«Όταν μπήκα στην αυλή της Μονής των Αρχαγγέλων στο Ρουστάβι, ο πατήρ Μιχαήλ περιφερόταν χτυπώντας το ραβδί του —ήταν, όπως γνωρίζετε, τυφλός. Πέρασα από δίπλα του πολύ αθόρυβα, κατευθυνόμενος προς έναν άλλον ιερέα για να λάβω ευλογία· ο πατήρ Μιχαήλ δεν θα έπρεπε καν να γνωρίζει ότι βρισκόμουν εκεί. Κι όμως, ακριβώς τη στιγμή που περνούσα, χτύπησε ξαφνικά το έδαφος με το ραβδί του και φώναξε με αυστηρή, επιβλητική φωνή: "Πού νομίζεις ότι πας;! Δεν θέλεις ευλογία από τον ηγούμενο;!" Ξαφνιασμένος, τον πλησίασα —αλλά η αυστηρή στάση του πατρός Μιχαήλ άλλαξε αμέσως· με ευλόγησε με ένα χαμόγελο και απέραντη αγάπη, και μου μίλησε με μεγάλη τρυφερότητα. Ο πατήρ Μιχαήλ συνήθιζε να λέει: "Αν βρεθείς ποτέ σε δυσκολία, έλα σε μένα· είμαι πάντα έτοιμος να σε δεχτώ"».
Αναμνήσεις από τον Αρχιμανδρίτη Μιχαήλ Κασράτζε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου