" Η αληθινή Ζωή επάνω στη γη
αρχίζει ακριβώς με την Ανάσταση του Σωτήρος ,
διότι είναι ζωή που δεν τελειώνει με τον θάνατο. "
Τρίτη 6 Απριλίου 2010
ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΑΙΔΙΑ.
ΦΩΤΟ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΛΕΙΣΤΩΝ- ΦΥΗ ΑΤΤΙΚΗΣ. Τ.Κ. 13301 Τ,Θ. 46028 ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΑ . ΜΟΝΑΧΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ.
Πανηγυρικός Λόγος «Εις την Ανάστασιν του Χριστού» τον οσίου Μακαρίου Σκορδίλη του Πατμίου
ΝΙΚΗΘΗΚΕ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, σκυλεύθηκε ο Άδης, εκδιώχθηκε ο διάβολος κι εμείς ελευθερωθήκαμε από την τυραννία του δαίμονος.
Χαρείτε λοιπόν σήμερα και σεις, φιλέορτοι χριστιανοί,
διότι αναστήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου και κηρύχθηκε ή λύτρωση του ανθρώπου.
Σήμερα λάμπουν στον ουρανό τ' αστέρια με περισσότερη λάμψη· ή σελήνη φωτίζει τηλαυγέστερα με τις ασημένιες ακτίνες της· και ο ήλιος λούζει με τις ολόχρυσες λαμπηδόνες του όλη την περίγειο.
Σήμερα τ' αηδόνια τα καλλίφθογγα γλυκοκελαϊδούν μελωδικά, πνέουν οι ζέφυροι, πρασινίζουν οι πεδιάδες, ανθίζουν οι κήποι, σκιρτούν τα ζώα και αντηχούν οι ουράνιες σάλπιγγες των αγγέλων για την ελευθερία και λύτρωση του ανθρώπινου γένους.
Σήμερα, τέλος, οι σεβάσμιοι ναοί στολισμένοι με πνευματορρήτορες διδασκάλους πού αναστήθηκαν από τους τάφους, ψάλλουν για την ελευθερία μας και βοούν: «Αυτή ή ημέρα, ην εποίησεν ο Κύριος, αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή» (Ψαλμ. 117, 24).
Ω αγαλλίαμα του ανθρώπινου γένους!
Ω απολύτρωση της ανθρώπινης φύσεως!
Μας διηγείται το βιβλίο των Κριτών (Κριτ. 3,15-27) ότι ο γενναιότατος Αώδ θανάτωσε τον τυραννικό και παράφρονα Έγλώμ, βασιλέα Μωάβ, πού είχε υποδουλώσει επί δεκαοχτώ χρόνους τους Ιουδαίους. Όταν ο Αώδ ήρθε τροπαιοφόρος στην γη του Ισραήλ, φέρνοντας στους Ιουδαίους τα ευαγγέλια της ελευθερίας τους από τον τύραννο, εκείνοι από την χαρά τους σάλπιζαν, έκρουαν τα τύμπανα και τις κιθάρες, χόρευαν, έψαλλαν και δοξολογούσαν τον Κύριο.
Συλλογιστείτε τώρα, παρακαλώ, την ανθρώπινη φύση πού αρχίζει από τον Αδάμ μέχρι την ανάσταση του Κυρίου μας. Δεν αιχμαλωτίζονταν όλοι και πατριάρχες και δίκαιοι και προφήτες και μικροί και μεγάλοι μέσα στην τυραννία του υπερήφανου βασιλέως διαβόλου; Δεν τους είχε κλειδωμένους στα βάσανα της κολάσεως όχι δεκαοχτώ, αλλά χιλιάδες χρόνους; Δεν ήταν ή κόλαση γεμάτη από αναρίθμητα πλήθη ανθρώπων κι ούτε ένας δεν πήγαινε στον παράδεισο; Άλλα δόξα να έχει ή άπειρη εύσπλαγχνία του Θεού!
Σήμερα κάποιος άλλος άνδρειότατος Αώδ, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο όποιος βλέποντας εμάς τα παιδιά του τόσους χρόνους αιχμάλωτα στην κόλαση, και θέλοντας να μας ελευθερώσει από τα χέρια του εχθρού μας, εισέρχεται μόνος στον πόλεμο και με την θεϊκή του σοφία κρύβει την θεία του φύση σαν δίστομη μάχαιρα μέσα στην υπόσταση της παναγίας του σαρκός και κατεβαίνοντας στον Άδη ελευθερώνει από την αιχμαλωσία τον προπάτορά μας Αδάμ, κι όλους τους πατριάρχες, θανατώνει τον θάνατο, κατασφάζει τον μιαρό και υπερήφανο διάβολο, αφανίζει την βασιλεία του κι ανεβαίνει από τον Άδη τριήμερος νικητής και τροπαιούχος λέγοντας, όχι μόνο στις μυροφόρες γυναίκες πού τον συναντούν «χαίρετε», αλλά και σ' όλους εμάς τους χριστιανούς πού τον πιστέψαμε; «Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί πάσας τάς ημέρας έως της συντέλειας του αιώνος» (Ματθ. 28, 20).
Ελάτε λοιπόν εσείς οι χριστιανοί πού με πιστέψατε τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο, να γίνετε κληρονόμοι της βασιλείας μου, των αγαθών μου και της δόξης μου.
Ελάτε σεις οι ορθόδοξοι να χαρείτε σήμερα στην Ανάσταση μου.
Ελάτε κι ευφρανθείτε οι φτωχοί, ελάτε να χορτάσετε σήμερα τ' αγαθά μου· γιατί είμαι φιλάνθρωπος, και τον πλούσιο δεν αποδιώχνω και τον φτωχό τον ελεώ· τον υγιή δέχομαι και τον ασθενή θεραπεύω τον δίκαιο σώζω και τον αμαρτωλό αγκαλιάζω κι ασπάζομαι· δέχομαι τους πάντες και χαρίζω σ' όλους όλα τα αγαθά.
Για να σας ελευθερώσω από τα χέρια του διαβόλου, έγινα άνθρωπος, υπέμεινα εμπαιγμούς, εμπτυσμούς, Πάθος, Σταυρό και Ταφή.
Τώρα λοιπόν στην Ανάσταση μου ελάτε ν` απολαύσετε την βασιλεία μου, ελάτε με τις κιθάρες, τα τύμπανα, τα σήμαντρα, κι όλα τα μελωδικά όργανα, σύμβολα της χαράς και της ελευθερίας σας, ψάλλοντας και λέγοντας με χαρμόσυνες φωνές: «Ανέστη Χριστός εκ νεκρών λύσας θανάτου τα δεσμά εύαγγελίζον γη χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού την δόξαν».
(Επιλογή από τον Πανηγυρικό Λόγο «Εις την Ανάστασιν του Χριστού» τον οσίου Μακαρίου Σκορδίλη του Πατμίου)
Δευτέρα 5 Απριλίου 2010
Η ΜΟΝΑΧΗ ΚΑΙ Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ - THE HOLY LIGHT DOES NOT SCORCH DURING THE FIRST SEVERAL MINUTES!!! ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ.
Μόλις η μοναχή έχει πάρει το ΆΓΙΟ ΦΩΣ στα 33 κεριά της.
Προσέχετε με τι αναστάσιμη χαρά το βάζει πάνω στο πρόσωπο της στα ράσα της και δεν καίγεται .
Είναι δροσερό το Άγιο φως , Ένα μεγάλο θαύμα του Αναστάντα. ΧΡΙΣΤΟΥ.
" Βαρθολομαίος: «Στο Φανάρι τίποτε δεν είναι ερείπιο, τίποτε δεν είναι χαμένο.. » "
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, από την εξέδρα της Αναστάσεως τόνισε τα εξής:
Και επειδή ανέστη ο Χριστός, δεν ζητείται πλέον ελπίς, αλλά υπάρχει ελπίς! Δεν μας λείπει το φως, αλλά τα «πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια»! Δεν είναι άπιαστο ζητούμενο η χαρά, διότι «χαράς τα πάντα πεπλήρωται, της Αναστάσεως την πείραν ειληφότα»!
Αυτήν την ελπίδα κι’ αυτή τη χαρά δε δοκιμάζετε και σεις σήμερα που γιορτάζουμε Πάσχα Κυρίου Πάσχα; Αυτό το φως δε νοιώθετε να σας περιβάλλη αυτήν την κλητήν και αγίαν ημέραν; Και μάλιστα εδώ, στη Βασιλίδα των πόλεων, που καλώς την διαλέξατε για τις πασχαλινές διακοπές σας.
Εδώ στο Φανάρι, όπου θα βεβαιωθήτε πειστικώτατα ότι ο Σταυρός και η Ανάστασις είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Στο Φανάρι, που είναι συγχρόνως μικρό και μεγάλο –τόσο μεγάλο που να χωρή όλη την οικουμένη, γιατί μέσα στην οικουμενικότητα ενυπάρχει η αγάπη και ο σεβασμός της διαφορετικότητος του άλλου, του συγγενούς και πλησίον μας, αλλά και του ξένου και μακρυνού. Του κάθε ανθρώπου.
Εδώ, αδελφοί μου, τίποτε δεν είναι ερείπιο, τίποτε δεν είναι χαμένο. Ο,τι αγιάστηκε από άσκηση και προσευχή, δεν είναι ποτέ νεκρό. Ο,τι είναι φτιαγμένο για τον Χριστό, δεν πεθαίνει.
Ο,τι υπάρχει για τον Χριστό, δεν παγιδεύεται από τις πύλες του Άδου. Μετρώντας τους τάφους, δεν μπορούμε να μετρήσουμε και τον αριθμό των νεκρών. Όσοι πεθαίνουν εν Χριστώ, μεταβαίνουν εκ του θανάτου εις την ζωήν. Ποιός ημπορεί να καταγράψη ποσοτικά την «ζωήν εν τάφω»;
Η Μητέρα όλων μας Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία ζη αιώνες τώρα ως μηδέν έχουσα και πάντα κατέχουσα.
Ποτέ στην ιστορία ένα μικρό στίγμα του γεωγραφικού χάρτη δεν νοηματοδότησε τον παγκόσμιο πνευματικό χάρτη, όσο το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Πάντοτε οι δια Χριστόν νεκροί κρίνουν με τη ζωντάνια τους όσους νομίζουν ότι είναι ζωντανοί.
Ο χρόνος, η φθορά, τα χαλάσματα, δεν κατίσχυσαν ποτέ του Φαναρίου, διότι αυτό δεν μέτρησε ποτέ τη δύναμή του με τα μέτρα των δυνατών του κόσμου τούτου, με τα μέτρα των ισχυρών της γης.
Τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας,
Καλώς ήλθετε στο Πατριαρχείο μας! Σ’αυτον τον τόπο της σιωπής, της καρτερίας, της υπομονής, της αδιάλειπτης προσευχής και της βεβαιότητας ότι ζη Κύριος και οι ζώντες εν Αυτώ.
Ενώ άλλοι θρηνούν για τον θάνατο, εδώ τραγουδούμε για την Ανάσταση.
Δεύτε, λοιπόν, λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός του αειφώτου Φαναρίου!
Δεύτε λάβετε θάρρος, όποιες κι’ αν είναι οι συνθήκες της ζωής σας!
Δεύτε λάβετε εμπιστοσύνη στην Εσταυρωμένη αγάπη και στην αναστημένη ελπίδα μας!
Και, επιστρέφοντες αύριον εις τα ίδια, κηρύξατε παντού, στεντορεία τη φωνή, ότι «ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται».
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
{ πηγή :http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4668:-l-r&catid=13 }
"Το Πάσχα των Ελλήνων στην ξενιτιά"
"Ανάσταση στην ξενιτιά. Χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα, οι Έλληνες της διασποράς στην Κεντρική και Λατινική Αμερική ανάβουν αυτές τις μέρες το δικό τους κερί. Άλλοι στις ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες, άλλοι σε ορθόδοξους ναούς των Ρώσων και οι περισσότεροι στο σπίτι τους, περιμένοντας ένα τηλέφωνο από τους δικούς τους από την Ελλάδα, να τους ευχηθούν "Χριστός Ανέστη".Η Μεγάλη Εβδομάδα για την πλειοψηφία των ξενιτεμένων Ελλήνων είναι και μια βδομάδα δοκιμασίας και νοσταλγίας της πατρίδας. Είναι οι...
μέρες που θυμούνται το Πάσχα στο χωριό, με τους συγγενείς τους, τους φίλους, με την κατάνυξη και μεγαλοπρέπεια που βίωσαν κάποτε στην Ελλάδα τούτες τις μέρες των Παθών.Όσοι Έλληνες ζουν σε με μεγάλες κοινότητες όπως στο Μπουένος Αϊρες στην Αργεντινή, το Μοντεβιδέο στην Ουρουγουάη, το Σάο Πάολο στη Βραζιλία, τον Παναμά, το Μεξικό, είναι από τους τυχερούς καθώς εκεί υπάρχουν εκκλησίες και ιερείς.
Οι μικρές κοινότητες
Δυσκολότερο είναι για τις μικρές κοινότητες, όπως στην πιο μακρινή από την πατρίδα ελληνική κοινότητα, κάπου στην Παταγονία της Αργεντινής, στο Κομοντόρο Ριβαντάβια.Οι Ελληνες του Κομοντόρο Ριβαντάβια έχτισαν πριν χρόνια μια μικρή εκκλησία. Μέχρι σήμερα ίσως να έχουν βίωσαν μόνο δύο λειτουργίες με ιερέα. Κάθε Μεγάλη Εβδομάδα οι λειτουργίες γίνονται στα βουβά. Απλά ανάβουν ένα κερί. Πριν πέντε χρόνια οι νέοι είδαν από μια βιντεοκασέτα της τότε ΕΤ2 πως γίνεται η περιφορά του επιταφίου. Εφτιαξαν έναν δικό τους επιτάφιο και έκαναν την περιφορά στους δρόμους της μικρής πόλης. Φέτος θα μαζευτούν και πάλι στην εκκλησία και θα περιμένουν σιωπηλά μέχρι τις δώδεκα για να ευχηθούν όλοι μαζί το "Χριστός Ανέστη". Εχουν στην τσέπη τους από ένα αυγό, μόνο που δεν είναι βαμμένο γιατί σε αυτή τη γωνία του κόσμου δεν υπάρχουν τέτοιες βαφές.Στο Μπουένος Aϊρες οι γειτονιές γύρω από τις ελληνικές εκκλησίες ξαφνικά αποκτούν ζωή. Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα η κίνηση στους γύρω δρόμους θυμίζει Ελλάδα. Κόσμος πηγαίνει και έρχεται, ακούς μόνο ελληνικά, πολλοί μιλάνε δυνατά, γέλια, φιλιά, αγκαλιές. Διπλοπαρκαρισμένα ΙΧ (κάτι που δεν θα συναντήσεις ποτέ στο Μπουένος Αιρες), αυτοκίνητα που διακριτικά κάπου έχουν την ελληνική σημαία. Τρεις γενιές Ελλήνων. Την Ανάσταση είναι όλοι στις εκκλησίες. Ασφυκτικά γεμάτες.Το κόκκινο αυγό, η λαμπάδα, οι καμπάνες με τον ήχο τους ορθώνουν το ανάστημά τους ανάμεσα στις πολυκατοικίες και ξυπνούν στη μέση της νύχτας τους ανύποπτους Αργεντινούς. Ζεστή ατμόσφαιρα. Ολοι μια οικογένεια. Eλληνική φαμίλια.Στο νοτιότερο άκρο της Χιλής, μια οικογένεια Κυπρίων ζει το δικό της Πάσχα. Ολοι μαζί στο σπίτι. "Δεν έχουμε εκκλησία εδώ και αναγκαστικά κάνουμε Πάσχα με τους καθολικούς όταν συμπέσει. Φέτος όμως μόνο το τηλεφώνημα της μητέρας μου στις 12 το βράδυ, θα φέρει την Ανάσταση στο σπίτι. Είναι μια ξεχωριστή ώρα για μας", δήλωσε η Ελένη Βαρνάβα που ζει στο Πούντο Αρένας.Στην Παραγουάη οι επτά ελληνικές οικογένειες πηγαίνουν στη Ρωσική εκκλησία. "Δεν υπάρχει ελληνικός ναός στην Ασουνσιόν. Στις μεγάλες γιορτές μαζευόμαστε μαζί με τους Ρώσους. Δεν καταλαβαίνουμε τι λένε, αλλά νιώθουμε τόσο κοντά σε αυτά που οι γονείς μας έλεγαν από την πατρίδα", είπε ο Μερκούριος Ηλίου, έλληνας δεύτερης γενιάς.Σε μια από τις παλαιότερες ελληνικές κοινότητες στη Λατινική Αμερική, στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης, οι Ελληνες μαζεύονται στην εκκλησία τους και μετά ακολουθεί γλέντι με μαγειρίτσα. Το ίδιο και στην κοινότητα του Σάο Πάολο στη Βραζιλία, όπου συγκεντρώνονται Ελληνες και από τις κοντινές πόλεις.
Κεντρική Αμερική
Στην Κεντρική Αμερική οι Ελληνες του Παναμά είναι οι πιο προνομιούχοι καθώς είναι η μόνη ελληνική κοινότητα με εκκλησία και ιερέα. Επιπλέον έχουν και δορυφορική σύνδεση με πολλά ελληνικά κανάλια και παρακολουθούν ζωντανά τις λειτουργίες.Στη διπλανή Κόστα Ρίκα, η ελληνική κοινότητα οργανώνει την ημέρα της Ανάστασης εκδρομή για σούβλα και γλέντι. Το Μεγάλο Σάββατο όσοι μπορούν συγκεντρώνονται σε σπίτια. Το ίδιο γίνεται και με τους Ελληνες στην Ονδούρα και στη Γουατεμάλα Σίτι."Κάποτε ήμασταν πολλοί και κάναμε μεγάλα γλέντια", δήλωσε ο Λυμπέρης Χρονόπουλους, ο μόνος Ελληνας πρώτης γενιάς που μένει πια στο Πουέρτο Μπάριος της Γουατεμάλας, στην πλευρά του Ατλαντικού ωκεανού. "Σήμερα δεν υπάρχει τίποτα. Η Ανάσταση περνά σα να είναι μια καθημερινή μέρα", συμπλήρωσε, κοιτάζοντας νοσταλγικά μια από τις φωτογραφίες που δείχνει ελληνικά γλέντια τριάντα χρόνια πριν.Στη Νικαράγουα ένας από τους δύο Ελληνες που ζουν μόνιμα στη χώρα, ο Μπάμπης Μητρόπουλος, αυτές τις μέρες ζει στιγμές νοσταλγίας. "Είναι οι μέρες που ξυπνούν μνήμες από τους γονείς μου και την πατρίδα. Τριάντα δύο χρόνια ζω στη Λεόν της Νικαράγουας. Εχω πια τη δική μου οικογένεια, αλλά τούτες τις μέρες δεν ξέρω γιατί, χαζεύω τις παλιές φωτογραφίες των δικών μου και αναπολώ τα νεανικά μου χρόνια", δήλωσε στο συνεργάτη του Αθηναικού Πρακτορείου, Δημήτρη Παρούση που πραγματοποιεί εδώ και 754 μέρες το γύρο του κόσμου, ψάχνοντας "χαμένους" Ελληνες (περισσότερα στο www.godimitris.gr).
Μεξικό-Αργεντινή
Στο Μεξικό, στη μοναδική ελληνική εκκλησία της χώρας που βρίσκεται στην πρωτεύουσα, δεκάδες Ελληνες μαζεύονται το βράδυ της Ανάστασης. Στο Μέξικο Σίτι ζουν περισσότερες από 230 οικογένειες. Οι πιο πολλοί είναι πια δεύτερης και τρίτης γενιάς. Στην πλειοψηφία τους έχουν παντρευτεί με ντόπιους. Ωστόσο τη βραδιά μετά την Ανάσταση η αίθουσα της κοινότητας γεμίζει με κόσμο που σπάει κόκκινα αυγά και γεύεται τη μαγειρίτσα που είναι κάπως πικάντικη καθώς οι Ελληνες έχουν συνηθίσει και αυτοί τις… καυτερές συνήθειες των Μεξικανών. Την Κυριακή το μεσημέρι ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι με χορευτικά συγκροτήματα, μπουζούκι, σουβλάκια και τζατζίκι.Χαρακτηριστική φιγούρα είναι ο Κυρ Χρήστος από την Κατερίνη που ζει σε ένα χωριό της Αργεντινής. Εχει μετατρέψει το σπίτι του σε μια μικρή Ελλάδα. Στους τοίχους υπάρχουν εκατοντάδες φωτογραφίες με αγαπημένα του πρόσωπα από την πατρίδα. Ελληνικές σημαίες και τοπία.Εκατοντάδες παλιές κασέτες με δημοτικά τραγούδια και μερικά άδεια μπουκάλια από ούζο. "Εδώ κάνω Ανάσταση, ανάμεσα σε αγαπημένα πρόσωπα και τοπία, με ελληνικές γεύσεις και μουσική. Ανάβω ένα κερί στο εικονοστάσι μου και εύχομαι μια μέρα να μας αξιώσει ο Θεός να κάνουμε Ανάσταση στην πατρίδα μας"."
http://epirusgate.blogspot.com/
http://troktiko.blogspot.com
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Με μεγαλοπρέπεια η Ανάσταση στη Μόσχα .
Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια τελέστηκε η Ακολουθία της Αναστάσεως, στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος της Μόσχας, προεξάρχοντος του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου.
Στο Καθεδρικό Ναό παρέστησαν ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Ντιμίτρι Μεντβέντεφ με την σύζυγό του Σβετλάνα, ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας κ. Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Δήμαρχος της Μόσχας κ. Γιούρι Λουσκώφ.
Στη συνέχεια μαζί με τον Πατριάρχη Κύριλλο έψαλλαν το «Χριστός Ανέστη», αντάλλαξαν λουλούδια, πασχαλινά αυγά και τον ασπασμό της αγάπης κατά την Ρωσική Παράδοση, παρουσία δεκάδων χιλιάδων πιστών.
Στο μήνυμα του ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Εκκλησίας, μεταξύ άλλων τόνισε: «Η αλλαγή της ζωής εν Χριστώ δεν σημαίνει απλά την αλλαγή προς το καλύτερο. Είναι η ριζική αλλαγή, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο προς το θρίαμβο της ζωής και το πλήρωμα της ύπαρξης (πρβλ. Ιω. 10.10) τόσο στην παρούσα διαμονή του επί της γης όσο και στον μέλλοντα αιώνα».
«Η εορτή του Αγίου Πάσχα μας βοηθά να αισθανόμαστε φανερά το αδιάρρηκτο δεσμό μας όχι μόνο με τα παρελθόντα γεγονότα των δυο χιλιετιών αλλά και με τον ερχόμενο θρίαμβο της «δικαιοσύνης αιώνιας», συνέχισε ο Πατριάρχης Κύριλλος.
Να αναφερθεί, ότι το Άγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο, έφτασε στην Μόσχα και σε όλη την Ρωσία με 18 ειδικές πτήσεις από το Τέλ Αβίβ.
Επίσης, για δεύτερη φορά μετά την εκλογή του Πατριάρχη Κυρίλλου, κατά την διάρκεια της Ακολουθίας το Ευαγγέλιο αναγνώσθηκε σε 18 διαφορετικές γλώσσες.
Τέλος, ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κύριλλος, άρχισε την ανάγνωση πρώτα στα Ελληνικά και στα Λατινικά, και αμέσως μετά κληρικοί συνέχισαν στα Εβραϊκά, Αραμαϊκά, Σλαβικά, Ρώσικα, Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά, Ουκρανικά, Μολδαβικά, Εσθονικά, Λετονικά, Σέρβικα και Κινέζικα.
http://www.romfea.gr
Τα θαύματα της πίστης στην εικόνα της Παναγίας .
Επί μισόν αιώνα η εικόνα της αναβλύζει Μύρο και εκείνη αρκετά συχνά εμφανίζεται στους πιστούς της προσκαλώντας τους στο ταπεινό «σπίτι» της... Όσοι δέχτηκαν το ιερό κάλεσμα και επισκέφθηκαν το μοναστήρι της στην κορυφή του Πάρνωνα ένιωσαν το θεϊκό άγγιγμά της να διαπερνά τόσο την ψυχή όσο και το βασανισμένο κορμί τους... Και ως εκ θαύματος στάθηκαν και πάλι στα πόδια τους, και πήραν τη ζωή στα χέρια τους κάνοντας μια νέα αρχή με τον φύλακα-άγγελό τους στο πλευρό τους: την Παναγιά τη Μαλεβή!
Σε υψόμετρο 1.100 μέτρων, μέσα σε μια κατάφυτη βουνοκορφή όπου βρίσκεται από το έτος 1116 το Μοναστήρι της Παναγιάς της Μαλεβής, η εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου -μία από τις εβδομήντα που ζωγράφισε ο Ευαγγελιστής Λουκάς- δεν σταματά να τρέχει Μύρο από το 1964 μέχρι και σήμερα, ενώ ολόκληρη η περιοχή μοσχοβολά χωρίς κανείς να μπορεί να δώσει εξήγηση. Οι εμφανίσεις της εκατοντάδες, όσα και τα θαύματά της, τα οποία σχεδόν ποτέ δεν γίνονται γνωστά. Ωστόσο, από στόμα σε στόμα τα θεϊκά σημάδια της μεταφέρονται στον κόσμο και κάθε χρόνο πιστοί από κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και από το εξωτερικό, την Αμερική, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Κύπρο, ταξιδεύουν μέχρι την Αρκαδία για να προσκυνήσουν τη χάρη Της και να ζητήσουν τη βοήθειά Της. Και εκείνη δεν τους χαλά χατίρι. Τους απλώνει το χέρι και γιατρεύε τις πληγές τους...
Σαράντα έξι χρόνια μετά το πρώτο θεϊκό σημάδι της, η «Espresso της Κυριακής» επισκέφθηκε το μοναστήρι της στο χωριό Άγιος Πέτρος στην Κυνουρία και κατέγραψε συγκλονιστικές μαρτυρίες κατοίκων για τα θαύματα της Παναγιάς, αλλά και εικόνες που προκαλούν ρίγη συγκίνησης και δέους.
Από το τζάμι της θαυματουργής εικόνας τρέχει Άγιο Μύρο, το οποίο μαζεύουν πάνω σε βαμβάκι οι δεκαπέντε μοναχές της μονής και το προσφέρουν σε όλους τους προσκυνητές μαζί με μικρές εικόνες της Παναγιάς της Μαλεβής. Το Άγιο Μύρο στο βαμβάκι και στις μικρές εικόνες εξακολουθεί να μοσχοβολά για χρόνια ολόκληρα, έστω και αν βρίσκεται στα πέρατα της γης.
Από νωρίς το πρωί στο μοναστήρι βρίσκονταν προσκυνητές από την Κατερίνη και τη Θεσσαλονίκη, ενώ σε μια άκρη της μικρής εκκλησίας καθόταν μια νεαρή μητέρα, η οποία κρατούσε στην αγκαλιά της ένα μικρό παιδί.
Προσευχόταν και έκλαιγε... Ζητούσε βοήθεια για το αγοράκι της, το οποίο ήταν άρρωστο. Την πλησιάσαμε και τη ρωτήσαμε τι ακριβώς συνέβαινε. Εκείνη όμως δεν σταματούσε να προσεύχεται και παρακαλούσε τη Μητέρα του Θεού να σκύψει πάνω και από το δικό της το παιδί, όπως έκανε το 2007 και για τον μικρό Ανδρέα.
Το αγόρι που πάλεψε με τον καρκίνο
Η μοναχή Αγνή μας είπε: «Το 2007 είχε έρθει στο μοναστήρι ένα αγόρι μόλις δεκαπέντε ετών, το οποίο βρισκόταν ένα βήμα πριν από το τέλος. Ήταν από την Κύπρο και πάλευε από τα πρώτα βήματά του στη ζωή με τον καρκίνο. Ο πατέρας του είχε πεθάνει και η μητέρα του προσπαθούσε να σταθεί δυνατή τόσο για τον ίδιο όσο και για τον μικρότερο αδελφό του, τον Βασίλη. Το παιδί είχε κάνει είκοσι τρεις χειρουργικές επεμβάσεις, αλλά δεν είχε γίνει τίποτε. Η κατάστασή του χειροτέρευε και έτσι οι γιατροί μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας είπαν στη μητέρα του ότι έπρεπε να χειρουργηθεί για ακόμη μία φορά. Δεν ήξεραν όμως αν μπορούσε να επιβιώσει από την εγχείριση, καθώς ήταν ήδη παράλυτο. Η μητέρα του μία ημέρα πριν ταξιδέψει για Αθήνα, είδε στον ύπνο της την Παναγιά να της λέει “μη στενοχωριέσαι. Είμαι η Παναγιά η Μαλεβή. Έλα στο σπίτι μου και ο Ανδρέας θα γίνει καλά”. Η γυναίκα μόλις ξύπνησε ρώτησε τη μάνα της ποια είναι η Παναγιά η Μαλεβή, καθώς δεν τη γνώριζε. Οι γυναίκες ρώτησαν και έμαθαν ότι βρίσκεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κυνουρία. Έτσι, με το που έφτασε η μητέρα με το παιδί στο αεροδρόμιο, ναύλωσε ταξί και ήρθε εδώ στη μονή».
Σύμφωνα με τη μοναχή αλλά και με κατοίκους του χωριού οι μοναχές και ο ταξιτζής βοήθησαν τη μητέρα να βάλει το παιδί στο αναπηρικό καροτσάκι και έπειτα το μετέφεραν στο εσωτερικό της εκκλησίας για να προσκυνήσει την εικόνα. Και μόλις τη φίλησε, η Παναγιά τον γέμισε με δύναμη. Το παιδί, όπως είπε, ένιωσε κάτι περίεργο να διαπερνά το κορμί του και έπειτα φώναξε «αφήστε με να περπατήσω». Η μητέρα του και όλοι όσοι βρίσκονταν δίπλα του πάγωσαν. Όλοι έκλαιγαν και ο Ανδρέας σηκώθηκε, περπάτησε και άρχισε να τρέχει. Η μοναχή Αγνή προσθέτει: «Είμαι σαράντα χρόνια στο μοναστήρι και ομολογώ ότι εκείνη τη στιγμή ένιωσα την παρουσία της Παναγιάς τόσο έντονα... Ανατρίχιασα. Ο Ανδρέας έφυγε όρθιος και μας άφησε το καροτσάκι του εδώ γιατί, όπως μας είπε, δεν το χρειαζόταν άλλο». Γιατροί που εξέτασαν τον μικρό μετά την επίσκεψή του στην Παναγιά τη Μαλεβή δεν μπορούσαν να πιστέψουν πώς αυτό το παιδί περπατούσε και δη πώς ζούσε ακόμη. Οι εξετάσεις του ακόμη και σήμερα δείχνουν τον καρκίνο στο μεγαλύτερο μέρος του σώματός του, αλλά το παιδί είναι καλά. Από τότε ο Ανδρέας και η μητέρα του επισκέπτονται μία φορά τον χρόνο το μοναστήρι και ευχαριστούν την Παναγιά.
Το θείο δώρο για το άτεκνο ζευγάρι
Ακόμη ένα θαύμα που έχει μείνει χαραγμένο στο μυαλό και στην ψυχή της μοναχής Αγνής έγινε στο μοναστήρι πριν από περίπου πέντε χρόνια, όταν η Παναγιά εμφανίστηκε στην Κ.Σ., μια 50χρονη γυναίκα από την Κόρινθο που προσπαθούσε για πάρα πολλά χρόνια να γίνει μητέρα: «Είχε κάνει τα πάντα, αλλά δεν υπήρχε αποτέλεσμα. Από είκοσι ετών προσπαθούσε να γίνει μητέρα, αλλά δεν τα κατάφερνε. Έκανε όσες εξωσωματικές της επέτρεψαν οι γιατροί, όμως χωρίς αποτέλεσμα. Έκλαιγε και στενοχωριόταν όταν, όπως μας περιέγραφε η ίδια, μια ημέρα εμφανίστηκε μπροστά της μια γυναίκα ντυμένη σαν καλόγρια και της είπε “μη στενοχωριέσαι άλλο, Κατερίνα, έλα στο σπίτι μου και θα σε βοηθήσω. Είμαι η Παναγιά η Μαλεβή”. Η γυναίκα ήρθε εδώ, αλλά δεν πίστευε ότι θα γινόταν κάτι, διότι ήταν ήδη πενήντα ετών. Μόλις έσκυψε για να φιλήσει την εικόνα, το Μύρο άρχισε να τρέχει ποτάμι. Έπειτα έφυγε και επέστρεψε δύο μήνες αργότερα χαρούμενη καθώς, παρά τα χρόνια της, ήταν έγκυος! Τελικά γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι. Ο Θεός και η Παναγιά έκαναν το θαύμα τους και της χάρισαν την πολυπόθητη μητρότητα».
Η εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι γεμάτη από τάματα πιστών που είτε έχουν θεραπευτεί είτε περιμένουν με βαθιά πίστη το σωτήριο άγγιγμά Της. Πάντως, σύμφωνα με τη μοναχή αυτό που προκαλεί έκπληξη σε όλους είναι το γεγονός ότι η Παναγιά εμφανίζεται και σε ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με τη θρησκεία και τους προσκαλεί να την ακολουθήσουν. «Όλοι οι άνθρωποι είναι κάτω από τη σκέπη της και τους προστατεύει. Δεν τους ξεχωρίζει και τους αγκαλιάζει με αγάπη» αναφέρει η μοναχή.
Το Πάσχα που συγκλόνισε το μικρό χωριό
Τη θαυματουργή εικόνα έφεραν στην Κυνουρία οι κάτοικοι του Αγίου Όρους που ήρθαν στην περιοχή το έτος 971. Η εικόνα αρχικώς βρισκόταν στο πρώτο μοναστήρι που είχε χτιστεί στους Κανάλους. Όμως οι μοναχοί βρήκαν τραγικό θάνατο από το κρύο και, σύμφωνα με όσα έχουν επικρατήσει όλα αυτά τα χρόνια και μας περιγράφει η μοναχή Αγνή: «Η εικόνα έφυγε μόνη της και ήρθε στη θέση που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι. Τότε υπήρχαν βάτα στη συγκεκριμένη περιοχή και η εικόνα στεκόταν μέσα στα βάτα, ενώ δίπλα της έκαιγε ένα καντήλι που δεν έσβηνε ποτέ. Τρεις φορές μετέφεραν την εικόνα στην αρχική θέση της, όμως επέστρεφε στο συγκεκριμένο σημείο. Έτσι αποφασίστηκε να χτιστεί εδώ το νέο σπίτι της. Πιστεύουμε ότι επέλεξε τούτον εδώ τον τόπο, καθώς εδώ βρήκαν τραγικό θάνατο πολλοί άνθρωποι. Μάλιστα, κατά τις εργασίες για την ανέγερση του μοναστηριού βρέθηκαν πολλά οστά».
Την Παρασκευή των τελευταίων Χαιρετισμών, λίγες ημέρες πριν από το Πάσχα του 1964, στις 17 Απριλίου, η αδελφή Θεονύμφη παρατήρησε ότι ένα περίεργο υγρό έτρεχε από το τζάμι της εικόνας και ότι μοσχοβολούσε. Είκοσι ημέρες πριν από αυτό το συμβάν, οι μοναχές είχαν παρατηρήσει ότι η εικόνα της Θεοτόκου ευωδίαζε, όπως και όλη η περιοχή, και ρωτούσαν η μία την άλλη αν κάποια είχε ρίξει άρωμα. Αλλά καμία δεν ήξερε. Την Παρασκευή των τελευταίων Χαιρετισμών, όταν η αδελφή είδε το Μύρο να τρέχει ενημέρωσε Nτην ηγουμένη. Όμως δεν δόθηκε ιδιαίτερη σημασία. Ωστόσο, τις επόμενες ημέρες το θαύμα συνεχιζόταν μέχρι που η ηγουμένη Παρθενία είδε την εικόνα της Παναγιάς να τρέχει μύρο, το οποίο διαπερνούσε το τζάμι και πλημμύριζε το πάτωμα.
«Στη θέα αυτού του πρωτοφανούς θαύματος τρομοκρατηθήκαμε, τα χάσαμε, κλαίγαμε και προσευχόμασταν» είπε στην «Espresso της Κυριακής» η γερόντισσα Παρθενία, η οποία παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει μας δέχτηκε με ιδιαίτερη αγάπη στη μονή και μας εξιστόρησε τα γεγονότα όπως η ίδια τα έζησε: «Ήμασταν μόνες. Ειδοποιήσαμε τον μητροπολίτη, ήρθαν ιερείς και τη σκούπισαν, την εξέτασαν και είδαν ότι η εικόνα συνέχισε να βγάζει μύρο. Έπειτα ήρθε και η Χωροφυλακή για να την εξετάσει. Έπλυναν την εικόνα με ξίδι και πετρέλαιο, ενώ όλη τη νύχτα έμεινε κλειδωμένος μαζί της ένας χωροφύλακας. Το πρωί, μόλις άνοιξε η πόρτα, βγήκε κατάχλομος και ζήτησε συγχώρεση καθώς “όλο το βράδυ ο μύρος έτρεχε ποτάμι μέχρι τα πόδια του” όπως μας ανέφερε. Το 1969 ήρθε ο ανώτατος διοικητής της Χωροφυλακής, επιθεώρησε την εικόνα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει καμία νοθεία, ενώ ένας χημικός που ήρθε και πήρε το Μύρο για να κάνει ανάλυση, αποφάσισε ότι δεν υπάρχει τέτοια Bουσία στη γη. “Μέγας Θεός υπάρχει”φώναξε»...
«Αναστήθηκε» 9χρονο κοριτσάκι στην Αυστραλία
Ακόμη ένα θαύμα που έχει μείνει χαραγμένο στις καρδιές των μοναχών είναι αυτό που έλαβε χώρα στη μακρινή Αυστραλία. Μια ομογενής που είχε πάει στο μοναστήρι και είχε πάρει μαζί της μια μικρή εικόνα της Παναγιάς της Μαλεβής, συνάντησε σε εκκλησία της Μελβούρνης μια γυναίκα να κλαίει ασταμάτητα και να προσεύχεται στον Θεό για να σώσει το μόλις εννέα ετών κοριτσάκι της που ήταν βαριά άρρωστο. Είχε όγκο στο κεφάλι και οι γιατροί είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά. Η Γεωργία Κ. πλησίασε τη γυναίκα και μόλις έμαθε την τραγική ιστορία τής έδωσε την εικόνα τής Παναγιάς και τη συμβούλευσε να τη φέρει στην Ελλάδα και στο μοναστήρι της. Όμως κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο και έτσι η γυναίκα πήρε το πρώτο Nαεροπλάνο και ήρθε μόνη της τα Χριστούγεννα του 2002 στην Αθήνα. Νοίκιασε αυτοκίνητο και πήγε στη Μονή, όπου προσκύνησε και πήρε Άγιο Μύρο. Όταν επέστρεψε και «σταύρωσε» το κοριτσάκι της, εκείνο σηκώθηκε και άρχισε να χαμογελά. Από τότε κάθε καλοκαίρι η μικρή με τη μητέρα της έρχονται στην Ελλάδα και επισκέπτονται τη Χάρη Της...
Ο τυφλός που κατάφερε να δει για πρώτη φορά τα παιδιά του
Συγκλονιστική είναι επίσης η περιπέτεια
του 60χρονου τυφλού από την Κορινθία, που
προσευχόταν κάθε βράδυ να τον αξιώσει ο
Θεός έστω και μία στιγμή να δει τα πρόσωπα
των τριών παιδιών του. Είχε τυφλωθεί σε
ηλικία πέντε ετών. Η αδελφή Αγνή μας
ανέφερε: «Ένα βράδυ είδε στον ύπνο του μια
καλόγρια να του λέει “έλα στο μοναστήρι
μου, στην Παναγιά τη Μαλεβή, για να
συναντήσεις τα παιδιά σου”. Ήρθε μαζί με τη
γυναίκα του λίγο πριν από τη γιορτή της, τον
Αύγουστο του 2000. Μόλις μπήκαν στο εκκλησάκι,
το Μύρο έτρεχε ποτάμι και έφτασε μέχρι τα
πόδια του. Η γυναίκα του άρχισε να κλαίει
και εκείνος αφού φίλησε την εικόνα έπεσε
στα γόνατα και ζήτησε να τον βοηθήσει. Λίγα
λεπτά μετά φώναζε, έβλεπε και πάλι το φως
του ήλιου. Αγκάλιασε τη γυναίκα του και
έφυγε τρέχοντας για το σπίτι για να βρει τα
παιδιά του».
Espressonews.gr on 03 Απριλίου 2010.
Προσκύνημα στους Αγίους Τόπους.
Ένα ταξίδι στα Ιερά προσκυνήματα του Ισραήλ και της Παλαιστίνης με στοιχεία από την γεωπολιτική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η περιοχή. Καταλήγει με επίσκεψη στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο.
http://www.tvkosmos.gr/
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ
ΤΟ LINK ΕΙΝΑΙ
"Κατεβάστε ολόκληρο DVD με παρουσίαση του Αγίου Φωτός"
"DVD με την παρουσίαση του Αγίου Φωτός σε πολλές γλώσσες. Με την βοήθεια του Θεού, έχουμε πλέον και ολοκληρη "Εικονα" (iso image) ενος DVD για το Αγιο Φως, με ολες τις μεχρι τώρα υποτιτλισμένες γλώσσες. Αν το γράψετε με ειδικό πρόγραμμα (οπως π.χ το nero) σε αδειο DVD θα μπορεί να παίζει στα...
επιτραπέζια DVD player που έχετε συνδεδεμένα στην τηλεόραση σας! Πολύ χρήσιμο για να δείξετε το Αγ. Φως σε οσους δεν έχουν υπολογιστή η για παρουσιασεις σε σχολεία, ενορίες, κτλ κτλ."
http://www.oodegr.com/holylight/Holy%20Light.iso
επιτραπέζια DVD player που έχετε συνδεδεμένα στην τηλεόραση σας! Πολύ χρήσιμο για να δείξετε το Αγ. Φως σε οσους δεν έχουν υπολογιστή η για παρουσιασεις σε σχολεία, ενορίες, κτλ κτλ."
http://www.oodegr.com/holylight/Holy%20Light.iso
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ 2010
Το Αγιο Φως έχει ξεκινήσει το ταξίδι του. Δειτε ένα video με τους πιστούς στην Ιερουσαλήμ να το παραλαμβάνουν.
http://troktiko.blogspot.com
Κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας η τελετή Αφής του Αγίου Φωτός
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος ο Γ' εξήλθε με το Αγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο, στις 2 το μεσημέρι, στον ασφυκτικά γεμάτο Ναό της Αναστάσεως κρατώντας δυο δέσμες των 33 κεριών.
Η τελετή της Αφής του Αγίου Φωτός, έγινε παρουσία της ελληνικής αποστολής υπό τον υφυπουργό Εξωτερικών Σπύρο Κουβέλη.
Αμέσως μετά ...
την παρουσία του Πατριάρχη με το Αγιο Φως, ακούστηκαν επευφημίες και ο ναός πλημμύρισε αμέσως με πυρσούς με το αναστάσιμο Φως.
Η ελληνική αντιπροσωπεία και ο Πατριάρχης, μετά την τελετή της Αφής μετέβησαν στην αίθουσα του πατριαρχικού θρόνου, όπου ο υφυπουργός άναψε τη λυγνία με το αναστάσιμο Φως για να μεταφερθεί στην Αθήνα.
Ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ' στον ολιγόλεπτο χαιρετισμό του, απηύθυνε ευχές για ειρήνη στην Ιερουσαλήμ και την ευρύτερη περιοχή και ευχήθηκε ιδιαιτέρως στην ελληνική πολιτική και πνευματική ηγεσία και προσωπικά στον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, προκειμένου να βγει η Ελλάδα από τη "δυσπραγία".
"Ευχόμεθα (το Αγιο Φως) να φωτίζει τους ηγέτες, για να ενδιαφερθούν για την ειρήνη της περιοχής και της Ιερουσαλήμ και να καθοδηγεί και να ενισχύει την πολιτική και πνευματική ηγεσία της Ελλάδας, ώστε να την απαλλάξουν από τη μάστιγα της φθοράς και της δυσπραγίας".
Στην αντιφώνησή του, ο κ. Κουβέλης εξέφρασε τη συγκίνησή του, που θα μεταφέρει το Αγιο Φως στην Ελλάδα και ευχήθηκε "να αποτελέσει ένα ξεκίνημα για ειρήνη στον κόσμο και τούτη την περιοχή που δοκιμάζεται αλλά και για πρόοδο στην Ελλάδα, μια χώρα που έχει ανάγκη να κάνει γρήγορα βήματα προόδου, για να κοιτάξει το μέλλον με διαφορετικά μάτια".
Ο κ. Κουβέλης εξέφρασε την εκτίμησή του για το έργο που προσφέρει ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων τονίζοντας, ότι εκπροσωπεί τη Χριστιανοσύνη και τον Ελληνισμό σε ένα σημείο συνάντησης λαών και πολιτισμών και τόνισε, "θα είμαι δίπλα σας να στηρίξω το έργο του Πατριαρχείου".
Στην ελληνική αντιπροσωπεία μετέχουν εκ μέρους των κομμάτων οι κ.κ. Βασίλης Οικονόμου (ΠΑΣΟΚ), Μιχάλης Χαλκίδης (ΝΔ) και Ουρανία Παπανδρέου (ΛΑΟΣ).
Η τελετή της Αφής έγινε κάτω από πολύ ισχυρά μέτρα ασφαλείας, λόγω αφενός μεν της έντασης που επικράτησε στην περιοχή την τελευταία εβδομάδα, αφετέρου δε λόγω του ότι συνέπεσαν εφέτος το Πάσχα των Ορθοδόξων, των Καθολικών και των Εβραίων.
Το Αγιο Φως φτάνει στο αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος" στις 18.30, με ειδική πτήση, με το κυβερνητικό αεροσκάφος, όπου θα γίνει δεκτό με τιμές αρχηγού κράτους.
Εκ μέρους της Εξαρχίας του Παναγίου Τάφου, το Αγιο Φως θα μεταφέρει ο αρχιμανδρίτης Μιχαήλ, ενώ εκ μέρους της Ιεράς Συνόδου το συνοδεύει ο μητροπολίτης Βεροίας και Ναούσης Παντελεήμων.
Το Αγιο Φως θα μεταφερθεί στην Εξαρχία του Παναγίου Τάφου στην Πλάκα, ενώ με πτήσεις της Olympic Air, της Aegean, με αεροσκάφη C-130 και στρατιωτικά ελικόπτερα θα φθάσει ως το τελευταίο άκρο της ελληνικής επικράτειας.
Θα μεταφερθεί επίσης με ειδική πτήση του κυβερνητικού αεροσκάφους στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
http://troktiko.blogspot.com
" Πάσχα : η μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης.. "
H πένθιμη ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας και η χαρά που τη διαδέχεται το βράδυ της Ανάστασης δεν βιώνονται με την ίδια κατάνυξη και τον ίδιο ενθουσιασμό από ολόκληρο το Χριστιανικό κόσμο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην ανάσταση του Κυρίου, ενώ η Δυτική στο θρήνο για το θάνατό του.
Η ορθόδοξη θεώρηση για την Ανάσταση συμπυκνώνεται στον πασίγνωστο ύμνο:
θανάτω θάνατον πατήσας και
τους εν τοις μνήμασι ζωήν
χαρισάμενος!»
Τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες, οι εορτασμοί της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα δεν υπήρχαν, καθώς οι Χριστιανοί ήταν μια διωκόμενη μειονότητα. Όλα άλλαξαν τις ημέρες του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου και οι πρώτες λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας ξεκίνησαν στην Ιερουσαλήμ.
Το Χριστιανικό Πάσχα πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στο Εβραϊκό Πεσάχ. Το Πεσάχ ήταν η πρώτη από τις τρεις ετήσιες μεγάλες εορτές των Ισραηλινών, η οποία γιορταζόταν στις αρχές της Άνοιξης.
Η λέξη Πάσχα είναι ελληνοποιημένη απόδοση του Πεσάχ και σημαίνει Διάβαση. Οι μεν Εβραίοι γιορτάζουν τη διάβασή τους από την Ερυθρά θάλασσα και την απελευθέρωσή τους από τη φαραωνική δουλεία. Οι δε Χριστιανοί γιορτάζουν το Πάσχα, την ανάσταση του Χριστού και την απελευθέρωσή τους από την αμαρτία και το θάνατο. Ο Χριστιανισμός πήρε το Πάσχα από τους Εβραίους και του έδωσε νέο νόημα.
Με απόφαση της Α' Οικουμενικής Συνόδου, το 325 μ.Χ, το Πάσχα ορίστηκε να εορτάζεται σ' όλη τη Χριστιανοσύνη την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας και μετά το εβραϊκό Πάσχα, προκειμένου να τηρείται η σειρά των γεγονότων.
Όμως, από την εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου, Ανατολικοί και Δυτικοί Χριστιανοί γιορτάζουν το Πάσχα σε διαφορετικές ημερομηνίες, οι μεν βάσει του παλαιού ημερολογίου, οι δε βάσει του νέου. Αν και το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει υιοθετήσει το νέο ημερολόγιο από τις αρχές του 20ου αιώνα, για το Πάσχα ακολουθεί το παλαιό.
Οι προσπάθειες για κοινό εορτασμό μεταξύ όλων των δογμάτων και ομολογιών του Χριστιανισμό δεν έχουν ευοδωθεί ως σήμερα.
ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΠΡΩΙ.
Με το Πάθος Σου (το σταυρικόν), Χριστέ, απηλευθερώθημεν από τα (αμαρτωλά) πάθη μας και με την Ανάστασίν Σου απελυτρώθημεν από την φθοράν του θανάτου. Κύριε δόξα σοι!
Σήμερον ο Άδης στενάζων αναφωνεί: Ητο εις έμέ συμφέρον να μη είχον δεχθή Εκείνον που εγεννήθη εκ της Μαρίας· διότι με το να έλθει Αυτός εις έμέ, κατέλυσε την εξουσία μου, τάς χαλκίνας πύλας μου συνέτριψε, τάς ψυχάς, τάς οποίας προηγουμένως είχον εις την κατοχήν μου, Αυτός, επειδή είναι (παντοδύναμος) Θεός, τάς (αφήρεσεν από έμέ και τάς) άνέστησε. Δόξα, Κύριε, ανήκει (αναφωνούμε ημείς οι πιστοί,) εις τον σταυρικόν Σου θάνατον και εις την Ανάστασίν Σου!
Σήμερον ο Άδης στενάζων αναφωνεί: Κατηργήθη ή εξουσία μου! Εδέχθην ένα θνητόν, ωσάν ένα από τους ανθρώπους πού απέθαναν (έως τώρα). Τούτον όμως ουδόλως δύναμαι να κρατήσω εις την κυριαρχίαν μου, άλλα μαζί με Αυτόν θα χάσω και αυτούς τους οποίους είχον (μέχρι τώρα) υπό την κατοχήν μου. Εγώ είχον εις το βασίλειόν μου τούς νεκρούς από αιώνων, άλλ' Αυτός ιδού όλους τους ανιστά! Δόξα, Κύριε, ανήκει (αναφωνούμεν ημείς πού εσώθημεν,) εις τον σταυρικόν Σου θάνατον και εις την Ανάστασίν Σου.
Σήμερον ο Άδης στενάζων αναφωνεί; Ή εξουσία μου ηφανίσθη! Ό ποιμήν εσταυρώθη και (το πρόβατων Του, δηλαδή) τον Αδάμ ανέστησεν. Έχασα αυτούς, επί των οποίων εβασίλευον και αυτούς πού κατεβρόχθιτα, όταν είχον δύναμιν, όλους (τώρα) τους εξήμεσα. Ό σταυρωθείς εξεκένωσε του τάφους (αναστήσας τους νεκρούς)· δεν έχει πλέον ισχύν ή εξουσία του θανάτου. Δόξα, Κύριε, ανήκει (αναφωνούμε ημείς που εσώθημεν,) εις τον σταυρικόν Σου θάνατον και εις την Άνάστασίν Σου.
Ό Μωυσής, ο μέγας προφήτης, από της εποχής εκείνης διετύπωνε, κατά τρόπον συγκεκαλυμμένου, την σημασία της σημερινής ημέρας, όταν έλεγε: «Και ευλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην»· διότι ή σημερινή ήμερα είναι το εύλογημένον Σάββατον (δια το όποιον ώμίλει προφητικός τότε ο Μωυσής). Αυτή είναι ή (πραγματική) ημέρα της αναπαύσεως, κατά την οποίαν ο μονογενής Υιός του Θεού ανεπαύθη από όλα τα έργα Του (τα σχετικά με την σωτηρίαν των ανθρώπων)· ανεπαύθη σωματικώς (εις τον τάφον), αφού απέθανεν (επάνω εις τον Σταυρόν), συμφώνως προς το Θείον σχέδιον δια την σωτηρίαν μας· επανελθών δε πάλιν, δια της Αναστάσεως Του, εις την δόξαν, εις την οποίαν ευρίσκετο πριν, προσέφερεν εις ημάς την αιώνιον ζωήν, ως μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος πού είναι.
Ας υμνήσωμεν την Παρθένον Μαρίαν, πού είναι ή δόξα και το καύχημα όλου του κόσμου! Ας υμνήσωμεν εκείνη πού εγεννήθη εκ σπέρματος ανθρωπίνου και εγέννησε τον Κυρίαρχον (του σύμπαντος), εκείνη πού είναι ή επουράνιος πύλη (δια της οποίας επέρασεν ο Χριστός και ήλθεν εις τον κόσμον), εκείνη πού είναι το άσμα των ασωμάτων Αγγέλων και το κόσμημα των πιστών! (Πρέπουν εις αυτήν οι ύμνοι μας,) διότι αυτή ηξιώθη να γίνη) ουρανός και Ναός της Θεότητος (χωρήσασα εν τη κοιλία της τον Θεόν)· αυτή (δια της γεννήσεως του Θεανθρώπου) τον τοίχον της προς τον Θεόν έχθρας ημών κατεκρήμνισε και άντ' αυτού έφερε την ειρήνην και ήνοιξε την Βασιλείαν του Θεού (δια να εισέλθωμεν εντός αυτής). Ας γνωρίζωμεν, λοιπόν, ότι εάν κρατώμεν καλώς και ισχυρώς την Αγκυραν αυτήν της πίστεως, θα εχωμεν υπερασπιστήν (κραταιόν) τον γεννηθέντα εξ αυτής (της Θεοτόκου) Κύριον. Ας έχουν λοιπόν θάρρος, ας έχουν θάρρος οι άνθρωποι του Θεού· διότι Αυτός θα πολεμήση (και θα συντρίψη ) τους εχθρούς μας, ως παντοδύναμος πού είναι.
Παρασκευή 2 Απριλίου 2010
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΑΝ ΟΙ ΓΕΡΟΝΤΑΔΕΣ ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΠΡΙΝ ΜΕΤΑΛΑΒΟΥΝ.
Εις το Άγιον Όρος, οι Γεροντάδες μας, όταν ητοιμάζοντο δια την Θείαν Κοινωνίαν, από βραδύς διάβαζαν
1. Τάς κατανυκτικάς ευχάς του «Θηκαρά».
2. Τον Κανόνα εις τον φύλακα Άγγελο
3. Τον Κανόνα εις τον Γλυκύτατον Ιησούν, και έκλαιγον.
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΟΥ.
1.Ό «Θηκαράς» είναι βιβλίον περιέχον συλλογήν ύμνων, κατανυκτικών ευχών και Ακολουθίαν άσκητικήν (δια τους «κατά μονάς» ησυχάζοντας).
Ή ονομασία της συλλογής οφείλεται εις τον πονήσαντα ανώνυμον («δια ταπεινοφροσυνών») Μοναχόν εκ Κωνσταντινουπόλεως (13ος-14ος αι.), ο όποιος έμεινε γνωστός ως «Θηκαράς» εκ της επωνυμίας του εργόχειρου του, της κατασκευής δηλαδή θηκών μαχαιρών. Ό «Θηκαράς» παρά την ανωνυμίαν του χαρακτηρίζεται ως «σοφώτατος και οσιότατος ανήρ, όντως θαυμασιώτατος και αγιότατος».
Ή συλλογή αυτή, ή οποία διεσώθη εις πολλά χειρόγραφα, απετέλεσε από του 14ου αιώνος το προσφιλέστερο προσευχητάριο εν Άγίω Όρει. Γνώρισε διαφόρους εκδόσεις. Εσχάτως (2008) τον «Θηκαράν» εξέδωσε εις λίαν επιμελημένη εκδοσιν ή ιερά Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
2. Πρόκειται περί του Ίκετηρίον Κανόνος εις τον Άγγελον, τον φύλακα
της τον άνθρώπον ζωής, ο οποίος είναι ποίημα Ιωάννου Μονάχου του Μαυρόποδος (αγίου Ιωάννου επισκόπου Ευχαΐτων, ε'-5ην Όκτ.) και περιέχεται εις το Μέγα Ώρολόγιον της Εκκλησίας.
3. Ό Ίκετήριος Κανών εις τον Κύριον Ημών, Ιησούν Χριστόν περιέχετε
επίσης εις το Μέγα Ώρολόγιον και είναι ποίημα του οσίου θεόληπτου Μητροπολίτου Φιλαδέλφειας του Όμολογητού (1250-1322, |κε'-25ην Ιούν.).
ΒΙΒΛ. ΓΕΡΟΝΤΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ.
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ . ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΣΠΕΡΑΣ
Μη θρηνής, ω Μήτερ μου, (λέγει ο Κύριος,) βλέπουσα εμέ, τον Υιόν σου, πού συνέλαβες εις την κοιλίαν σου χωρίς σπέρμα ανδρός, να ευρίσκωμαι τοποθετημένος εις τάφου· (μη θρηνής) διότι (δεν πρόκειται να μείνω πολύ εις τον τάφον, αλλά μετά τρεις ημέρας) θα αναστώ και ούτω θα δοξαστώ (και κατά την ανθρωπίνην μου φύσιν)· θα υψώσω δε και θα δοξάσω, ως Θεός παντοδύναμος, με ατελεύτητον δόξαν όλους εκείνους πού με πίστιν και με όλην των την αγάπην προσφέρουν τιμήν μεγάλην εις σε, την Μητέρα μου.
Αληθώς, ω Υιέ μου, πού (ως Θεός) δεν έχεις (χρονική) αρχήν, (απαντά ή Μήτηρ του Κυρίου,) καθ' υπερβολήν εγώ εθαυμάσθην και εμακαρίσθην, επειδή, τότε πού κατά παράδοξο και υπερφυσικό τρόπο Σε γέννησα, δεν ησθάνθην πόνους τοκετού· τώρα όμως, Θεέ μου, πού Σε βλέπω σωματικώς νεκρόν και χωρίς πνοήν, (δεν δύνομαι να μη λυπούμαι και να μη θρηνώ, άλλ') αισθάνομαι να με κατακόπτη με σκληρότητα ή δίστομος μάχαιρα τής λύπης. Άλλα (πραγματοποίησε την υπόσχεσίν Σου και) ανάστα εκ των νεκρών δια να δοξαστώ και εγώ με μεγάλη δόξαν.
Μήτερ μου, (ανταπαντά ο Κύριος,) ή γη με σκεπάζει (όχι κατ' ανάγκην, όπως όλους τους νεκρούς, άλλ') επειδή εγώ το ηθέλησα- ενώ δε ή γη με σκεπάζει (ως νεκρόν ανίσχυρον), ταυτοχρόνως κυριεύονται από τρόμο οι φύλακες του άδου Δαίμονες, επειδή βλέπουν ότι είμαι ενδεδυμένος την στολή της τιμωρίας, βαμμένη εις το Αίμα μου (το όποιον έχυσα κατά την θυσία μου)· αφού, λοιπόν, συντρίψω δια της σταυρικής μου θυσίας τους εχθρούς Δαίμονας, ως παντοδύναμος Θεός, θα δώσω πάλιν ζωήν εις το νεκρόν Σώμά μου (θα αναστώ δηλαδή) και θα σε γεμίσω από δόξαν.
Ο ΞΕΝΟΣ
Ό Ιωσήφ, όταν (πλήρης εκπλήξεως) παρετήρησεν, οτι ο ήλιος έκρυψε τάς ακτίνας του και το παραπέτασμα του Ναού (που χώριζε τα αγία από τα άγια των αγίων,) εσχίσθη εξ αιτίας του θανάτου του Σωτήρος, προσήλθεν εις τον Πιλάτον και του θερμοπαρακαλεί με αυτά τα λόγια:
Δώσε εις εμέ Αυτόν του ξένον, ο οποίος, από της βρεφικής Του ηλικίας, ως ξένος πού ήτο, εζη εν τω κοσμώ ωσάν πρόσφυξ και περιπλανώμενος.
Δώσε εις έμέ Αυτόν τον ξένον, τον Οποίον οι ομοεθνείς Του, ένεκα μίσους, θανατώνουν, ωσάν να ήτο ξένος (Και εχθρός των).
Δώσε εις έμέ Αυτόν τον ξένον, του Οποίου ο παράδοξος θάνατος μου δημιουργεί έκπληξη.
Δώσε εις εμέ Αυτόν τον ξένον, ο Οποιίος γνωρίζει να υπηρετή και να περιποιήται τους πτωχούς και τους ξένους.
Δώσε εις έμέ Αυτόν τον ξένον, τον Οποίον οι Εβραίοι ένεκα φθόνου (θανάτωσαν Και τοιουτοτρόπως) απεξένωσαν από τον κόσμον.
Δώσε εις εμέ Αυτόν τον ξένον, δια να Τον κρύψω εις τον τάφο, διότι Αυτός, ως ξένος που είναι, δεν έχει πού να κλίνη την Κεφαλήν Του (δια να αναπαυθή).
Δώσε εις έμέ Αυτόν τον ξένον, του Οποίου ή Μήτηρ έλεγε μεγαλοφώνως, όταν Τον είδε νεκρόν: Ω Υιέ Και Θεέ μου, αν Και ο πόνος μου πληγώνει τα σπλάγχνα Και μου κατακόπτει την καρδίαν επειδή Σε βλέπω νεκρόν, άλλ' όμως, πιστεύουσα εις την Ανάστασίν Σου και αντλούσα θάρρος εξ αυτής, Σε δοξάζω με μεγάλην δόξαν.
Και με αυτούς τους λόγους θερμώς παρακαλών τον Πιλάτον ο διακεκριμένος (λόγω της κοινωνικής του θέσεως) Ιωσήφ, λαμβάνει (με την άδεια του) το Σώμα του Σωτήρος, τα όποιον, αφού με σεβασμόν και ευλάβεια περιετύλιξε με σινδόνα Και ήλειψε με αρώματα, τοποθέτησε εις τάφον τοποθέτησε σωματικώς εις τάφον (ως νεκρόν) Αυτόν, πού δίδει εις όλους αιώνιον ζωήν Και άπειρον έλεος.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.
Θεοτόκε, συ είσαι ή αληθινή Άμπελος («Κληματαριά») πού βλάστησες τον καρπό της ζωής (δηλαδή γέννησες τον Χριστόν, πού είναι ή πηγή της ζωής). Σε Ικετεύομε λοιπόν: Πρέσβευε, Δέσποινα, μαζί με τους αποστόλους και όλους τους αγίους να έλεήση ο Θεός τάς ψυχάς μας.
Επειδή εφοβήθη του; Ιουδαίους ο στενός φίλος Σου ο Πέτρος, Κύριε, Σε ηρνήθη· έπειτα όμως (μετενόησε και), θρήνων, έλεγε μεγαλοφώνως τα έξης: Μη κωφεύσης και σιωπήσης εις τα δάκρυα μου, (τα όποια χύνω,) διότι υπεσχέθην ότι θα διατηρήσω (ακλόνητον) την εις Σε πίστιν και αφοσίωσίν μου, ω Εύσπλαγχνε, και δεν την φύλαξα. Κατά τον αυτόν τρόπον δεξαι, Κύριε, και την ιδικήν μας μετάνοιαν, (όπως δηλαδή εδέχθης πρόθυμος την μετάνοια του Πέτρου,) και ελέησε μας.
Άκουσε, Κύριε, με προσοχή τα λόγια (της δεήσεώς) μου, κατανόησε την (αγωνιώδη) κραυγή μου.
Αί άυλοι στρατιαί των Αγγέλων, Κύριε, ησθάνοντο κατάπληξιν όταν έβλεπον να Σε περιπαίζουν οι στρατιώται, πριν Σε κρεμάσουν εις τον Τίμιον Σταυρόν Σου. Διότι Συ, πού εστόλισες, ωσάν ζωγράφος, την γήν με άνθη, εστολίσθης εις την κεφαλήν με εξευτελιστικόν στέφανον και προς χλευασμόν εφόρεσες την χλαμύδα Συ, πού ενδύεις με νεφέλας τον ουράνιον θόλον (τα υπέμεινες όμως αυτά,) διότι, με αυτήν Σου την ταπείνωσιν και ανοχή, έγινε γνωστή ή ευσπλαχνία Σου, Χριστέ, πού είσαι το μέγα έλεος. Δόξα ανήκει εις Σε.
Θεοτόκε Παρθένε, επειδή ημείς, εξ αιτίας των πολλών μα; αμαρτημάτων, δεν έχομεν θάρρος να ομιλώμεν εις τον Χριστόν, συ ικέτευσε (δι' ημάς) θερμώς τον εκ της σαρκός σου γεννηθέντα (Κύριον)· διότι πολλήν ισχύν έχει ή παράκλησις μητρός διά να εξευμένιση βασιλέα (Υιόν της). Μη περιφρόνησης (λοιπόν, εξ αιτίας της αναξιότητας μας,) τάς παρακλήσεις ημών των αμαρτωλών, συ ή πανσεβάσμιος, (αλλά μεσίτευσε υπέρ ημών προς τον Υιόν σου,) διότι Εκείνος, που κατεδέχθη να πάθη υπέρ ημών, είναι εύσπλαχνος και έχει την δύναμιν να σώζη).
Τα εξής λέγει ο Κύριος (με παράπονο) προς τους Ιουδαίους: Λαέ μου, τι κακόν σου έκαμα και εις τι σε ηνώχλησα (ώστε να φέρεσαι τόσον εχθρικώς προς εμέ); Εις τους τυφλούς σου έδωσα φως, τους λεπρούς σου εκκαθάρισα από την λέπραν, άνδρα κατάκοιτον εκ παραλύσεως εθεράπευσα και εσήκωσα όρθιον. Λαέ μου, πόσες ευεργεσίας έκαμα εγώ εις σε και τι ανταπέδωσες συ εις εμέ; Αντί του μάννα (με το όποιον εγώ σε έθρεψα εις την έρημο), έδωσε; εις εμέ χολήν αντί του ύδατος (με το όποιον εγώ σε επότισα εις την έρημο), έδωσες εις εμέ όξος- αντί να με αγαπάτε (δια τας απείρου; μου ευεργεσίας), σεις με εκαρφώσατε επάνω εις τον Σταυρόν. Λοιπόν, δεν σας υποφέρω πλέον θα καλέσω προς εμέ τους είδωλολάτρας, που και αυτοί είναι πλάσματα μου, και εκείνοι θα (γίνουν μέλη της Εκκλησίας μου και θα) με δοξάσουν μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, και εγώ θα δωρήσω εις αυτούς την αιώνιον ζωήν.
Πέμπτη 1 Απριλίου 2010
Литургија . "ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ" ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
Μια εκπληκτική ταινία για την ομορφιά της Σερβικής Εκκλησίας .
Οι εικόνες είναι μοναδικές και σε φέρνουν πνευματικά πιο κοντά με τους ομόδοξους Σέρβους.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ
Αφού είμεθα αδελφοί εν Χριστώ, ας έχωμεν την αγάπη μεταξύ μας και όχι την ασπλαγχνίαν προς τους πλησίον μας, δια να μη καταδικασθώμεν, όπως ο άσπλαχνος δούλος (του Ευαγγελίου, πού εδείχθη σκληρός προς τον σύνδουλόν του) δια τα (εκατόν) δηνάρια, οπότε, και αν μεταμεληθώμεν, ουδόλως θα ωφεληθώμεν, όπως δεν ωφελήθη και ο Ιούδας.
Θαυμαστά και ένδοξα πράγματα ελέχθησαν πανταχού δια σε, ω Θεοτόκε Μαρία, πού είσαι αξία παντός ύμνου και δεν έλαβες πείρα γάμου· (ελέχθησαν δε δια σε πανταχού θαυμαστά και ένδοξα πράγματα,) διότι γέννησες κατά σάρκα τον Δημιουργό των όλων.
Ό μαθητής (δηλαδή ο Ιούδας,) έκαμνε συμφωνία (με τους άρχοντας των Εβραίων) δια την τιμήν της πωλήσεως του Διδασκάλου του· αντί τριάκοντα αργυρίων πώλησε τον Κύριον και με φίλημα δόλιον Τον παρέδωσε εις τους ανόμους δια να Τον θανατώσουν.
Σήμερον ελεγεν ο Δημιουργός του ουρανού και της γης εις τους μαθητάς Του: Επλησίασεν ή ώρα (του Πάθους μου) και έφθασε ο Ιούδας πού με παραδίδει. Προσέξατε να μη με αρνηθεί κανείς, (σκανδάλιζαμένος και κλονιζόμενος εις την προς έμέ πίστιν,) επειδή θα με βλέπει επάνω εις τον Σταυρόν εν τω μέσω δύο ληστών. Διότι υπομένω μεν ως άνθρωπος τον σταυρικόν θάνατον ως φιλάνθρωπος (Θεός) όμως σώζω εκείνους πού πιστεύουν εις έμέ.
Παρθένε, συ πού κατά τρόπον ανέκφραστον συνέλαβες εις την κοιλίαν σου και γέννησες, κατά τους τελευταίους καιρούς (της Παλαιάς Διαθήκης), τον Δημιουργό σου, σώζε (με τάς πρεσβείας σου) αυτούς πού με μεγάλη δόξα σε δοξάζουν.
Χαίρε, Παρθένε, συ πού έγινες ή Πύλη δια της οποίας ο Βασιλεύς της δόξης εισήλθεν ως άνθρωπος εις τον κόσμον την πύλην αυτήν την διέβη μόνος ο Ύψιστος Θεός και πάλιν εσφραγισμένην την άφησεν (διότι διετηρήθης και μετά την γέννησιν Παρθένος). Έγιναν δε όλα αυτά δια την σωτηρία των ψυχών μας.
Όταν Συ, ο Θεός, Ασταθής ενώπιον του Καϊάφα και Συ, ο Κριτής του κόσμου, παρεδόθης εις τον Πιλάτον (δια να δικασθής), αι ουράνιαι στρατιαι των Αγγέλων από τον φόβον (και την εκπληξίν) των συνεκλονίσθησαν. Και όμως (έμελλες να προχώρησης ακόμη περισσότερον εις ταπεινώσεις και εξευτελισμούς και) τότε υψώθης επάνω εις το ξύλον του Σταυρού εν μέσω δύο ληστών και κατετάχθης μαζί με τους ανόμους, Συ ο αναμάρτητος, επειδή ήθελες να σώσης τους ανθρώπους. Δόξα ανήκει εις Σε, Κύριε, πού ανέχεσαι τάς κακίας όλων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
