Μακρίνας μοναχής Καθηγουμένης Ἱεράς Μονής Λιγοβιτσίου
*«Ένας ἅγιος ἐπίσκοπος ἕνας λαβωμένος ἄγγελος».*
*Αὐτὸς ὅμως ὁ ἔνθεος παραδοσιακὸς ἱεράρχης, πέρασε τὴν πορεία τῆς ζωῆς του μαρτυρική. Συντροφιὰ μὲ τὸν πόνο. Ἦτο ἕνα λαβωμένο περιστέρι. Ἤπιε τὸ ποτήρι τῆς ἀχαριστίας μέχρι τρυγός, τῆς περιφρόνησης καὶ τῆς καταφρόνιας, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς εὐεργετημένους καὶ κοντινούς του ἀνθρώπους. Ἔσβησε αὐτὸς ὁ ἀφανὴς καὶ καθοδηγητικός ἀστέρας μέσα στὸ σκοτάδι τῆς περιφρόνησης καὶ τῆς ἀδοξίας, τυλιγμένος μὲ τὸ νεκροσένδονο τοῦ κορονοϊοῦ. Δὲν μᾶς ἐπέτρεψαν οὔτε εὐχὴ νὰ πάρουμε. Καὶ ὅλοι ἔξω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ μακριὰ ἀπὸ τὸ μαρτυρικὸ καὶ εὐλογημένο καὶ ἱερό του λείψανο. Ὅση ὅμως περιφρόνηση καρπώθηκε ἐδῶ, τόση δόξα ἐκεῖ στὸν οὐρανό. Ἐκεῖ ὁ Κύριός μας, τὸν ὁποῖο ὑπηρέτησε μὲ τόση ἀφοσίωση καὶ ἀγάπη, θὰ τοῦ ἔχει δώσει τὸ φωτοστέφανο τῆς νίκης.*
*Τὴν εὐχή του νὰ ἔχουμε. Νὰ μιμηθοῦμε τὶς ἀρετές του καὶ καλὴ ἀντάμωση στὸν Παράδεισο..*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου