Ο ιδιαίτερος κόσμος της παιδικής ηλικίας, η δημιουργικότητα και τα πρώτα αφελή λόγια των μικρών για τον Θεό, περιέχουν τόση απλή και αξιόπιστη αλήθεια που ακόμη και οι μη θρησκευόμενοι γονείς και οι αθεϊστικά ανατραφέντες και σκεπτόμενοι παππούδες αναπόφευκτα θα σκεφτούν την πολυχρησιμοποιημένη έκφραση (παρεμπιπτόντως, ευαγγελικής προέλευσης): «Δια στόματος νηπίων λαλεί η αλήθεια».
Αυτή η παιδική αλήθεια φέρνει δάκρυα στα μάτια, διαπερνά την καρδιά, καταγράφεται σε σημειωματάρια και οικογενειακά άλμπουμ και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται θριαμβευτικά από τους ενήλικες σε όλες τις γιορτές - βαπτίσεις, ονομαστικές εορτές, γενέθλια, αποχαιρετισμούς στο νηπιαγωγείο και την πρώτη δημοτικού.
Τα παιδιά - αυτοί οι μικροσκοπικοί και γρήγορα ωριμάζοντες επισκέπτες από έναν άλλο κόσμο - φέρνουν ένα άσβεστο φως στη ζωή μας, χαρίζοντάς μας κάτι ανεκτίμητο. Φαίνεται να μας προσφέρουν τη σωτήρια άκρη ενός νήματος της Ευρυδίκης για να συναντήσουμε τον Θεό και να ξεκινήσουμε την κοινωνία μαζί Του. Πιάνοντας αυτό το νήμα, μπορούμε να αποφύγουμε να χάσουμε τον δρόμο μας στο μονοπάτι της πίστης.
Μαρία της Θεσσαλονίκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου