«Εξήλθεν και απήλθεν εις ερημικόν τόπον· και εκεί προσευχήθηκε». (Μάρκος 1:35)
Στη Βίβλο, ένας ερημικός τόπος συχνά αναφέρεται σε μια απομακρυσμένη, έρημη, ακατοίκητη τοποθεσία που έγινε το σκηνικό για θεϊκές συναντήσεις, αποκάλυψη και επικοινωνία με τον Θεό. Στους Αγίους Τόπους, οι έρημοι, η ερημιά και τα βουνά ήταν τα πιο πιθανά μέρη όπου κάποιος μπορούσε να βιώσει τη μοναξιά για προσευχή, στοχασμό και πνευματική ανανέωση. Τέτοια μέρη ήταν ιδανικά επειδή υπήρχαν λίγοι περισπασμοί, που σημαίνει ότι κάποιος μπορούσε πραγματικά να επικεντρωθεί στον Θεό μέσω προσευχής και διαλογισμού.
Π. Ιωάννης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου