Γιατί αγαπάμε τόσο πολύ τον Άγιο Νεκτάριο;
Η συγκλονιστική ανταπόκριση στο μικρό κείμενο που έγραψα για τον Άγιο Νεκτάριο με έκανε να σκεφτώ πόσο βαθιά έχει ριζώσει αυτός ο Άγιος στις καρδιές των ανθρώπων. Στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο.
Και νομίζω πως ξέρω γιατί. Γιατί στον Άγιο Νεκτάριο δεν βλέπουμε μονάχα έναν άγιο. Βλέπουμε κάτι από τη δική μας πληγωμένη ζωή.
Ποιος από εμάς δεν έχει αδικηθεί; Ποιος δεν ένιωσε κάποτε να τον παρεξηγούν, να του αποδίδουν προθέσεις που δεν είχε, να τον καταδικάζουν χωρίς να τον ακούσουν; Ποιος δεν ξάπλωσε ένα βράδυ με έναν κόμπο στο στήθος, αναρωτώμενος γιατί οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν τόσο σκληροί;
Ο Άγιος Νεκτάριος γνωρίζει αυτόν τον πόνο. Γι' αυτό δεν τον αισθανόμαστε μακρινό. Είναι ο δικός μας άνθρωπος. Ένας φίλος που πέρασε από τα σκοτάδια μας και μπορεί να μας κρατήσει το χέρι μέσα σε αυτά.
Μα υπάρχει και κάτι βαθύτερο. Στη ζωή του βλέπουμε πως ο Θεός δεν ταυτίζει ποτέ τον άνθρωπο με την εικόνα που κατασκευάζουν οι άλλοι γι' αυτόν. Εκεί που ο κόσμος έβλεπε έναν κατηγορούμενο, Εκείνος έβλεπε έναν άγιο.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά που μας χαρίζει ο Άγιος Νεκτάριος. Ότι η αλήθεια της ύπαρξής μας δεν βρίσκεται στα στόματα εκείνων που μας κρίνουν, αλλά στην καρδιά Εκείνου που μας γνωρίζει.
Γι' αυτό τον αγαπάμε τόσο. Γιατί μέσα από τη δική του δικαίωση τολμάμε να ελπίζουμε πως ούτε ο δικός μας πόνος θα πάει χαμένος.
Γιατί μπορεί οι άνθρωποι να μη μάθουν ποτέ ποιοι πραγματικά είμαστε. Μα ο Θεός το γνωρίζει. Και αυτό, κάποιες νύχτες, είναι αρκετό για να συνεχίσουμε να ζούμε και να αγαπάμε.
- π.Λίβυος -
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου