«Το μεσημέρι, ὁ πατήρ Ἀλέξανδρος (Lovchi) πού εἶχε ειδοποιηθῆ ἀπό τό Siegfried Deisinger, ἦλθε γιά νά δεχθῆ τήν τελευταία ἐξομολόγησι τοῦ [Ἁγίου] Ἀλεξάνδρου Schmorell καί νά τοῦ δώση τή Θεία Κοινωνία. Λίγο μετά, ὅταν ὁ Deisinger μπῆκε στο κελί, ὁ Ἀλέξανδρος τόν ὑποδέχθηκε σχεδόν χαρούμενος. "Μέσα στό κελλί τοῦ θανάτου", ἔγραψε ὁ Deisinger “συνάντησα κάποιον πού εἶχε μόλις λάβει τό τελευταῖο δῶρο τό ὁποῖο τοῦ παρέχει ἡ θρησκεία του καί ὁ ὁποῖος εἶχε ἤδη ἀπεκδυθῆ κάθετί τό ἐπίγειο. Θά μοῦ μείνουν ἀξέχαστες οἱ λέξεις τίς ὁποῖες γαλήνια μοῦ εἶπε: Θά ἐκπλήσσεστε πού μέ βλέπετε τόσο ἤρεμο μιά τέτοια στιγμή. Ἀλλά μπορῶ νά σᾶς πῶ ὅτι ἀκόμη κι ἂν μοῦ ἔλεγαν τώρα δά ὅτι κάποιος ἄλλος προσφέρθηκε να πεθάνη στη θέση μου – για παράδειγμα, ὁ φρουρός τῆς φυλακῆς καί πάλι θά ἐπέλεγα να πεθάνω. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἡ ζωή μου πρέπει να τελειώση τώρα, φαινομενικά νωρίς, ἐπειδή ἔχω ἐκπληρώσει τήν ἀποστολή μου στή ζωή καί δέν μπορῶ νά φανταστῶ τί ἄλλο θά μποροῦσα να κάνω στον κόσμο, ἄν μέ ἄφηναν ἐλεύθερο τώρα"(Siegfried Deisinger, στο Scholl, Die Weisse Rose, 192)»>
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΏΦ.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΈΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΌ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟ.
ΕΚΔ. ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΎ . ΩΡΩΠΌΣ 2025
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου