Music Liberty «ΟΜΟΡΦΗ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ» ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΑΜΠΟΥΚΑΣ

 

ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΊΑ. ΠΑΤΗΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΙΝΤΑΣΙ

 Όταν μοιράζεσαι με τον Θεό στην Ευχαριστία, Αυτός μπαίνει και αναπαύεται σαν Μωρό στην καρδιά σου.  Και φοβάσαι να αναπνεύσεις για να μην φύγει το θεϊκό Μωρό μέσα σου.  Και δεν μπορείς να συνοφρυωθείς, γιατί το Θαύμα του σύμπαντος είναι λυπημένο.

 Και το αίμα Του τρέχει μέσα από τις φλέβες σας. 

 Και νιώστε μια σταγόνα από αυτό που ένιωσε η Μητέρα του Θεού όταν ήταν έγκυος στον Θεό.  Το μυστήριο της γέννησης του Χριστού στις καρδιές των αγίων, δηλαδή η Ευχαριστία.  Πνευματική μητρότητα, σπαραγμός και απεριόριστη αγάπη για τον Δημιουργό της ζωής σας. 

 Και ξεχνάς πάντα ότι είναι εκεί μέσα σου, αλλά θυμάσαι και πονάει το τίποτα σου, και προσεύχεσαι: μείνε μαζί μας γιατί είναι προς το βράδυ. 

 Και κλείνεις τα μάτια σου και βλέπεις τα αγνά Του μάτια, με μια βλεφαρίδα δακρύων στον κήπο της Γεθσημανής της καρδιάς σου. 

 Και σκέψεις μίσους, εκδίκησης ή ακαθαρσίας έρχονται σε σένα, αλλά τις συντρίβεις ενάντια στη Χριστόπετρα στην καρδιά σου.  Και ντρέπεσαι να Τον στεναχωρήσεις.  Τον κρατάς σαν Φως μέσα στη θυελλώδη νύχτα και η καρδιά σου χτυπά πιο αργά για να μην ξυπνήσεις το Μωρό από τον ζωογόνο ύπνο σου.  Και τι πόνος όταν Τον χάνεις μέσα από τις αμαρτίες σου. 

 Συγχωρεί τις προηγούμενες αμαρτίες σου μέσω του πολύτιμου Αίματος Του, αλλά και σε τιμωρεί στο μέλλον.  Είναι η προφητεία της ζωής σου στην αγκαλιά του Θεού. 

 Και Τον ταΐζεις με τη ζωή σου και σε τρέφει με τη ζωή Του και την αθανασία Του. 

 Και προσπαθείς -μικρό και ντροπιαστικό πλάσμα- να σκέφτεσαι όπως Αυτός, να νιώσεις λίγο την αγάπη Του, να νιώσεις λίγο τους πόνους Του, τους πόνους του κόσμου.

 Και σου χαμογελάει και σε αγαπάει άπειρα.  Και κάντε ένα σπίτι μέσα σας.

 Ξέρεις ότι πάντα θα πέφτεις σαν ένα ηλίθιο ζωύφιο, αλλά σηκώνεσαι ξανά και τον βόσκεις.  Όπως ένα μωρό στη μητέρα του.

ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΊΑ. ΠΑΤΗΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΙΝΤΑΣΙ 

Τρία βήματα για την θεραπεία.Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.

3 βήματα για τη θεραπεία

 Κάθε φορά που γράφω για ένα θαύμα του Αγίου Ιωάννη το Ρώσο, αμέσως αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι γράφουν στα σχόλια για να προσευχηθούν για αυτούς, για τα παιδιά τους κ.λπ. 

 Πονάει η καρδιά μου, λέω ένα σύντομα μία προσευχή και τέλος. 

 Αν θέλεις θεραπεία από τον Θεό, ένας ιερέας  δεν μπορεί να αλλάξει έναν αιώνα ακαθαρσιών, αμαρτιών, εγκλημάτων και δυστυχίας.  Οι ασθένειες προέρχονται συχνά από τη διαφθορά της φυλής, από τις εκτρώσεις, από τα εγκλήματα, από τα μάγια, από την ισορροπία της φυλής του άρρωστου που είναι εντελώς λυγισμένη προς το κακό. 

 Αν λοιπόν θέλετε το έλεος του Θεού, κάντε αυτά τα 3 γενικά βήματα:

 1. Άλλαξε τη ζωή σου.  Νηστεία, Εξομολόγηση και Κοινωνία, προσευχές, ελεημοσύνη, καλά έργα, συμμετοχή στη Λειτουργία, καθαρή ζωή.

 2. Έχετε έναν ιερέα ή περισσότερους να προσεύχονται για εσάς Η προσευχή στα μοναστήρια, στις εκκλησίες και ιδιαίτερα στην ενορία σας, στον ιερέα σας, βοηθάει πολύ. 

 3. Κάντε έναν Κανόνα Προσευχής.  Παρακλήσεις της Θεοτόκου και του Ακάθιστου του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου το δίνω πολλές φορές για υγεία.  40 μέρες.  Με δάκρυα, στα γόνατα, με ένα αναμμένο κερί, ολοκληρωτικά αφιερωμένος στη συνομιλία με τον Θεό. 

 Είναι τόσο απλό...

Ὅταν ἤλθαμε στην Ιβήρων που γινότανε κοινόβιο, μὲ εἶδε κάποιος στὰ ἔργα τῆςΜονῆς καὶ μοῦ εἶπε: . Πατήρ Βασίλειος Γοντικακης.

Ὅταν ἤλθαμε στην Ιβήρων που γινότανε κοινόβιο, μὲ εἶδε κάποιος στὰ ἔργα τῆς

Μονῆς καὶ μοῦ εἶπε: θὰ ἦταν καλὸ νὰ ἤσουν

νεώτερος, γιὰ νὰ μποροῦσες νὰ τέλειωνες

τὸ ἔργο. Μέσα μου αντήχησε μιὰ ἀπάντη

σι: Ὁ ἄνθρωπος δεν γερνᾶ, οὔτε φεύγει. Οἱ

ἄλλοι ποὺ ἀκολουθοῦν εἶναι ὁ ἀληθινὸς

ἑαυτός του.

Αλλοίμονο ἂν ἡ ζωὴ καὶ οἱ φιλοδοξίες

τοῦ ἀνθρώπου ἄρχιζαν καὶ τέλειωναν μέσα

στὸν χρόνο τοῦ παρερχόμενου βίου του.

Στὴν Ἐκκλησία καταργήθηκε ὁ θάνατος

καὶ ζῆ ἡ κοινωνία τῶν Ἁγίων. Λειτουργεῖ ἡ

λογική: χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου.

Καὶ ἀρχίζω τη ζωή μου ὅταν τελειώνω.

Κάθε μιὰ δυσκολία σὲ βοηθᾶ, καὶ κάθε

εὐλογία σὲ τρέφει.

Ζῆς τὸ γεγονὸς τῆς ἐξωτερικῆς ἀφωνίας καὶ τῆς πολυφθόγγου συμφωνίας. ΠΑΤΉΡ ΒΑΣΊΛΕΙΟΣ ΓΟΝΤΙΚΑΚΗΣ

Ζῆς τὸ γεγονὸς τῆς ἐξωτερικῆς ἀφωνίας

καὶ τῆς πολυφθόγγου συμφωνίας. Δεν δρᾶς

ἐσὺ ἀλλὰ ὁ ἀπ᾿ ἀρχῆς ποὺ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος

σὲ ἔφερε στὴν ὕπαρξι

Δὲν μπορεῖς ἐσὺ ποτὲ νὰ κάνης κάτι

ἀληθινό, ἀλλὰ μόνα τους γίνονται κάποια

ἔργα ἱερά.

Δὲν μπορεῖς νὰ καυχάσαι γιὰ κατορθώματα ποὺ πέτυχες ἀλλὰ μόνο νὰ κλαῖς εὐγνώμονα γιὰ τὶς εὐεργεσίες που δέχτηκες.

Ὁ εἷς καὶ μόνος Ἀνύπαρκτος (ὡς ὑπὲρ

ὢν ρυθμίζει τὰ πάντα τοῖς πᾶσι ἀοράτως

καὶ πανσθενῶς. Ὅταν αὐτὸ διαπιστώσης

καὶ σ᾿ Αὐτὸν παραδοθῆς, τότε ἡ γεννωμένη

ὕπαρξί σου δέχεται τις συμφορὲς ὡς εὐλο

γία καὶ τὸν θάνατο ὡς ζωή.

Ἡ τόλμη τῆς ἀγάπης γεννᾶται ἀπὸ τὴν

πίστι σ᾽ Αὐτὸν ποὺ χαρίζει τα πολύτιμα καὶ

εἶναι ἀληθινά, γιατὶ τὰ βρίσκεις ὅταν τὰ

προσφέρης στοὺς ἄλλους.

Μένεις γιὰ πάντα στον τόπο ποὺ ἐπισκέφτηκες, ἐὰν μὲ εὐγνωμοσύνη ἀναχωρῆς

καὶ ἀφήνεις ὅσους ἀκολουθοῦν νὰ χαροῦν

τη ζωή τους.

Δεν χωρίζεσθε ποτέ, μόνο ανανεώνονται

οἱ σχέσεις σας σὲ ἄλλο ἐπίπεδο.

Οἱ ἀληθινοὶ δὲν φτιάχνουν κάτι γιὰ νὰ παρουσιασθοῦν, οὔτε ζητοῦν κρίσεις γιὰ νὰ στηριχθοῦν. Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Γοντικάκης

Οἱ ἀληθινοὶ δὲν φτιάχνουν κάτι γιὰ νὰ

παρουσιασθοῦν, οὔτε ζητοῦν κρίσεις γιὰ νὰ

στηριχθοῦν.

Κάτι λειτουργεῖ μέσα στὸν ἄνθρωπο ποὺ

ωριμάζει μὲ τὶς δοκιμασίες. Εὐωδιάζει τὸν

κόσμο μὲ τὴν εὐγνωμοσύνη. Καὶ ἐλευθερώνει ὅσους ἔχουν παράπονα μὲ τοὺς ἄλλους

καὶ ὄχι μὲ τὸν ἑαυτό τους.

Ανείπωτες χαρὲς γεννιοῦνται ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς καὶ τοὺς πόνους ποὺ θέλησαν νὰ σὲ

διαλύσουν. Ἀπὸ τὴν ἔσχατη δοκιμασία ἀνατέλλει πανάγιο καὶ ἄτρωτο αὐτὸ ποὺ νικᾶ

τὸν θάνατο.

Μὲ τὴν ὑπακοὴ στὸν Ἕνα, ἐλευθερώνεσαι ἀπὸ ὅλα. Μὲ τὴ χαρὰ ποὺ ζωογονεῖ

ὅλους, σώζεσαι ὁ ἴδιος.

Βρίσκεις τον δρόμο τῆς ἐλευθερίας σου,

ὑπακούοντας στὴ θέλησι τοῦ Ἑνὸς ποὺ

ἀγαπᾶ ὅλους.

Φεύγουν τὰ προσκόμματα καὶ ἀνοίγουν

οἱ δρόμοι να προχωρῆς, ἐνδεδυμένος στο

λὴν λευκὴν καὶ ὕπαρξι καινή.

Ἐνῶ διαρκῶς ἀλλάζει καὶ φθίνει ὁ ἄνθρωπος, κάτι μένει αναλλοίωτο ποὺ θάλλει

καὶ καρποφορεί.

Ἡ ἐμπάθεια είναι φανέρωσι ἀρρώστιας καὶ ἡ συμπάθεια εὐγένεια ψυχῆς. Πατήρ Βασίλειος Γοντικάκης.

Ἡ ἐμπάθεια είναι φανέρωσι ἀρρώστιας καὶ

ἡ συμπάθεια εὐγένεια ψυχῆς. Ὁ ἀληθινὸς

αγωνιστής συγχωρεῖ ὅλους, χωρίς καθυστέρησι, καὶ τοῦ ἀνοίγονται δρόμοι, χωρίς να το 

περιμένει.

Στον πάμφωτο οὐρανὸ τῆς εὐγνωμοσύνῆς πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τοὺς συνδούλους του

δέχεσαι τὸν ἀρραβῶνα τῆς μελλούσης ζωής

καὶ βασιλείας.

Προβάλλοντας κάποιος ἑκούσια ἢ ἀκούσισ

για τις γνώσεις καὶ τὶς ἀρετές του, φανερώνει 

και την ἔλλειψι ἀληθινῆς γνώσεως καὶ ἀρετῆς ποὺ γεννᾶ τὴν ταπείνωσι καὶ ὁδηγεῖ

στον παράδεισο τῆς σωτηρίας.

Ταπεινούμενος ὁ ἄλλος ἐσωτερικὰ γιὰ

τὴν ἀναξιότητά του, ωριμάζει πνευματικὰ

καὶ ἐκπέμπει εὐωδία τῆς χάριτος, χωρὶς νὰ

τὸ ὑποπτεύεται.

Σιγά σιγά βγαίνεις πρὸς τὴν κορυφή.

Καὶ σκαλοπάτια ανόδου εἶναι οἱ δοκιμασίες

ποὺ σὲ πονοῦν καὶ τὰ πληγώματα ποὺ σοῦ

κοστίζουν.

Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὅσο καὶ ἂν πονέσης, ἂν κάνης υπομονή, ὅλα καταλήγουν

στὴν ἀνάπαυσι τῆς εὐγνωμοσύνης καὶ τῆς

σωτηρίας.

Καὶ ὅταν ὅλα γίνουν φῶς, δεν χάνουν τὴ

σάρκα τῆς ὑπάρξεώς των.

Καὶ ἂν ὅλα γίνουν στάχτη, δὲν χάνουν τὴ χάρι τῆς ζωῆς ποὺ ἀνασταίνει ἐκ τοῦ μὴ ὄντος τὰ σύμπαντα.

Ἄλλοι προσεύχονται για σένα. Οφείλειςνὰ προσεύχεσαι γι' αὐτοὺς ποὺ δὲν μποροῦν νὰ προσευχηθοῦν. Πατήρ Βασίλειος Γοντικάκης.

Ἄλλοι προσεύχονται για σένα. Οφείλεις

νὰ προσεύχεσαι γι' αὐτοὺς ποὺ δὲν μποροῦν νὰ προσευχηθοῦν.

Η ευχή Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με

σε δυναμώνει πνευματικὰ καὶ τρέφει ὅλους

ποὺ εἶστε ἕνα σῶμα.

Προσευχόμενος, τρέφεσαι καὶ τρέφεις

τον κόσμο, συνειδητοποιεῖς ὅτι ὁ Χριστὸς

εἶναι ἡ τροφὴ τοῦ παντὸς κόσμου ποὺ

μας κρατά στη ζωή.

Ἡ εὐσπλαγχνία μᾶς κρίνει καὶ μᾶς σώζει. Σ' αὐτὴν ἀνοίγομε τὴν πόρτα. Μπαίνει

μέσα μας καὶ μᾶς κάνει οἰκείους, τοὺς ξένους, καὶ φίλους, τοὺς ἐχθρούς.

Κάνε τὸ καλὸ καὶ ρίξ' το στο γιαλό,λέει ὁ λαός. Πατήρ Βασίλειος Γοντικάκης.

Ἡ πνευματική πρόοδος δὲν ἐντοπίζεται ούτε σχολιάζεται μὲ ἐξωτερικά φαινόμενα καὶ

ἀκούσματα ποὺ κάποιον κολακεύουν, ἀλλὰ προχέεται ὡς ἄφωνη εὐλογία ποὺ ὅλους

τοὺς ἀναπαύει καὶ τοὺς τρέφει.

Κάνε τὸ καλὸ καὶ ρίξ' το στο γιαλό,

λέει ὁ λαός. Μη ζητᾶς καμμιὰ ἀνταμοιβή

ἀπὸ κανένα καὶ σώζεις τὸ μεγαλεῖο τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι ἀπερινόητο.

Στὸ τέλος, ὅταν ὅλα θὰ χάνωνται, μένει

ἄθικτη ἡ ἀπώλεια ποὺ θὰ σοῦ προσφέρει

ἀναλλοίωτα ὅσα τῆς ἐμπιστεύθηκες.

Ἔχεις κάποιους ἅγιους φίλους καὶ συνδαι

τυμόνες ποὺ δὲν συναντηθήκατε ἐν σαρκί,

ἀλλὰ ζῆτε μαζὶ διὰ Πνεύματος.

Αὐτοὶ μὲ τὴν ζωή τους σε διδάσκουν ὅτι

μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος να φτάση στο σημείο

ποὺ ὁ θάνατος νὰ μὴν ἀπειλῆ τὴ ζωή του

ἀλλὰ νὰ φανερώση την χάρι της, ὅπως τὸ

πῦρ δὲν πνίγει ἀλλὰ ἐλευθερώνει τὴν εὐω

δία τοῦ θυμιάματος.

Κάποιοι ξένοι καὶ ἄγνωστοι (μια γριά

τῆς βόρειας Ευρώπης ἢ ἕνας πολίτης τῆς

νότιας Ἀφρικῆς ποὺ δὲν εἶδες ποτὲ οὔτε

θὰ δῆς εἶναι οἰκεῖοι καὶ ἀγαπητοί σου.

Ὀφείλεις νὰ τοὺς φροντίζης καὶ νὰ μὴν

τοὺς ξεχνάς. Καὶ αὐτὸ τὸ πετυχαίνεις ὅταν

ξεχνᾶς τὸν ἑαυτό σου χάριν τοῦ Ἑνὸς ποὺ

φροντίζει τοὺς πάντες.

Βρίσκεις τὸν ἄλλο, ἐνῶ τὸν ἀγνοεῖς. Καὶ

τοῦ λύνεις τα προβλήματα όταν, ζῶντας μέσα στὴν Ἐκκλησία, φτάνης στὴν ἀνάπαυσι

τοῦ Πνεύματος

ΤΑ ΕΦΗΜΕΡΑ. ΠΑΤΉΡ ΒΑΣΊΛΕΙΟΣ ΓΟΝΤΙΚΑΚΗΣ.

Τὰ ἐφήμερα κατορθώνονται καὶ σχολιάζονται ἀπὸ ἀνθρώπους με περιορισμένες απαιτήσεις καὶ ἐνδιαφέροντα. Τα μεγάλα εἶναι

δῶρα τοῦ Μεγάλου στοὺς ἀνθρώπους τῆς

ἀγάπης καὶ τοὺς τολμηροὺς τῆς ταπεινώσεως

πού, ἐνῶ κρύβονται ἀπὸ τὸν κόσμο, προδίδονται ὡς εὐωδία πνευματικὴ ποὺ δυναμώνει τοὺς ἀνθρώπους.

Ζοῦν τὴν ἀλήθεια οὐ πάντων ἡ πίστις

Οὐ πάντων ἡ ἀλλοφροσύνη τῆς ἀγάπης. Οὐ

πάντων ἡ τόλμη τῆς θυσίας τῶν πάντων γιὰ

τὸν Ἕνα ποὺ εἶναι τὰ πάντα τοῖς πᾶσιν.

Ἀλλὰ δι' αὐτῶν ποὺ κέρδισαν διὰ τῆς πίστεως τὰ πάντα εὐλογοῦνται καὶ δυναμώνουν

ὅλοι οἱ ἀγωνιζόμενοι ἀκτινοβολία τῆς πραγματικότητος ποὺ μᾶς

πονᾶ, ἀλλὰ καὶ μᾶς θεραπεύει.

ΠΑΤΉΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΗ ΤΟΥ ΡΏΣΣΟΥ.

ΠΑΤΉΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΗ ΤΟΥ ΡΏΣΣΟΥ.

Σήμερα μια πολύ όμορφη οικογένεια ήρθε στην Εκκλησία μας.  Με τέσσερα παιδιά.  Όλα τα παιδιά υποκλίθηκαν όμορφα.  Ένα κοριτσάκι περίπου 5 ετών έτρεξε κοντά μου και με αγκάλιασε.  Δεν ήξερα γιατί.  Την  ρώτησα.  Μου είπε: γιατί προσευχήθηκες στον Άγιο Ιωάννη που με βοήθησε να μιλήσω. 

 Έμεινα άναυδος.  Τους είχα αναφέρει.  Είχαν έρθει πέρυσι.  Τώρα το θυμήθηκα.  Το κοριτσάκι δεν μιλούσε καθόλου,   προσευχήθηκα.  Το κοριτσάκι φίλησε τον Σταυρό και φίλησε τον Άγιο Ιωάννη.  Στο τέλος είπα: αντίο.  Το κοριτσάκι γύρισε, μου έσφιξε το χέρι και είπε επίσης: γεια.  Από τότε άρχισε να λέει όλο και περισσότερα λόγια.  Τα είχε ήδη στο κεφάλι του.  Απλώς δεν μπορούσε να τα εκφράσει.  Το κορίτσι έχει απαστράπτουσα ευφυΐα. 

 Τη ρώτησα πώς σε έμαθε να μιλάς; 

 Το παιδί έμεινε για λίγο, έγνεψε ελαφρά, μετά είπε στο αυτί μου: έβαλε το δάχτυλό της στο στόμα μου και τέλος. 

 Ευχαριστώ Άγιε γιατρέ χωρίς χρήματα, υπέροχο χειρουργό και θεϊκό λογοθεραπευτή, Ιωάννη τον Ρώσο!

Είπε γέρων.Συνέχισε ταπεινά....

Συνέχιζε ταπεινὰ τὴ δουλειὰ ποὺ σοῦ δόθηκε μέσα στὸ ἕνα συλλείτουργο τῆς δημιουργίας.

Οἱ καταρράκτες τοῦ Νιαγάρα κάνουν

τὴν δουλειά τους μὲ τὸ νὰ χύνουν ἀκατάπαυστα μιὰ θάλασσα νεροῦ στὴν ἄβυσσο

ποὺ τὴν περιμένει. Καὶ τὸ πεῦκο μετέχει

στὴν ἴδια ἱερότητα τῆς ζωῆς, στάζοντας μέσα στὴν πυρὰ τοῦ καλοκαιριοῦ λίγες σταγόνες ρετσίνι ποὺ γεννᾶ ὁ κορμός του.

Η προσευχή αναδεικνύει την αλήθεια στον άνθρωπο.

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.

Συναξάριον.
Μὴν Σεπτέμβριος ἔχων ἡμέρας λ΄.
Ἡ ἡμέρα ἔχει ὥρας ιβ΄ καὶ ἡ νὺξ ὥρας ιβ΄.

Τῇ Αʹ (1ῃ) τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου, ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ νέου Ἕτους.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου τῆς ἐπιλεγομένης τῆς «Παμμακαρίστου», τῆς κατατεθειμένης ἐν τῷ Πατριαρχικῷ ναῷ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου .
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Συμεὼν τοῦ Στυλίτου, τοῦ ἐν τῇ Μάνδρᾳ, τοῦ ἐπιλεγομένου παλαιοῦ (459).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη τῆς Ὁσίας Μάρθας, μητρὸς τοῦ Ὁσίου Συμεών (π.428)· καὶ τῆς Ὁσίας Εὐανθίας ἐν εἰρήνῃ τελειωθήσης·
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τοῦ δικαίου Ἰησοῦ τοῦ Ναυῇ (12ος αἰ. π.Χ.).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Συμεὼν τοῦ στυλίτου τοῦ νέου τοῦ ἐν Λέσβῳ (845).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα οἱ Ἁγίες 40 Μάρτυρες, Παρθένες καὶ Ἀσκήτριες: Ἀδαμαντίνη, Καλλιρόη, Χαρίκλεια, Πηνελόπη, Κλειώ, Θάλεια, Μυριάνθη, Εὐτέρπη, Τερψιχόρη, Οὐρανία, Κλεονίκη, Σαπφώ, Ἐρατώ, Πολύμνια, Δωδώνη, Ἀθηνᾶ, Τρωάδα, Κλεοπάτρα, Κοραλλία, Καλλίστη, Θεονόη, Θεανώ, Ἀσπασία, Πολυνίκη, Διόνη, Θεοφανώ, Ἐρασμία, Ἑρμηνεία, Ἀφροδίτη, Μαργαρίτα, Ἀντιγόνη, Πανδώρα, Χάϊδω, Λάμπρω, Μόσχω, Ἀρηβοΐα, Θεονύμφη, Ἀκριβή, Μελπομένη, Ἐλπινίκη καὶ Ἀμμοῦν ὁ Διάκονος καὶ διδάσκαλος αὐτῶν, ἐν Ἡράκλεια τῆς Θρᾴκης (321/3).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμην τοῦ γενομένου θαύματος ὑπὸ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου: δηλαδὴ ὅταν ἡ σεβασμία αὐτῆς καὶ θαυματουργὸς εἰκὼν ἡ ἐκ τοῦ Μοναστηρίου οὖσα τῶν Μιασηνῶν, ἐρρίφη ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καλουμένῃ Ζαγουροῦ, διὰ τὸν φόβον τῶν Εἰκονομάχων, καὶ ὕστερον μετὰ πλείστους χρόνους, πάλιν ἐκ τῆς λίμνης θαυμασίῳ τρόπῳ ἀνεφάνη ἄσπιλος (864)· καὶ μνήμην τοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει γενομένου μεγάλου ἐμπρησμοῦ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Λέοντος τοῦ μεγάλου τοῦ ἐπονομαζομένου Μακέλλη, ἐν ἔτει υν΄ [450], ὅταν τὸ πλεῖστον μέρος τῆς Πόλεως ἐπυρπολήθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη τῶν ἁγίων Μαρτύρων καἰ αὐταδέλφων Εὐόδου, Καλλίστης, Ἑρμογένους καὶ Ἀγαθοκλείας ξίφει τελειωθέντων (309).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα Ὁ ἅγιος Μάρτυς Ἀϊθαλᾶς, ὁ Διάκονος ὁ ἐν Περσίᾳ (380).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα Ὁ ὅσιος Μελέτιος ὁ νέος, ὁ ἐν τῷ Ὄρει Μυουπόλεως (Κιθαιρῶνι) ἀσκήσας, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται (1105).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα Ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Ἀγγελῆς ὁ Χρυσοχόος, ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσας κατὰ τὀ ͵αχπʹ (1680) ἔτος, ξίφει τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου Νικολάου τοῦ ἐν τῷ Φαράγγι Κουρταλιώτη ἐν ῾Αγίῳ Βασιλείῳ τῆς Κρήτης ἀσκήσας, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται ἐν ἔτει 1670.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, σύναξις τοῦ Ὁσίου Ἀντωνίου τοῦ νέου τοῦ Βεροιέως, «τοῦ ἐν Ἀγυίᾳ» Λαρίσης. (11ο αἰών).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Ὁσία Χάϊδω ἡ ὁμολογήτρια ἐκ Στανοῦ τῆς Χαλκιδικῆς ὁρμωμένη καὶ ἐν Θάσῳ ἀσκήσασα (1820-1821).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου τῆς Γεθσημανῆς ἐν τῇ σκήτῃ Γεθσημανῆ τῆς Μόσχας ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα οἱ ἅγιοι νεοµάρτυρες Ἀλέξανδρος (Λιουµπίµωβ), ὁ ἐν Πόρχωβ τῆς Ῥωσίας πρεσβύτερος, καὶ Bλαδίµηρος (Δβίνσκυ), ὁ διάκονος, (1918).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ κοίμησις τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἀρσενίου τοῦ Σπηλαιώτου Ἠσυχαστοῦ (1886 – 1983), συνασκητοῦ τοῦ ὁσίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστῆ (1959).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ κοίμησις τοῦ Ὁσίου πατρὸς Ἰωακείμ τοῦ Ἁγιαννανίτη (1950).

Στίχοι
Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει νέου χρόνου,
ὦ καὶ παλαιὲ καὶ δι᾿ ἀνθρώπους Νέε.(ἤτοι σὺ ὦ Χριστέ).
Στίχοι
Εἰκὼν πλαγχθεῖσα Μητροπαρθένου Κόρης
ναίει νῦν σεπτὸν Τροπαιοφόρου δόμον.
Εἰκὼν Θεοτόκου μεγαλώνυμον ἔλλαχε ναόν.

«Εὐλόγησον τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, Κύριε».
Στερέωσον ἀγαθέ, ἣν κατεφύτευσε πόθῳ, ἐπὶ τῆς γῆς ἡ δεξιά σου, κατάκαρπον ἄμπελον, φυλάττων σου τὴν Ἐκκλησίαν Παντοδύναμε. ᾨδὴ γ’, τῆς Ἰνδίκτου, Ἦχος α΄.

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ: Οι άγιοι σου κάνουν συντροφιά στην μοναξιά και φανερώνουν παράδεισο τόν θάνατο.

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ:Ένα σπίτι που δεν έχει καθαριστεί με τα χρόνια είναι τρομερά δύσκολο να βγει στο φως. Εξομολογηθείτε πιο συχνά.

Οι πιο ωραίοι άνθρωποι, που γνώρισα και δε λησμονώ στη ζωή μου, τους άρπαξε η Έρημος και τους κατάπιε η Ευχή.

Οι πιο ωραίοι άνθρωποι, που γνώρισα και δε λησμονώ στη ζωή μου, τους άρπαξε η Έρημος και τους κατάπιε η Ευχή. Ευγενείς, απρόβλεπτες και ακλόνητες υπάρξεις, μίσησαν τη δόξα και την απάτη του συστήματος. Συνάμα δε, με τη σειρά του, δυσάρεστο, εκνευρισμένο και πειραγμένο αυτό το σύστημα, τους πέταξε έξω από τη βερνικωμένη του αυλή. Κι όμως η καρδιά τους γέμισε από υπερκόσμια σοφία, ικανή οπωσδήποτε να φωτίσει τα σκοτάδια χιλιάδων και να παρηγορήσει τον πόνο πολλών τσακισμένων και μαραζωμένων ανθρώπων. Τη θωριά τους δεν την τσάκωσε ο φακός, το στόμα τους δε συλλάβισε δηλώσεις, η περπατησιά τους δεν ολίσθησε στο βάραθρο των εντυπώσεων, η ατσαλακωσιά και η πολυτέλεια της βιτρίνας δεν τους γράπωσε το πνεύμα. Η θεοφιλή ψυχή τους δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια άχραντη εστία βιωμάτων ενός πανέμορφου και αψευδούς χριστιανισμού, τον οποίο δεν μπορεί να συλλάβει ποτέ ο εφησυχασμένος κόσμος που, μέσα στη ρηχότητα και την ανημποριά του, έκανε το κάθε αυτονόητο και σαθρό, πνευματική υπόθεση. Η ανάσα αυτών των ουράνιων ανθρώπων είχε τόσο δεθεί με την επίκληση του θείου Ονόματος, με την εσώτατη εμβίωση της Θείας Λειτουργίας, που σκορπούσαν παντού χάρη, δύναμη και αίγλη αθανασίας. Τα σεμνά βήματά τους, χαμένα στις βροχές και τ’ αγιάζια, στα λιοπύρια και τους καύσωνες της Ερήμου, χάραζαν και χαράζουν θελκτικά μονοπάτια μεγάλης και μοναδικής έμπνευσης για όλους μας. Ακόμη κι αυτή τη φίλη τους την Έρημο και την ερημητική τους ζωή φρόντισαν να μη την πάρει χαμπάρι κανείς. Έσβηναν και τον τρόπο και τον τόπο τους, ποθώντας να εγγράψουν τα μαρτύρια και τους πόθους της καρδιάς τους, τη μυστική και πολύπονη βιωτή τους στο επτασφράγιστο βιβλίο του παντεπόπτη Θεού. Ο κόσμος κοιμάται. Έμαθε και επιθυμεί να κοιμάται. Είτε με χάπια ηρεμίας και ευτυχίας, είτε με θεωρίες και φαντασίες που του αφαιρούν ολοένα πιο πολύ την ισορροπία από μέσα του, τη σπιρτάδα, την ακμή, τη συναίσθηση και την εμβάθυνση. Ο εχθρός, με γιαλαντζί θρησκευτικές αιτιολογήσεις και με θεολογιστικούς προφασισμούς, κάνει τα πάντα ώστε κανείς ποτέ να μη χαλάσει τούτη τη μαζική νάρκωση. Γιατί όποιος αφυπνίζεται, αρχίζει και ζει καλύτερα, ουσιαστικότερα, αυθεντικότερα. Κάποιοι χριστοάνθρωποι, όμως, μένουν πραγματικά ακοίμητοι και ανύστακτοι. Και με τον εγκαρδιωμένο τρόπο της θαυμαστής πολιτείας τους, στέκονται για μας σαν ασάλευτοι φάροι μέσα στις μεγάλες νύχτες μας, στα πελάγη των δοκιμασιών μας, στις καταχνιές των παθών μας, στην κοιλάδα των βασάνων μας. Αξίζει μόνο μια στιγμή, μια στιγμή της στιγμής, ν’ αφήσουμε, επιτέλους, το γλυκό και θανατηφόρο ύπνο μας, να σηκωθούμε πολύ ορμητικά και, μέσα από τα στέρνα της ύπαρξής μας, να τους στείλουμε το πιο ανυπόκριτο, αληθινό και συγκινητικό μας «Ευχαριστώ!». Ο κόσμος, αν και δεν το γνωρίζει, αν και δεν πρόκειται να το συνειδητοποιήσει ποτέ, επαρκώς και δεόντως, χάρη σ’ αυτούς τους ανθρώπους της Χάριτος, συνεχίζει να έχει ευστάθεια, συνέχεια, νόημα, ουσία και ζωή…

π. Δαμιανός στο Άγιον όρος

Περάσματα στο Παράδεισο!!!

ΚΑΛΌ ΜΉΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΉ ΤΟΎ ΑΓΊΟΥ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ (ΠΑΠΟΥΛΆΚΟΥ).

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

Η Εκκλησία του Χριστού εορτάζει αύριο, 01 Σεπτεμβρίου, την αρχή της Ινδικτιώνος – από την λατινική λέξη «indictio», η οποία σημαίνει ορισμός – δηλαδή την έναρξη του εκκλησιαστικού έτους.

Ο όρος προήλθε από την συνήθεια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων να ορίζουν δια θεσπίσματος για διάστημα δεκαπέντε ετών το ποσόν του ετησίου φόρου, που εισέπρατταν αυτήν την εποχή για την συντήρηση του στρατού. Κατ’ επέκτασιν καθιερώθηκε να ονομάζονται ινδικτιώνες και οι δεκαπενταετείς αυτοί κύκλοι που άρχισαν επί Καίσαρος Αυγούστου, τρία χρόνια πριν από την γέννηση του Χριστού.

Επειδή ο Σεπτέμβριος είναι εποχή συγκομιδής καρπών και προετοιμασίας για τον νέο κύκλο βλαστήσεως, ταίριαζε να εορτάζουν οι χριστιανοί την αρχή της γεωργικής περιόδου αποδίδοντας ευχαριστίες στον Θεό για την εύνοιά του προς την κτίση. Είναι αυτό που ήδη έκαναν οι Ιουδαίοι σύμφωνα με τις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου· την πρώτη δηλαδή ημέρα του εβδόμου ιουδαϊκού μηνός, αρχές Σεπτεμβρίου, τελούσαν την εορτή της Νεομηνίας ή των Σαλπίγγων, κατά την οποίαν σχόλαζαν από κάθε εργασία, για να προσφέρουν θυσίες ολοκαυτωμάτων «εις οσμήν ευωδίας Κυρίω» (Λευϊτ. 23,18).

Ο Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο δημιουργός του χρόνου και του σύμπαντος, ο προάναρχος Βασιλεύς των αιώνων, ο οποίος εσαρκώθη, για να αποκαταλλάξη τα πάντα εις Εαυτόν και να συναγάγη Ιουδαίους και εθνικούς εις μίαν Εκκλησίαν, ήθελε να ανακεφαλαιώσει εν Εαυτώ τον αισθητό κόσμο και τον γραπτό Νόμο. Έτσι, αυτήν την ημέρα που η φύσις ετοιμάζεται να διατρέξει ένα νέο κύκλο εποχών, εορτάζουμε το γεγονός, κατά το οποίο ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εισήλθε στην Συναγωγή και ανοίγοντας το βιβλίο του Ησαϊου ανέγνωσε το χωρίο, όπου ο Προφήτης ομιλεί επ’ ονόματι του Σωτήρος «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ού είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, κηρύξαι ενιαυτόν ( έτος) Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. 4,18).

Όλες οι Εκκλησίες, συναθροισμένες «επί το αυτό», αναπέμπουν αύριο δοξολογία προς τον ένα τρισυπόστατο Θεό, ο οποίος διαμένει στην αιώνια μακαριότητα, διακρατεί τα πάντα εν τη ζωή και στέλνει άφθονες τις ευλογίες του κάθε εποχή στα κτίσματά του. Ο ίδιος ο Χριστός ανοίγει τις θύρες του νέου έτους και μας προσκαλεί να τον ακολουθήσουμε, για να γίνουμε μέτοχοι της αιωνιότητός του.

Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Μακαρίου ιερομονάχου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος, τόμος πρώτος (Σεπτέμβριος)

Πατήρ Παντελεήμων Κρουσκος.

Wszyscy tak bardzo tęsknimy za miłością... Gdzie jest miłość, zawsze jest zaufanie, gdzie jest miłość, zawsze jest nadzieja. Miłość wszystko przetrzyma, bo jest silna. Prawdziwa miłość jest stała, nigdy nie wysycha i nigdy nie ustaje. Święty Łukasz Voino-Yasenetsky.

מתייבשת או מפסיקה

כולנו כל כך מתגעגעים לאהבה...

  איפה שיש אהבה, תמיד יש אמון, איפה שיש אהבה, תמיד יש תקווה.   אהבה סובלת הכל כי היא חזקה.   אהבה אמיתית היא מתמשכת, היא לעולם לא מתייבשת או מפסיקה.  הקדוש לוק מוינו-יסנצקי.

Mindannyiunknak nagyon hiányzik a szerelem... Ahol szeretet van, ott mindig bizalom van, ahol szeretet van, ott mindig van remény. A szerelem mindent elvisel, mert erős. Az igaz szerelem folyamatos, soha nem szárad ki és nem szűnik meg. Voino-Jasenetski Szent Lukács.

Σε όλους μας λείπει τόσο πολύ η αγάπη...Όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει πάντα εμπιστοσύνη, όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει πάντα ελπίδα. Η αγάπη τα αντέχει όλα γιατί είναι δυνατή. Η αληθινή αγάπη είναι συνεχής, δεν στερεύει και δεν σταματά ποτέ.☦Άγιος Λουκάς Βόινο-Γιασενέτσκι.

Η ΑΓΆΠΗ ΠΑΝΤΑ ΣΤΕΓΕΙ...

Η ΑΓΆΠΗ ΠΑΝΤΑ ΣΤΕΓΕΙ...

 Πρίν από μερικά χρόνια , εφημερίδα τού Ηρακλείου Κρήτης δημοσίευσε μέ πλήρη στοιχεία τούτο τό περιστατικό.

Σέ Κρητικό χωριό της υπαίθρου , χήρεψε πρόωρα μεσόκοπος  χωρικός μέ παιδιά.

Πήρε σπίτι του ώς ψυχοκόρη απροστάτευτη συγχωριανή  του, νά τού κρατάει τό νοικοκυριό καί νά φροντίσει τά μικρότερα παιδιά του. 

Έπειτα από χρόνια εκείνη αγαπήθηκε μέ τόν μεγάλο του γιό καί έμεινε έγκυος.

Λογάριαζαν νά παντρευτούν.

Αλλά ήρθε ή επιστράτευση τού 1940 καί έφυγε γιά τόν στρατό ό πατέρας τού παιδιού της.

Σκοτώθηκε από τούς πρώτους. Εξομολογήθηκε τότε ή κοπέλα στόν ψυχοπατέρα της καί πατέρα τού αγαπημένου της τό μυστικό της.

 Εκείνος συμμερίστηκε τήν αγωνία της.

Διότι πονούσε ώς πατέρας τό κορίτσι πού τό ήξερε τίμιο καί άμεμπτο, έξω από τήν ανθρώπινη αδυναμία του.

Πώς θά μπορούσε από εδώ κι εμπρός νά ζήση στήν αυστηρή κοινωνία τού μικρού χωριού; Πονούσε τήν αγέννητη σπορά τού σκοτωμένου γιού του.

Ό λογισμός νά ρίξουν τό αθώο πλάσμα, τού σάλευε τό μυαλό.

Καλός φίλος τόν στέλνει τότε, νά φωτιστεί, σέ έναν φημισμένο γιά τήν σοφία του ασκητή καί πνευματικό.

Εκείνος τόν συμβουλεύει νά παντρευτεί,

 ό ψυχοπατέρας, τήν κοπέλα, νά σκεπάσει μέ τό όνομα του μάνα καί παιδί.

Δύο εβδομάδες  πάλευε μέ τούς λογισμούς του ό Κρητικός αφού ή πρώτη του απόκριση στόν Γέροντα ήταν αρνητική.

Δέν βρήκε διέξοδο.

Έσκυψε τό κεφάλι καί απεφάσισε τόν γάμο. Έγινε έτσι ό επίσημος πατέρας τού αγέννητου εγγονού του καί ό προστάτης τής ανεπίσημης νύφης του.

Κανείς εκτός από τόν φίλο του καί τόν Γέροντα πνευματικό δέν έμαθε τίποτα.

Έπειτα από χρόνια ο γέροντας Κρητικός έπεσε άρρωστος στο κρεβάτι.

Πριν από τον θάνατο του, μάζεψε γύρω του τους προύχοντες συγχωριανούς του και τους αποκάλυψε το μυστικό του.

-« Ή γυναίκα μου νά μήν φορέσει μαύρα.

Δέν θά είναι ή χήρα μου.

Τήν παντρεύτηκα αλλά δέν τήν έχω αγγίξει.

Τό παιδί της είναι εγγόνι μου, τού σκοτωμένου γιού μου. »

Πέθανε ό άνθρωπος αυτός  τιμημένος από όλο τό χωριό ώς όσιος.!

ΑΙΩΝΊΑ Η ΜΝΉΜΗ ΑΥΤΟΥ

« Η αγάπει πάντα στέγει» Α΄Κορινθίους ιγ΄7

«Αγάπησον τους αμαρτωλούς» ( Αββάς Ισαάκ)

«Τούτο και ημάς δεί ποιείν, και μη εκπομπεύειν τα των συνόντων αμαρτήματα, κάν ανιάτως έχωσι». ( Ιωάννου Χρυσοστόμου ).

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: Η ΥΠΕΡΒΑΣΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ. ΜΗΛΕΣΙ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ : ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ .

Ἡ εὐχὴ γιὰ ἕνα νέο καὶ μια νέα εἶναι: στὶςχαρές σου. Καὶ χαρὰ ἐννοεῖται ὁ γάμος. Τελικὰ κανεὶς δὲν μένει στο ράφι οὔτε στοντάφο. Πατήρ Βασίλειος Γοντικακης.

Ἡ εὐχὴ γιὰ ἕνα νέο καὶ μια νέα εἶναι: στὶς

χαρές σου. Καὶ χαρὰ ἐννοεῖται ὁ γάμος. Τελικὰ κανεὶς δὲν μένει στο ράφι οὔτε στον

τάφο. Ὅλοι, παντρεμένοι καὶ ἀπάντρευτοι,

φτάνομε στις χαρές μας. Παντρεύεται ὁ θάνατος τὴ ζωή, καὶ νικᾶ ἡ ἀθανασία.

Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι ἐν σοὶ

Παρθένε ἄχραντε παρθενεύει γὰρ τόκος, καὶ ζωὴν προμνηστεύεται θάνατος.

Μετὰ τόκον Παρθένος, καὶ μετὰ θάνατον ζῶσα, σώζεις αεί, Θεοτόκε την κληρονομίαν σου

Δουλεύεις, παλεύεις και προσεύχεσαι

μια ζωή, γιὰ νὰ ἀπολαύσης τὴν ἀλήθεια τῆς

ὁλοκληρωτικῆς προσφορᾶς σ᾿ Αὐτὸν ποὺ εἶναι ἄξιος τῆς ζωῆς καὶ τῆς θανῆς σου. Αὐτὸς εἶναι μόνο ζωή. Ζωὴν ἦλθε παρασχεῖν

καὶ οὐ θάνατον.

Ο ΠΑΤΉΡ ΒΑΣΊΛΕΙΟΣ ΓΟΝΤΙΚΑΚΗΣ ΑΝΑΦΈΡΕΙ.

Ὁ ἀββᾶς Ἰσαὰκ εἶναι ἐρημίτης, μακρυὰ

ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν κοσμικῶν καὶ ἀπὸ τὴν

πολιτεία τῶν κοινοβιατῶν. Ἔχει ὅμως προχωρήσει τόσο στὸ βάθος τοῦ μυστηρίου τῆς

ζωῆς, ποὺ γνωρίζει καλύτερα ἀπὸ τὸν καθένα μας τί θέλει ὁ ἄνθρωπος ὡς κοσμικὸς

ἢ μοναχός, ὡς ἄνδρας ἢ γυναῖκα· ποιά εἶναι

ἡ ποθούμενη καὶ ἅγια σχέσι τῶν ἀνθρώπων

μὲ τὸν Θεὸ καὶ μεταξύ τους.

Ζῶντες ἐν Χριστῷ, πραγματοποιοῦν ἀπὸ

σήμερα τὴν ἀδελφικὴ ἑνότητα καὶ προγεύονται τὴ χαρὰ τῆς ὁποίας τὸ πλήρωμα θὰ

ἀπολαύσουν κατὰ τὴν ἐλευθερία τῶν ἐσχάτων.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρελιν για την ζωή.

Εάν η ζωή μπορούσε να δώσει σε έναν άνθρωπο αυτό που ποτέ δεν έδωσε και δεν θα δώσει ποτέ - πλήρη ευτυχία, τότε η τραγωδία της επίγειας ύπαρξης δεν θα εξαφανιζόταν, αλλά θα γινόταν ακόμα πιο σκοτεινή. Δεν είναι τρομερό όταν ένας άνθρωπος, κατά τη διάρκεια μιας γιορτής - φαινομενικής ευημερίας - τον αρπάζουν ξαφνικά και τον οδηγούν στην αγχόνη - στον τάφο;

Η ευτυχία στη γη είναι μια σκιά που δεν μπορεί να ξεπεραστεί: ένας άνθρωπος τρέχει πίσω από τη δική του σκιά, και αυτή τρέχει μακριά του. Αλλά αν δεις τη ζωή ως το μονοπάτι προς την αιωνιότητα, τότε ανοίγει στην ψυχή ως ανεκτίμητο δώρο, τότε τα σκοτεινά βάθη της φωτίζονται με φως, τότε ο άνθρωπος καταλαβαίνει γιατί ζει, γιατί υποφέρει, για τι παλεύει. Τότε όλα μπαίνουν στη θέση τους, και το άτομο συνειδητοποιεί ότι η ζωή του δίνεται ως ευκαιρία να αποκτήσει αιώνια την εικόνα του Θεού ή την εικόνα του Σατανά.

Δεν υπάρχει ευτυχία σε αυτή τη ζωή, αλλά το μεταφυσικό κενό - μια μαύρη άβυσσος όπου τα συναισθήματα και η συνείδηση ​​θα έσβηναν, όπου ένα άτομο θα διαλύονταν, μετατρέποντας σε τίποτα - δεν υπάρχει. Ένας αμετανόητος αμαρτωλός περνά στη σφαίρα αυτού του ζοφερού και θεομάχου πνεύματος μέσω του οποίου ήρθε ο θάνατος στη γη.

Η αναζήτηση της ευτυχίας στο εξωτερικό είναι η πιο τρομερή εξαπάτηση του δαίμονα. Ο Αδάμ αναζήτησε την πληρότητα της ύπαρξης όχι στον Θεό, αλλά σε ένα εξωτερικό αντικείμενο, σε έναν ορισμένο καρπό, τον οποίο μέσα στην τρέλα του θεωρούσε πηγή δύναμης, ευχαρίστησης και ευδαιμονίας.

Όταν αναζητούμε το νόημα της ζωής και της ευτυχίας στο εξωτερικό, επαναλαμβάνουμε το μοιραίο λάθος του Αδάμ. Έχοντας θεοποιήσει το εξωτερικό, έχασε τον Θεό ως εσωτερικό παράγοντα της ζωής του.

 Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ

( Καρελίν ).

Ο ΠΑΤΉΡ ΒΑΣΊΛΕΙΟΣ ΓΟΝΤΙΚΑΚΗΣ ΑΝΑΦΈΡΕΙ.

Ἄλλος ἐστιν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων, ἀλλ' ὁ αὐξάνων Θεός". Καλύτερα

ἐλάχιστο καὶ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ αὐξανόμενο, παρὰ πολὺ καὶ καταργούμενο.

Εἶναι ἄλλη ἡ λογικὴ τοῦ κόσμου καὶ ἄλλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ Λόγου. Φτάνομε στὴν ἀνατροπὴ τῶν ὅρων τῆς φθορᾶς.

Ἡ δωρεὰ τοῦ Πνεύματος στὴν καρδιὰ

τοῦ ταπεινοῦ εἶναι ὁ ἐρχομὸς τῆς χαρᾶς ποὺ

παραλύει τὰ σωματικά μέλη τοῦ ἀνθρώπου

ἀπὸ θεϊκὴ ἡδονή, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κινηθῆ

οὔτε νὰ κάνη μετάνοιες". Ὁ ταπεινός, ὡς

ἀνύπαρκτος γιὰ τὴ φθορά, εἶναι τόσο εὔσπλαγχνος, ποὺ ζῆ πάντα δίπλα μας. Καὶ

τόσο διακριτικός, ποὺ δὲν τὸν ὑποψιαζόμαι

Γνωρίζει βαθιὰ τί ἐπιθυμεῖ ἡ καρδιὰ

τοῦ ἀνθρώπου.

Η ΚΑΘΗΓΉΤΡΙΑ!!

Padre Vassílios Gontikakis.

As conquistas humanas e os impérios passam e vão.   Aqueles que acreditam em Cristo viverão mesmo que morram.

  A vida sem Cristo é morte.

  A morte com Cristo é a eternidade no paraíso.

  Embora as coisas pareçam problemáticas e sombrias, quando se vive em Cristo, vêem-se profundamente iluminadas e claras.

  Padre Vassílios Gontikakis.

Ľudské úspechy a impériá prechádzajú a odchádzajú. Tí, ktorí veria v Krista, budú žiť, aj keď zomrú.

Ľudské úspechy a impériá prechádzajú a odchádzajú.  Tí, ktorí veria v Krista, budú žiť, aj keď zomrú.

 Život bez Krista je smrť.

 Smrť s Kristom je večnosť v raji.

 Zatiaľ čo sa veci zdajú byť nepokojné a pochmúrne, keď žiješ v Kristovi, vidíš ich hlboko osvetlené a jasné.

 Otec Vassilios Gontikakis.

Menselijke prestaties en rijken gaan voorbij en gaan. Degenen die in Christus geloven zullen leven, zelfs als ze sterven.

Menselijke prestaties en rijken gaan voorbij en gaan.  Degenen die in Christus geloven zullen leven, zelfs als ze sterven.

 Het leven zonder Christus is de dood.

 De dood met Christus is de eeuwigheid in het paradijs.

 Ook al lijken de dingen onrustig en somber, als je in Christus leeft, zie je ze diep verlicht en helder.

 Pater Vassilios Gontikakis.

Ὁ θάνατος μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι αἰωνιότης παραδείσου.

Οἱ ἀνθρώπινες ἐπιτυχίες καὶ αὐτοκρατορίες περνοῦν καὶ φεύγουν. Ὅσοι πιστεύουν στὸν Χριστὸ καὶ ἂν ἀποθάνουν ζοῦν.

Ἡ ζωὴ χωρὶς τὸν Χριστὸ εἶναι θάνατος.

Ὁ θάνατος μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι αἰωνιότης παραδείσου.

Ἐνῶ τὰ πράγματα φαίνονται ταραγμένα καὶ ζοφερά, ζῶντας ἐν Χριστῷ τὰ βλέπεις κατὰ βάθος φωτισμένα και καθαρά.

Πατήρ Βασίλειος Γοντικάκης.