Ανεβάζει στόρι στο διαδύκτιο ο άλλος
που στο σουπερ μάρκετ
πήγε στην θέση του ένα προϊόν
που ένας αχαρακτηριστος το παράτησε αλλού
γιατί μετάνοιωσε που το πήρε....
Και πόσα άλλα τέτοια
βλέπουμε και διαβάζουμε εδώ μέσα...
Δεν το συζητάμε για τους άλλους
που τραβάνε βίντεο με το παιδί τους
(ή και τους ίδιους)
καθώς κάνει την προσευχή του....
Δηλαδή τι φάσεις είναι αυτές;
Ζούμε σε μια εποχή όπου ότι καλό κι αγαθό,
ενώ θα έπρεπε να ρέει
αβίαστα στη ζωή μας σαν γάργαρο νερό,
δυστυχώς πλέον
καταγράφεται, υπολογίζεται και αποθηκεύεται
για να εμπλουτίσει
την εικόνα μας στα μάτια των άλλων.
Το καλό
(προς τους άλλους αλλά και προς τον εαυτό μας)
αντί να είναι μονάχα τρόπος ζωής
έγινε μέσο προβολής.
Ξέρεις, οι άνθρωποι του Θεού
που γνώρίζαν την πονηριά του διαβόλου
προτίμουσαν να κινούνται
στην ασφαλή συχνότητα
''της σκιάς'' και της αφάνειας...
Γι' αυτό είναι κρίμα η ζωή μας
να είναι σαν τα τύμπανα
που ηχούν μεν δυνατά
μα ο ήχος γεννιέται
από το κενό που κρύβουν μέσα τους.
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου