχτα, έτσι ώστε ο θόρυβος να

κρατάει τα άγρια ζώα μακριά.

Έκανα τον κανόνα μου τα μεσάνυχτα. Μια μέρα

που καθυστέρησα, απορροφημένος από τη δουλειά,

άκουσα να χτυπάνε οι καμπάνες της εκκλησίας. Δεν

υπήρχε άλλος άνθρωπος εκεί να τις χτυπήσει.

Ήμουν τελείως μόνος. Έτρεξα να δω ποιος ήταν,

αλλά το μόνο που είδα ήταν τα σκοινιά να κινούνται

μόνα τους. Δεν υπήρχε κανείς άλλος. Πήγα στην

εκκλησία, έπεσα στο έδαφος και προσευχόμουν,

όντας πλέον σίγουρος ότι ήταν ο άγγελος που με

ξύπνησε για την ώρα του κανόνα μου, παρόλο που

γενικά στη ζωή μου δεν υπήρξα ποτέ αμελής.

Η πνευματική του ζωή στη σκήτη δεν ήταν χωρίς

δοκιμασίες, γιατί ο πειρασμός πάντα επιχειρούσε να

του χαλάσει το έργο. Πέρα από τη μόνιμη απειλή

από τους λύκους και τις αρκούδες, υπήρχαν και οι

κομμουνιστές που τον έψαχναν για να τον συλλάβουν. Μια μέρα, ωστόσο, εμφανίστηκε στην πόρτα

του μια απειλή εντελώς απροσδόκητη για τον άγριο

εκείνο τόπο. Βρισκόταν στην κουζίνα και ανακάτευε

σε ένα τσουκάλι το χυλό του με ένα πλάστη, όταν

ξαφνικά μπήκε μέσα μια αριστοκράτισσα της περιοχής και, χωρίς να κάνει τις οποιεσδήποτε συστάσεις,

του είπε ότι της αρέσει. Ο αδελφός Άγγελος, αντέδρασε αμέσως και σήκωσε τον πλάστη, απειλώντας

την: Φύγε από εδώ, μη σου δώσω μια με το πλαστή-

ρι... Η γυναίκα τρομοκρατημένη το έβαλε στα πόδια,

λέγοντας: «Το κεφάλι αυτού του μοναχού δεν σκαμ-

πάζει και πολλά...».

Μια νύχτα οι κομμουνιστές ήρθαν να τον συλλάβουν, αλλά δεν μπορούσαν να ανέβουν μέχρι τη σκήτη, επειδή φοβόντουσαν τους λύκους. Μια νύχτα

έστειλε η Ασφάλεια έναν δικό της πάνω να με βρει.

Εγώ ήμουν μέσα στην εκκλησία, όταν ξαφνικά είδα

ένα φως πάνω στους τοίχους... Τι να είναι αυτό; Δεν

ήξερα. Αντιλαμβάνεστε... Μπήκε μέσα με ένα φανάρι στο χέρι, με τους λύκους στο κατόπι και με την

αποστολή να με γυρίσει πίσω στο μοναστήρι στη

Τισμάνα. Εγώ του είπα να μη βγει πάλι έξω. Εκείνοι

που τον περίμεναν πιο κάτω, σκέφτονταν: «Αν δεν

έρθει, θα τον έχουν φάει οι λύκοι. Αν όμως έρθει,

ήρθε». Του ζήτησα, λοιπόν, να μη φύγει. Εκείνος,

όμως, φώναξε ότι δεν γίνεται. Βγήκε έξω με το φανάρι στο χέρι και τους λύκους από κοντά. Και πάλι βλέπω το ίδιο φως στους τοίχους. Οι λύκοι τον είχαν

πάρει στο κυνήγι. Τελικά επέστρεψε και έτσι εγώ

μπόρεσα να αποφύγω τη σύλληψη 

 Ωστόσο, ο

ηγούμενος της Τισμάνα, ο π. Γεράσιμος Ασκού, δεν

είχε την ίδια τύχη, καθώς συνελήφθη και στη συνέχεια

πέθανε στη φυλακή. Ήταν γεμάτος ζωή, έλεγε για

αυτόν ο Γέροντας εντυπωσιασμένος. Όταν πέθαινε,

έλεγε: «Βλέπω λευκό, βλέπω μόνο λευκό».

Καθώς ο αδελφός Άγγελος ετοιμαζόταν να καρεί

μοναχός, ο αναπληρωτής ηγούμενος της Τισμάνα

έστειλε στον Αρχιεπίσκοπο στην Κραϊόβα μια επιστολή στην οποία τον προτείνει για κουρά, περιγράφοντάς τον ως εξής: «Ο Άγγελος Παπατσιόκ είναι

ένας άνθρωπος ξεχωριστός και απολύτως έτοιμος να

επωμιστεί αυτήν την ιερή υπόσχεση απέναντι στον

Θεό. Επίσης ενημερώνουμε την Αγιότητά Σας ότι ο εν

λόγω αδελφός είναι 34 ετών, αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών με δίπλωμα καθηγητή σχεδίου,

είναι πολύ καλός γλύπτης και, από πνευματική άποψη, όλοι μπορούν να διακρίνουν στη μορφή του κάτι

το μυστηριακό – σε κάθε έκφανση της ύπαρξής του,

είναι δοσμένος απόλυτα στον Θεό. Είναι καλός γνώστης της ψαλτικής και πάντα συνεπής και ακριβής

στα καθήκοντα της προσευχής».

Το σχέδιο του ηγουμένου να κάνει μοναχό τον

αδελφό Άγγελο δεν επρόκειτο να πιάσει τόπο. Όταν

ο έξαρχος των μοναστηριών από την Αρχιεπισκοπή

της Κραϊόβας ήρθε να επιθεωρήσει τη σκήτη και να

δει τον αδελφό Άγγελο, είπε: «Για δείτε ποιον βάλανε στη μέση του πουθενά». Έτσι, πρότεινε να τον

διορίσουν στο εκκλησιαστικό λύκειο στο Μουφλένι,

κάτω στην Κραϊόβα. Ο Επίσκοπος Φιρμιλιανός ενέκρινε τον διορισμό, αλλά την ίδια κιόλας μέρα ήρθε

η κρατική ασφάλεια στη μητρόπολη και του είπε:

«Αυτός πρέπει να φύγει αμέσως». Και τότε εκείνος

μου τηλεφώνησε λέγοντας: «Αδελφέ Άγγελε, δεν

μπορείς να μείνεις εδώ, λυπάμαι». Και εγώ του λέω:

«Φεύγω! Αν δε γίνεται, φεύγω». Και έτσι βγήκε

από την Αρχιεπισκοπή της Κραϊόβας.

ΜΕΤΑΞΥ ΣΤΙΓΜΗΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.ΒΊΟΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΧΈΣ ΤΟΎ ΓΈΡΟΝΤΑ ΑΡΣΕΝΊΟΥ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ

Κάποτε της με έναν μοναχό να προσκυνήσει τα λείψανα του Αγίου Παχώμιου. Ο Άγιος Παχώμιος

είχε αποσυρθεί από τον κόσμο και ζούσε ως ερημίτης

μαζί με δύο άλλους μοναχούς που και αυτοί έμεναν

μακριά ο ένας από τον άλλο. Κανείς δεν ήξερε πού

βρισκόταν. Μόνο ένας αδερφός από την Κόζια τους

έφερνε κάτι να τρώνε, βδομάδα παρά βδομάδα.

Όταν μια φορά τους έφερε φαγητό, βρήκε τον Άγιο

Παχώμιο νεκρό. Τον πήρε στους ώμους με σκοπό να

τον πάει στο μοναστήρι και να τον θάψει εκεί. Τη

νύχτα ο Άγιος Παχώμιος εμφανίστηκε στα όνειρά

του, δίνοντάς του μεγάλη λαχτάρα, και τον διέταξε

να τον πάει πίσω στον τόπο όπου είχε μείνει. Το

επόμενο πρωί ο αδελφός τον πήρε πάλι στους ώμους

του, τον γύρισε πίσω και έθαψε τα λείψανα του μέσα

μια σπηλιά αναστενάζοντας: «Με αρκούδες ήθελες

να ζεις, στις αρκούδες λοιπόν σε έφερα!». Και ξεστομίζοντας τούτη την κουβέντα, ο αδελφός έχασε

αίφνης τη λαλιά του και έκτοτε δεν μπόρεσε να

ξαναμιλήσει ποτέ. Σε αυτά τα λείψανα, λοιπόν,

πήγαινε τώρα να προσκυνήσει και ο Άγγελος μαζί με

έναν άλλο μοναχό. Στον δρόμο τους προς το σπίτι πέρασαν από τη μονή Στανισουάρα. Ένας

μοναχός από εκεί που τον έλεγαν Αγαθάγγελο και

τον οποίο ο Άγγελος δεν είχε δει ποτέ ξανά στη ζωή

του, φώναξε από μακριά: «Αδελφέ Άγγελε, ξέρω ότι

πηγαίνεις στον Άγιο Παχώμιο. Όταν επιστρέψεις,

πέρασε από μένα, γιατί έχω κάτι να σου πω». Αφού

προσκύνησε τα λείψανα του Αγίου, ο Άγγελος επέ-

στρεψε στη Στανισουάρα. Εκεί ο μοναχός Αγαθάγγελος του είπε: «Θα σε κάνουν ιερέα. Εσύ θα υπακούσεις και θα λάβεις την ιεροσύνη. Εγώ ήμουν ανυπάκουος όταν θέλησαν να με κάνουν ιερέα και

αποφάσισα μαζί με έναν άλλο αδερφό μου να φύγουμε. Ετοιμαστήκαμε λοιπόν, πήραμε φαγητό και ρούχα κι ένα βράδυ το σκάσαμε. Μας έπιασε η νύχτα

στο δάσος και πλαγιάσαμε εκεί. Εκείνη τη νύχτα

είδα ένα όνειρο. Είδα έναν μεγάλο και μαύρο

άνθρωπο –ήταν ο σατανάς– ο οποίος με ρώτησε:

Πού πηγαίνεις, Αγαθάγγελε; Ξέρεις ότι θα φτάσω

εκεί που πας πολύ πριν από σένα. Τα χρειάστηκα

και επέστρεψα στο μοναστήρι».

Ο π. Μάξιμος, ο πνευματικός του Άγγελου, είχε

έρθει μια φορά μαζί του για να προσκυνήσει και

αυτός στον Άγιο Παχώμιο και, πριν αναχωρήσει

πάλι για τη μονή, πήρε μαζί του ένα οστό από το χέρι

του Αγίου. Αλλά ο Άγιος δεν επέτρεπε σε κανέναν

να πάρει κάτι από τα λείψανά του, έτσι το οστό εξαφανίστηκε από το παλτό του π. Μάξιμου. Όταν κάποτε αυτός ξαναπήγε στο βουνό, στον Άγιο Παχώμιο,

βρήκε το οστό στη θέση του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ 

ΜΕΤΑΞΥ ΣΤΙΓΜΗΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.

ΒΊΟΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΧΈΣ ΤΟΎ ΓΈΡΟΝΤΑ ΑΡΣΕΝΊΟΥ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ 

ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΚΟΖΙΑ.ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΉ ΤΟΥ ΓΈΡΟΝΤΑ ΑΡΣΕΝΊΟΥ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ

ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΚΟΖΙΑ.ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΉ ΤΟΥ ΓΈΡΟΝΤΑ ΑΡΣΕΝΊΟΥ ΠΑΠΑΤΣΙΟΚ 

Από τη Φράσινα πήγε στο μοναστήρι της Κόζια.

Α τρέφω μεγάλη ευσέβεια απέναντι στη Θεοτόκο. Όταν ήρθα για πρώτη φορά στη μονή Κόζια,

είπα στον εαυτό μου: «Ποιο μέρος να επισκεφτώ

πρώτα στο μοναστήρι;». Πήγα στην εικόνα της

Παναγίας που είχαν στην εκκλησιά, γονάτισα και

έκλαψα. Όπως λέει αργότερα: Είμαι άπειρα ευγνώμων για την απεριόριστη καλοσύνη του Θεού, που

μας αξίωσε και γνωρίσαμε τον μεσολαβητή Του, τη

Θεοτόκο. Μέσα στο μοναστήρι φλογίστηκε η ψυχή

μου από χαρά, καθώς προσευχόμουν ταπεινά στην

Παναγία υπέρ της σωτηρίας των ημιτελών μας αδύναμων υπάρξεων 

Όταν πήγα στο μοναστήρι ήταν χειμώνας και χιόνιζε πολύ. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τον εσπερινό στην εκκλησία και έτσι τον τελέσαμε μέσα στην

τράπεζα. Ανέθεσαν σε μένα, τον νεοφερμένο, να

ψάλλω τα καθίσματα του εσπερινού. Και άρχισα να

διαβάζω. Μετά την ανάγνωση, ένας άλλος καλόγερος, ο π. Γερβάσιος, με ρώτησε: «Αδελφέ Άγγελε,

από πού ξέρεις να διαβάζεις έτσι;», επειδή ο ίδιος

δεν γνώριζε γράμματα. «Έτσι έμαθα, πάτερ μου,

από φυσικού μου. Δεν ξέρω να σου πω από πότε!».

Αμέσως ένιωσα ότι ήμουν χρήσιμος . Αργότερα,

έμελλε να χρησιμοποιήσει το παράδειγμα αυτού τουαπλού αλλά ζωντανού μοναχού για να υποστηρίξει

τη διατήρηση της παράδοσης μέσα στην Εκκλησία 

Από τη στιγμή που έβαλα το ράσο του καλόγερου, έλεγε ο π. Αρσένιος, ένιωσα από τη μια πολύ

μικρός και ασήμαντος, από την άλλη όμως η σημασία

που κουβαλάει αυτό το μυστηριακό καθήκον με

γέμιζε θάρρος. Ένιωθα μέσα μου την τεράστια πυρκαγιά που προκαλούσε η αναγέννηση του εαυτού σε

ένα περιβάλλον ταπείνωσης, κάτι που πουθενά

αλλού στον κόσμο δεν θα μπορούσα να έχω γνωρίσει

και βιώσει, μια και ο σταυρός της υποταγής της προσωπικής σου βούλησης κάθε άλλο παρά χρυσός

είναι. Εδώ, με τη χάρη του Θεού, ο νους μειώνεται

και η καρδιά ταπεινώνεται και δεν ξέρεις πλέον από

πού γνωρίζεις όλα αυτά τα πράγματα που μέχρι

τότε σου ήταν κρυφά. Εδώ διαπίστωσα ότι μας

δίνονται απεριόριστες δυνατότητες για μια καθαρή

ζωή, και πως «ο Θεός πάντα θέλει να σου δώσει

περισσότερα καλά από ό,τι ζητήσεις εσύ,» όπως λέει

και ο Άγιος Αυγουστίνος. Εδώ είναι το μέρος που σε

ωθεί να γίνεις και εσύ μέτοχος της μεγάλης ελπίδας

για τη σωτηρία. Εδώ στο μοναστήρι έμαθα κυρίως

να συγχωρώ, να προσεύχομαι μέρα και νύχτα στον

Θεό και να αγαπώ αδιάκριτα τους ανθρώπους.

Η Θεοτόκος, στην οποία είχε αφιερώσει εξαρχής

τον εαυτό του ο νεαρός αδελφός Άγγελος, δεν άργη

σε να του δείξει την υποστήριξη και την προστασία

της. Στην Κόζια με έβαλαν υπεύθυνο του

σίου. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε λάδι, είχαμε κομουνισμό και μας το έδιναν με το δελτίο. Γι' αυτό

πάντα προσευχόμουν μη τυχόν σβήσει το

καντήλι

στην εικόνα της Παναγίας. Ένα βράδυ έβαλα το

τελευταίο λάδι που

απομείνει, χωρίς όμως να

γεμίσω την καντήλα. Τότε συνηθίζαμε να το γεμίζουμε ως πάνω και αυτό κρατούσε έτσι μέχρι το πρωί.

Καθώς λοιπόν πλησίαζα προς την εκκλησία κατά τις

πέντε το πρωί, προσευχόμουν μέσα μου: «Μητέρα

του Θεού, μην αφήνεις να σβήσει το καντήλι»! Άνοιξα την πόρτα και καθώς μπήκα μέσα, κοίταξα το

καντήλι και είδα πως έκαιγε ακόμα. Όταν το είδα,

γονάτισα και σύρθηκα μέχρι την εικόνα Της, ευχαριστώντας Την με δάκρυα. Αυτό τον ζήλο του να κρατήσει το καντήλι πάντα αναμμένο τον κράτησε μέχρι

το τέλος της ζωής του. Όπως έκαιγε το καντήλι στο

κελί του, έτσι έκαιγε και η καρδιά του από το πάθος

του για την αγάπη του Χριστού.

Μια νύχτα μας έβαλαν να κουβαλήσουμε σακιά

και την επόμενη μέρα μας έβαλαν να φορέσουμε τα

μακριά μας ράσα. Θα κάναμε λειτουργία με τον επίσκοπο και εγώ ήμουν στο παρεκκλήσι. Φορούσα

τότε ένα μακρύ ρούχο που με εμπόδιζε να κάνω τη δουλειά μου. Όταν κάποια στιγμή πήγα να πλησιάσω με το κηροπήγιο, ένα χαλάκι κόλλησε σε μια προεξοχή των παπουτσιών μου, με αποτέλεσμα αυτό να

σέρνεται στο κατόπι μου. Τίναξα το πόδι μου, αλλά

το χαλί δεν έφευγε. Σκέφτηκα, τώρα θα με «εκτελέσουν», γιατί είχε έρθει κοτζάμ επίσκοπος... Φοβόμουν, διότι ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα έναν

αρχιερέα ντυμένο με τέτοιο τρόπο.

Στο σημερινό ευαγγέλιο αφού ο Χριστός ευλόγησε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάριακαι έφαγαν και χόρτασαν πάνω από πέντε χιλιάδες άνθρωποιπερισσέψαν 12 κοφίνια γεμάτα……

Στο σημερινό ευαγγέλιο αφού ο Χριστός 

ευλόγησε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια

και έφαγαν και χόρτασαν πάνω από πέντε χιλιάδες άνθρωποι

περισσέψαν 12 κοφίνια γεμάτα……

Πως και έτσι; Δεν τα υπολόγισε σωστά ο Χριστός;

Του ξέφυγε παρά πάνω Χάρη στη ευλογία;

Όχι φυσικά…τα ‘’μαθηματικά’’ του Χριστού είναι σε άλλο level…...

Για μια ακόμα φορά μας αποκαλύπτει 

ότι ο Θεός στον Οποίο πιστεύουμε είναι

ένας Θεός περίσσειας Αγάπης……

Ενώ η δική μας αγάπη συνηθώς είναι ελλιπής 

ή στην καλύτερη ίσα-ίσα που μας φτάνει…

Και τι τα έκανε τα περισσεύματα ο Χριστός;

Με σεβασμό και εκτίμηση στον Θεό-Πατέρα τα συνέλεξε…..

Πόσο απουσιάζει σήμερα αυτός ο σεβασμός……

Τα θεωρούμε όλα δεδομένα…..

Μια αδιάκριτη σπατάλη δίχως αύριο…..

Ένας ασκητής μονολογούσε κάποτε 

καθώς έτρωγε το λιγοστό φαγητό του:

''κάθε φορά που καταπίνω εκείνη την μπουκιά 

που δεν την χρειάζομαι, δεν μου είναι απαραίτητη

αισθάνομαι ότι την παίρνω απ’ το στόμα κάποιου πεινασμένου''…

Οι παλιοί εάν έπεφτε κάτω ένα κομμάτι ψωμί

το έπαιρναν και πρώτα το ασπάζονταν σαν εικόνα ιερή…..

Έβλεπαν σε αυτό τον κόπο τον ανθρώπινο 

μα και την πλούσια ευλογία του Θεού. 

Ένας λόγος που δεν χορταίνει σήμερα ο άνθρωπος 

είναι ακριβώς διότι δεν γεύεται και μέσα από το απλό ψωμάκι

την γλυκύτητα της αγάπης του Θεού 

και γι΄ αυτό και δυσκολεύεται τόσο και να την μοιραστεί….

Κάποτε ένας υποτακτικός πρότεινε στον γέροντα του

ένα κούτσουρο που υπήρχε στην αυλή του κελιού τους

να το ρίξουν στο τζάκι να καεί…..

Και ο γέροντας πλημμυρισμένος από ευγνωμοσύνη

προς τον Θεό και τη Φύση του λέει:

«παιδί μου όχι, μη το ρίξουμε στην φωτιά, 

πόσες φορές αυτό μας είχε πάρει την κούραση

καθώς ξαποσταίναμε πάνω του»

Τι αρχοντιά……τι μεγαλείο ψυχής….

Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου 

Ο ΣΕΒΑΣΜΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟΣ ΔΤΟ ΤΆΦΟ ΤΟΎ ΑΓΊΟΥ ΠΑΪΣΊΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΊΤΟΥ.

ΟΙ ΔΈΚΑ ΕΝΤΟΛΈΣ.

“Whatever you do, do all to the glory of God.” (1st Cor. 10:31)

“Whatever you do, do all to the glory of God.” (1st Cor. 10:31)

The concept of “glorifying” God is that of honoring Him with one’s life and extolling His attributes. Being fully committed to His teachings and maintaining His Law in our thoughts and actions. Obviously, we can glorify God through our words of praise and thanksgiving, but we must also show glorify to Him by our actions, works, and service.

Fr. John

«Ό,τι κι αν κάνετε, να το κάνετε για τη δόξα του Θεού». (1η Κορ. 10:31)

«Ό,τι κι αν κάνετε, να το κάνετε για τη δόξα του Θεού».  (1η Κορ. 10:31)

 Η έννοια του «δοξασμού» του Θεού είναι αυτή του να Τον τιμάς με τη ζωή του και να εξυμνείς τις ιδιότητες Του.  Να είμαστε πλήρως αφοσιωμένοι στις διδασκαλίες Του και να διατηρούμε τον Νόμο Του στις σκέψεις και τις πράξεις μας.  Προφανώς, μπορούμε να δοξάζουμε τον Θεό μέσω των δοξολογικών μας λόγων και των ευχαριστιών μας, αλλά πρέπει επίσης να Του δοξάζουμε με τις πράξεις, τα έργα και την υπηρεσία μας.

 Ο π.  Γιάννης

“Jesus said, ‘O faithless and perverse generation, how long must I be with you? How long shall I put up with you?’” (Matthew 17:17)

“Jesus said, ‘O faithless and perverse generation, how long must I be with you? How long shall I put up with you?’” (Matthew 17:17)

In the above verse, one can sense the exasperation Christ is feeling with both His disciples and the people. It must have been difficult and frustrating for Jesus to preach and teach and yet have His words misunderstood, twisted, and even questioned. And if this happened in that generation which was literally in the presence of God, imagine how much more faithless and perverse we have become since that time?

Fr. John

ΣΈ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΕΥΣΕΒΉ ΓΕΡΟΝΤΙΕ ΠΟΥ ΜΟΥ ΈΚΑΝΕΣ ΝΆ ΚΑΤΑΛΆΒΩ.

 Παραμονή Πρωτοχρονιάς με τους Ευσεβή.

 Από τα χρόνια που περάσαμε μαζί με το υπέροχο Σεβάσμιο θυμάμαι ένα στο οποίο είχαμε τη χαρά να περάσουμε τη νύχτα μαζί όλα αυτά τα χρόνια.  Ευλογημένη νύχτα, που μου άνοιξε την ψυχή!

 Ο χαριτωμένος τύπος μου μιλούσε για εκείνους που δεν είχαν πού να κοιμηθούν, για εκείνους που δεν είχαν ένα κομμάτι ψωμί να φάνε, για εκείνους που υποφέρουν από κρύο ή ασθένειες - βλέποντας φυσικά την αφθονία ενός πρωτοχρονιάτικου γεύματος .  Τότε κατάλαβα την ψυχή αυτού του Αγίου, μετά κατάλαβα τον ρόλο του σε αυτή τη γη.  Ο θυμός μου πέρασε αμέσως.  Πώς, τι ανατροπή;!  Η αγωνία να χάσω το ζεστό μου παλτό και τις γούνινες δερμάτινες μπότες, που έδωσε ο Γερόντιος σε έναν φτωχό, που ήρθε στην πόρτα μας για να μας ληστέψει.

 Σε ευχαριστώ Ευσεβή, που με έκανες να καταλάβω τι σημαίνει η Μεγάλη σου ψυχή!  Ευχαριστώ τον Θεό που με ευλόγησε με τη μεγάλη χαρά να έχω τον χαριτωμένο Ευσεβή μας τόσο καιρό μαζί μου και την οικογένειά μου!

 Eng. Marin Nemeş,

 Satu Mare

Μεγάλα θαύματα κάνει ο ΘΕΟΣ!!!!!!

 Μεγάλα θαύματα κάνει ο ΘΕΟΣ!!!!!!  Πριν από 2 μέρες το αγόρι (Bogdan-Daniel - 13 ετών) έπεσε και χτύπησε το κεφάλι του.  Δεν ήμουν εκεί, αλλά οι κυρίες που τον είδαν μου είπαν ότι είχε πληγωθεί πολύ.  Όταν έφτασα κοντά του, δεν ήταν καλά, ήταν αποπροσανατολισμένος - δεν ήξερε καν αν ήταν καλοκαίρι, ότι ήταν σε διακοπές κ.λπ.  Αυτή η κατάσταση παρέμεινε για περίπου 5 ώρες.  Τον πήγα αμέσως στο νοσοκομείο, εκεί έκανε εμετό, ήταν ανήσυχος και ακόμα δεν ήξερε τίποτα.  Φοβήθηκα άσχημα.  Όμως σε αυτό το διάστημα προσευχήθηκα στον Ευσεβή Γεροντιο να μεσολαβήσει με τις προσευχές στον Καλό Θεό, να ανακάμψη.  Πήγα πρόσφατα στη Μονή Τισμάνα και είχα τα βότσαλα από τον ιερό τάφο των ευσεβών.  Έμεινα έκπληκτος όταν ο γιατρός μου είπε ότι η Τομογραφία ήταν φυσιολογική.  Και το αγόρι επέστρεψε το πρωί.  Συνεχίζουμε να προσευχόμαστε στον Σεβασμιο Γεροντιο να μην προκύψουν επιπλοκές.  Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΕΙΑ!

Η ΧΑΡΆ ΤΗΝ ΒΆΠΤΙΣΗΣ.

Σήμερα, 29 Ιουλίου, συμπληρώνονται 111 χρόνια από τη γέννηση του πατέρα Nicolae Steinhardt.  Ο Θεός να τον συγχωρέσει και να τον αναπαύσει εκεί που αναπαύονται οι δίκαιοι!

Αγαπητή Τζιλάβα

 "Οι ανησυχίες δεν σε αφήνουν να κοιμηθείς. Αλλά συμβαίνει να ξυπνάς μέσα στη νύχτα σαν από ευτυχία. Αυτό μου συνέβη πολύ καιρό μετά τη βάπτιση. Μόνο από σκέτη χαρά χαρά χαρά  - Ξαφνικά άνοιξα τα μάτια μου, βυθισμένος σε μια κατάσταση ευφορίας, που υποδηλώνει όχι τον ύπνο - όπως με τα ναρκωτικά - αλλά την επαγρύπνηση, την υπερ-έντονη ζωή. Καιγόμουν από τον ύπνο; την ανάπαυση; Λήθη; Λήθης ή απόδρασης; Όχι, επειδή ήμουν πολύ γεμάτος, ήθελα να σηκωθώ βιαστικά από το κρεβάτι ή από τις κουκέτες, να τρέξω, να φωνάξω από χαρά, να φωνάξω στους άλλους, να τους πω πόσο χαρούμενος είμαι, να τους ζητήσω να συνειδητοποιήσουν τι θησαυρό έχουν όλοι,  υπέροχο κοριτσάκι τι ηρεμιστικό χωρίς ιατρική συνταγή. Ευτυχώς για μένα που η παραξενιά των κανονισμών με εμποδίζει να επιδεικνύομαι. Κάτι στον καθημερινό μου τρόπο προδίδει ίσως, τουλάχιστον εν μέρει, την ενδόμυχη ευθυμία μου· γιατί σε κάποιους λατρεύω εκπληκτικά, ενώ σε άλλους προκαλώ μια σταθερή αντιπάθεια».

 - «Είσαι άθεος;  Άιντα, είσαι πολύ ευδιάθετη».  (Ντοστογιέφσκι στον Έφηβο)

 (Nicolae Steinhardt, Jurnalul fericirii, Εκδοτικός Οίκος Rohia Monastery, Rohia, 2005, σελ. 213)

Ο θεραπευτής παραμάνος, που έλαβε από τον Ευσεβή.

 Ο θεραπευτής παραμάνος, που έλαβε από τον Ευσεβή.

 Τον είδα εδώ στο μοναστήρι, αλλά και στο Βουκουρέστι, αλλά δεν του έδωσα σημασία, βλέποντας πώς συμπεριφερόταν.

 Μετά τον θάνατό του, η μητέρα Βαραχίλα μου έδωσε ένα παραμάνο που έλαβε από τους Ευσεβή.  Το κράτησα όσο το κράτησα, μετά τό άφησα γιατί είπα μέσα μου: «Είμαι μεγάλος!  Δεν μπορώ πια να είμαι μοναχός!».  Ένα ή δύο μήνες αφότου το έδωσα, η Μητέρα Ηγουμένη πρότεινε να με κάνουν μοναχό.

 Ήθελα πολύ τα βιβλία με μαρτυρίες για τον Ευσεβή, γιατί είχα αρχίσει να ακούω όλο και περισσότερα θαύματα που έκανε.  Κάποια στιγμή, η μητέρα στην οποία έδωσα το παραμάνο, μου είπε ότι εμφανίστηκαν κάποιες κόκκινες κηλίδες στα πέλματα της, με έντονη φαγούρα.  Του είπα να φορέσει τον παραμάνο του από την Σεβάσμιο Γερόντιο να προσευχηθεί και θα περάσει.  Της έστελνα συνέχεια μηνύματα για να δω πώς τα πάει.  Μετά από λίγες μέρες, μου είπε ότι η φαγούρα έφυγε και τα κόκκινα στίγματα είχαν φύγει.

 Μοναχος Συμεών,

 Μονή Paltin, Petru Vodă

ΣΕΒΆΣΜΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟΣ

ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΙ ΣΕΒΆΣΜΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟΣ.

Θέλω επίσης να πω για την εμπειρία μου με το Pious Gherontie, η οποία ήταν καταπληκτική.  «Πρωτοφανές» είναι μια λέξη που δεν μπορεί να περιγράψει την ευτυχία και την ευγνωμοσύνη μου για εκείνον.  Η πρώτη φορά που έμαθα για τον Άγιο ήταν όταν πήγα στο μοναστήρι Hurezi στο Romani, στην επαρχία Vâlcea (από εκεί κατάγομαι).  

Και εκείνη την ώρα είχα κάποιες πολύ κακές διαθέσεις (φόβος, ήθελα να κλάψω, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τον εαυτό μου).  Ρώτησα μια καλόγρια στο θρησκευτικό μαγαζί για συμβουλές, και μου είπε για τόν ευσεβή Γεροντιο.Μετά ήρθε η μητέρα της  που μου είπε πώς τον γνώρισε κατά τη διάρκεια της ζωής της και τη βοήθησε να ξεφύγει από τον θάνατο συν κάποια αρρώστια (δεν ξέρω με σιγουριά τι είπε), και η θεία έψαχνε τον τόμο 5 και τόν ακάθιστο στο που μετά μου τα πρόσφερε.  Στο δρόμο από την αρχή, αυτός ο τόμος μου έγινε σαν εμμονή και το βράδυ κοιμόμουν με αυτόν στο κεφάλι συν τον ακάθιστο.  Μόλις μια μέρα πριν από τα γενέθλιά μου, έμαθα για τον σεβασμιο που σημαίνει τη δεύτερη μέρα του Αγίου Πάσχα 2023, και στα γενέθλιά μου έγινε πραγματικότητα η επιθυμία μου να φτάσω σε ένα μέρος που λαχταρούσα (αυτό σημαίνει την τρίτη μέρα του Αγίου Πάσχα) τον Απρίλιο 17, 2023. Σχεδόν 2 μήνες μετά, έφτασα κι εγώ στον τάφο του Ευσεβούς (9 Ιουνίου 2023), αιφνιδιασμένος.  Εκεί ρώτησα μια μητέρα από το πάνγκαρι αν όλα όσα λέγονται για αυτόν ήταν αλήθεια, και επιβεβαίωσε από την καρδιά της ότι ήταν.  🥰 Εκεί βρήκα και τον τόμο 3 με μαρτυρίες και αγόρασα ένα άλλο βιβλίο με μαρτυρίες για μια ένα άλλο άγιο Αγία που ονομάζεται Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης .  Το θεώρησα κάπως δεδομένο γιατί είπα να δοκιμάσω και άλλα τέτοια βιβλία γιατί μου άρεσε ο 5ος τόμος τού ευσεβούς και λίγο καιρό πριν φτάσω στο μοναστήρι της Tismana είχα διαβάσει μια παράγραφο που συνέκρινε τον ευσεβή με τον πατέρα Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη. Έτσι, η ομοίωση του Σεβασμιωτάτου στον τόμο 5 ήταν ακόμη και αυτή του πατέρα Πορφυρίου και ακόμη και το βιβλίο του για τις μαρτυρίες το πήρα χωρίς να το καταλάβω.  Τον Ευσεβή Βοηθό τον έχω δει πολλές φορές και εξεπλάγην εντελώς όταν είδα πόσο αγαπητός είναι.  Είχα και όνειρα με αυτόν όπου του ζήτησα να μου εμφανιστεί και με άκουσε μερικές φορές. Το θέμα είναι ότι ακόμα και τώρα αντιμετωπίζω καταστάσεις άγχους, φόβου, ανησυχίας, κλάματος, πολύ δυνατούς καρδιακούς παλμούς εξαιτίας κάποιων πολύ δυσάρεστων καταστάσεων από το παρελθόν και που βλέπω να συνεχίζουν να εμφανίζονται στο παρόν.  Ελπίζω μια μέρα να ανακτήσω την ηρεμία και την εσωτερική μου γαλήνη, να απαλλαγώ από τις συνθήκες που αντιμετωπίζω τόσα χρόνια και να είναι κοντά μου ο Θεός κάθε φορά που τον χρειάζομαι στη ζωή μου.  Καθώς έχει κάνει τόσα πολλά θαύματα για άλλους, ελπίζω να μπορέσει να με βοηθήσει και σε αυτό το άγχος, και επίσης εύχομαι πολύ να φτάσω στον Τισμάνα ξανά στον τάφο του.  Είναι το μόνο μέρος που θα ήθελα να μείνω για πάντα και να νιώσω κοντά.  Οι εικόνες  είναι από τις 9 Ιουνίου 2023 όταν έφτασα στον τάφο του Αγίου για πρώτη φορά.   Θα ήμουν εξαιρετικά χαρούμενος αν υπήρχαν περισσότερα άτομα σε αυτή την ομάδα να προσευχηθούν στον Ευσεβή και να απαλλαγώ από αυτές τις συνθήκες που αντιμετωπίζω τόσα χρόνια.  Ο Θεός να είναι μαζί μας σε κάθε δυσκολία της ζωής!  Ο ευσεβής είσαι η μόνη μου ελπίδα και η μόνη βάση γιατί αλλιώς νιώθω ότι όλοι είναι εναντίον μου!

Cuvioase Gherontie, 

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΑΠΌ ΤΌΝ ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΌ ΓΕΡΟΝΤΙΟ.

 

Ήταν ένα απόγευμα  αρκετά αργά, και παρατήρησα ότι είχα προβλήματα με την εγκατάσταση στο μπάνιο (μένω στο ισόγειο), πανικοβλήθηκα, τι κάνω μόνος μου, ήμουν ήρθαν κάποιοι γείτονες, κάποιος μου έδωσε έναν αριθμό τηλεφώνου για να καλέσω έναν εγκαταστάτη.  Τηλεφώνησα, έρχονται δύο κύριοι, κοιτάζουν και μου λένε ότι χωρίς 1000 λέι δεν μπορούν να ξεκινήσουν.  Όταν είδα ότι είχα προβλήματα σε ένα από αυτά, προσευχήθηκα στον Σεβάσμιο Γερόντιο, πιστεύω και είμαι σίγουρος ότι ήταν δίπλα μου τότε, σχεδόν τον ένιωσα κοντά.  Έμεινα έκπληκτος όταν άκουσα πόσα μου ζήτησε, για κάποιους θα ήταν λίγα, αλλά για τη σύνταξή μου ήταν αρκετά.  Έκλαψα πολύ εκείνο το βράδυ με τον ακάθιστο του Αγίου Γερόντιου στο χέρι, ζητώντας του βοήθεια.  Όταν ήρθε το πρωί παίρνω τηλέφωνο έναν γνωστό και του λέω, μου λέει να κλείσω να δω τι μπορώ να κάνω, σε μισή ώρα με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει ότι θα έρθει κάποιος να του πει περί τίνος πρόκειται και του λέω. ποσο να τους δωσω?  και μου απαντάει η κυρία, τίποτα, κυρία, τίποτα.  Δεν μπορούσα να το πιστέψω.  Από 1000 λέι στο τίποτα είναι διαφορά.  Τράβηξα την φωτογραφία του σεβασμιου Γεροντιου και με δάκρυα στα μάτια τον ευχαρίστησα, ξέρω ότι εσύ ήσουν αυτός που με βοήθησε φίλε μου.

π.Χρυσόστομος Φιλιπέσκου

π.Χρυσόστομος Φιλιπέσκου

      💢 "Κάθε άνθρωπος παίρνει τη δύναμή του από την ομορφιά. Όταν δεν βλέπει πλέον ομορφιά σε τίποτα, ο ανθρώπινος νους δεν έχει πλέον καμία δύναμη. Εάν ο άνθρωπος δεν παρατηρήσει αυτή την ενέργεια, δεν μπορεί να ανακαλύψει τις δυνατότητες του μυαλού του. Εάν δεν εσωτερικεύστε αυτή τη δύναμη που δίνει ομορφιά, ο νους δεν έχει δύναμη. Δεν θα δείτε τίποτα μεγαλειώδες και ιερό στη δημιουργία. Το μυαλό βλέπει τη δύναμή του μόνο όταν πιστεύει ότι η ζωή είναι ένα θαύμα. Αν δεν παρατηρήσει αυτό το θαύμα, δεν θα γίνει κανένα θαύμα στο μυαλό."  💢

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΑΠΌ ΤΌΝ ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΌ ΓΕΡΟΝΤΙΟ.

Στο μοναστήρι μας ήρθε μια κυρία που είχε ένα εξόγκωμα στον έναν από τους καρπούς της.  Μου έδειξε ότι κουβαλούσε μαζί της το βιβλίο του αξιοσέβαστου Gherontie και έτρεφε μεγάλη ευλάβεια για την αγιότητά του.  Την προέτρεψα να βάλει το βιβλίο της με την εικόνα του Ευσεβούς στο εξόγκωμα και ίσως τη γιατρέψει.  Ήταν λίγο έκπληκτη και δεν με πίστεψε.  Κάλεσε μια μοναχή από άλλο μοναστήρι και της είπε για την προτροπή μου.  Εκείνη η μοναχη  είπε να κάνει όπως του είπα γιατί είναι μεγάλος άγιος Ευσεβής.  Δημοσίευσε τη φωτογραφία του και το εξόγκωμα εξαφανίστηκε σε ελάχιστο χρόνο.

 Μονή Συμεών,

 Μονή Paltin, Petru Vodă

ΓΡΆΦΕΙ ΜΟΝΑΧΌΣ.

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΑΠΌ ΤΌΝ ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΌ ΓΕΡΟΝΤΙΟ.

Ο Θεός βοηθός!  Θα ήθελα να μοιραστώ μια από τις χαρές που πήρα από τον Σεβασμιο Γεροντιο μας, που σχετίζεται με τον αρραβωνιαστικό της κόρης μου, που είναι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο και καλό παιδί.  Όταν γνωρίστηκαν, ήταν καπνιστής και είχε αυτή τη συνήθεια για αρκετά χρόνια, έμαθε από την οικογένειά του, αλλά όταν μας επισκέφτηκε, είχε κοινή λογική και κάπνιζε από το παράθυρο της κουζίνας, προσπαθώντας να μην αφήσει τη μυρωδιά του καπνού να διαπεράσει το σπίτι. Γνωρίζοντας ότι κανείς στην οικογένειά μας δεν καπνίζει.  Όσο κι αν προσπαθούσε να μην ενοχλεί, φυσικά μας ενόχλησε η μυρωδιά που ένιωθα... Κανείς δεν του τράβηξε την προσοχή στο να μην καπνίζει και προσπαθήσαμε να του δώσουμε συμβουλές για να μην πιστεύει ότι δεν είναι καλώς πού ήρθε στην οικογένειά μας.  Κανείς δεν παραδέχτηκε ότι ήταν κατά κάποιο τρόπο ενοχλητικός, δεν ήθελε να νιώσει κάπως πληγωμένος, ήταν ένα εξαιρετικά μορφωμένο και ευαίσθητο αγόρι.  Άρχισα, λοιπόν, να μιλάω στον Σεβασμιο και να του λέω: «Πατέρα, έσωσες τόσο κόσμο από το πάθος του καπνού, δεν θέλεις να βοηθήσεις εμάς και το αγόρι μας να κόψουμε το τσιγάρο;».  Ειλικρινά ομολογώ ότι δεν είπα σε κανέναν για τη συζήτηση μαζί του, ούτε στην κόρη μου ούτε στον αρραβωνιαστικό της, σε κανέναν.  Μετά από 2-3 εβδομάδες το αγόρι πήρε μόνο του την απόφαση ότι θα ήταν καλό να κόψει το κάπνισμα και σε 5-6 εβδομάδες πέτυχε αυτό που είχε σκοπό!  Νομίζω ότι πέρασε 1 χρόνος και δεν θέλει να ακούει πια για τσιγάρα... Για μένα είναι θαύμα, είναι μια ευχή που εκπληρώθηκε από τον Σεβάσμιο!  Επαναλαμβάνω ότι ποτέ δεν ζήτησα από το αγόρι να κόψει τα τσιγάρα, και το είχε συνηθίσει για χρόνια και ήταν εθισμένο στη νικοτίνη.  Ας έχουμε πίστη στον Ευσεβή και ας ζητάμε τη στήριξή του σε οποιοδήποτε πρόβλημα γιατί σπεύδει να βοηθήσει!  Ας πάρουμε όλοι την ευλογία του!

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΤΟΥ ΕΥΣΕΒΟΎΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΥ ΤΟΎ ΔΙΆ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟΎ ΣΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΊΑ

 Άλλη μια θεραπεία του Ευσεβούς Γεροντιο 

 Στη μικρή μας εκκλησία, ένας αδελφός είχε σοβαρά κατεστραμμένο ισχίο από ασθένεια.  Επρόκειτο να κάνει επέμβαση λόγω του πόνου.

 Μέσω κάποιου, ήρθα σε επαφή μαζί του και του έδωσα μια μικρή φωτογραφία του Ευσεβή, τύπωσα τον Ακάθιστο και του είπα πώς να το κάνει: να βάλει γύψο του Παρισιού στο πονεμένο μέρος, να διαβάζει καθημερινά τον Ακάθιστο, λαδι από τον ερημίτη Ιωάννη από το μοναστήρι Sihăstria Rarăului, του έδωσα και άγιο λάδι, ακόμη και τα βότσαλα που πήραμε από τον τάφο του ευσεβούς (που τα πήραμε με ευλογία από τον ιερέα μας, όταν οι πιστοί πήγαιναν προσκύνημα στην Tismana), λέγοντάς του να πιει νερό μετά τα βότσαλα.  Πιστέψτε με, όλα πήγαν πολύ καλά, η επέμβαση στέφθηκε με επιτυχία και, σε λιγότερο από δύο εβδομάδες, στάθηκε όρθιος, βοηθούμενος με πατερίτσες, στη Θεία Λειτουργία.  Ούτε ένα μήνα μετά άρχισε η υπηρεσία.

 Οι πόνοι σταμάτησαν λίγο αφότου έβγαλε τη φωτογραφία του με τον Ευσεβή και άλειψε τον εαυτό του με άγιο λάδι.  Κάθε μέρα πίνει νερό από τα βότσαλα από τόν τάφο του  Ευσεβούς Ζήτησα από τη γυναίκα του κυρίου να γράψει και μαρτυρία, αλλά μου είπε να τη γράψω μόνη μου.  Το όνομά της είναι Μαρία και ο σύζυγός της είναι Μιχάι.

ΠΑΡΈΑ ΕΦΉΒΩΝ

«Μακάριοι όσοι είναι κουφοί στο θόρυβο του κόσμου, αλλά ακούνε τον γλυκό ψίθυρο του αγίου πνεύματος». - Τράιαν Ντορζ

ΑΓΊΑ ΆΝΝΑ.

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΤΟΎ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΏΣΟΥ. ΠΑΤΉΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΙΣΤΡΑΤΙ

Ένα μήνυμα από τη Γεωργιάνα από τη Σουτσεάβα

 Ευχαριστώ Άγιο Γιάννη!

 Φιλω το χέρι, πατέρα!  

 Ευχαριστώ τον Θεό για όλα και ευχαριστώ τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο για το θαύμα που έγινε μαζί μου.

 Σας γράφω για ένα θαύμα που έκανε ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος πριν από 40 μέρες.  Πήγα στην Κωνστάντζα και έφτασα και στην εκκλησία της αγιότητάς σας.  Ήρθα με την επιθυμία να διαβάσω στο κεφάλι μου τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο για πόνο και ζάλη.  Και μου είπες από τότε ότι δεν θα έχω πια πονοκέφαλο και έτσι έγινε.  Έχω έρθει τρεις φορές και διάβαζες πάνω από το κεφάλι μου τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο.  Ένιωσα την πρώτη φορά που το διάβασες να «καίει» στο κεφάλι μου και ένιωσα όλο τον πόνο και τη ζάλη να φεύγει.  Και όντως έχω γιατρευτεί, όχι πια πονοκέφαλοι ή ζαλάδες.  Είχα κανόνα 40 μέρες, τον ακάθιστο του Αγίου και το Παρεκκλήση της Θεοτόκου, και ήθελα να σας γράψω μετά τις πρώτες μέρες του θαύματος που μου συνέβη, αλλά περίμενα να τελειώσω μόνος μου τον κανόνα.

 Πήρα τον Άγιο Ιωάννη φίλο και θεραπευτή μου.  Και τον αγαπώ τώρα με όλη μου την καρδιά.

 Είθε η Μητέρα του Θεού και ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος να μας ελεήσουν και να μας βοηθήσουν στη σωτηρία.

 Γεωργιάνα από τη Σουτσεάβα

ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΌ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΎ ΟΡΘΟΔΌΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΎ. ΓΈΡΟΝΤΑΣ ΦΏΤΙΟΣ ΚΕΡΑΣΙΏΤΗΣ.