«"Ένας νέος άνθρωπος πῆγε μιά μέρα στό ναό, νά ἀνάψῃ ἕνα κερί. Ἦταν γιορτή καί εἶχε ἀρκετό κόσμο στήν ἐκκλησία. Καί καθώς ἡ συμπεριφορά του ἦταν κάπως ἄκομψη καί εἶδε πολλούς νά τόν κοιτάζουν περίεργα, φυσικά ἔπαθε μεγαλύτερη ταραχή καί οἱ ἐνέργειές του ἔγιναν ἀκόμη πιό σπασμωδικές. Δέν ἤξερε τί νά κάνῃ. Ἔβλεπε νά τόν κοιτάζουν πῶς θά πάρη κερί, τί θά ρίξῃ γιά τό κερί, κοκκίνησε, ἄναψε, τά ἔκανε ὅλα νευρικά. Καί φυσικά φρόντισε νά πεταχθῇ ὅσο τό δυνατόν πιό γρήγορα ἔξωἀπ’ τήν ἐκκλησία! Καί σέ φίλους του ἀργότερα ἔλεγε:
"Αἰσθάνθηκα ἕνα τέτοιο πλάκωμα, ἕνα τέτοιο μπλοκάρισμα, πού δέν ἔχω πλέον τή διάθεσι νά ξαναμπῶ σέ ἐκκλησία!"»Φαντάζεστε τήν εὐθύνη μας:
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΏΦ. ΖΩΣΑ ΠΗΓΉ. ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΌ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟ. ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΎ ΩΡΩΠΟΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου