Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς
Ἀλάνθαστος ἰατρός
Μοῦ ἦταν ξεκάθαρο πώς κάθε φορά πού πήγαινα ὁ Ἅγιος γνώριζε τούς λογισμούς μου, τίς ἀνησυχίες μου καί γενικότερα τήν κατάσταση τῆς ψυχῆς μου. Συνήθως πρίν νά τοῦ μιλήσω, ἄρχιζε καί μοῦ τά ἔλεγε καί ἀνέπαυε τόσο πολύ τήν ψυχή μου πού ἔφευγα εύτυχισμένη. Όμως γνώριζε καί τό μέλλον τῆς ὑγείας μου, διότι μία φορά μοῦ εἶπε:
Βλέπω ὁτὴν κοιλιἀ σου ἔχεις ἕνα πρόβλημα καί ἀργότε. Θα ἔχεις αἰμορραγίες,
Τι λέτε, Γέροντα; Δέν ἔχω τίποτα... Γιατρός εἶμαι.
Ἅα.,, Καλά, καλά.
Δέν ἔφερνε ἀντιρρηση παρόλο πού γνώριζε πώς ἦταν ἀλάνθαστος, διότι τό Ἅγιο Πνεῦμα ἦταν αὐτό πού τόν πληροφοροῦσε κάθε φορά. Πέρασαν πολλά χρόνια, περισσότερα ἀπό 10, σχεδόν τό εἶχα ξεχάσει καί ὁ Ἅγιος εἶχε κοιμηθεῖ. Εἶχα πειστεῖ πὠς ἔκανε λάθος καί τότε μοῦ παρουσιάστηκαν αἱμορραγίες. Ἔκανα ἐξετάσεις καί βρέθηκε ἕνας μεγάλος ὄγκος πού ἔφτανε ἀπό τή μήτρα ἕως τόν ἀφαλό. Τόν εἶχα χρόνια καί μεγάλωνε σιγά-σιγά. Ἐγώ εἶχα σπουδάσει ἰατρική, ἀλλά ὁ Ἅγιος ἦταν ὁ ἀλάνθαστος καί πραγματικός ἰατρός τῶν Ψυχῶν καί τῶν σωμάτων µας.
Βιβλιογραφία. Ο όσιος Πορφύριος ο Προφήτης.
Μαρτυρίες.
Εκδόσεις.
Αγιοπαυλιτικο Ιερό κελλί Αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου