Σέ κάποια πανηγυρική ἀκολουθία μιᾶς ἐνορίας εἶχαν πάει πολλοί ἱερεῖς. Κρέμασαν, λοιπόν, τά ράσα τους γιά νά φορέσουν τά ἱερά ἄμφια, καί στό τέλος δέν μποροῦσαν νά τά ξεχωρίσουν! Δέν μποροῦσε νά βρῇ ὁ καθένας τό δικό του. Ἐκεῖ ἦταν καί
τό παιδί ἑνός ἱερέα πού ἦταν κωφάλαλο. Πιάνει ἕνα ράσο. Τό μυρίζει καί τό δίνει στόν πατέρα του μέ νοήματα: "Τοῦτο εἶναι τό δικό σου πατέρα"! Γνώρισε τό ράσο τοῦ πατέρα του μέ τή μυρωδιά!»
Καί οἱ Χριστιανοί πρέπει νά εἶναι «εὐωδία Χριστοῦ»!
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΏΦ. ΖΩΣΑ ΠΗΓΉ. ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΌ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟ. ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΎ ΩΡΩΠΟΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου