Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν.

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Τό 1978 βαπτίσαµε Τόν γιό µας καί τό Μυστήριο τό ἐτέλεσε ὁ Ἅγιος στόν Ἱ. Ν. τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Πρίν τή βάπτιση, συγκεντρωθήκαµε μπροστά στήν εἴσοδο τοῦ Ναοῦ καί περιµέναµε νά ἔρθει ὁ Ἅγιος. Ὁ ἱερέας τοῦ Ναοῦ, ὁ π. Βασίλειος ἤθελε νά περάσει πρῶτα ὁ Ἅγιος καί µετά ὅλοι ἐμεῖς, Μετά ἀπὸ λίγη ὥρα ξεκλείδωσε τήν πόρτα καί εἶπε στόν σύζυγό µου πού ἦταν καί ψάλτης: «Κύριε Χαράλαμπε, πᾶμε µέσα νά κάνουµε τήν κατήχηση (εὐχές πού διαβάζονται στὀν νάρθηκα) µέχρι νά ἔρθει ὁ Παππούλης Πορφύριος, γιατί περνάει ἡ ὥρα..». Ὁ π. Βασίλειος πήγε καί μπῆκε στό Ἱ. Βῆμα, ἀλλά ἀμέσως βγῆκε ἔξω καί φώναξε τὀν ἄντρα µου: «Χαράλαμπε, Χαράλαμπε... ὁ Γέροντας κάθεται στήν καρέκλα µου»! 

Ξαφνιασμένος, πῆγε µέσα ὁ ἄντρας µου, τοῦ ἔβαλε µετάνοια καὶ τόν ρώτησε γεμάτος ἀπορία: 

Γέροντα, συγνώμη, ἀλλά πῶς μπῆκες µέσα µέ τήν πόρτα κλειδωμένη; 

«Ἔεε, νά... μπῆκα. -Μά, ἀφοῦ ἦταν κλειδωμένα... 

Πῶς πέρασες;

 «Ἔεε... μωρέ, πέρασα µπροστά σας, ἀλλά δέν μέ εἴδατε. 

Πῶς πέρασε ἀνάμεσά µας ἕνας ρασοφόρος, χωρίς νά τόν δεῖ κανείς καί βρέθηκε µέσα στό Ἱερό;

 Εἶναι δυνατόν, ἀπό τούς 80 ἀνθρώπους πού ἥμασταν ἐκεῖ, νά µήν τόν δεῖ οὔτε ἕνας; 

Καί ὅταν μάλιστα οἱ πόρτες ἦταν κλειδωµένες! 

Ὁ Ἅγιος δέν ἤθελε νά ἀποκαλύψει τήν ἀλήθεια. 

Εἶναι βέβαιο ὅτι µεταφέρθηκε θαυματουργικά ἀπό τά Καλλίσια στόν Ναό! 

Ὅταν ὁ Ἅγιος ρώτησε: «Ποιό ὄνομα θά δώσουμε στό παιδί»; καί ὁ νονός ἀπάντησε: «Πορφύριο!», σταμάτησε γιά λίγο τό Μυστήριο, διότι συγκινήθηκε πολύ.

 Τό παιδί µας αὐτό εἶναι ὁ σημερινός Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς τῶν Ἁγ. Νεοφανῶν Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου καί Εἰρήνης στό Σπήλι, στό Ρέθυμνο.

Λίγο καιρό µετά τή βάπτιση, ὁ Ἅγιος μᾶς ἔστειλε εὐλογία γιά τό παιδί µας µία εἰκόνα τοῦ Ἁγ. Πορφυρίου Γάζης ποὺ ἁγιογράφήσε -ὅπως μᾶς εἶπεὁ ἴδιος µέ τά χέρια του 

 Ὁ Ἅγιος εἶχε συμβουλεύσει τόν π, Βασίλειο νά χρησιµοποιεῖ καθαρά ἀνόθευτα κεριά στό Ἱερό Βῆμα καί ἄς εἶναι πιό µικρά σέ μέγεθος. Γιά τό θυµίαµα τοῦ εἶπε νά χρησιμοποιεῖ καρβουνόσκονή η ἀπό κληµατόβεργες καί ὄχι καρβουνάκια  πού ἔχουνε µέσα μπαρούτι, Μετά τή Βάπτιση καλέσαμε τόν  Ἅγιο καί τό βράδυ ἦρθε στό σπίτι µας, γιά νά φᾶμε ὅλοι µαζί.

 Ὁ πατέρας µου καταγότανε ἀπό τό Μαυρολιθάρι τοῦ Νομοῦ Φωκίδος καί ὁ Ἅγιος ἄρχισε νά τοῦ περιγράφει τό χωριό. Τοῦ περιέγραψε τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Ὑπαπαντῆς καί τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί τοῦ εἶπε γιά ἕνα ἐξωκκλήσι στό βουνό: -Ἐκεῖ, στόν Προφήτη Ἠλία οἱ Γερμανοί σκοτώσανε πολύ κόσµο καί πολλούς τούς πέταξαν µέσα στό πηγάδι. 

"Γέροντα, ἐκεῖ στό χωριό, σέ µία ρεματιά, πολλοί κάτοικοι βλέπανε ἕνα καντήλι ἀναμμένο, ἀλλά ὅταν πλησιάζανε, ἔφευγε... πήγαινε ἀπέναντι.

 Τό ἔχω δεῖ κι ἐγώ. «Ἐκεῖ εἶναι θαμµένη µία παλιά Ἐκκλησία καί δέν ἔχει ἐπιτρέψει ὁ θεός νά βρεθεῖ ἀκόμη. Ἀφοῦ ὁ Ἅγιος τοῦ περιέγραψε ὅλο τό χωριό µέ λεπτοµέρειες, στό τέλος τόν ρώτησε: "Έχω ἔρθει στο χωριό σου; Δέν ἔχω ἔρθει. Πῶς τά ξέρω; ..,, Έλα τό καλοκαίρι νά πᾶμε µία βόλτα. 

Δέν μπορῶ, διότι ἐκεῖ ἔχει µεγάλο ὑψόμετρο καὶ ἐγώ ἔχω προβλημα  µέ τήν καρδιά µου.

Το Μαυρο λιθάρι εἶναι ἀπό τούς πιό ὀρεινούς οἰκισμοὺς στήν Ἑλλάδα. Ἔχει ὑψόμετρο περίπου 1190 μ. καὶ ον οὐχθηξ «μαρτυρικό χωριό», λόγω τοῦ φόρου αἵματος πό τό 1943 ἕως τό 1949. Τό 1943 ἣ Ἰταλική ἀεροπορία ἔριξε 236 βόμβες καί τό 1944 τό ἔκαψαν οἱ Γερμανοί. 

Βιβλιογραφία. Ο όσιος Πορφύριος ο Προφήτης.

Μαρτυρίες.

Εκδόσεις. 

Αγιοπαυλιτικο Ιερό κελλί Αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος.