Ο θάνατος είναι μια από τις λίγες αλήθειες που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει. Στη χριστιανική παράδοση, δεν θεωρείται απλώς ως τέλος, αλλά ως πέρασμα.
Μια παροιμία που αποδίδεται στον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο λέει:
«Να θυμάσαι τον θάνατο και δεν θα αμαρτήσεις εύκολα».
Το θέμα δεν είναι να ζεις με φόβο, αλλά με διαύγεια. Όταν κάποιος θυμάται ότι η ζωή είναι φευγαλέα, αρχίζει να εκτιμά την αγάπη περισσότερο από την υπερηφάνεια, τη συγχώρεση περισσότερο από την εκδίκηση και την καλοσύνη περισσότερο από το στιγμιαίο κέρδος.
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αθωνίτης είπε επίσης ότι η ανάμνηση του θανάτου μπορεί να φέρει ειρήνη, επειδή μας βοηθά να μην απολυτοποιούμε τα προβλήματα αυτής της ζωής. Αν όλα είναι φευγαλέα, τότε ούτε ο πόνος ούτε η αδικία έχουν τον τελευταίο λόγο.
Στη χριστιανική πίστη, ο θάνατος δεν είναι η νίκη του σκότους, αλλά η πύλη προς μια συνάντηση με τον Θεό. Γι' αυτό οι Χριστιανοί προσεύχονται όχι μόνο για μια μακρά ζωή, αλλά για ένα «χριστιανικό τέλος της ζωής μας, χωρίς πόνο, χωρίς αγώνα, με ειρήνη».
«Ζήσε κάθε μέρα με τέτοιο τρόπο ώστε, αν ήταν η τελευταία σου, να μην μετανιώσεις που αγάπησες λίγο, που συγχώρεσες πολύ σκληρά ή που ανέβαλες το καλό που θα μπορούσες να κάνεις σήμερα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου