Δὲν ἔχω καιρό! γραφει ἡ ἴδια :
( Στην γιορτὴ τοῦ Γέροντα ἀποφάσισα νὰ τοῦ κάνω
δῶρο ἕνα νηπτικό βιβλίο.
Αὐτὸς τὸ κοίταξε καὶ μοῦ λέει:
Τί εἶναι αὐτό; Τοῦ λέω:
Βιβλίο περὶ νήψεως. Εγώ το διάβασα καὶ ενθουσιάσθηκα. Μοῦ ἔλυσε πολλὲς ἀπορίες. Διαβάστε το καὶ ἐσεῖς καὶ θὰ δεῖτε. Καὶ τὶ μοῦ λέει ὁ παπούλης;
– Δὲν ἔχω καιρό.
Καὶ λέω:
-
Κοίτα νὰ δεῖς, ἕνας ἄνθρωπος 99 ἐτῶν. Ἄλλοι ἄνθρωποι σὲ αὐτὴ τὴν ἡλικία σπρώχουν τὸν καιρὸ νὰ περάσει ἡ ζωὴ μέχρι νὰ πεθάνουν. Θεωροῦν ὅτι εἶναι στὸ περιθώριο τῆς ζωῆς. Πᾶνε στα ΚΑΠΗ, παίζουν τάβλι, γιὰ νὰ περάσει ἡ ὥρα. Καὶ ὁ παπούλης 99 χρονῶν, ἔχει τόσο γεμάτο τον χρόνο του μὲ τὸν Θεό, μὲ τὴν
προσευχή, καὶ δὲν ἔχει χρόνο νὰ διαβάσει ἕνα πατερικὸ
βιβλίο πρὸς ψυχική του ὠφέλεια, ἀφοῦ ἡ παρουσία τοῦ
Θεοῦ τὸν ἔχει κάνει δοχεῖο τῆς χάριτός Του.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου