Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΤΡΟΥΜΟΥΛΙΑΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ. ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ. ΓΕΡΩΝ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ. Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΗΡΘΕ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

Η ζωή της χαρακτηρίσθηκε ως ένας ισόβιος πνευματικός αγώνας καρτερία και υπομονή στις θλίψεις και τις δοκιμασίες της καθώς και νικηφόρες μάχες κατά του πειρασμού. Αυστηρότατη νηστεία ολιγόωρη ανάπαυση πάντοτε σε καρέκλα, πύρινη προσευχή αμέτρητα κομβοσχοίνια και μετάνοιες, ήταν ή καλογερική έως τέλους. Κοιμήθηκε εν Κυρίω ειρηνικά την 14^ην Αυγούστου 1985.

Για την οσία αυτή ψυχή μαρτύρησε όλη ή αδελφότητα της Μονής, καθώς και ο πνευματικός της Μονής, Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος ό όποιος δήλωσε ότι τα οράματα της αδελφής Πελαγίας ήταν κατά  Θεόν και ότι επρόκειτο για χαριτωμένη ψυχή.

 Επίσης γι’ αυτήν μίλησε και το πνευματικό της παιδί, όσιολογιωτατος μοναχός Θεοδόσιος Λαυριώτης. Από τις προσωπικές του σημειώσεις  δημοσιεύουμε για την αδελφή Πελαγία τά εξής:

Όταν κάποια φορά επήγα μαζί της και συνομιλούσα, μου ήλθε από απέναντι  δεν ξέρω από που, μία απερίγραπτη και ακατάληπτη ειρήνη μέσα μου. Τότε θυμήθηκα αυτό που είπε ό Χριστός

Στους Αποστόλους του  «Ειρήνην την έμήν δίδωμι ύμίν» . γύρισα και είπα στη γερόντισσα.

Έχεις εσύ τέτοια πράγματα να χαρίσεις και στους άλλους;» Εκείνη  ξαφνιάστηκε. Συμμαζεύθηκε λιγάκι και μου είπε:

Εάν πλησιάζεις έναν άνθρωπο που έχει κάτι, τότε έρχεται και σε σένα κάτι από το δικό του δώρο».

Θα` θελα πολλά να διηγηθώ. “Έχει τόση παρρησία στον Κύριο προσευχή της, ώστε, όταν την επικαλούμαι για κάποιο θέμα η δυσκολία μου, οπουδήποτε και να ευρίσκομαι, αυτή έρχεται αμέσως θαυματουργικά, διά της Χάριτος και δίνει λύσεις σε όλα τα προβλήματά μου.

Ένα παράδειγμα θα σάς ειπώ. Ευρισκόμουν κάποτε σ' ένα Κελί των Καυσοκαλυβίων. Δεν θα ειπώ το όνομά του. Έμεινα τρεις ήμερες. Ήμουν σε απελπιστική κατάσταση, διότι με είχα, καταφάγει οι ψύλλοι. Ό Γέροντας του Κελίου εκείνου μάς έλεγε «Άς μάς τσιμπούν και λίγο, για να μην τεμπελιάζουμε στην προσευχή τού Ιησού». Εμένα όμως από την πρώτη βραδιά όρμησαν σαν μελίσσι οι ψύλλοι επάνω μου και δεν μ’ άφηναν να κοιμηθώ καθόλου. Οι πόνοι τού σώματός μου ήταν αφόρητοι. Είχα την Γερόντισσα εκείνη μεσίτρια και άρχισα να την επικαλούμαι να με βοηθήσει: «Γερόντισσα Πελαγία, έλα να με ελευθερώσεις. Με κατέφαγαν οι ψύλλοι». Ύστερα από λίγο αισθάνθηκα μια βοή να φθάνει, στο κεφάλι μου και σιγά σιγά το σώμα μου να ελευθερώνεται από τούς ψύλλους. Και σε λίγο δεν έμεινε ούτε ένας απ’ αυτούς τούς ληστές! Τότε ήμουν ακόμη κοσμικός. Δόξασα τον Θεό. Κατόπι, είχα την έγνοια πότε θα πάω στο μοναστήρι της στην Κάλυμνο.

Μετά από λίγους μήνες πήγα. Την εύρηκα και της είπα ότι ή προσευχή της μ’ ελευθέρωσε από τούς ψύλλους. Εκείνη μού είπε:

-       Εγώ. παιδί μου. σ’ έχω σαν πνευματικό μου τέκνο. Όταν μέ έπικαλέσθηκες, αμέσως ήλθα κοντά σου.

-       Καλά, αφού εγώ ήμουν στο Αγιον Ορος και σύ είσαι γυναίκα, πώς μπήκες εκεί;

-       Πήγα με την δύναμη τού Θεού.

-       Και πώς άνέβηκες τά ανηφορικά μονοπάτια τού Άθωνος. Αφού έχεις σακατεμένο το ένα πόδι σου και το αριστερό χέρι σου από ημιπληγία.

-       Εμένα, παιδί μου, μού έδωσε ό Θεός άλλα πόδια και έφθασα στα Καυσοκαλύβια.

Εγώ δεν είχα επισκεφτεί όλα τά ασκητήρια και τά μέρη της Σκήτεως τών Καυσοκαλυβίων. Και έξεπλάγην, όταν άκουγα μια μισοπαράλυτη γριούλα μοναχή να μού περιγραφή με κάθε λεπτομέρεια την Σκήτη αυτή. Για να βεβαιωθώ ότι όσα μού έλεγε ήταν αληθινά, την επόμενη φορά επήγα πάλι στα Καυσοκαλυβια και επήγα στα μέρη πού μού περιέγραφε ή Γερόντισσα Πελαγία. Ήσαν ακριβώς όπως μού τά είπε ή ίδια.

Μετά ρώτησα την Γερόντισσα: Πες μου, Γερόντισσά μου. πώς μού έδιωξες τούς ψύλλους;

-       Να, ήλθα κοντά σου, παιδί μου. Οι ψύλλοι πού είχες ήταν τα νύχια τού διαβόλου. Δεν άρεσε στον διάβολο το προσκύνημά

αυτό στο Άγιον Όρος. Ήθελε να σε διώξει και πάλι για τον

κόσμο. Αυτοί οι ψύλλοι ήταν χιλιάδες επάνω σου.

-       Και μετά, την ερωτώσα, τί έγινε. Γερόντισσα;

-Να ύστερα, σήκωσα τα χέρια μου στον Χριστό και τού είπα: Χριστέ μου, πάρε και σκότωνε».

Και έβλεπες άλλους ψύλλους να ψοφούν και άλλοι να τάσσονται σε παράταξη και να φεύγουν από το σώμα σου. Εγώ τούς έβλεπα και φοβούμην μήπως αυτή ή φάλαγγα πάει και ανέβει στο σώμα τού Γέροντος της Καλύβης. Εάν πήγαιναν σ’ αυτόν, ήταν  σίγουρο ότι θα έφευγε εκείνος από το κελί του από τον φόβο του. Αλλά, δόξα τω Θεώ, με την θεία επέμβαση έφυγε όλο το σμήνος. Μετά ήλθε μία φωνή και μού είπε: «Τώρα το κρεβάτι τού Θεόδωρου (έτσι με έλεγαν κοσμικόν) καθαρίσθηκε τελείως».

Τότε και εγώ ξάπλωσα για λίγες ώρες και ξεκουράστηκα. Είχα, βλέπεις, τρεις νύκτες να κοιμηθώ.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ 2015. ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΙΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΤΡΟΥΜΟΥΛΙΑΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ. ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ."Ήταν ο φύλακας άγγελός σου που σε συνόδεψε"

- Μια άλλη Κυριακή πήγα ξανά στην Εκκλησία. Την ώρα

Που άναβα το κερί μου βλέπω την αδελφή Πελαγία να κοιτάζει

Συνεχώς  προς το μέρος μου με εκστατικό βλέμμα. Στην ερώτηση

Μου γιατί μέ έβλεπε τόσο επίμονα, μου άπαντά: Την ώρα που ήρθες  και άναβες το κερί σου σε συνόδευε ένας ψηλός ωραίος, αξιωματικός  ό όποιος σε βαστούσε από τους ώμους. Όταν άναψες το  κερί, εκείνος έφυγε. Και είπα μέσα μου: φαίνεται ότι ή η κόρη του  γιατρού αρραβωνιάσθηκε. Όχι, της είπα. Τότε μου λέγει

  Ήταν ο φύλακας άγγελός σου που σε συνόδεψε».

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ 2015. ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΙΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΤΡΟΥΜΟΥΛΙΑΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ. ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ." ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ.

Όταν ήταν στην Γάζα. πήγε για προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα. Στο Ορθόδοξο Ρωσικό μοναστήρι θέλησε να κάνε, μνημόσυνο για τους γονείς της. Την ώρα που πήγε να ανάψει το κερί της βλέπει ένα ωραιότατο χέρι να της παίρνει το κερί, να το ανάβει και να το τοποθετεί στο ψηλό μανουάλι που βρίσκεται μπροστά στο τέμπλο. Αυτή την κίνηση την είδε και μία Ρωσίδα καλόγρια και θαύμασε την καθαρότητα της ψυχής της και την Αγάπη τού Κυρίου προς αυτή.

Ή δασκάλα Μαριάννα Λαμπαδαρίου μάς διηγήθηκε:

«Μία Κυριακή πήγα στην Εκκλησία να λειτουργηθώ. Την ώρα της προσκομιδής βλέπω την αδελφή να θυμιάζει τον Ιερέα. Της πέφτει όμως το Θυμιατό από τα χέρια και ξαφνιασμένη σκύβει να το πιάσει.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας την πλησιάζω και την ρωτώ τί της συνέβη. Στην αρχή αρνήθηκε να μου πει. Λόγω όμως της μεγάλης μου επιμονής μου είπε ότι είδε ένα μικρό βρέφος να το κεντά με την λόγχη ό Ιερέας, εκείνο να κλαίει και τά αίματα να κυλούν επάνω στα μανικέτια του Ιερέα. Στην συνέχεια παρουσιάσθηκε ένας

Άγγελος και της ζήτησε το θυμιατό, για να θυμιάσει εκείνος. Εκείνη  στιγμή συνήλθε και είδε το θυμιατό να πέφτει.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ 2015. ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΙΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΤΡΟΥΜΟΥΛΙΑΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ. ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ. Η ΕΙΚΟΝΙΤΣΑ.

Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΤΡΟΥΜΟΥΛΙΑΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ. ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ. ΤΟ ΦΙΔΙ.

Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΤΡΟΥΜΟΥΛΙΑΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ. ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ. ΤΟ ΠΡΟΣΦΟΡΟ- ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ.

Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΤΡΟΥΜΟΥΛΙΑΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ. ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ." «Χθες το βράδυ, καθώς προσευχόμουν είδα Αγγέλους ολοφώτεινους να κατεβαίνουν στο πατρικό σου σπίτι στην Κω. Παρέλαβαν την ψυχή της μητέρας σου και ψάλλοντας ανέβαιναν στον Ουρανό."

Το καλοκαίρι του 1974 οι αδελφές έκτιζαν το ησυχαστήριο της Άγιας Μακρίνας στο Καμπί της Κάλυμνου. Ό τόπος ήταν κατσάβραχα και ή μεταφορά εκεί προσώπων και υλικών γινόταν μόνο μέσω θαλάσσης και στην συνέχεια από το λιμάνι με το γαϊδούρι ως το ησυχαστήριο. Είχε μεγάλο καημό να το επισκεφτεί. Ή Ηγουμένη της το υποσχέθηκε άλλα το ανέβαλλαν διαρκώς εξαιτίας του φόρτου εργασίας και επειδή περπατούσε με το «Πί», θα έπρεπε να την πάρουν αγκαζέ, αφού δεν θα μπορούσαν να την ανεβάσουν στο ζώο.

 Επίσης τότε ήταν και ή εποχή μέ τα γεγονότα στην Κύπρο (Ιούλιος 1974) και καθώς το ησυχαστήριο βρισκόταν απέναντι από την Τουρκία σκέπτονταν οι αδελφές και τον κίνδυνο για την ανέγερση τού Ησυχαστηρίου. Οι αδελφές δεν φοβούνταν, άλλα προσεύχονταν με θέρμη να τους δείξει ό Θεός το θέλημά Του . Κάποιο πρωινό που πήγαν στο κελλάκι της την βρήκαν πολύ χαρούμενη και γελαστή να τούς λέγει: «’Έ (= δεν) μέ πήετε (= πήγατε) στην Αγία Μακρινό: και πήα (= πήγα) μοναχή μου. Είδα μιά καλογριά και την ρώτησα, ποιά ήταν. Εκείνη μου απήντησε ότι ήταν απ’ τά απέναντι μέρη και μου έκτισαν οι αδελφές αυτό το σπίτι μου και πηγαινοέρχομαι και τις φυλάω!». Αυτήν την απάντηση περίμεναν οι αδελφές. για να συνεχίσουν χωρίς έγνοιες και περισπασμούς το κτίσιμο τού ησυχαστηρίου! Μέ απλότητα συνέχισε την διήγησή της περιγράφονται τον τόπο και τά κτίσματα μέ κάθε λεπτομέρεια. ’Έτσι οι αδελφές ευχαρίστησαν

για άλλη μια φορά τον Θεό και την Άγια Μακρίναπου ευλογούσε από ψηλά τά έργα τους.

Κάποια φορά που αρρώστησε ζήτησε από τις αδελφές να την κατεβάσουν στο σπίτι της ανιψιάς της. Καθώς ήταν στο κρεβάτι έκανε  συνεχώς κομβοσχοίνι. Της παρουσιαζόταν ό πειρασμός πίσω

Από το ψυγείο και πότε θορυβούσε, πότε της τραβούσε το κομβοσχοίνι

.. πότε της φώναζε για να την μπερδέψει: «Άσε έναν κόμπο έναν κόμπο». Μα εκείνη αντιστεκόταν λέγοντας δυνατά ~ την ευχή και τον επιτιμούσε με το κομβοσχοίνι της.

Η αδελφή Ευσεβία, ή αγιογράφος της Μονής, κατάγεται από την Κω. Όταν επρόκειτο να κοιμηθεί ή μητέρα της, την κάλεσε ή αδελφή Πελαγία και της είπε: «Χθες το βράδυ, καθώς προσευχόμουν είδα   Αγγέλους ολοφώτεινους να κατεβαίνουν στο πατρικό σου σπίτι  στην Κω. Παρέλαβαν την ψυχή της μητέρας σου και ψάλλοντας  ανέβαιναν στον Ουρανό. Μην ανησυχείς και μην λυπάσαι για αυτήν, διότι βρίσκεται κοντά στον Δεσπότη Χριστό και θα ευχετα για εμάς. Χαίρε και άγάλλου διότι έσώθη'.». Το πρώτο τηλέφωνο πού δέχθηκε το πρωί ή Μονή ήταν από την Κω με

Την αναγγελία της κοιμήσεως της ευσεβούς και πολύτεκνης κυρά- Χριστοφιλινας.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ 2015. ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΙΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ κ κ ΙΕΡΟΘΕΟΣ - ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ.

'Πόλεμος και Ειρήνη'' - Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ.κ. Νεόφυτος ( 23 Μαρτίου 2016 )

Μ. Τεσσαρακοστή 2016 - Γέρων Νίκων, από την Νέα Σκήτη του Αγίου Όρους.

Μ. Τεσσαρακοστή 2016 - Αρχιμ. Βενέδικτος, από την Νέα Σκήτη του Αγίου Όρους.

'' ΄Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, φως στο σκοτάδι του σύγχρονου κόσμου'' Αρχιμ. Πρόδρομο

Η πνευματική μας ασθένεια και η αγάπη του Θεού εις την εν Χριστώ πίστιν και ζωήν.»

Συζυγική ενότητα το ζητούμενο. ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΝΑΝΟ

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ...............

Mother Alexandra, founder of Holy Transfiguration Monastery, Ellwood City

This year we commemorate the 25th anniversary of the repose of Mother Alexandra, who began life as Princess Ileana of Romania. She came to America, hocked her jewels, and founded Holy Transfiguration Monastery near Pittsburgh, PA. The monastery's journal this time features writings by Mother Alexandra, and this one is particularly good. It was found handwritten in a notebook:


<
God is only asking us to remember Him at all times, in good and bad periods to offer Him this moment of our time--this moment, not the following one. The present is what He asks; not in great gestures of surrender, but in a continual natural stream even as we breathe.


The great moments will then be vouchsafed us by Divine grace when we are reaching for them, when prayer quickens into a life of its own and carries us with it to unexpected heights, and above all peace and joys. Prayer carries us--not we our prayer.


--Mother Alexandra, founder of Holy Transfiguration Monastery, Ellwood City, PA>>