Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 16 Απριλίου 2026

Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.


«Έχετε παρατηρήσει ποτέ πώς στη Βίβλο αναφέρεται ότι οι άνδρες ανεβαίνουν πάντα στα βουνά για να μιλήσουν στον Θεό; Κι όμως, στις Γραφές, σχεδόν ποτέ δεν διαβάζετε για γυναίκες που ανεβαίνουν στα βουνά, και ξέρουμε γιατί, έτσι δεν είναι;

Επειδή οι γυναίκες ήταν πολύ απασχολημένες με τις έγνοιες της ζωής. Δεν μπορούσαν να αφήσουν τα παιδιά, τα γεύματα, το σπίτι χωρίς επίβλεψη, τον κήπο απεριποίητο και χιλιάδες άλλες ευθύνες για να ανέβουν στα βουνά!

Μιλούσα με μια φίλη τις προάλλες, λέγοντάς της ότι ένιωθα ότι δεν ήμουν ποτέ αρκετά «ελεύθερη» από τις ευθύνες μου, ποτέ αρκετά ήσυχη ή σε ένα αρκετά ιερό μέρος για να έχω χρόνο για επικοινωνία με τον Θεό. Η απάντησή της με κατέκλυσε: «Γι' αυτό ο Θεός έρχεται στις γυναίκες! Οι άνδρες πρέπει να ανεβαίνουν στα βουνά για να συναντήσουν τον Θεό, αλλά ο Θεός έρχεται στις γυναίκες όπου κι αν βρίσκονται».

Σκέφτομαι τα λόγια της εδώ και μερικές εβδομάδες και ψάχνω στη Βίβλο για να δω αν αυτά που είπε είναι αλήθεια. Πράγματι, ο Θεός έρχεται στις γυναίκες εκεί που βρίσκονται, καθώς ασχολούνται με τις συνηθισμένες, καθημερινές τους δουλειές. Τις συναντά στα πηγάδια όπου αντλούν νερό για τις οικογένειές τους, στα σπίτια τους, στις κουζίνες τους, στους κήπους τους. Έρχεται σε αυτές καθώς στέκονται δίπλα στα κρεβάτια των αρρώστων, καθώς γεννούν, καθώς φροντίζουν ηλικιωμένους, σε κηδείες και επιμνημόσυνες τελετές.

Ακόμα και στον άδειο τάφο, η Μαρία ήταν η πρώτη που είδε την Ανάσταση του Χριστού. Ήταν εκεί επειδή έκανε τη γυναικεία δουλειά της σωστής προετοιμασίας του σώματος του Χριστού για την ταφή. Σε αυτές τις φαινομενικά συνηθισμένες εργασίες, αυτές οι γυναίκες στις Γραφές βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό.

Έτσι, αν εσείς -όπως εγώ- ποτέ παραπονεθείτε ότι δεν έχετε τόσο χρόνο να περάσετε στα βουνά με τον Θεό όσο θα θέλατε, θυμηθείτε ότι ο Θεός έρχεται στις γυναίκες. Ξέρει πού βρισκόμαστε, τα βάρη που κουβαλάμε. Μας βλέπει, και αν ανοίξουμε τα μάτια και τις καρδιές μας, θα Τον δούμε ακόμα και στις πιο «συνηθισμένα μέρη και πράγματα».

Χέδερ Φάρελ

Δεν υπάρχουν σχόλια: