Σχεδόν σε κάθε εικόνα της Αγίας Μαρίνας
υπάρχει μια παράσταση που προκαλεί εντύπωση.
Σε μία βλέπουμε την Αγία
να κρατά τον διάβολο από τα κέρατα.
Πολλοί ίσως να το βλέπουν
σαν μια υπερβολή της αγιογραφίας.
Όμως η Εκκλησία δεν ζωγραφίζει
παραμύθια αλλά θεολογία.
Η εικόνα αυτή δεν θέλει να μας πει ότι η Αγία
ήταν σωματικά πιο δυνατή από τον διάβολο.
Ο διάβολος είναι πνεύμα και
ασφαλώς δεν πιάνεται από τα κέρατα.
Τα κέρατα ξέρουμε ωστόσο
ότι είναι το σημείο με το οποίο ένα ζώο επιτίθεται.
Η Αγία λοιπόν
πιάνει ακριβώς από εκεί τον διάβολο,
από το σημείο δηλ. της δύναμης του.
Αυτό συμβολίζει
ότι με την χάρη του Θεού ο αγωνιστής χριστιανός
δεν αμύνεται απλώς απέναντι στο κακό,
αλλά και το αφοπλίζει
εκεί όπου φαίνεται ισχυρότερο.
Έτσι εκείνο που άλλοτε
αποτελούσε όπλο του εχθρού,
μετατρέπεται σε σημείο της ήττας του.
Η Αγία Μαρίνα όμως
δεν είναι ηρωίδα επειδή νίκησε τον διάβολο.
Είναι Αγία επειδή ακριβώς
άφησε τον Χριστό να νικήσει μέσα της.
Σε άλλη απεικόνιση βλέπουμε την Αγία
να έχει ανοιχτή την αριστερή της παλάμη, γιατί;
Αυτή η κίνηση απευθύνεται στον διάβολο
και είναι σαν του λέει "Ως εδώ’’...
Αυτό το ‘’φθάνει πια’’ που η αλήθεια είναι
πολύ μας δυσκολεύει
να το πούμε στον πειρασμό
που μας πολιορκεί,
έτσι μέσα από την καρδιά μας....
Η χειρονομία της Αγίας είναι
χειρονομία ενός ανθρώπου
που έπαψε να διαπραγματεύεται με τον πειρασμό.
Δεν συζητά πλέον μαζί του, δεν συμβιβάζεται.
Του αντιστέκεται "στερεός τῇ πίστει".
Και ενώ το ένα χέρι αρνείται τον διάβολο,
το άλλο βλέπουμε να κρατά τον Σταυρό.
Αυτή είναι όλη η πνευματική ζωή μας.
Δεν αρκεί να πούμε ‘’όχι’’ στο κακό
χρειάζεται συγχρόνως
να κρατηθούμε κι από τον Χριστό.
Γιατί μόνο τότε το ‘’όχι’’ γίνεται νίκη
και όχι απλώς μια πρόσκαιρη αντίσταση.
Βοήθεια όλων τούτη η μικρή Αγία κοπέλα
(για δεν ξέρω εάν το ήξερες
όταν μαρτύρησε ήταν περίπου 15 χρόνων!!!)
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου