Άλλα θαυμαστά !!!
Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα
(1) Πῆγε κάποτε µία γνωστή μου στόν Ἅγιο καί ἀφοῦ τήν κοίταξε γιά λίγο σιωπηλός, µετά τή ρώτησε:
«Πόσα παιδιά ἔχεις;
«Έξι παιδιά ἔχω...
-Ἀφοῦ ἔχεις πέντε.
«Γέροντα, εἶμαι ἔγκυος. Δέν µέ βλέπετε; Ἔχω πέντε καί ἕνα στήν κοιλιά µου, σύνολο ἕξι.
“Ἐγώ πέντε βλέπω...
Δέν κατάλαβε τί ἐννοοῦσε ὁ Ἅγιος παρά µόνο ὅταν πῆγε γιά ἐξέταση στόν γυναικολόγο της, ὅπου διαπιστώθηκε ὅτι τό ἔμβρυο ἦταν νεκρό!
(2) Κάποιος ἄλλος πήγαινε στόν Ἅγιο τακτικά καί µία ἡμέρα τόν ρώτησε:
«Γέροντα, τόσες φορές ἦρθα ἐδῶ καί ποτέ δέν μοῦ µίλησες γιά τὀν Χριστό!
Μέ ρώτησες; Ἀφοῦ δέν μέ ρώτησες, πῶς νά σοῦ μιλήσω; Ἐγώ δέν µιλάω σὲ κανέναν γιά τόν ΧΡΙΣΤΟ, ἐάν ὁ ἴδιος δὲν δείξει ἐνδιαφέρον καί δέν μοῦ τό ζητήσει.
Αὐτό ὁ Ἅγιος δέν τό ἔλεγε ἐγωιστικά, ὅτι δηλαδή δέν καταδέχεται νάἁ κάνει τόν δάσκαλο, ἀλλά ἀπό σεβασμό στἠν ἐλευθερία καί τό αὐτεξούσιο τοῦ ἄλλου.
Μία ἄλλη φορά ὁ Ἅγιος εἶπει «Ἔρχονται ἐδῶ σέ μένα ἀλλά δέν τούς μιλάω γιά τόν Χριστό. Ἀκόμη καί θαύματα νά τούς κάνω, δέν τούς µιλάω. Μόνο προσεύχοµαι νά ἀνοίξει ὴ Ψυχή τους πρός τὀν Χριστό καί νά μοῦ τό ζητήσουνε οἱ ἴδιοι».
(3) Κάποιος πού πήγαινε συχνά στόν Ἅγιο, µία ἡμέρα, μόλις γύρισε στὀ σπίτι του, ἐκνευρίστηκε µέ τό παιδί του, ἔβγαλε τή ζωνή τοῦ παντελονιοῦ καί ἄρχισε νά τό χτυπάει. Ἀμέσως τοῦ τηλεφώνησε ὁ Ἅγιος καί τόν µάλωσε: «Ἄφησε ἀμέσως κάτω τή ζώνη σου. Τί σοῦ φταίει τό παιδί, ἐάν ἐσύ εἶσαι νευριασµένος καί κουρασμένος ἀπό τή δουλειά σου; Ἄντε πήγαινε νά κοιμηθεῖς».
(4) Ἡ πεθερά µου εἶχε βγάλει µία ἄσχημη µελανιά στό µάγουλό της πού εἶχε ἐπάνω μύτες-μύτες, σάν ἀγκαθάκια, καί ἅπλωνε συνέχεια. Φοβισμένοι πήγαμε στόν Ἅγιο καί, ἀφοῦ τή σταύρωσε, τῆς εἶπε: «Καί τό χειμώνα καί τό καλοκαίρι, ὅταν βγαίνεις ἀπ᾿ τό σπίτι, νά βάζεις στό πρόσωπό σου λίγη Νίνα (κρέμα), γιά νά µήν ἀφυδατώνεται τό δέρµα σου καί βγάζει ἐξωτερικά καρκινώµατα». Τό θαυμαστό εἶναι ὅτι τήν ἄλλη µέρα ὅλη αὐτή ἡ καρκινική μαυρίλα ἐξαφανίστηκε
(5) Μία ἄλλη γνωστή µου κυρία πῆρε βασιλικό ἀπό τὀν Τίμιο Σταυρό καί “ἔπιασε” ψωμί, Τό εἶχε κάνει κι ἄλλες φορές καί, χωρίς νά βάλει καθόλου μαγιά, ἡ ζύμη φούσκωνε. Ἐκείνη τή φορά ὅμως, μόλις ξεσκέπασε τή λεκάνη μέ τή ζύμη, γιά νά ἐλέγξει έάν φούσκωσε, τρόμαξε πάρα πολύ. Εἶχε στη µέση ἀκριβῶς ἕναν σταυρό ἀπό αἷμα καί γύρω-γύρω στή λεκάνη πάλι αἷμα. Ἐνημέρωσε τόν παπά καί ἐκεῖνος ζήτησε νά τό δεῖ µέ τά µάτια του. Φοβισμένοι καί οἱ δυό τους, πέταξαν τή ζύμη σέ ἕνα παλιό πηγάδι, κοντά στό σπίτι τοῦ παπᾶ.
Ὅταν μᾶς τό εἴπανε, πῆγε ο ἄντρας µου στον Ἅγιο καί τον ἐνημέρωσε. Ἐκεῖνος στεναχωρημένος εἶπε µόνο τό ἑξῆς: «Τώρα πού τό πετάξανε μοῦ τό λές; Ἐάν μοῦ τό λέγατε νωρίτερα, θά σᾶς ἀπαντοῦσα τί ἔπρεπε νά τό κάνετε...
Βιβλιογραφία. Ο όσιος Πορφύριος ο Προφήτης.
Μαρτυρίες.
Εκδόσεις.
Αγιοπαυλιτικο Ιερό κελλί Αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου