ΠΑΝΤΑ μου αρέσει να μελετώ τους σπάνιους, τους περιφρονημένους ,τους κατατρεγμένους, αδικημένους , παρεξηγημένους τους επικηρυγμένους,.....που συνήθως ύστερα γίνονται ανακηρυγμένοι.
Μία τέτοια λιγόλογη με βάθος και ύψος αλογάριαστο προσωπικότητα, σαν τα υψηλά βουνά του Προυσού, που με εξέπληξε για την σπάνια, δυναμική, συνετή, πνευματική, και εύστροφη φυσιογνωμία της ,ας καταθέσω δύο λόγια.
Λειτούργησε χθές στην Παναγια την Προυσιώτισσα και εμείς,όλο το γκρουπ των εκδρομέων, μαζί με τους Ιερείς, παρακολουθούσαμε προσευχόμενοι .....
Είχα βρεθεί στο κανδηλοσκοτισμένο μικρό εκκλησάκι, όπου’ναι αναρτημένη η Αγία Εικόνα της Παναγίας της Προυσσιώτησας,έτσι κατά πως είναι στεκούμενα, αιώνες τώρα, τα φωσφορίζοντα άστρα στον αβυσσώδη ουρανό.
Μα τέτοια κατάνυξη και ωφέλεια απο ιεροπρέπεια Λειτουργού ,σπάνια συναντούσα.
Φωνή με κυριότητα,βαριά,αργή,καθαρή,ευλαβική και σεβαστική.....οπόταν σε συναντά η βροντή που ‘ρχεται από μακριά.Την ίδια αίσθηση είχα εκείνο το πρωϊνό ,σαν να βρισκόμουν προσκυνητής στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους, σε πολύωρη πανσεβάσμια αγρυπνία.
Μα όμως μπήκα και στο Ιερό να τον δω κιόλας πως Λειτουργεί...οι κινήσεις του μετρημένες ιεροπρεπείς,καθόλου συζητήσεις...προσηλωμένος στο Άγιο Θυσιαστηριον ,με βλέμμα συγκεντρωμένο και αμετάβατο στην ιερουργία και στην Αγία Τράπεζα, να εκφωνεί όλες τις ευχές με νόημα και συναίσθηση....μου θύμισε τους παλιούς Ιεράρχες σαν παρίστανταν και λειτουργούσαν σε μεγάλεις Πανηγύρεις και Χειροτονίες με κύρος, λαμπρότητα κι'αρχοντιά ,έστω και αν ήταν Λειτουργός εκείνη την καθμερινή και βροχερή ημέρα,σ’ένα Μικρούτσικο Εκκλησάκι που δεν χώραγε το όλον εικοσιπέντε ανθρώπους
Μα κι'οταν τον ασπάστηκα,θυμάμαι, στο αντίδωρο,ένοιωσα την ίδια γαλήνη και κατάνυξη ,όπως όταν φιλάς το χέρι αγιονορείτη ασκητού.
Τα λίγα λόγια του σοφά, φρόνιμα και συγκεντρωμένα και η ματιά του διεισδυτική και διακριτική.
Άνθρωποι-θεριά που βγαίνουν κάθε 300 χρόνια και προσπερνούν μακριά πολύ από τις συνήθεις σήμερα ψιλικατζίδικες ψυχές.
Έμαθα πως είναι Ιερομόναχος και λέγεται Ιάκωβος, τουπίκλην Γιοσάκης, με πλούσιο εκκλησιαστικό και ποιμαντικό έργο στην ενορία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Βαρυμπόμπη, για να σπέρνει βαριές μπόμπες στο κράτος του σκότους και να οδηγεί ψυχές την φωτεινή Βασιλεία του Χριστού!
π.Διονύσιος Ταμπάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου