Η ΣΥΜΠΌΝΙΑ ΑΠΌ ΤΌΝ ΟΥΡΑΝΌ.

Ήταν Πάσχα. Γυρνούσα μετά τον Εσπερινό από το Καθολικό της Μονής στο κατάλυμά μου, στον Μύλο. Στο δρόμο είδα έναν εργάτη. Όταν τον πλησίασα, με παρακάλεσε να του δώσω ένα αυγό. Δεν είχα. Γύρισα στο Μοναστήρι και πήρα από τον Πνευματικό μου δύο αυγά. Το ένα το έδωσα στον εργάτη. Μου λέει: ''Είμαστε δύο''. Τότε του έδωσα και το δεύτερο και όταν απομακρύνθηκε άρχισα να κλαίω από συμπόνια για τον φτωχό λαό του Θεού, και έτσι ήρθε στην ψυχή μου
το πένθος για όλη την οικουμένη και για κάθε κτίσμα.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.